Marcos 4

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu kii ɔ kya nyiile asa ilaa Galeli ɔbon belɛ mɔ gigengen so. Asa mɛ kyaabɔɔ mɔ faa fiye‑e. Imɔso ɔ dii loo gikolii dɔ ɔ gyan nkyu so, yɛgɛ asa mɔ mɛ san mɛ yelɛ gigengen, mɛ kya nu mɔ asɛ.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 O nyiile mɔmɔ ilaa gikyɔ akpalɛ dɔ. Ɔ kya nyiile mɔmɔ ilaa ɔ kya kpe mɔ, ɔ baa tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Fɛꞌ nu gikpalɛ gibono nan baa da faa. Dɔɔbo ɔko gi kyena. Owi ɔko dɔ mɔ, ɔ koso kpe ndɔɔ kpaa ŋmadɛ ayu.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Ɔ kya ŋmadɛ mɔ, amɔ ako a tɔrɔ ɔkpa dɔ ne nbuii mɛ tɔɔsɛ amɔ gyi.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ayu mɔ ako, mɔ, a tɔrɔ kpandan so. Amɔ abono a kpaala kɔrɔ. I kya nyiile yɛɛ isɛ mɔ i bo kpandan mɔ so mɔ iŋ kyɔ,
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 imɔso ayu mɔ a mɛŋ nyɛ de amɔ-ilin iꞌ loo gɛsɛ. Owi gi dii mɔ, a wiili ne a wuꞌ.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Ako kee a tɔrɔ iwe dɔ. Abono a kɔrɔ mɔ, iwe mɔ kee i kɔrɔ koso gɛɛlɛ amɔ, ne a mɛŋ nyɛ da amu de aꞌ wɔra abi.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Amɔ ako, mɔ, a tɔrɔ gɛsinkpan dɛnsɛ so. Amɔ berɛ, a kɔrɔ, ne a sen da amu kanpɛ. Dɔɔbo mɔ gi kɛbi amɔ mɔ, ɔ nyɛ abono ɔnan o kyu ŋmadɛ mɔ, amɔ ako oko de saalaa, ako ikue-isa, ne ako mɔ ikue-inun.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Yesu gi da gikpalɛ mɔ ta mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Ɔbono ɔ bo aso mɔ, oꞌ nu.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 I san Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ de asa kalɛsɛ ako mɔ, mɛ taasɛ mɔ akpalɛ mɔ gɛsɛ.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Yesu gi tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛye ne n gyɛ abono Wurubuaarɛ laa lɛɛ mɔ-gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ ilaa boduduusɛ nyiile. Asɛnsɛ mɔ berɛ, mɛ laa nu ilaa kamaasɛ daa akpalɛ dɔ
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 de iꞌ nyɛ kyena de ilaa ibono i bo Wurubuaarɛ ɔwolɛ mɔ agyɛbi dɔ mɔ. I bo nno yɛɛ,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Ne Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛŋ nu gikpalɛ gidɛ gɛsɛ? Gidɛ ne fɛŋ nu gɛsɛ faa, nnɛ ne fɛ laa wɔra de fɛꞌ nu akpalɛ sɛnsɛ gɛsɛ?” Nfono mɔ Yesu gi lɛɛ gɛsɛ sa mɔmɔ yɛɛ,
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 “Ayu abono dɔɔbo mɔ gi ŋmadɛ mɔ ne n gyɛ Wurubuaarɛ agyɛbi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Asa ako mɛ dɛ fɛɛ ayu abono a tɔrɔ ɔkpa dɔ mɔ. Asa abono mɔ, mɛ kpɛ nu Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ, ayaa abono so mɔ, ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu kya baa lɛɛ agyɛbi mɔ lii mɔmɔ-nwɔnsa dɔ.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 — ausente —
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Asa ako mɔ, mɛ dɛ fɛɛ ayu abono a tɔrɔ iwe dɔ mɔ. Nengyene mɛ nu Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 gɛsinkpan gɛdɛ so nsuiili, de nkyoola, de ilaa kpɛi-kpɛi kamaasɛ gilaarɛ i kya gyi mɔmɔ-gimu. Imɔso i kya gɛɛlɛ agyɛbi abono mɛ nu mɔ, ne mɛŋ baa ma‑a taalɛ wɔra amɔ so ilaa mɔmɔ-gɛkyena dɔ.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Asa ako mɔ, mɛ dɛ fɛɛ ayu abono a tɔrɔ gɛsinkpan dɛnsɛ so mɔ. Mɛ kya nu Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ, de mɛꞌ nu gɛsɛ wɔra amɔ so ilaa mɔmɔ-gɛkyena dɔ fɛɛ gɛnɔɔbono dɔɔbo mɔ gi nyɛ ayu abono ɔnan o kyu ŋmadɛ mɔ, ako gikpadɔ oko de saalaa, ako ikue-isa, ne ako mɔ gikpadɔ ikue-inun mɔ.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Yesu san ɔ kya nyiile ɔmɔ ilaa mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Ɔko mɛŋ bo no ɔ laa nyɔga fatela kyu loo obu dɔ de oꞌ kyu fɛɛ gɛlɔbi baala bun mɔ so, abɛɛ oꞌ kyu wɔra npa gɛsɛ. Ɔ laa kyu mɔ gyanꞌ daa nfono i laa wu asa mɔ.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 I lii fɛɛ sɛi mɛŋ bo no i bo ɔbɔ dɔ yɛɛ i maŋ lii gifuli, abɛɛ ilaa iko i ŋara yɛɛ i maŋ lii gɛwi.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Ɔbono ɔ bo aso mɔ, oꞌ nu.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ne Yesu yɛɛ, “Ilaa ibono fɛ nu mɔ, fɛꞌ kerɛ imɔ dɔ dɔɔdan. Kaala ɔbono fɛ laa kyu kaala mɔ, Wurubuaarɛ laa kyu mɔ-ɔnan kaala sa fɛye kee de oꞌ kii too fɛye.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ɔbono ɔ kya nu Wurubuaarɛ asɛ mɔ, ɔ laa nyɛ nu too, ne ɔbono ɔŋ kya nu Wurubuaarɛ asɛ mɔ, ipii ibono o nu mɔ gbaa, i laa kii lii mɔ-gimu dɔ.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi a kya yɛlegɛ asa dɔ mɔ a dɛ fɛɛ ilaa duusɛ. Dɔɔbo kya kpaa ŋmadɛ fɛɛ ayu de ɔꞌ naa ba gɛwi mɔ.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Gɛnyɛ de gɛpɛ, ɔ dɛ‑o, ɔ kerɛ‑o, gɛnɔɔbono ayu mɔ a kya kɔrɔ de aꞌ sen mɔ, ɔ mɛŋ nyi.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Gɛsinkpan mɔ gbaa-gbaa ne n kya yɛgɛ ne ayu mɔ a kya kɔrɔ amɔ-gibaa so. A kɔrɔ mɔ de aꞌ baa da itɔ. A da itɔ mɔ de aꞌ boori wɔra abi de aꞌ pɛɛrɛ.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 A pɛɛrɛ mɔ, dɔɔbo mɔ mɛŋ baa ɔ waala nkɛ. Ɔ kya loo amɔ dɔ gikɛbi daa. I kya nyiile yɛɛ ayu mɔ akɛbiberɛ a fo.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 O kii taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Nnɛ ne a laa tɔgɛ yɛɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ a dɛ? Menɛ gikpalɛ ne a laa kyu kɛserɛ ne?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Gɛnɔɔbono gɛnen akyenabi abono a kya yɛlegɛ asa dɔ mɔ i dɛ fɛɛ Maasadɛ giponfɛ ilaa. Pɛi ne fo laa duu gimɔ mɔ, gibi mɔ gi kerɛ faa ŋini-ŋini. Aponfɛ abi dɔ pɛwu mɔ, gimɔ ne mɛŋ kiirɛ.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Nengyene fo kyu gimɔ duu ne gi kɔrɔ mɔ, gi kya wɔra giponfɛ belɛ don giponfɛ kamaasɛ. Gi kya ba-ba ngyalenbi kiirɛsɛ de nbuii giꞌ taalɛ luo asisaa kyena gimɔ-oyuli dɔ.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Akpalɛ gikyɔ fafaanan so‑o ne Yesu gi kyu tɔgɛ Wurubuaarɛ agyɛbi sa mɔmɔ, gɛnɔɔbono ɔkara mɛ laa taalɛ nu gɛsɛ mɔ.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Ɔŋ tɔngɛ de mɔmɔ yɛɛ ɔ mɛŋ da gikpalɛ. Nengyene i san mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ wolɛ mɔ, ɔ kya lɛɛ ilaa kamaasɛ gɛsɛ sa mɔmɔ.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 — ausente —
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 — ausente —
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 — ausente —
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 — ausente —
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yesu gi kyingi, ne ɔ tɔgɛ afuu mɔ yɛɛ aꞌ taa gida yɛgɛ, de nkyu mɔ, mɔ, giꞌ wɔra bɔyin. Gɛsintin mɔ, afuu mɔ a tɔrɔ ne ilaa kamaasɛ i sii faa kurun.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Ne ɔ taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “I wonɛ so ne fɛ gyɛ afuubo gɛnen? Fɛŋ kya sɔɔ me gyi?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Yesu akasɛbo mɔ mɛ wu ilaa ibono ɔ wɔra gɛnen mɔ, i dɛ ɔmɔ-gɛnɔ ne i wɔra mɔmɔ gifuu, mɛ san ma‑a taasɛ abara yɛɛ, “Menɛ nyamesɛ ɔnan ne? Kerɛ, afuu de nkyu gbaa gi kya nu mɔ-gɛdɛ.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.