Atos 5

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɔnyen ɔko mɔ kee bo Yesu asonbo mɔ dɔ, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Ananiyasɛ, ne mɔ-ka ginyen ne n gyɛ Safira. Mɔ‑rɛ mɔ-ka mɛ bo gɛsinkpan, ne ɔ kpaa fɛ gɛmɔ.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ɔ lɛɛ gɛsinkpan mɔ aterenbi abono ɔ nyɛ mɔ dɔ ako yela, ne o kyu abono a san mɔ kyu kpaa penɛ wɔra Yesu isɔɔ mɔ abaa dɔ yɛɛ ɔ fɛ mɔ-gɛsinkpan gɛko mɔ, aterenbi abono ɔ nyɛ mɔ pɛwu ne ɔ dɛ ɔ kya kyɛɛ faa. Ɔ kya wɔra gɛnen pɛwu mɔ, mɔ-ka kee nyi imɔ so.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 O kyu aterenbi mɔ ba gɛnen mɔ, Piita gi terɛ mɔ ne ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Ananiyasɛ, menɛ n wɔra ne fo yɛgɛ ilaa nyɛnyɛn gɛmu mɔ gi suu de fo ne fo kya penɛ Wurubuaarɛ Oduduu mɔ gɛnen? Menɛ n wɔra ne fo keda aterenbi abono fo nyɛ lii fo-gɛsinkpan mɔ fo fɛ mɔ dɔ iko kɔɔgɛ yela?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Nengyene gɛsinkpan mɔ gɛ dɛ ne fo mɛŋ fɛ gɛmɔ mɔ, gɛ mɛŋ gyɛ fo-lɛɛ daa? Ne fo kii fɛ gɛmɔ mɔ, i mɛŋ gyɛ fo ne n bo fo-aterenbi? Ne i wonɛ ne fo sa gɛwɔnsa gɛdɛ gɛnen? Fo nyi yɛɛ anyamesɛ ne fo penɛ faa? Wurubuaarɛ ne fo penɛ gɛnen.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 — ausente —
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 — ausente —
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Adega mɔ mɛ keda Ananiyasɛ gibuni mɔ kyu kyon mɛꞌ kpaa pule mɔ, i baa wɔra ŋmaraa mɔ, mɔ-ka gi baa loo. Ɔ baa loo gɛnen mɔ, ɔ mɛŋ nyi ilaa ibono i ba mɔ-kuli so mɔ so sɛi.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Nfono ne Piita gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Tɔgɛ me, imɔso i gyɛ gɛsintin yɛɛ aterenbi gɛgyɔnɔ gɛdɛ ɔkara ne fo‑rɛ fo-kuli fɛ nyɛ lii gɛsinkpan gɛbono fɛ fɛ mɔ dɔ?” Piita gi taasɛ mɔ gɛnen mɔ, ɔ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Ɛn, aterenbi adɛ ɔkara ne a nyɛ.”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Ɔkyii mɔ gi tɔgɛ sa Piita gɛnen mɔ, Piita gi taasɛ mɔ yɛɛ, “I wonɛ so ne fo‑rɛ fo-kuli fɛ tɔgɛ kyule abara ne fɛ ba fɛ kya soo Wurubuaarɛ Oduduu mɔ idoo fɛ kya kerɛ gɛnen? To, asa abono mɛ kyu fo-kuli kpaa pule mɔ, gɛnen asa abono mɛ laa kyu fo kee kyu lii kpe kpaa pule.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Ɔkyii mɔ gi nu gɛnen mɔ, ayaa abono so mɔ, ɔ lii tɔrɔ Piita ayaa dɔ ne o wuꞌ. Adega abono mɛ kpaa pule mɔ-kuli mɔ mɛ baa loo mɔ, ɔkyii mɔ kee gi wuꞌ ɔ dɛ, ne mɛ kyu mɔ lii kyon mɛꞌ kpaa pule sindi mɔ-kuli.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Nfono mɔ gifuu belɛ giko gi keda Yesu asonbo mɔ pɛwu de asa abono mɛ nu gɛnen ilaa idɛ mɔ pɛwu.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Yesu isɔɔ mɔ mɛ kya wɔra ilaa gbaaꞌgbaa ibono i kya lɛɛ nyiile yɛɛ Wurubuaarɛ ɔlon bo mɔmɔ dɔ. Mɔmɔ‑rɛ Yesu asonbo sɛnsɛ mɔ pɛwu mɛ kya kyena kpaa gyanꞌ fɛɛ nyamesɛ kolon Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ gibaafon giko nfono mɛ kya terɛ yɛɛ Solomon Gikpalan mɔ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Asa sɛnsɛ abono mɛ mɛŋ bo mɔmɔ-gikpen mɔ dɔ mɔ mɛŋ kya taalɛ da otu kpaa saarɛ mɔmɔ dɔ. Imɔ gɛnen gbaa faa mɔ, Yesu asonbo mɔ mɛ dabɔlɛ mɛ kya gyi ginsi asa ansi so.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Asa sakyɔ, anyen de akyii, mɛ kya sɔɔ Wura Yesu gyi ne mɛ kpɛ ma‑a ba ma‑a bɔla mɔ-asonbo mɔ so.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Kyu lii ilaa dɛnsɛ ibono Yesu isɔɔ mɔ mɛ kya wɔra mɔ so mɔ, asa mɛ kya sola alɔbo de mɔmɔ-idɛten kyu kpaa diila de ikpa de nengyene Piita kya kyon de nfono so mɔ, ba‑a mɔ-gɛyii gbaa gɛꞌ taa nyɛ ten kyon alɔbo mɔ ako so mɔ de iꞌ kyɛ mɔmɔ.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Asa sakyɔ mɛ kya lii ma‑a lii isowolɛ ibono i sindi Gyɛrusalem mɔ mɛ kya sola alɔbo de asa abono ilaa nyɛnyɛn oduduu i tɛ mɔmɔ so i kya nyala mɔmɔ mɔ mɛ kya bara Yesu isɔɔ mɔ, ne mɔmɔ mɔ mɛ kya kyɛ mɔmɔ pɛwu.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Nfono mɔ, Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ mɔ‑rɛ mɔ-nanboana pɛwu abono mɛ bo Saadusii gikpen mɔ dɔ mɔ, mɛ wu Yesu isɔɔ mɔ gɛsun wɔrasɛ mɔ, i bo mɔmɔ gɛlaaloo gikyɔ,
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 imɔso mɛ kpaa keda mɔmɔ, ne mɛ kyu mɔmɔ kpaa tii de obu nfono mɛ kya tii ɔsowolɛ mɔ so ilaa nyɛnyɛn awɔrabo mɔ.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Mɛ keda mɔmɔ kyu tii de obu gɛnen mɔ, imɔ gɛnyɛ mɔ Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ gi baa keda obu mɔ tigi ne ɔ kparɛ mɔmɔ lii, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Fɛꞌ naa kpe Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so de fɛꞌ kpaa tɔgɛ gɛkyena pobɔrɔ gɛbono Yesu kya sa mɔ ilaa pɛwu sa asa.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Yesu isɔɔ mɔ mɛ nu ilaa ibono Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi tɔgɛ sa mɔmɔ. Gɛdɛ gɛ kɛ mɔ, mɛ naa kpaa loo Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so, ne mɛ yii gɛsɛ mɛ kya nyiile asa ilaa.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Asogya abono mɛ lɛɛ sun gɛnen mɔ mɛ kpe mɔ, mɛ mɛŋ wu Yesu isɔɔ mɔ mɛ keda tii de obu mɔ, ne mɛ kii kpaa buu sa abelɛnsɛ mɔ
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 yɛɛ, “A kpe mɔ, obu mɔ asin mɔ a tii kpem, ne abono mɛ kya dii nno mɔ mɛ yelɛ gɛbunono mɔ asɛ mɛ kya dii. A tigi ne a loo obu mɔ dɔ mɔ, a mɛŋ wu ɔko‑rɛ ɔko.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ adiibo ɔbelɛnsɛ mɔ de asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ‑rɛ mɔ-nanboana mɔ mɛ nu gɛnen mɔ, i wɔra mɔmɔ giyan ne i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ mɛ mɛŋ nyi gɛnɔɔbono i wɔra ne i ba gɛnen mɔ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Nfono mɔ, ɔko gi baa buu sa mɔmɔ yɛɛ, “Anyen abono fɛ keda tii de obu mɔ, mɛ yelɛ Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so mɛ kya nyiile asa ilaa.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Abelɛnsɛ mɔ mɛ nu gɛnen mɔ, Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ adiibo ɔbelɛnsɛ mɔ‑rɛ mɔ-asogya mɔ, mɛ lii kyon de mɛꞌ kpaa keda Yesu isɔɔ mɔ ba abelɛnsɛ mɔ ansi dɔ. Asogya mɔ mɛ selɛ gifuu yɛɛ asa mɛ laa naa da mɔmɔ abui mɔɔ so mɔ, mɛ mɛŋ kyu Yesu isɔɔ mɔ kiri-kiri.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mɛ kpaa kyu Yesu isɔɔ mɔ ba gɛnen mɔ, mɛ yɛgɛ mɔmɔ‑rɛ nbɛlɛ agyibo mɔ mɛ baa gyanꞌ. Nfono mɔ, Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi taasɛ Yesu isɔɔ mɔ ilaa. Ɔ taasɛ mɔmɔ yɛɛ,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “A mɛŋ gya fɛye yɛɛ gɛkaako-gɛkaako fɛꞌ mɛŋ baa nyiile asa ilaa kyu lii Yesu baarɛ ginyen dɔ? Fɛꞌ kerɛ gɛnɔɔbono fɛ naa fɛ kya nyiile asa mɔ-ilaa gyanꞌ de Gyɛrusalem pɛwu mɔ. Fɛ kya laarɛ fɛɛ fɛꞌ kyu mɔ-lɛwu mɔ kyu sola aye ne.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ɔ taasɛ mɔmɔ gɛnen mɔ, Piita mɔ‑rɛ Yesu isɔɔ sɛnsɛ mɔ, mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gɛdɛ ne i kaaborɛ aꞌ nu. I mɛŋ gyɛ nyamesɛ-lɛɛ gɛdɛ.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Wurubuaarɛ ɔbono aye-naanaana mɛ son mɔ mɔ gi kii kyingi Yesu ɔbono fɛ da mɔ aŋanbi kyɔlɔga oyii so mɔɔ mɔ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Wurubuaarɛ gi diirɛ mɔ kpe mɔ asɛ kyu mɔ kpaa yii gɛwura buu de mɔ Wurubuaarɛ. Wurubuaarɛ yɛɛ Yesu ne ɔꞌ wɔra ɔgyangbarabo de ɔmɔlɛgɛbo sa asa. I lii fɛɛ gɛnen Yesu baarɛ laa yɛgɛ Isirale awura mɛꞌ nyɛ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ yɛɛ mɛ gyɛ ilaa nyɛnyɛn awɔrabo de Wurubuaarɛ ɔꞌ nyɛ kyu mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ mɔmɔ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Aye ne n wu Yesu ilaa idɛ de aye-ansi ne a kya tɔgɛ imɔ a kya sa asa faa. Wurubuaarɛ Oduduu mɔ kee kya lɛɛ imɔ-gɛsintin nyiile asa. Mɔ-Oduduu ɔbono ne ɔ kya kyu sa asa abono mɛ kya nu mɔ-gɛdɛ mɔ.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Nbɛlɛ agyibo mɔ mɛ nu ilaa ibono Yesu isɔɔ mɔ mɛ tɔgɛ sa mɔmɔ gɛnen mɔ, i kyogedɛ mɔmɔ-gisen dɔ, ne mɛ laarɛ mɔmɔ-imɔɔten.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ɔbelɛnsɛ ɔko bo abelɛnsɛ mɔ dɔ. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Gameeliya. Asa pɛwu mɛ kya kyu buubuu sa mɔ gikyɔ. Ɔ gyɛ daa Farasii gikpen mɔ dɔ ne ɔ kya nyiile Wurubuaarɛ nbara. Gameeliya baarɛ gi koso tɔgɛ yɛɛ mɛꞌ kyu Yesu isɔɔ mɔ kyu lii kpe nkan ŋmaraa pɛi.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Mɛ liirɛ mɔmɔ nkan gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa nbɛlɛ agyibo mɔ yɛɛ, “Me-nanboana Isirale awura, ilaa ibono fɛ kya laarɛ de fɛꞌ kyu wɔra gɛnen asa adɛ faa, fɛꞌ kerɛ fɛye-nyoro so dɔɔdan.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Nkɛ nko dɔ mɔ, ɔnyen ɔko gi koso yɛɛ ɔ gyɛ ɔmɔlɛgɛbo, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Tiyodasɛ. Asa mɛ laa wɔra fɛɛ asa nwɛ nnan mɛ kpaa kpandɛ mili mɔ. Asa ako mɛ mɔɔ mɔ. Mɛ mɔɔ mɔ gɛnen mɔ, asa abono pɛwu mɛ buu mɔ mɔ mɛ yaasɛ ne ilaa ibono nkana mɛ kya wɔra mɔ pɛwu i sii giyan.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 “Mɔ-gɛmara mɔ, owi ɔbono mɛ naa kyena kalɛ asa iko dɔ mɔ, Gyudasɛ, Galelinyen mɔ kee gi koso yelɛ yɛɛ ɔ laa kɔ de abɛyin. Mɔ kee gi baa nyɛ asa mɛ kpandɛ mili mɔ. Ako mɛ mɔɔ mɔ kee, ne asa abono mɛ mili mɔ gɛnen mɔ pɛwu mɛ yaasɛ giyan-giyan.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Imɔso nperɛ-nperɛ ilaa ibono anyen adɛ mɛ dɛ faa, nꞌ tɔgɛ tigi fɛye yɛɛ fɛye berɛ fɛꞌ taa mɔmɔ yɛgɛ. Ɔko ɔŋꞌ sa o yii mɔmɔ. I kya nyiile yɛɛ nengyene ilaa ibono mɛ kya wɔra faa, mɔmɔ-anyamesɛ gbaa-gbaa ne n ŋminde yɛɛ mɛ laa wɔra mɔmɔ-gibaa so mɔ, mɛ laa kpon daa.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Ne kuaa, ilaa ibono mɛ kya wɔra faa, i lii daa Wurubuaarɛ asɛ mɔ, nkana fɛ maŋ taalɛ gyi mɔmɔ so. Laalaalogɛ mɔ, fɛ laa baa wu daa yɛɛ fɛ kya kɔ de Wurubuaarɛ.”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 ne mɛ terɛ Yesu isɔɔ mɔ kii loo kpe mɔmɔ asɛ. Mɛ yɛgɛ mɛ taa mɔmɔ, ne mɛ da ɔmɔ tii yɛɛ gɛkaako mɛꞌ mɛŋ baa yelɛ Yesu ginyen dɔ tɔngɛ sa asa. Nfono mɔ nbɛlɛ agyibo mɔ mɛ taa mɔmɔ yɛgɛ,
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 ne mɛ naa lii.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Imɔ gɛnen gbaa mɔ, gɛkɛ gɛŋ bo no yɛɛ Yesu isɔɔ mɔ mɛ mɛŋ kpe Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ de nten-ana dɔ kpaa tɔgɛ Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ mɔ sa asa yɛɛ Yesu ne n gyɛ ɔbono ɔ laa mɔlɛgɛ asa de mɛꞌ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena mɔ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.