Lucas 5

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ Yesu yelɛ ɔbon belɛ ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Gɛnɛsarɛtɛ mɔ gigengen so. Asa mɛ ba mɔ asɛ mɛ kya nyise ma‑a loo abara dɔ de mɛꞌ nyɛ tu sindi mɔ de mɛꞌ nu Wurubuaarɛ agyɛbi abono ɔ kya tɔgɛ mɔ.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 O wu akolii anyɔ ako a yii ɔbon mɔ gigengen. Iken akedabo ne n taa amɔ yɛgɛ mɛ kya foro mɔmɔ-asɛwu nkyu mɔ dɔ.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Yesu gi wu akolii mɔ gɛnen mɔ, ɔ dii loo giko dɔ. Simon ne n bo gɛnen gikolii gibono. Yesu tɛ gikolii mɔ dɔ mɔ, ɔ tɔgɛ Simon yɛɛ ɔꞌ nen gikolii mɔ loo nkyu mɔ dɔ ŋmaraa. Gɛsintin mɔ, Simon gi nen gikolii mɔ loo nkyu mɔ dɔ. Yesu gi san ɔ gyanꞌ nkyu mɔ so ɔ kya nyiile asa Wurubuaarɛ ilaa.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Yesu gi nyiile asa mɔ ilaa ta mɔ, ɔ tɔgɛ Simon mɔ‑rɛ mɔ-nanboana abono mɛ bo Yesu asɛ gikolii mɔ dɔ mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ palɛ gikolii mɔ kpe nkyu bokensɛ mɔ dɔ de fɛꞌ too fɛye-asɛwu mɔ de fɛꞌ keda iken.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Simon gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, deeri gɛnyɛ pɛwu mɔ a too asɛwu adɛ kalaadɛ, aŋ nyɛ sɛi-sɛi mɔ, idɛ dɔ gɛrɛ ne a laa nyɛ ilaa iko? To! Fo ne n nyɛ tɔgɛ faa mɔ, a laa too.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Gɛsintin mɔ, mɛ too asɛwu mɔ mɔ, mɛ keda iken gikyɔ-gikyɔ. Mɛ kya biidɛ iken mɔ mɔ, asɛwu mɔ gbaa a kya laarɛ de aꞌ tɛɛ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Mɛ terɛ mɔmɔ-nanboana abono mɛ dɛ gikolii nyɔsɛ mɔ yɛɛ mɛꞌ baa kpaa mɔmɔ. Gɛsintin mɔ, mɛ kpe ne mɛ kpaa lɛɛ iken mɔ bɔla akolii mɔ anyɔ. Iken mɔ oduduu so mɔ, akolii mɔ a kya laarɛ de aꞌ muiinɛ loo nkyu mɔ dɔ.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Simon Piita gi wu ilaa ibono Yesu gi wɔra sa ɔmɔ mɔ, ɔ kpelegɛ ŋmii Yesu ayaa dɔ, ne ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Me-Wura, n gyɛ daa ilaa nyɛnyɛn ɔwɔrabo. Imɔso tu lii me asɛ.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Ilaa ibono so Simon gi tɔgɛ gɛnen mɔ ne n gyɛ yɛɛ iken mɔ ilaa mɔ i tansi dɛ mɔ‑rɛ abono mɛ bo gikolii mɔ dɔ mɔ pɛwu gɛnɔ gikyɔ.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 I dɛ Gyeemesi de Gyɔn, Sɛbedi mɔ-biana mɔ gɛnɔ kee. Mɔmɔ‑rɛ Simon ne n kya wɔra gɛsun gɛbono dabɔlɛ. Nfono mɔ Yesu gi tɔgɛ Simon yɛɛ, “Gɛŋ selɛ gifuu. Nɛ wu yɛɛ fo kya lɛɛ daa iken. Lii nperɛ kyu i kya kpe mɔ nan yɛgɛ fo laa san laarɛ daa asa de mɛꞌ baa nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ɔ tɔgɛ gɛnen mɔ, Simon mɔ‑rɛ mɔ-nanboana Gyeemesi de Gyɔn, mɛ palɛ akolii mɔ lii gyanꞌ gigengen so, ne mɛ kyon taa ilaa kamaasɛ yɛgɛ san mɛ naa mɛ buu daa Yesu.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Yesu bo gɛsinkpan gɛbono so mɔ, gɛkɛ gɛdɛ mɔ, ɔ bo mɔmɔ-isowolɛ mɔ ɔko so, ne ɔnyen ɔko gi baa tu mɔ. Ɔ gyɛ okononbu. O wu Yesu mɔ, ɔ kpelegɛ bun Yesu ayaa dɔ, ne ɔ kolɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, nengyene i gyɛ fo-gɛlaarɛ mɔ, n nyi yɛɛ fo laa taalɛ kyɛ me.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Yesu gi tengɛ mɔ-gibaa kpaa yii okononbu mɔ, ne ɔ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “I gyɛ me-gɛlaarɛ; fo-gilɔ mɔ giꞌ ta.” Ayaa abono so mɔ, mɔ-gikononbu mɔ gi ta.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Yesu gi ka sa ɔnyen mɔ yɛɛ, “Gɛŋ sa foꞌ tɔgɛ sa ɔko‑rɛ ɔko yɛɛ me ne n kyɛ fo. Naa kpaa wɔra ilaa ibono Mosisi gi yela sa okononbu kamaasɛ ɔbono mɔ-gilɔ gi ta mɔ. Imɔ ne n gyɛ yɛɛ fo laa kperɛ fo-nyoro kpaa nyiile Wurubuaarɛ asunbi ɔlɛɛbo de ɔꞌ kerɛ fo-nyoro pɛwu gyanꞌ. Ɔ laa wu yɛɛ fo-gilɔ mɔ gi ta, de foꞌ kyu fo-afaala abono fo laa kyu faala Wurubuaarɛ mɔ kyu sa mɔ de oꞌ kyu lɛɛ asunbi sa fo. Imɔ ne nan yɛgɛ asa mɛꞌ bii yɛɛ fo-alɔtɔ mɔ a ta gɛsintin.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Yesu gi da ɔnyen mɔ tii yɛɛ ɔŋ sa oꞌ buu sa isa gbaa faa, Yesu ilaa i dabɔlɛ nu gyanꞌ nten kpɛi-kpɛi. Imɔso i yɛgɛ asa sakyɔ mɛ kya san kpandɛ kpaa mili Yesu. Mɛ kya laarɛ mɛꞌ nu ilaa ibono ɔ kya nyiile asa mɔ ne mɛ kya laarɛ ɔꞌ kyɛ mɔmɔ-alɔtɔ sa ɔmɔ.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Asa mɛ kya mili Yesu gikyɔ so mɔ, ɔ kya kyena lii sakpii mɔ dɔ kpe nfonoana asa mɛŋ bo mɔ kpaa dalaa.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ Yesu kya nyiile asa Wurubuaarɛ ilaa mɔ, Farasii awura gikpen mɔ dɔ ako de Gyuda awura nbara anyiilebo mɔ ako mɛ tɛ mɔ asɛ. Mɛ lii isowolɛ kpɛi-kpɛi so. Mɔmɔ ako mɛ lii Galeli isowolɛ so de Gyudiya isowolɛ so de Gyɛrusalem. Wurubuaarɛ ɔlon bo Yesu so ɔ kya kyɛ asa alɔtɔ.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Anyen ako kee mɛ sola ɔtɛgɛsɛ ɔko de gifengen kyu ba de ɔꞌ kyɛ mɔ sa mɔmɔ. Mɛ laarɛ ɔkpa ɔbono so mɛ laa nyɛ kyu ɔtɛgɛsɛ mɔ loo obu mɔ dɔ de mɛꞌ kyu mɔ kpaa yela Yesu ansi dɔ.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Sakpii ɔbono ɔ bo nno mɔ kyɔ so mɔ, mɛŋ kya nyɛ ɔkpa. Imɔso mɛ sola ɔtɛgɛsɛ mɔ dii kpaa gyanꞌ obu mɔ soso. Mɛ maragɛ obu mɔ ŋmaraa, ne mɛ kyu ɔtɔgɛsɛ mɔ loo de ɔmaragɛten mɔ kpelegɛrɛ mɔ‑rɛ gifengen mɔ loo yela Yesu asɛ asa mɔ nsana.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Yesu gi wu yɛɛ asa adɛ mɛ sɔɔ mɔ gyi yɛɛ Wurubuaarɛ ɔlon bo mɔ dɔ mɔ, ɔ tɔgɛ sa ɔtɛgɛsɛ mɔ yɛɛ, “Ɔnyen, nɛ kyu fo-ilaa nyɛnyɛn ibono fo wɔra Wurubuaarɛ mɔ kyɛɛ fo.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ de Farasii awura gikpen mɔ dɔ asa mɔ mɛ kya taasɛ mɔmɔ-nyoro yɛɛ, “Mɔ ne n gyɛ anɛ ne ɔ kya tɔngɛ fɛɛ mɔ ne n gyɛ Wurubuaarɛ gɛnen? Ne iŋ gyɛ Wurubuaarɛ wolɛ mɔ, fo anɛ ne nan taalɛ kyu ɔko ilaa nyɛnyɛn ibono ɔ wɔra Wurubuaarɛ mɔ kyu kyɛɛ mɔ?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Yesu gi bii mɔmɔ-nwɔnsa dɔ. Imɔso ɔ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra so ne fɛ kya sa gɛnen nwɔnsa ndɛ?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Nan tɔgɛ ilaa inyɔ sa ɔtɛgɛsɛ baarɛ. Giko ne n gyɛ yɛɛ,
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 N kya laarɛ de fɛꞌ nyɛ bii yɛɛ me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, n bo ɔkpa gɛsinkpan so de nꞌ kyu asa ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ wɔra Wurubuaarɛ mɔ kyɛɛ mɔmɔ.” Gɛnen so mɔ, o kisee tɔgɛ sa ɔtɛgɛsɛ mɔ yɛɛ, “Koso, puru fo-gifengen de foꞌ naa kpe gɛwi.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ayaa abono so mɔ, ɔnyen mɔ gi koso yelɛ mɔmɔ pɛwu‑u ansi dɔ. O puru mɔ-gifengen gibono so ɔ dɛ mɔ ne o yen Wurubuaarɛ.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 I wɔra mɔmɔ abono mɛ bo nfono mɔ pɛwu giyan, mɛ kya yen Wurubuaarɛ, ne i kya wɔra ɔmɔ gifuu. Mɛ san ma‑a taasɛ abara yɛɛ, “Menɛ ilaa ne a wu ndɛ gɛkɛ gɛdɛ faa?”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Imɔ idɛ gɛmara mɔ, Yesu kya kpe gɛtɛɛko ne o wu lɛnpoo ɔsɔɔbo ɔko. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Lɛfi. Ɔ tɛ mɔ-gɛsun ɔwɔraten. Yesu gi wu Lɛfi gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Baa buu me de foꞌ wɔra me-ɔkasɛbo.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Gɛsintin mɔ, Lɛfi gi koso taa ilaa kamaasɛ yɛgɛ ne ɔ san ɔ naa o buu Yesu.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Lɛfi naa o buu Yesu gɛnen mɔ, gɛkɛ gɛdɛ mɔ ɔ yɛgɛ mɛꞌ gyi gɛkɛ belɛ mɔ-gɛten dɔ sa Yesu. Imɔso lɛnpoo asɔɔbo abono Gyuda awura asɛ mɔ mɛ gyɛ asa nyɛnyɛn mɔ sakyɔ de Yesu akasɛbo mɔ de asa kpɛi-kpɛi sakyɔ mɛ baa wɔra abaa gyi dabɔlɛ.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Imɔso Farasii awura ako mɔmɔ‑rɛ Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ mɛ lɔgedɛ de Yesu akasɛbo mɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra so ne fɛye‑rɛ lɛnpoo asɔɔbo de ilaa nyɛnyɛn awɔrabo fɛ kya gyi fɛ kya nun de abara gɛnen?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Yesu gi nu gɛnen mɔ, ɔ lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛɛ gɛnɔɔbono ɔlɔbo ne n tiri ɔkyɛbo mɔ, gɛnen kee ne ilaa nyɛnyɛn awɔrabo mɛ tiri me, Yesu, ne. I mɛŋ gyɛ abono mɛ bo alanfiya mɔ ne n tiri ɔkyɛbo.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Imɔso i mɛŋ gyɛ abono mɛ nyi yɛɛ mɛ ti mɛ gyɛ gɛsintin awura mɔ so ne nɛ ba gɛsinkpan so. Nɛ ba daa de nꞌ baa tɔgɛ sa ilaa nyɛnyɛn awɔrabo yɛɛ mɛꞌ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ lii mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Asa ako mɛ baa tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Gyɔn akasɛbo mɛ kya ŋminde nnɔ belen-belen de mɛꞌ dalaa. Farasii awura mɔ-lɛɛ akasɛbo mɔ kee mɛ kya wɔra gɛnen. Ne menɛ n wɔra ne fo-lɛɛ akasɛbo mɔ berɛ mɛŋ kya ŋminde nnɔ daa?”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Yesu gi da mɔmɔ gikpalɛ yɛɛ, “I mɛŋ gyɛ aberɛ adɛ ne mɛ laa wɔra gɛnen. I dɛ daa fɛɛ gɛnɔɔbono aye Gyuda awura a kya kpii ɔkyii mɔ. Aꞌ kyu yɛɛ me ne n gyɛ ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ. Me-kyɛmenɛana mɔ mɛ ba me asɛ a kya gyi ɔkon mɔ, i laa sa de mɛꞌ ŋminde nnɔ?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Kuaa. I laa baa fo owi ɔko mɔ, i laa baa puru ɔkyiifɔ mɔ-kuli mɔ lii me-kyɛmenɛana asɛ. Lii gɛnen owi ɔbono kyu kyon mɔ, i laa sa de mɛꞌ ŋminde nnɔ kon.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Yesu gi kii da mɔmɔ gikpalɛ kyu nyiile yɛɛ mɔ berɛ ɔ bara akyenabi pobɔrɔ. Ɔ da gikpalɛ mɔ yɛɛ, “Nengyene gikuru dedaa gi tɛɛ mɔ, mɛŋ kya ten gikuru pobɔrɔ kyu baa tii ɔtɛɛten mɔ. Fɛ wɔra gɛnen mɔ, fɛ laa nyida gikuru pobɔrɔ mɔ daa giyan. Gi maŋ kyena de gidedaa mɔ.”
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Yesu gi kii da ɔmɔ gikpalɛ yɛɛ, “Aꞌ laa ansi kerɛ gɛnɔɔbono mɛ kya kyu nta kyu wɔra nbuɛ iwolɛ dɔ mɔ de aꞌ kerɛ. Ɔko maŋ kyule kyu nta pobɔrɔ kyu wɔra nta ɔwɔraten iwolɛ dedaa dɔ. Ɔbono ɔ wɔra gɛnen mɔ, gyɛrɛbi ne ɔ kya laarɛ. Nta mɔ gi laa paadɛ nta ɔwɔraten iwolɛ mɔ de nta mɔ giꞌ duuli fuɛ de iwolɛ mɔ, mɔ, kee iꞌ nyida.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Mɛ kya kyu nta pobɔrɔ kyu wɔra daa nta ɔwɔraten iwolɛ pobɔrɔ dɔ.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Fɛꞌ nu kee yɛɛ ɔko maŋ nun nta dedaa de ɔꞌ koso ayaa abono so kpe kpaa laarɛ nta pobɔrɔ gɛten. O nun nta dedaa mɔ, ilaa ibono ɔ laa tɔgɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ nta ndɛ gi boran.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.