Lucas 19

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu gi loo Gyɛriko ɔ kya lii mɔ,
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 ɔbelɛnsɛ ɔko bo nno. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Sakiyɔsɛ. Ɔ bo abono mɛ kya sɔɔ lɛnpoo ne mɛ kya kudi asa gyi mɔ gikpen mɔ dɔ. Ɔ gyɛ aterenbi wura gɛsintin.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Yesu gi loo ɔsowolɛ mɔ so gɛnen mɔ, Sakiyɔsɛ baarɛ ginsi gi pɛɛrɛ ɔ kya laarɛ de oꞌ wu Yesu de mɔ-ansi. Sakiyɔsɛ gyɛ daa nyamesɛ din. Imɔso ibono sakpii mɔ kyɔ gikyɔ so mɔ, ɔ mɛŋ kya nyɛ de oꞌ wu Yesu.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Gɛnen so mɔ, o kuu ɔnangya kyon asa mɔ so ne ɔ kpaa dii ɔ gyanꞌ Siikamɔɔ oyii belɛ ɔko so nfono Yesu laa kyu de mɔ. Yesu laa kyon mɔ, de ɔꞌ nyɛ wu mɔ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yesu gi baa fo oyii mɔ gikɔɔdɔ mɔ, ɔ diirɛ mɔ-ansi kerɛ oyii mɔ dɔ, ne ɔ terɛ yɛɛ, “Sakiyɔsɛ, kpelegɛ ba belen. Fo-gɛwi ne i kaaborɛ nꞌ kyena ndɛ.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Nfono mɔ Sakiyɔsɛ gi kpelegɛ lii oyii mɔ so ne o kyu Yesu kpe mɔ-gɛwi kpaa keda mɔ gisafo de ɔkon.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Asa abono mɛ wu yɛɛ Yesu gi kpe ɔ bo Sakiyɔsɛ gɛten dɔ mɔ pɛwu, mɛ kya lɔgedɛ yɛɛ, “Kerɛ, Yesu gi kpe kpaa sogɛ daa ilaa nyɛnyɛn ɔwɔrabo gɛwi.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Yesu bo Sakiyɔsɛ gɛwi gɛnen mɔ, Sakiyɔsɛ gi koso yelɛ ne ɔ tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Me-wura, nu me asɛ. Nan yɛ me-ilaa kamaasɛ ibono n bo mɔ dɔ de nꞌ kyu gibaafon kyu yɛ-yɛ sa ayenbo. Asa abono pɛwu nɛ kudi mɔmɔ gyi baa kyon mɔ nan ka ibono nɛ kudi mɔmɔ gyi mɔ sa mɔmɔ de nꞌ kii ka da gyanꞌ mɔmɔ gikpadɔ ginan.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Nfono ne Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, “Ndɛ berɛ, gɛnen gɛten gɛdɛ dɔ asa mɛ nyɛ Wurubuaarɛ amɔlɛgɛ. Fɛye abono pɛwu fɛ bo gɛrɛnaa mɔ, fɛꞌ bii yɛɛ gɛnen ɔnyen baarɛ gyɛ aye-naana Aberaham ɔpaa dɔ isa fɛɛ fɛye kee.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nɛ ba daa de nꞌ baa laarɛ asa abono mɛ fuɛ Wurubuaarɛ ɔkpa mɔ gɛten de nꞌ mɔlɛgɛ ɔmɔ de mɛꞌ kii wu ɔkpa mɔ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Asa mɔ mɛ san mɛ kya nu Yesu ilaa tɔgɛsɛ mɔ, ɔ da mɔmɔ gikpalɛ giko. I kya nyiile yɛɛ mɔmɔ-nwɔnsa ne n gyɛ yɛɛ ɔ kya fuude Gyɛrusalem faa mɔ, Wurubuaarɛ gɛwuragyi gɛbono o kyu sa mɔ mɔ gɛ laa lii gɛwi kon ne. Gikpalɛ gɛbono ɔ da mɔmɔ mɔ ne n gyɛ
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 yɛɛ, “Nyamesɛ gbaaꞌ ɔko gi kyena, ɔ gyɛ wuragyibo. Owi ɔko dɔ mɔ, ɔ kya laarɛ de oꞌ kpe ɔbono ɔ gyɛ Wura belɛ mɔ asɛ de Wura belɛ mɔ ɔꞌ kpaa yii mɔ gɛwura de oꞌ kyu baa gyi mɔ-lɛɛ ɔsowolɛ so.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 “Pɛi ne ɔ laa kyon mɔ, ɔ terɛ mɔ-adega gudu abono mɛ tɛ mɔ asɛ mɔ ne ɔ yɛ aterenbi sa mɔmɔ ɔkamaasɛ. Mɔmɔ ɔkamaasɛ gi nyɛ kyɛɛ-kyɛɛ. Ɔ laa yɛ aterenbi mɔ sa mɔmɔ mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Fɛꞌ sɔɔ aterenbi adɛ buɛɛdɛ gyoo me de nꞌ baa kii ba mɔ aꞌ wɔra agyan sa me.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Mɔ-ɔsowolɛ mɔ so asa, mɔ, mɛ kya kyo mɔ. Imɔso ɔ kyon mɔ, mɛ sun isɔɔ kpe Wura belɛ mɔ asɛ de mɛꞌ kpaa tɔgɛ sa Wura belɛ mɔ yɛɛ mɛŋ kya laarɛ yɛɛ oꞌ gyi gɛwura sa mɔmɔ.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Wura belɛ mɔ mɔ gi dabɔlɛ kyu gɛwuragyi mɔ sa mɔ, ne o kii ba mɔ-ɔsowolɛ mɔ so. Ɔ ba mɔ, ɔ terɛ mɔ-adega abono ɔ sa ɔmɔ aterenbi mɔ ba mɔ asɛ yɛɛ mɛꞌ baa buu-buu agyan abono ɔkara mɛ nyɛ mɔ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Mɔ-dega gyangbarasɛ mɔ gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, kerɛ, aterenbi abono fo kyu sa me mɔ, nɛ nyɛ amɔ-ɔnan gikpadɔ gudu.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Fo wɔra ilaa; fɔɔꞌkpon. Fɛɛ gɛnɔɔbono fo gyi gɛsintin ilaa ipii idɛ dɔ faa mɔ, nan kyu isowolɛ gudu kyu sa fo de foꞌ kerɛ imɔ so.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Mɔ-dega nyɔsɛ mɔ gi tɔgɛ mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, aterenbi abono fo kyu sa me mɔ, nɛ nyɛ amɔ-ɔnan gikpadɔ ginun.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Fo, mɔ, nan yɛgɛ fo laa kerɛ isowolɛ inun so.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Mɔ-dega mɔ ɔko berɛ, gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, fo-aterenbi ne! Nɛ kyu amɔ ŋminde de gipanan ŋara kyin‑n.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Nɛ wu yɛɛ fo-ilaa i bo lon, imɔso nɛ selɛ fo gifuu. Fo bo onsipara. Fo kya laarɛ agyan lii gɛsun gɛbono iŋ gyɛ fo ne n wɔra mɔ dɔ.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Ɔ tɔgɛ gɛnen ta mɔ, ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ mɔ yɛɛ, ‘Fo gyɛ dega nyɛnyɛn. Nan kyu fo-ilaa tɔgɛsɛ idɛ kyu bun fo gipuɛɛ. Fo nyi yɛɛ me-ilaa i bo lon. N gyɛ onsipara wura. N kya laarɛ agyan lii gɛsun gɛbono iŋ gyɛ me ne n wɔra mɔ dɔ.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Ne i wonɛ ne foŋ kyu me-aterenbi mɔ kpaa yela aterenbi ɔyelaten de owi ɔbono nɛ ba ne nan kpaa lɛɛ amɔ mɔ, nꞌ nyɛ de aꞌ korogɛ sa me?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Nfono mɔ, ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ sa abono mɛ yelɛ nno mɔ yɛɛ, ‘Fɛꞌ sɔgɛ me-aterenbi mɔ lii dega baarɛ asɛ kyu bɔla ɔbono ɔ nyɛ amɔ-ɔnan gikpadɔ gudu mɔ.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, ɔ ti nyɛ amɔ-ɔnan gikpadɔ gudu!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Nꞌ buu sa fɛye yɛɛ ɔbono ɔ bo ne ɔ kya kyu wɔra ilaa mɔ, ɔ laa kii nyɛ too. Ne ɔbono, mɔ, ɔŋ bo ne ɔŋ kya kyu wɔra sɛi mɔ, ipii ibono ɔ nyɛ mɔ gbaa mɛ laa sɔgɛ lii mɔ asɛ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 I san abono mɛ gyɛ me-akyobo ne mɛ mɛŋ kya laarɛ nꞌ wɔra mɔmɔ-wura mɔ, fɛꞌ kyu mɔmɔ baa mɔɔ me-ansi dɔ gɛrɛnaa.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Yesu gi tɔgɛ imɔ idɛ ta mɔ, idɛ kon mɔ o yii ɔkpa ɔ kya dii ɔ kya kpe Gyɛrusalem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 O sindi Bɛtɛfagye de Bɛtani isowolɛ ibono i gyanꞌ Nfɔ Iyii gibii mɔ so mɔ, o sun mɔ-akasɛbo mɔ dɔ anyɔ
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 yɛɛ, “Fɛꞌ kpe ɔsowolɛ ɔbono ɔ bo aye-ansi dɔ faa. Fɛ kya loo ɔsowolɛ mɔ so mɔ, fɛ laa wu bee fɔlɛ ɔbono ɔko mɛŋ ti gyanꞌ mɔ kerɛ mɔ kyaa de ɔfɛ. Fɛꞌ sangɛ mɔ kyu bara me gɛrɛ.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ne fɛɛ ɔko gi taasɛ fɛye yɛɛ, ‘Menɛ n wɔra ne fɛ kya sangɛ bee mɔ’ mɔ, fɛꞌ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Wura mɔ tiri bee mɔ.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Abono o sun mɔ mɛ kyon mɔ, mɛ kpaa wu ilaa kamaasɛ, fɛɛ gɛnɔɔbono Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ mɔ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Mɛ kya sangɛ bee mɔ mɔ, bee mɔ mɔ-wuraana mɛ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ kya sangɛ bee mɔ?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ne mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Wura mɔ tiri bee mɔ.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Imɔso mɛ sangɛ bee mɔ kyu kperɛ Yesu. Ne mɛ kyu mɔmɔ-akuru too gyanꞌ bee mɔ so, ne mɛ puru Yesu gyanꞌ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Asa sakyɔ mɛ buu mɔ. Ako, mɔ, mɛ gyangbara sa mɔ mɛ kya kyu mɔmɔ-akuru too mɔ-ɔkpa dɔ yɛɛ ɔꞌ baa naa amɔ so kyon.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Mɛ kya laarɛ mɛꞌ kpelegɛ Nfɔ Iyii Gibii mɔ mɔ, i bo mɔ-akasɛbo gikpen belɛ mɔ ɔkon kyɔde, ne mɛ yii gɛsɛ mɛ kya yen Wurubuaarɛ ken-ken kyu lii ilaa gbaaꞌgbaa ibono pɛwu Yesu gi kyu Wurubuaarɛ ɔlon kyu kpaa asa ne mɛ wu de mɔmɔ-ansi mɔ so.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Mɛ naa mɛ kya kpen yɛɛ,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Farasii awura abono mɛ bo sakpii mɔ dɔ mɔ mɛ tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, gya fo-adɛ mɔ yɛɛ mɛꞌ sii kurun.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa ɔmɔ yɛɛ, “Nꞌ buu sa fɛye yɛɛ ba‑a mɛꞌ sii kurun mɔ, abui gbaa a laa bugi gɛnɔ kpen.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Yesu kya fuude Gyɛrusalem. Ɔ da de ginsi ne o wu ɔsowolɛ mɔ mɔ, o su sa nno asa.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Ɔ kya su gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Gyɛrusalem awura, me-gisen dɔ gɛlaarɛ ne yɛɛ nkana fɛꞌ bii ɔkpa ɔbono so fɛ laa kyu de fɛꞌ nyɛ gisen yuuli ndɛ gɛkɛ gɛdɛ mɔ! Imɔ, mɔ, mɔ, i baala fɛye-ansi bun; fɛŋ nyɛ bii gɛnen ɔkpa ɔbono.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Gɛkaako mɔ fɛye-akyobo mɛ laa kyaabɔɔ fɛye faa kilenten. Mɛ laa sola isɛ mada gɛkpen gɛbono fɛ yii kyaabɔɔ fɛye-ɔsowolɛ mɔ de iꞌ dii kyaga de ɔpɔɔrɛ mɔ. I dii kyaga mɔ, mɛ laa kyu de nfono so kpelegɛ loo fɛye-ɔsowolɛ dɔ baa kɔ de fɛye. Mɛ laa tii fɛye wɔra nsana.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Fɛye-akyobo mɛ laa boori fɛye-ibu bun, ba‑a ɔpɔɔrɛ kolon maŋ san, ne mɛ laa mɔɔ fɛye. I lii fɛɛ Wurubuaarɛ gi sun me yɛɛ nꞌ baa kerɛ fɛye mɔ, fɛŋ wu me bii.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Yesu gi loo Gyɛrusalem mɔ, ɔ kyon kpe Wurubuaarɛ ɔson obu gikpara mɔ so. Ɔ fo nno mɔ, o wu yɛɛ asa mɛ kyu nno bingiri gigya ogyiten. O wu gɛnen mɔ, o yii gɛsɛ ɔ kya gya abono mɛ kya fɛ ilaa nno mɔ,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ne ɔ tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ, “Mɛ ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ako yela yɛɛ,
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Gɛkɛ kamaasɛ mɔ Yesu kya nyiile asa ilaa Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so. Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ, mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo, de mɔmɔ-anyamesɛ gbaaꞌgbaa mɔ mɛ kya laarɛ mɔ-imɔɔten.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Mɔmɔ-asa sɛnsɛ mɔ so mɔ, mɛŋ kii mɛ kya nyɛ de mɛꞌ keda mɔ. I kya nyiile yɛɛ mɔmɔ abono pɛwu mɛ kpɛ mɛ kya nu mɔ asɛ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.