Marcos 5
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs BKJ
1 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ fara ɔbon belɛ mɔ kpe gibenbɛ giko so Gerigasa gɛsinkpan so.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Yesu gi kpɛ lii gikolii mɔ dɔ mɔ, ɔnyen ɔko gi da lii ibuni opuleten ba de ɔꞌ baa gyangara mɔ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ibuni opuleten mɔ nno ne ɔnyen mɔ tɛ. Ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi ibono i tɛ mɔ so mɔ so mɔ i yɛgɛ ɔko mɛŋ baa ɔ kya taalɛ ŋminde mɔ yela. Ba‑a fo ne n kine fo kyu agbangbaran, fo maŋ taalɛ.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Gikpadɔ gifonɛɛ gifonɛɛ mɔ, asa mɛ da mɔ abaa de ayaa ilaran de ipan. Fɛɛ mɛ da mɔ ilaran de ipan gɛnen mɔ, ɔ kya wolaa gbaa-gbaa imɔ. Ɔ bo ɔlon gikyɔ ibono ɔko mɛŋ kya taalɛ mɔ.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Gɛnyɛ de gɛpɛ ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i kya yɛgɛ ɔnyen mɔ kya saawo ken-ken, ɔ kya kpen ibuni opuleten mɔ de abii so. I san mɔ, ɔ dɛ abui ɔ kya ten mɔ-nyoro giyan-giyan.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Gɛnen ɔnyen baarɛ gi wu Yesu koo-koo ne ɔ selɛ kpaa ŋmii Yesu ayaa dɔ.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yesu gi taasɛ ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ yɛɛ, “Mɛ kya terɛ fo-ginyen yɛɛ menɛ?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ne ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Mɛ kya terɛ me yɛɛ Sakpii, i kya nyiile yɛɛ a kyɔ.” Nfono ne ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i tɛ ɔnyen mɔ so mɔ i kpɛ i kya dɛ Yesu giserɛ i kya kolɛ mɔ yɛɛ ɔ mɛŋꞌ sa ɔꞌ gya imɔ lii gɛnen gɛsinkpan gɛbono so.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Aberɛ abono mɔ, akuuri gikpen belɛ giko gi yelɛ gibii mɔ alan dɔ nno mɛ kya gyi.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ne ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i tɛ ɔnyen mɔ so mɔ i kolɛ Yesu yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ imɔ iꞌ nyɛ kpe kpaa kyena akuuri mɔ so.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Imɔso Yesu gi sa imɔ ɔkpa, ne i koso lii ɔnyen mɔ so kpaa kyena akuuri mɔ so. Akuuri mɔ pɛwu gɛgyɔnɔ gɛ laa wɔra fɛɛ nwɛ oko. Mɔmɔ pɛwu mɛ selɛ kpelegɛ de gibii mɔ kpaa loo ɔbon belɛ mɔ dɔ, ne nkyu mɔ gi gyi mɔmɔ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Anyen abono mɛ kya kerɛ akuuri mɔ so mɔ, mɛ selɛ kpe nten dɔ de ndɔɔana dɔ mɛ kya tɔgɛ ilaa ibono i ba mɔmɔ-akuuri mɔ so mɔ ma‑a sa asa nno. Ne asa mɔ mɛ lii kpaa kerɛ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Mɛ ba Yesu asɛ mɔ, mɛ wu ɔnyen mɔ nkana ilaa nyɛnyɛn oduduu gikpen mɔ gi tɛ mɔ so mɔ, o bun gikuru ɔ tɛ Yesu asɛ. Ɔ nyɛ mɔ-ginyamesɛ gɛwɔnsa. I wɔra asa mɔ gifuu ne i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Abono mɛ yelɛ nfono ne mɛ wu ilaa kamaasɛ mɔ mɛ buu ilaa ibono i wɔra ɔnyen mɔ de ilaa ibono i wɔra akuuri mɔ sa asa abono mɛ selɛ baa tu ɔmɔ mɔ.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Asa abono mɛ tɛ gɛnen gɛsinkpan mɔ so mɔ mɛ kolɛ Yesu yɛɛ ɔꞌ lii mɔmɔ-gɛsinkpan so.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Yesu kya dii ɔ loo gikolii dɔ mɔ, ɔnyen ɔbono nkana ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i tɛ mɔ so mɔ gi kolɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ de ɔꞌ baa buu mɔ.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Yesu mɔ mɛŋ kyule sa mɔ. Ɔ tɔgɛ mɔ daa yɛɛ ɔꞌ naa kpe gɛwi de ɔꞌ kpaa tɔgɛ sa mɔ-adɛ ilaa gbaaꞌ ibono Wurubuaarɛ gi wɔra sa mɔ mɔ de gɛnɔɔbono o su mɔ gitolon mɔ.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Imɔso ɔnyen mɔ gi naa kyon gɛsinkpan gɛbono mɛ kya terɛ yɛɛ Isowolɛ Gudu mɔ so. Ɔ kpaa tɔgɛ ilaa ibono pɛwu Yesu gi wɔra sa mɔ mɔ. Asa mɛ nu mɔ, i wɔra mɔmɔ giyan.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu gi kyu gikolii mɔ kii fara kpe ɔbon belɛ mɔ gibenbɛ giko so. O kpe mɔ, asa sakyɔ mɛ ba gigengen mɔ so nno baa kyaabɔɔ mɔ faa fina‑a.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Nfono mɔ ɔnyen ɔko gi ba Yesu asɛ. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Gyarasɛ. Ɔ gyɛ Gyuda awura gikyangbon akerɛbo mɔ dɔ ɔko.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 ne ɔ kolɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ gyan mɔ giwoo. Mɔ-bi kyiisɛ pii ɔko kya lɔ, ɔ kya laarɛ de oꞌ wu. Imɔso ɔꞌ kpaa kyu mɔ-abaa gyan gɛbii mɔ so de ɔꞌ kyɛ mɔ de ɔꞌ nyɛ nkpa.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yesu gi kyule ne o buu ɔnyen mɔ mɛ kya kpe ɔnyen mɔ gɛwi.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Mɛŋ ti taa loo ɔnyen mɔ gɛwi mɔ, ɔkyii ɔko bo sakpii mɔ dɔ i kya da de mɔ. I kya da de mɔ faa, imɔ nsi gudu nnyɔ ne.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 O kpe-kpe alɔtɔ akyɛbo asɛ, ne o wu ɔlaa mɔmɔ-abaa dɔ gikyɔ. Iŋ lɛɛ mɔ, i kya kii lɔrɔ kine daa. Ɔ nyida mɔ-aterenbi abono ɔ bo mɔ pɛwu, iŋ taa wɔra sɛi.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ayaa abono so mɔ, ibono i kya da de ɔkyii mɔ mɔ, i ten. Gɛnɔɔbono i tɛɛ mɔ-nyoro dɔ mɔ, i yɛgɛ ɔ bii yɛɛ mɔ-gilɔ mɔ gi ta.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Nfono mɔ, Yesu gi dɛsɛ yɛɛ mɔ-oduduu gi wɔra ilaa iko, ne o kisee kerɛ asa mɔ dɔ, ne ɔ taasɛ yɛɛ, “Anɛ ne n yii me-gɛgbɛ mɔ?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ buu mɔ mɔ mɛ kisee taasɛ mɔ yɛɛ, “Ne aye asa kpatakperɛ abono a kya gɛnda de abara faa, i wonɛ so ne fo kya taasɛ yɛɛ ɔko gi yii fo?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Yesu gi kisee ɔ kya kerɛ de oꞌ wu ɔkolon ɔbono o yii mɔ-gɛgbɛ mɔ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ɔkyii mɔ nyi ilaa ibono i wɔra mɔ-nyoro dɔ so mɔ, ɔ lii kpaa ŋmii Yesu ansi dɔ, ɔ kya seli gyin-gyin. I wɔra mɔ gifuu, ne ɔ tɔgɛ ilaa ibono i ba mɔ pɛwu gɛsintin sa Yesu.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ɔkyii mɔ gi tɔgɛ ta mɔ ne Yesu yɛɛ, “Me-bi, gisɔɔgyi gibono fo bo sa me mɔ ne n kyɛ fo faa. Imɔso naa fo kya kpe de gisen yuuli. Fo-nyoro giꞌ tɔrɔ fo.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yesu san ɔ yelɛ ɔ kya tɔngɛ ɔ kya sa ɔkyii mɔ mɔ, ako mɛ lii Gyarasɛ gɛwi ba. Gyarasɛ ne n gyɛ gikyangbon ɔkerɛbo ɔbono ɔ kolɛ Yesu yɛɛ ɔꞌ baa kyɛ mɔ-bi sa mɔ mɔ. Mɛ baa tɔgɛ Gyarasɛ yɛɛ, “Fo-bi mɔ gi wuꞌ. Menɛ so ne fo ba fi‑i nyala ɔbelɛnsɛ mɔ?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu gi nu ɔkalan ɔbono mɛ baa tɔgɛ Ɔbelɛnsɛ Gyarasɛ mɔ, o kisee tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Gɛŋ sa foꞌ selɛ gifuu. Fo berɛ, kpɛ sɔɔ me gyi daa.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, ɔ gya asa mɔ pɛwu. Ɔŋ baa yɛgɛ mɛ buu mɔ baa too de Piita, Gyeemesi, de Gyɔn, Gyeemesi mɔ-tedɛ.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Mɛ naa kpaa loo ɔbelɛnsɛ mɔ gɛten dɔ mɔ, ɔlanba ne. Asa mɛ dɛ osulon mɛ yelɛ.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Yesu gi loo nno mɔ, ɔ taasɛ yɛɛ, “Menɛ ɔlanba de osulon ne fɛ dɛ fɛ yelɛ gɛnen? Gɛbii mɔ gɛŋ wuꞌ, gɛ dɛ daa.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ɔ tɔgɛ gɛnen mɔ, mɛ kyu mɔ ŋmasɛ daa. Nfono mɔ ɔ gya asa mɔ lii gɛten mɔ dɔ, ne i san gɛbii mɔ mɔ-sɛ de mɔ-nyi de mɔ-akasɛbo asaꞌ abono mɛ buu mɔ mɔ, ne o kyu mɔmɔ loo obu mɔ dɔ nfono obuni mɔ dɛ mɔ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ɔ keda gɛbii mɔ gibaa dɔ, ne ɔ tɔgɛ de mɔ-gɛdɛ dɔ yɛɛ, “Talita kum!” (“Talita kum” gɛsɛ ne n gyɛ yɛɛ “Gɛbolonbubii, koso.”)
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ayaa abono so mɔ, gɛbii kyiisɛ mɔ gɛ koso gɛ naa. I dɛ mɔmɔ-gɛnɔ gikyɔ kyɔde. Gɛbii kyiisɛ mɔ gɛ gyi nsi gudu nnyɔ gɛnen owi ɔbono.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ne Yesu gi ka sa mɔmɔ yɛɛ mɛŋꞌ sa mɛꞌ tɔgɛ imɔ sa ɔko‑rɛ ɔko. Ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ laarɛ ilaa iko sa gɛbii mɔ de gɛꞌ gyi.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.