Lucas 18
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NAA
1 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ, Yesu gi da gikpalɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ kyu nyiile mɔmɔ yɛɛ i kaaborɛ mɛꞌ dalaa owi kamaasɛ dɔ. Mɛ mɛŋ sa mɛꞌ yɛgɛ iꞌ yɔɔ mɔmɔ-nyoro de mɛꞌ taa yɛgɛ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Yesu gi da gimɔ yɛɛ, “Owi ɔko dɔ mɔ nbɛlɛ gyibo ɔko gi kyena ɔsowolɛ ɔko so. Gɛnen ɔnyen baarɛ mɛŋ kya kyu Wurubuaarɛ kyu terɛ sɛi, iꞌ baa yɛgɛ nyamesɛ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Owi ɔbono dɔ mɔ ɔkyii okulaabo ɔko mɔ kee bo gɛnen ɔsowolɛ ɔbono so. Okulaabo baarɛ kpɛ ɔ kya dii ɔ kya kpelegɛ nbɛlɛ gyibo mɔ so ɔ kya kolɛ mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, n dɛ fo giserɛ, ɔko kya gɛnda me. Imɔso gyi me‑rɛ mɔ nbɛlɛ de nꞌ nyɛ me-nyoro.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Okulaabo mɔ gi tɔɔraa nbɛlɛ gyibo mɔ gɛnen‑n kɛɛla. Nbɛlɛ gyibo baarɛ gi kine lɛɛ ɔkpa. Okulaabo mɔ, mɔ, mɛŋ taa mɔ-gitɔɔraa yɛgɛ. Imɔso nbɛlɛ gyibo mɔ gi tɔgɛ sa mɔ-nyoro yɛɛ, ‘I bo no yɛɛ meŋ kya kyu Wurubuaarɛ terɛ sɛi iꞌ baa yɛgɛ nyamesɛ.
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Gɛnɔɔbono ɔkyii baarɛ kya tɔɔraa me faa berɛ, nan kerɛ de nꞌ kɛbi mɔ-nbɛlɛ ndɛ lɛɛ lii me-ayaa dɔ de nꞌ kyu mɔ-amɔlɛgɛ abono a gyɛ mɔ-lɛɛ mɔ sa mɔ. Meŋ wɔra gɛnen mɔ, ɔ laa tɔɔraa me don idɛ.’ ”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Aye-Wura Yesu gi da gikpalɛ gidɛ ta mɔ, ne ɔ taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛ nu ilaa ibono nbɛlɛ gyibo ɔbono ɔŋ bo gɛsintin mɔ gbaa gi tɔgɛ sa mɔ-nyoro mɔ?
6 Então o Senhor disse:
7 — ausente —
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 — ausente —
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Yesu gi kii da gikpalɛ giko sa asa abono mɛ kya sɔɔ mɔmɔ-nyoro gyi yɛɛ mɛ gyɛ gɛsintin awura ne mɛŋ kya kyu mɔmɔ-nanboana anyamesɛ terɛ sɛi mɔ,
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 yɛɛ, “Anyen anyɔ ako mɛ kpe Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so de mɛꞌ kpaa dalaa. Gɛnen anyen anyɔ adɛ dɔ mɔ, ɔko gyɛ Farasii awura gikpen mɔ dɔ isa ne ɔko, mɔ, gyɛ lɛnpoo sɔɔbo.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 “Mɛ loo ɔdalaaten mɔ gɛnen mɔ, Farasiinyen mɔ gi koso dalaa mɔ-gɛwɔnsa dɔ yɛɛ, ‘Wurubuaarɛ, n kya faala fo yɛɛ meŋ dɛ fɛɛ asa sɛnsɛ. Asa sɛnsɛ berɛ mɛ kya kudi asa gyi, mɛŋ kya gyi gɛsintin, ne mɛ kya laarɛ asa mɔmɔ-kaana. Meŋ kii n dɛ fɛɛ lɛnpoo sɔɔbo baarɛ.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Fo-ɔson mɔ so mɔ, nkɛ sono kamaasɛ dɔ mɔ, n kya kyu nkɛ nnyɔ kyu ŋminde gɛnɔ. Ne me-aterenbi abono n kya nyɛ bosɛ mumuli dɔ mɔ, n kya yɛ amɔ dɔ gikpadɔ gudu de nꞌ kyu giko kyu sa fo Wurubuaarɛ.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 “Lɛnpoo ɔsɔɔbo mɔ, mɔ, gi yelɛ koo-koo. O nyi yɛɛ ɔ gyɛ ilaa nyɛnyɛn ɔwɔrabo so mɔ, ɔ selɛ Wurubuaarɛ ansi ipeeli, imɔso o kyu mɔ-gimu kyu too gɛsɛ, ne ɔ dalaa kolɛ Wurubuaarɛ yɛɛ, ‘Wurubuaarɛ, su me so. N gyɛ ilaa nyɛnyɛn ɔwɔrabo.’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Yesu gi da gikpalɛ mɔ ta mɔ, ɔ lɛɛ gɛsɛ yɛɛ, “N kya buu mi‑i sa fɛye yɛɛ mɔmɔ asa anyɔ adɛ dɔ mɔ, lɛnpoo ɔsɔɔbo baarɛ ne n wɔra nyamesɛ dɛnsɛ Wurubuaarɛ ansi so; i mɛŋ gyɛ Farasiinyen mɔ. I kya nyiile yɛɛ fo nyamesɛ ɔbono fo kya diirɛ fo-nyoro mɔ, Wurubuaarɛ laa bara fo gɛsɛ. Ne fo ɔbono fo kya bara fo-nyoro gɛsɛ mɔ, Wurubuaarɛ laa diirɛ fo.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Owi ɔko dɔ mɔ, asa ako mɛ dɛ nbii buru-buru kee ma‑a bara Yesu yɛɛ oꞌ kyu mɔ-abaa gyanꞌ mɔmɔ so de ɔꞌ dalaa sa mɔmɔ. Yesu akasɛbo mɔ, mɔ, mɛ wu gɛnen mɔ, mɛ kya gya mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ kiiri nbii mɔ.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Yesu gi wu gɛnen mɔ, ɔ terɛ nbii mɔ ba mɔ asɛ, ne ɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ yɛgɛ nbii mɔ mɛꞌ ba me asɛ; fɛŋꞌ baa tii mɔmɔ-ɔkpa. Abono mɛ dɛ fɛɛ gɛnen nbii ndɛana ɔnan mɔ ne n kya nyɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ fɛye faa, fo nyamesɛ kamaasɛ ɔbono fo mɛŋ kyu fo-nyoro wɔra fɛɛ gɛbii pii de foꞌ kyule kyena Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ, fo maŋ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena mɔ kpa‑a.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Owi ɔko dɔ mɔ, Gyuda awura ɔbelɛnsɛ gbaaꞌ ɔko gi baa taasɛ Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ dɛnsɛ, nnɛ ne nan wɔra de nꞌ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena gɛkpaa?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yesu gi kisee taasɛ mɔ yɛɛ, “Fo kya terɛ me yɛɛ ɔbelɛnsɛ dɛnsɛ faa mɔ, fo mɛŋ nyi yɛɛ Wurubuaarɛ wolɛ ne n gyɛ nyamesɛ dɛnsɛ?
19 Jesus respondeu:
20 Iŋ gyɛ fo nyi Wurubuaarɛ nbara mɔ? Nbara mɔ gi kya nyiile yɛɛ, ‘Gɛŋ sa foꞌ lii fo-ka abɛɛ fo-kuli gɛmara laarɛ ɔko. Gɛŋꞌ mɔɔ isa. Gɛŋꞌ yuuri. Gɛŋꞌ ten ɔko gɛnɔ nbɛlɛ dɔ. Buu fo-sɛ de fo-nyi.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Ɔnyen mɔ gi lɛɛ gɛnɔ sa Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, kpɛ kyu lii me-nbii dɔ mɔ, n kya gyi nbara ndɛ pɛwu so.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesu gi nu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa ɔnyen mɔ yɛɛ, “I kya san fo ilaa kolon. Kpaa fɛ fo-ilaa ibono fo bo mɔ pɛwu de foꞌ kyu aterenbi mɔ yɛ sa ayenbo. Fo wɔra gɛnen mɔ, fo laa nyɛ ntɛɛla Wurubuaarɛ dɔ de foꞌ san naa baa buu me wɔra me-ɔkasɛbo.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Ɔnyen mɔ gi nu gɛnen mɔ, i yɔɔ mɔ-nyoro. I kya nyiile yɛɛ ɔ tansi ɔ bo atɔ gikyɔ. Ɔ kerɛ mɔ, ɔ maŋ taalɛ wɔra gɛnen.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesu gi kerɛ ɔnyen mɔ, ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “I tansi i bo lon sa aterenbi awura de mɛꞌ nyɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Gɛsintin, pɛi de mɛꞌ nyɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ, i laa wɔra ɔlon sa mɔmɔ don gɛnɔɔbono gɛkpatitii gɛ laa loo ɔbaatɔ ɔbɔ dɔ lii mɔ.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Asa mɛ nu imɔ idɛ mɔ, mɛ taasɛ yɛɛ, “Gɛnen berɛ mɔ, anɛ kaasɛ ne nan nyɛ amɔlɛgɛ de ɔꞌ nyɛ kyena Wurubuaarɛ asɛ ne?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, “Ilaa ibono i don nyamesɛ giwɔra mɔ, iŋ fo Wurubuaarɛ berɛ giwɔra.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Nfono mɔ Piita gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, aye berɛ, a taa ilaa ibono a bo mɔ pɛwu yɛgɛ ne a ba a naa a buu fo faa, nnɛ ne?”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Yesu gi tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ, “Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ fɛye faa, nyamesɛ kamaasɛ ɔbono ɔ taa mɔ-gɛten yɛgɛ, abɛɛ mɔ-sɛ, abɛɛ mɔ-nyi, abɛɛ mɔ-daana, abɛɛ mɔ-tedɛana, abɛɛ mɔ-biana abɛɛ mɔ-ka yɛgɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ so mɔ,
29 Jesus lhes respondeu:
30 kaasɛ laa nyɛ imɔ ɔnan gikpadɔ gifonɛɛ gifonɛɛ aberɛ abono ɔ tɛ de ansi faa. Ne gɛkyena gɛbono gɛ laa kii ba mɔ dɔ mɔ, ɔ laa nyɛ kyena Wurubuaarɛ asɛ gɛkpaa-gɛkpaa.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Yesu gi kyu mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ lii nkan ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ nu. A kya kpe Gyɛrusalem faa, ilaa ibono Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ wolaa ŋmarasɛ yela kyu lii me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ so mɔ, i laa ba gɛsintin kon.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Gyuda awura mɛ laa kyu me wɔra asa abono mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura mɔ abaa dɔ. Gɛnen asa abono mɛ laa gyaabii me ikpa kpɛi-kpɛi so. Mɛ laa saalɛ me, de mɛꞌ too akyɔlɛ bun me.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Mɛ laa taa me awulibi, de mɛꞌ mɔɔ me. Nɛ wuꞌ mɔ, imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, nan kyingi lii ibuni dɔ.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Yesu akasɛbo mɔ mɛ mɛŋ nu ilaa ibono ɔ tɔgɛ mɔ iko‑rɛ iko gɛsɛ. Imɔ gɛsɛ ginu i ŋara mɔmɔ, ne mɛ mɛŋ taalɛ bii ilaa ibono ɔ darɛ mɔ.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Yesu kya sindi Gyɛriko ɔsowolɛ mɔ, gyaatanbo ɔko tɛ ɔkpa nkan ɔ kya kolɛ ilaa.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 O nu sakpii mɔ kya kyon mɔ, ɔ taasɛ yɛɛ, “Menɛ ne n ba daa?”
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Asa mɔ dɔ ako mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Yesu Nasarɛtɛnyen mɔ ne n ba ɔ kya kyon.”
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Nfono mɔ gyaatanbo mɔ gi kpen ken-ken yɛɛ, “Yesu! Wura Deefidi ɔnaanabi, su me so!”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Asa abono mɛ gyangbara Yesu ansi dɔ mɔ mɛ gya ɔnyen mɔ yɛɛ oꞌ bun mɔ-gɛnɔ so. Mɛ gya mɔ gɛnen mɔ, idɛ kon gbaa ne ɔ lɔrɔ ɔ kya kpen ken-ken daa yɛɛ, “Wura Deefidi ɔnaanabi, su me so!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Yesu gi nu gɛnen mɔ, o sii yelɛ, ne ɔ tɔgɛ yɛɛ mɛꞌ kyu gyaatanbo mɔ ba. Mɛ kyu mɔ ba mɔ, Yesu gi taasɛ mɔ yɛɛ,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Menɛ ne fo kya laarɛ nꞌ wɔra sa fo?” Ɔnyen mɔ gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Me-wura, n kya laarɛ me-ansi aꞌ bugi.”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Fo-ansi aꞌ bugi! Gisɔɔgyi gibono fo bo sa me mɔ ne nan kyɛ fo faa.”
42 Jesus lhe disse:
43 Ayaa abono so mɔ, ɔnyen mɔ ansi a bugi, ɔ kya wu ilaa kamaasɛ, ne ɔ san naa buu Yesu ɔ kya lɛɛ Wurubuaarɛ ginyen. Sakpii mɔ gi wu ilaa ibono i ba mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ yen Wurubuaarɛ.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.