Lucas 23
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARA
1 Mɛ tɔgɛ gɛnen mɔ, abelɛnsɛ gikpen mɔ pɛwu mɛ koso ne mɛ kyu Yesu kpe Ɔbelɛnsɛ Pilato asɛ.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Mɛ kpɛ fo Pilato asɛ mɔ, mɛ yii gɛsɛ mɛ kya buu mɔmɔ-lɛɛ gɛnɔ mɛ kya sa Pilato yɛɛ, “A wu ɔnyen baarɛ yelɛ ɔ kya penɛ aye-adɛ Gyuda awura. Ɔ gya mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ mɛŋ sa mɛꞌ sɔɔ Rom awura wura belɛ ɔbono ɔ kya kerɛ aye so mɔ lɛnpoo. Ɔ kya kyu mɔ-nyoro yɛɛ mɔ ne n gyɛ wura ɔbono Wurubuaarɛ gi wolaa tɔgɛ yɛɛ ɔ laa sun mɔ.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Imɔso Pilato gi taasɛ Yesu yɛɛ, “Fo ne n gyɛ wura sa Gyuda awura mɔ?” Ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Fo-gɛnɔ dɔ ne i lii.”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Nfono mɔ Pilato gi tɔgɛ sa Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de sakpii mɔ yɛɛ, “Me berɛ, meŋ wu ilaa nyɛnyɛn iko lii gɛnen ɔnyen baarɛ so.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Pilato gi buu sa mɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ kii lɔrɔ tɔgɛ bɔla yɛɛ, “Gɛnen ɔnyen baarɛ kya yogesi asa mɔ-ilaa nyiilesɛ dɔ Gyudiya gɛsinkpan pɛwu so. O yii gɛsɛ lii Galeli gɛsinkpan so kaaborɛ o kyu baa loo gɛrɛnaa.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pilato gi nu gɛnen mɔ, ɔ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Ɔ gyɛ Galelinyen daa?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Pilato gi bii yɛɛ Yesu gi lii daa nfono so Wura Hɛrodɛ kya kerɛ mɔ, ɔ yɛgɛ mɛ kyu Yesu kyu kperɛ Hɛrodɛ. Gɛnen owi ɔbono mɔ Hɛrodɛ gbaa-gbaa kee bo Gyɛrusalem nno.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Hɛrodɛ gi da dɛ ginsi ne o wu Yesu mɔ, i wɔra mɔ ɔkon gikyɔ kyɔde. I kya nyiile yɛɛ o nu Yesu so mɔ, i kɛɛla, ne ɔ kya laarɛ oꞌ wu mɔ de ansi. Ɔ kya laarɛ fɛɛ Yesu ɔꞌ wɔra ilaa ibono nyamesɛ maŋ taalɛ wɔra mɔ-gibaa so mɔ iko de ɔꞌ kerɛ.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Hɛrodɛ gi taasɛ Yesu ilaa gikyɔ. Yesu, mɔ, mɛŋ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Gyuda awura asunbi alɛɛbo mɔ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo mɛ yelɛ nno mɛ kya kyu ilaa ibono i bo lon mɔ mɛ kya gyanꞌ Yesu so.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Nfono mɔ Hɛrodɛ mɔ‑rɛ mɔ-ngbɛ awura mɔ mɛ kyɛfoo Yesu, ne mɛ gyaabii mɔ ikpa kpɛi-kpɛi so. Mɛ kyu giwurakuru kyu gyaabii bun mɔ, ne Hɛrodɛ gi yɛgɛ mɛ kyu mɔ kiiri kperɛ Ɔbelɛnsɛ Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Nkana Pilato mɔ‑rɛ Hɛrodɛ mɛ mɛŋ kya loo. Kyu lii gɛnen gɛkɛ gɛbono kyu kyon mɔ, mɛ kyu abara gɛkyɛmenɛ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Mɛ kiiri Yesu bara Pilato mɔ, ɔ terɛ Gyuda awura asunbi alɛɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ gbaaꞌgbaa de mɔmɔ-asa sɛnsɛ abono mɛ bo nfono mɔ,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 ne o buu sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ kyu gɛnen ɔnyen baarɛ ba me asɛ mɔ, fɛye yɛɛ ɔ kya yogesi asa. Ilaa ibono fɛ dɛ fɛ kya gyanꞌ mɔ so mɔ, nɛ taasɛ mɔ fɛye-ansi dɔ gɛrɛnaa mɔ, meŋ wu yɛɛ ɔ wɔra imɔ iko‑rɛ iko.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Hɛrodɛ kee mɛŋ wu ilaa nyɛnyɛn iko mɔ so. I kya nyiile yɛɛ nɛ yɛgɛ mɛ kyu mɔ kpe Hɛrodɛ ansi dɔ ne Hɛrodɛ gi kpaa kiiri mɔ bara me‑rɛ fɛye faa. Fɛꞌ nu yɛɛ ilaa iko i mɛŋ bo no i kya nyiile yɛɛ ɔnyen baarɛ gi wɔra ilaa nyɛnyɛn ibono i kaaborɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ mɔ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Imɔso nan yɛgɛ mɛꞌ biidɛ mɔ-giso de nꞌ taa mɔ yɛgɛ de ɔꞌ naa.” [
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 I wolaa i gyɛ ilaa ibono Ɔbelɛnsɛ Pilato kya wɔra sa Gyuda awura mɔ yɛɛ nengyene mɛ laa gyi mɔmɔ-gɛkɛ belɛ gɛdɛ mɔ, ɔ kya tigi mɔmɔ-asa abono ɔ keda tii de obu mɔ dɔ nyamesɛ kolon de ɔꞌ naa. Gɛnen so mɔ, Pilato gi taasɛ Gyuda awura mɔ yɛɛ anɛ ne mɛ kya laarɛ de oꞌ tigi sa mɔmɔ gɛnen gɛsi gɛbono dɔ?]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Sakpii mɔ gi nu yɛɛ ɔ laa tigi Yesu mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ kpen gikolon yɛɛ, “Fɛꞌ kyu gɛnen ɔnyen baarɛ kpaa mɔɔ! Fɛꞌ tigi daa Barabasɛ sa aye!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ibono so Barabasɛ tii de obu gɛnen mɔ ne n gyɛ yɛɛ owi ɔko dɔ mɔ, mɔ‑rɛ asa ako mɛ koso kɔ de abɛyin awura Gyɛrusalem ɔsowolɛ mɔ so, ne ɔ mɔɔ isa gɛnen ikɔ ibono dɔ.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato gi laarɛ fɛɛ nkana ɔ taa Yesu yɛgɛ de ɔꞌ naa. Gɛnen so mɔ, o kii kpen tɔngɛ sa sakpii mɔ de ɔꞌ buɛɛlɛ mɔmɔ.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Sakpii mɔ, mɔ, kpɛ ɔ kya kpen ɔ kya sa mɔ yɛɛ, “Da mɔ aŋanbi oyii so! Da mɔ aŋanbi oyii so mɔɔ!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Mɛ tɔgɛ sa Pilato gɛnen mɔ, o kii taasɛ mɔmɔ gisasɛ yɛɛ, “De iꞌ wonɛ? Menɛ ilaa nyɛnyɛn ne ɔ wɔra? Meŋ wu ilaa ibono ɔ wɔra ne i kaaborɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ mɔ. Imɔso nan yɛgɛ mɛꞌ biidɛ mɔ-giso de nꞌ taa mɔ yɛgɛ de ɔꞌ naa.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Pilato gi tɔgɛ sa mɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ lɔrɔ mɛ kya kpen ken-ken yɛɛ ɔꞌ da mɔ aŋanbi oyii so mɔɔ. Mɛ kpɛ ma‑a kpen gɛnen mɔ, mɔmɔ-lɛɛ mɔ ne Pilato gi san nu.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 O kyule yɛɛ ɔ laa wɔra ilaa ibono mɛ kya laarɛ mɔ sa ɔmɔ.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ɔ tigi ɔnyen ɔbono ɔ bara ikɔ ne ɔ mɔɔ isa mɔ sa mɔmɔ. Yesu berɛ, ɔ yɛgɛ mɛ kyu mɔ kyon de ɔꞌ kpaa wɔra ɔmɔɔsɛ fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ kya laarɛ mɔ.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Mɛ dɛ Yesu mɛ kya kpe gɛnen mɔ, mɛ gyangara Simon ɔbono ɔ lii Siirini mɔ. Mɛ wu mɔ mɔ, ɔ naa ɔ kya ba ɔꞌ baa loo ɔsowolɛ mɔ so, ne mɛ nyise mɔ yɛɛ ɔꞌ sola Yesu lɛwu oyii mɔ. Mɛ kyu oyii mɔ sola mɔ yɛɛ oꞌ buu Yesu de mɛꞌ kpe.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Sakpii belɛ buu mɔmɔ. Akyii ako kee mɛ buu mɔmɔ mɛ kya saawo mɛ kya yiyɛɛ mɛ kya sa Yesu.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yesu gi kisee tɔgɛ sa akyii mɔ yɛɛ, “Gyɛrusalem akyii, fɛꞌ mɛŋ sa fɛꞌ su sa me. Fɛꞌ su sa daa fɛye-nyoro de fɛye-biana.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Awɔrɔfɔɔ owi kya ba. Asa abono mɛ laa wu awɔrɔfɔɔ abono mɔ mɛ laa tɔgɛ yɛɛ, ‘Amudɛnsɛbo ne n gyɛ alabanbo de abono nbii mɛŋ nyabo mɔmɔ kerɛ mɔ.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Awɔrɔfɔɔ belɛ abono so mɔ, asa mɛ laa tɔgɛ sa abii de nbiibi yɛɛ, ‘Fɛꞌ boori bun aye so.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Asa mɛ dɛ me ɔbono n dɛ fɛɛ oyii bonboli mɛ kya wɔra ɔgya faa mɔ, fɛye abono fɛ dɛ fɛɛ ngya wolɛsɛ mɔ berɛ ne mɛ laa yɛgɛ?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Asa mɔ mɛ dɛ Yesu mɛ kya kpe gɛnen mɔ, mɛ dɛ ilaa nyɛnyɛn awɔrabo anyɔ ako kee mɛ kya kpe mɛꞌ kpaa da aŋanbi iyii so mɔɔ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Mɛ naa gɛnen kpaa fo gikpalan giko asɛ. Mɛ kya terɛ nno yɛɛ Gimu Giwuye Gikpalan. Nno ne mɛ da Yesu mɔ‑rɛ ilaa nyɛnyɛn awɔrabo anyɔ mɔ aŋanbi mada de iyii. Mɔmɔ dɔ ɔko bo de Yesu gyisɛ so ne ɔko, mɔ, bo de mɔ-benɛ so. I san Yesu, mɔ, bo nsana. [
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Nfono ne Yesu gi dalaa kolɛ Wurubuaarɛ sa abono mɛ da mɔ aŋanbi mada de oyii mɔ yɛɛ, “Me-sɛ, kyu kyɛɛ mɔmɔ. Mɛ mɛŋ nyi ilaa ibono mɛ kya wɔra faa.”] Mɛ wɔra ilaa idɛ pɛwu ta mɔ, mɛ yɛ mɔ-nyoro so atɔ kyu. Mɛ kya yɛ atɔ mɔ mɔ, mɛ too ilaa iko kerɛ. Ɔbono i yii de mɔ mɔ, o kyu.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Gɛnen owi ɔbono pɛwu mɔ, asa mɛ yelɛ mɛ kerɛ mɔ. Ne Gyuda awura abelɛnsɛ mɔ mɛ kya yoole mɔ. Mɛ kya tɔgɛ yɛɛ, “Mɔ ne n mɔlɛgɛ asa; ɔꞌ mɔlɛgɛ mɔ-nyoro. Nengyene ɔ gyɛ ɔbono Wurubuaarɛ ne n lɛɛ gibaa yii yɛɛ ɔꞌ mɔlɛgɛ asa mɔ, ɔꞌ mɔlɛgɛ mɔ-nyoro de aꞌ kerɛ.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Asogya mɔ kee mɛ yoole mɔ, ne mɛ kpaa kyu mɔmɔ-nta bonyansɛ nko kyu ba mɛ kya sa mɔ,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ne mɛ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Fo ne n gyɛ wura sa Gyuda awura mɔ gɛsintin mɔ, mɔlɛgɛ fo-nyoro de aꞌ kerɛ.”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Mɛ ŋmarasɛ kpaa mada Yesu amu so yɛɛ,
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Ilaa nyɛnyɛn awɔrabo anyɔ mɔ dɔ ɔko mada de mɔ-lɛɛ oyii mɔ mɔ, ɔ tɔgɛ ilaa loosɛ sa Yesu yɛɛ, “Iŋ gyɛ fo ne Wurubuaarɛ gi sun yɛɛ foꞌ baa gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ? Kii mɔlɛgɛ fo-nyoro de foꞌ mɔlɛgɛ aye kee.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ɔ kya tɔgɛ gɛnen mɔ, mɔ-nanbo ilaa nyɛnyɛn ɔwɔrabo mɔ gi gya mɔ yɛɛ ɔŋꞌ baa tɔgɛ gɛnen, ne ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Fo mɛŋ selɛ Wurubuaarɛ do‑o? Aye‑rɛ mɔ pɛwu ne mɛ kya biidɛ giso mɛ kya mɔɔ faa.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Aye berɛ, i kaaborɛ aye. I lii fɛɛ aye-ilaa nyɛnyɛn ibono a wɔra mɔ gikɔ ne mɛ kya ka aye faa. Ɔnyen baarɛ, mɔ, ɔŋ wɔra ilaa nyɛnyɛn iko.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ɔnyen mɔ gi tɔgɛ sa mɔ-nanbo mɔ gɛnen mɔ, ne o kisee tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Yesu, n dɛ fo giserɛ, nyingi me so owi ɔbono fo-gɛwuragyi mɔ gɛ laa yii fo-gibaa mɔ.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Nfono ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Gɛsintin ne n kya buu mi‑i sa fo faa, ndɛ gɛkɛ gɛdɛ fo laa loo ɔkyoolaten me asɛ Wurubuaarɛ dɔ.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Nfono mɔ, Yesu gi kpen ken-ken tɔgɛ sa Wurubuaarɛ yɛɛ, “Me-sɛ, fo-abaa dɔ ne nꞌ dɛ me-ɔŋɛ mi‑i wɔra.” Ɔ tɔgɛ gɛnen ta mɔ, ɔ lɛɛ ɔŋɛ.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Asogya abono mɛ kya dii Yesu mɔ mɔmɔ-ɔbelɛnsɛ gi wu ilaa ibono i ba gɛnen mɔ, ɔ yen Wurubuaarɛ ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Gɛsintin, ɔnyen baarɛ tansi ɔ gyɛ gɛsintin wura.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Gɛnen kee ne sakpii belɛ ɔbono ɔ kpaa yelɛ kerɛ Yesu gimɔɔ ne mɛ wu ilaa kamaasɛ mɔ mɛ kii mɛ kya kpe gɛwi mɔ, mɔmɔ ɔkamaasɛ kya wɛ nyoro ɔ kpɛ ɔ dɛ mɔ-abaa ɔ kya suii mɔ-gikan. I kya nyiile yɛɛ, mɔmɔ-asen dɔ i nyida mɔmɔ gikyɔ.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Yesu mɔ-kyɛmenɛana de akyii abono mɛ buu mɔ lii Galeli kpe Gyɛrusalem mɔ mɛ yelɛ gɛta-gɛta wu ilaa idɛ pɛwu.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Ɔnyen ɔko bo gɛnen ɔsowolɛ mɔ so. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Gyosɛfo. Ɔ lii Arimatiya, Gyudiya awura ɔsowolɛ ɔko so. Ɔ gyɛ Gyuda awura nbɛlɛ agyibo abelɛnsɛ mɔ dɔ ɔko. Ɔ gyɛ isa dɛnsɛ ne ɔ kya gyi gɛsintin.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Mɔ berɛ, ɔ mɛŋ yelɛ kyule ibono mɛ kyu wɔra Yesu mɔ. Owi kamaasɛ dɔ mɔ, mɔ-ansi a gyanꞌ gɛkaabono asa mɛ laa nyɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ gɛkyena mɔ.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Gɛnen Gyosɛfo baarɛ gi kpe Pilato asɛ kpaa kolɛ mɔ yɛɛ, ɔ kya laarɛ ɔꞌ kpaa saga Yesu gibuni mɔ lii lɛwu oyii mɔ so kyu kpaa pule. Pilato mɛŋ kine.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Imɔso Gyosɛfo gi kpaa saga Yesu gibuni mɔ. O kyu gikɛlɛlɛ kyu mili obuni mɔ ne o kyu mɔ kpaa pule gifolɛ gibono mɛ wolaa logedi wɔra ɔbɔ yela sa ibuni gipule mɔ dɔ. Mɛ mɛŋ ti taa pule obuni gɛnen folɛbɔ ɔbono dɔ kerɛ.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Owi kya ta mɔmɔ. Gɛnen gɛkɛ gɛbono gɛ gyɛ abaala gɛkɛ kyu sa mɔmɔ Gyuda awura gɛkɛ kyoolasɛ so mɔ, mɛ kya kpaala.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Akyii abono mɛ buu Yesu lii Galeli ba Gyɛrusalem nfono mɔ mɛ buu Gyosɛfo kpe, ne mɛ kperɛ mɔmɔ-ansi kpaa wu folɛbɔ mɔ de gɛnɔɔbono Gyosɛfo gi kyu pule Yesu mɔ.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Owi kya ta so mɔ, akyii mɔ mɛ kii kpe gɛwi, ne mɛ kpaa baala ilaa ikoana ibono mɛ kya kyu bɔ ibuni mɔ fɛɛ onufuii de piperɛ yela. Mɛ kyena kyoola gɛkɛ kyoolasɛ mɔ, fɛɛ gɛnɔɔbono mɔmɔ-nbara gi kya nyiile mɔ.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.