Lucas 2
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT
1 Owi ɔbono dɔ mɔ, Gyuda awura de asa oyuduu kpɛi-kpɛi mɛ tɛ sa daa Rom awura. Gɛnen nkɛ nbono dɔ mɔ i ba yɛɛ mɔmɔ Rom wura belɛ, Siisa Ɔgustusɛ, gi yela nbara sa ɔkamaasɛ yɛɛ ɔꞌ ŋmarasɛ mɔ-ginyen de mɛꞌ kalɛ abono pɛwu mɛ tɛ gɛsinkpan gɛbono so mɔ.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Imɔ idɛ ne n gyɛ ibono i gyangbara yɛɛ mɛ kalɛ asa de mɛꞌ bii gɛsinkpan so asa gɛgyɔnɔ. I ba daa aberɛ abono Ɔbelɛnsɛ Kuriniyusɛ tɛ sa Rom abɛyin Siiriya gɛsinkpan so mɔ.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Mɛ kya kalɛ asa gɛnen mɔ, ɔkamaasɛ gi kpe mɔ-gɛwi de ɔꞌ kpaa ŋmarasɛ mɔ-ginyen.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Imɔso Gyosɛfo kee gi koso lii Nasarɛtɛ ɔsowolɛ ɔbono ɔ bo Galeli gɛsinkpan so mɔ, ne o kpe Gyudiya gɛsinkpan so de ɔꞌ kpaa ŋmarasɛ mɔ-ginyen Bɛtelɛhɛm ɔsowolɛ so nfono mɛ korogɛ mɔ-naana Oloobu Deefidi mɔ. I kya nyiile yɛɛ ɔ gyɛ daa Oloobu Deefidi gɛsu dɔ de mɔ-gɛten dɔ isa.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Imɔso o kpe nno de mɛꞌ kpaa ŋmarasɛ mɔ‑rɛ mɔ-ka Mariya ɔbono ɔ kya yɛ mɔ ne Wurubuaarɛ gi yɛgɛ mɔ ɔ da ɔtɔ mɔ anyen.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Mɛ bo Bɛtelɛhɛm nno mɔ, owi gi fo ibono Mariya laa korogɛ,
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 ne ɔ korogɛ mɔ-bi gyangbarasɛ, gɛbii nyensɛɛ. O kyu ataaban mili mɔ ne o kyu mɔ diila nbuɛ ogyiten gidɛkaa dɔ. I kya nyiile yɛɛ mɛ mɛŋ nyɛ ɔkpa kpaa sogɛ asafo ɔlooten. Nno mɔ i ti bɔla.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Gɛnen gɛsinkpan gɛbono so kee mɔ, isandɛ akparɛbo ako mɛ bo ndɔɔ dɔ mɛ kya dii ɔmɔ-nbuɛ gɛnyɛ.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Mɛ bo nno gɛnen mɔ, Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ ɔko gi lii ɔmɔ so. Ɔsɔɔ mɔ gi lii ɔmɔ so gɛnen mɔ, Wurubuaarɛ nyisigyi gi baa ŋɛlegi kyaabɔɔ ɔmɔ. Mɛ wu gɛnen mɔ, i wɔra isandɛ akparɛbo mɔ gifuu gikyɔ kyɔde.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 I wɔra ɔmɔ gifuu gɛnen mɔ, Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ, “Fɛŋ sa fɛꞌ selɛ gifuu. N dɛ ɔkalan konkonsɛ mi‑i bara fɛye! Ɔkon belɛ ɔko kya ba. Ɔ kya ba daa sa anyamesɛ pɛwu.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Imɔ ne n gyɛ yɛɛ ndɛ gɛkɛ gɛdɛ Oloobu Deefidi ɔsowolɛ mɔ so mɔ, mɛ korogɛ ɔmɔlɛgɛbo. Mɔ ne n gyɛ Wura. Mɔ ne Wurubuaarɛ gi wolaa tɔgɛ yɛɛ ɔ laa sun de ɔꞌ baa mɔlɛgɛ fɛye mɔ.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Ilaa ibono i laa lɛɛ mɔ-gɛwi nyiile fɛye mɔ ne n gyɛ yɛɛ fɛ laa wu kyokyoo mɛ kyu ataaban kyu mili mɔ, ɔ dɛ nbuɛ ogyiten gidɛkaa dɔ.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi tɔgɛ gɛnen mɔ, mɛ baa kerɛ mɔ, Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ alolonbo gikpen belɛ ne n lii Wurubuaarɛ dɔ ba. Mɛ ba mɛ yelɛ ɔsɔɔ gyangbarasɛ mɔ asɛ mɛ kya yen Wurubuaarɛ mɛ kya tɔgɛ yɛɛ,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Nyisigyi ɔꞌ wɔra Wurubuaarɛ-lɛɛ Wurubuaarɛ dɔ,
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ mɔ mɛ naa taa ɔmɔ yɛgɛ kii kpe Wurubuaarɛ dɔ. Mɛ kyon mɔ, isandɛ akparɛbo mɔ mɛ kya tɔgɛ mɛ kya sa abara yɛɛ, “Aꞌ kpe Bɛtelɛhɛm de aꞌ kpaa kerɛ ilaa ibono i ba nno ne Wurubuaarɛ gi lɛɛ nyiile aye faa.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Ne gɛsintin mɛ yii ɔkpa kyon belen-belen. Mɛ kpe mɔ, mɛ kpaa wu Mariya mɔ‑rɛ Gyosɛfo. Ne mɛ wu kyokyoo mɔ dɛ nbuɛ ogyiten gidɛkaa mɔ dɔ.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Mɛ wu mɔ gɛnen mɔ, mɛ buu ɔkalan ɔbono mɛ nu lii mɔ so mɔ sa mɔ-sɛ de mɔ-nyi.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Ne i dɛ abono pɛwu mɛ nu imɔ mɔ gɛnɔ gikyɔ.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Mariya berɛ, gi kyu ilaa mɔ wɔra mɔ-gisen dɔ, ɔ kpɛ ɔ kya sa imɔ so gɛwɔnsa.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Isandɛ akparɛbo mɔ, mɔ, mɛ kii kpe mɔmɔ-isandɛ mɔ asɛ mɛ kpɛ mɛ dɛ nyisigyi mɛ kya sa Wurubuaarɛ, mɛ kya yen mɔ kyu lii ilaa ibono pɛwu mɛ nu ne mɛ kpaa wu de mɔmɔ-ansi mɔ so. I kya nyiile yɛɛ mɛ kpaa wu ilaa kamaasɛ fɛɛ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi wolaa tɔgɛ ɔmɔ mɔ.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Mariya gi korogɛ mɔ imɔ gɛkɛ kuesɛ mɔ, mɛ ten kyokyoo mɔ-giwɔrɛ. Mɛ wɔra kyokyoo mɔ itiibilaa idɛ gɛnen mɔ, mɛ yela mɔ-ginyen yɛɛ Yesu. Ginyen gidɛ ne Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi wolaa sa mɔ pɛi ne mɔ-nyi gi lɔɔ da mɔ-ɔtɔ.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Imɔ idɛ gɛmara mɔ, owi mɔ gi fo ibono mɛ laa wɔra tiibi ilaa sa Mariya de iꞌ nyiile yɛɛ ɔ kɔ lii fɛɛ gɛnɔɔbono Oloobu Mosisi nbara mɔ gi kya nyiile sa atalabo mɔ. Imɔso mɛ kyu kyokyoo mɔ kpe mɔmɔ-ɔsowolɛ gɛmu Gyɛrusalem, kyon kpaa loo Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara so de mɛꞌ kyu mɔ kpaa wɔra Wurubuaarɛ abaa dɔ.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 (I kya nyiile yɛɛ Wurubuaarɛ nbara mɔ dɔ mɔ mɛ ŋmarasɛ yela sa Gyuda awura mɔ yɛɛ, “Gɛbii nyensɛɛ kamaasɛ gɛbono mɛ laa daa gikorogɛ mɔ mɛꞌ kyu gɛmɔ yɛɛ gɛ gyɛ Wurubuaarɛ-lɛɛ.”)
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Mɛ kpe Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so gɛnen mɔ, tiibi ilaa ibono mɛ laa wɔra sa talabo mɔ de ɔꞌ wɔra fɛɛ ɔ kɔ lii mɔ ne n gyɛ yɛɛ mɛ laa kyu abonbuɛ anyɔ abɛɛ gɛwi nbuii nko ɔnan nmɔ nnyɔ kpaa lɛɛ asunbi sa Wurubuaarɛ fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ nbara mɔ dɔ mɔ.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Gɛnen owi ɔbono mɔ, ɔnyen ɔko tɛ Gyɛrusalem ɔsowolɛ ɔbono so, mɛ kya terɛ mɔ-ginyen yɛɛ Simon. Ɔ gyɛ isa ɔbono ɔ selɛ Wurubuaarɛ ne ɔ kya gyi gɛsintin sa mɔ. Ɔnyen mɔ tɛ ɔ gyoo owi ɔbono Wurubuaarɛ laa mɔlɛgɛ Isirale awura de mɔmɔ-asen aꞌ tɔrɔ mɔmɔ mɔ. Wurubuaarɛ Oduduu bo mɔ dɔ.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Wurubuaarɛ Oduduu mɔ gi wolaa lɛɛ nyiile Simon baarɛ yɛɛ pɛi ne ɔ laa wuꞌ mɔ, gɛnen mɔ, oꞌ wu isa ɔbono Wura Wurubuaarɛ laa sun de ɔꞌ baa mɔlɛgɛ mɔ Wurubuaarɛ adɛ mɔ de mɔ-ansi.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ, Wurubuaarɛ Oduduu mɔ gi suu de Simon ne ɔ kparɛ mɔ kpe Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so. Owi ɔbono Yesu mɔ-sɛ de mɔ-nyi mɛ kyu kyokyoo Yesu baa loo nno de mɛꞌ baa wɔra Wurubuaarɛ nbara tiibi ilaa sa mɔ mɔ,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Simon gi wu mɔmɔ. O wu mɔmɔ mɔ, ɔ sɔɔ kyokyoo mɔ keda, ne ɔ yen Wurubuaarɛ yɛɛ,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Me-Wurubuaarɛ, ɔbono ilaa kamaasɛ i bo daa fo-abaa dɔ,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 I kya nyiile yɛɛ nɛ wu ɔbono fo sun
30 Vi a tua salvação,
31 Amɔlɛgɛ abono fo baala
31 que preparaste para todos os povos.
32 Kyokyoo baarɛ laa baa wɔra fatela
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Ilaa ibono Simon gi tɔgɛ kyu lii kyokyoo mɔ so gɛnen mɔ, i dɛ mɔ-sɛ de mɔ-nyi gɛnɔ.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Simon gi faala Wurubuaarɛ gɛnen mɔ, ɔ kolɛ Wurubuaarɛ ayuule bun mɔmɔ so ne ɔ tɔgɛ sa kyokyoo mɔ mɔ-nyi Mariya yɛɛ, “Fo wu fo-bi baarɛ? Ɔ paa ba yɛɛ ɔ laa yɛgɛ iꞌ diirɛ asa sakyɔ mɔmɔ-gɛkyena dɔ de asa sakyɔ mɔ kee mɛꞌ lii tɔrɔ mɔmɔ-gɛkyena dɔ Isirale gɛsinkpan gɛdɛ so. Ɔ paa ba yɛɛ ɔ laa wɔra ɔbono ɔ laa lɛɛ Wurubuaarɛ ilaa wɔrasɛ nyiile asa de mɛꞌ sɔɔ imɔ akyɔɔlɛ.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 I laa yɛgɛ asa nwɔnsa nbono mɛ dɛ mɔ giꞌ lii gɛwi. Fo, Mariya mɔ, fo-gisen dɔ i laa sogya fo fɛɛ gɛki ne mɛ yii fo.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo kyiisɛ ɔko kee bo nno. Mɛ kya terɛ mɔ-ginyen yɛɛ Ana. Ɔ wɔra ɔkyii belɛnsɛ. Mɔ-sɛ ginyen ne n gyɛ Fanuwɛlɛ, Akya gɛsu dɔ ne ɔ lii. Mɔ-gibolonbu dɔ mɔ, ɔ dena nsi sono ɔkara ne mɔ-kuli gi wuꞌ taa mɔ yɛgɛ.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Mɔ-kuli gi wuꞌ mɔ, ɔŋ baa dena. Owi ɔbono mɛ kyu kyokyoo Yesu ba Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ gɛnen mɔ, ɔkyii mɔ gi gyi nsi ikue-inan nsi nnan. Owi kamaasɛ dɔ mɔ ɔ kpɛ ɔ bo daa Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ ɔ kya son Wurubuaarɛ ɔ kya ŋminde gɛnɔ, ɔ kya dalaa gɛnyɛ de gɛpɛ.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Gɛnen ɔkyii belɛnsɛ baarɛ gi kpaa loo Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so mɔ, i kpɛ kpaa gyangara owi ɔbono Gyosɛfo mɔ‑rɛ Mariya de kyokyoo mɔ mɛ bo nno mɔ. Mɛ kpaa gyan gɛnen mɔ, ɔkyii belɛnsɛ mɔ gi kyu afaala kyu sa Wurubuaarɛ ne o yii gɛsɛ ɔ kya tɔgɛ ilaa ibono kyokyoo mɔ laa baa wɔra mɔ ɔ kya sa asa. Ɔ tɔgɛ kyokyoo mɔ ilaa sa abono pɛwu mɛ kya kerɛ ɔmɔlɛgɛbo mɔ ɔkpa mɔ. Mɔmɔ-gɛwɔnsa gɛ gyan yɛɛ gɛnen kaasɛ ɔbono laa yɛgɛ Gyɛrusalem, mɔmɔ-ɔsowolɛ gɛmu mɔ, oꞌ nyɛ mɔ-nyoro lii mɔ-akyobo abaa dɔ.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Yesu mɔ-sɛ de mɔ-nyi mɛ wɔra ilaa kamaasɛ logɛ fɛɛ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ nbara mɔ gi kya nyiile mɔ, mɛ kii kpe Galeli gɛsinkpan so ne mɛ kii kpe Nasarɛtɛ ɔsowolɛ ɔbono so mɛ tɛ mɔ.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Gɛbii mɔ gɛ sɛɛ ne gɛ wɔra ɔlon. Ɔlaako ginyi gi bɔla mɔ dɔ, ne Wurubuaarɛ gibaa gi gyan mɔ so.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Gɛsi kamaasɛ dɔ mɔ owi ɔbono mɛ kya gyi mɔmɔ Gyuda awura Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ, Yesu mɔ-nyi de mɔ-sɛ mɛ kya kyena kpe Gyɛrusalem.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Imɔso gɛsi gɛbono Yesu gi gyi nsi gudu nnyɔ mɔ, mɛ kyon kpe Gyɛrusalem de mɛꞌ kpaa gyi gɛkɛ belɛ mɔ fɛɛ gɛnɔɔbono mɔmɔ Gyuda awura mɛ kya wɔra mɔ.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Mɛ gyi gɛkɛ belɛ mɔ ta mɛ kya kii mɔ, Yesu berɛ, gi sii kyena Gyɛrusalem yɛgɛ mɔ-nyi de mɔ-sɛ mɛ mɛŋ bii.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Mɛ kyu imɔ yɛɛ ɔ bo mɔmɔ-gikpen gibono mɛ naa mɔ dɔ. Mɛ naa gɛkɛ mumuli toloowi pɛi ne mɛ lɔɔ laarɛ mɔ-gɛten mɔmɔ-subuana de mɔmɔ-kyɛmenɛana asɛ.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Mɛ mɛŋ wu mɔ. Gɛnen so mɛ kii kpe Gyɛrusalem mɛꞌ kpaa laarɛ mɔ.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Mɛ kya laarɛ mɔ gɛnen mɔ, imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, mɛ kpaa wu mɔ Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so. Ɔ tɛ Wurubuaarɛ nbara aŋmarasɛbo mɔ dɔ ɔ kya nu mɔmɔ asɛ, ne ɔ kya taasɛ mɔmɔ ilaa.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Gɛnɔɔbono gɛbii mɔ gɛ kya nu gɛsɛ ne gɛ kya lɛɛ gɛnɔ mɔ i dɛ ɔkamaasɛ ɔbono ɔ kya nu mɔ asɛ mɔ gɛnɔ.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Mɔ-nyi de mɔ-sɛ mɛ kpaa wu mɔ gɛnen mɔ, i dɛ ɔmɔ-gɛnɔ gikyɔ. Ne mɔ-nyi gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Me-bi, menɛtɔ ne n wɔra ne fo wɔra aye gɛnen? Kerɛ gɛnɔɔbono me‑rɛ fo-sɛ a naa a kya yiyɛɛ a kya laarɛ fo a kya kpon mɔ.”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Mɔ-nyi gi taasɛ mɔ gɛnen mɔ, Yesu gi kii taasɛ ɔmɔ daa yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ naa fɛ kya laarɛ me? Fɛ mɛŋ nyi yɛɛ i kaaborɛ ɔfaanan n bo me-sɛ gɛten dɔ?”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Ɔ taasɛ mɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ mɛŋ nu mɔ gɛsɛ.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Imɔ idɛ gɛmara mɔ Yesu gi buu mɔ-nyi de mɔ-sɛ lii ne mɛ kii kyon Nasarɛtɛ ɔsowolɛ so nfono mɛ tɛ mɔ. Mɔmɔ-gɛkyena dɔ mɔ, ɔ kya bara mɔ-nyoro gɛsɛ sa ɔmɔ. Mɔ-nyi gi kyu gɛnen ilaa idɛ pɛwu kyu wɔra mɔ-nwɔnsa dɔ.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Yesu gi sɛɛ, ne mɔ-ɔlaako ginyi gi nyaakyɔ, ne o gyi Wurubuaarɛ de anyamesɛ pɛwu ginsi.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.