Atos 4
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC
1 Piita mɔ‑rɛ Gyɔn mɛ san mɛ kya tɔngɛ mɛ kya sa asa mɔ mɔ, abelɛnsɛ ako mɛ kpe mɔmɔ asɛ nno. Mɔmɔ ne n gyɛ Gyuda awura asunbi alɛɛbo de Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ adiibo ɔbelɛnsɛ, de Saadusii awura.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Gɛnen abelɛnsɛ adɛ mɛ kpaa tu mɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ wu ibono Piita mɔ‑rɛ Gyɔn mɛ kya nyiile asa ilaa yɛɛ Wurubuaarɛ gi kyingi Yesu lii ibuni dɔ. Ibono i kya nyiile yɛɛ nyamesɛ gi wuꞌ mɔ, ɔ bo gɛtɛɛko ɔ kya kpe. Abelɛnsɛ mɔ mɛ wu gɛnen mɔ, mɛ kyu ginyadon de Piita mɔ‑rɛ Gyɔn.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Gɛnen so mɔ, abelɛnsɛ mɔ mɛ kya laarɛ mɛꞌ kyu Piita mɔ‑rɛ Gyɔn wɔra nbɛlɛ dɔ. Owi gi ta so mɔ, mɛ keda mɔmɔ kyu tii de obu kaaborɛ gɛdɛ gɛ kɛ.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Asa abono mɛ nu Piita mɔ‑rɛ Gyɔn gɛtɔngɛ mɔ berɛ, mɔmɔ dɔ sakyɔ mɛ kyu ɔmɔ-nyoro too Yesu so. Mɔmɔ‑rɛ abono mɛ ti wolaa kyu ɔmɔ-nyoro too Yesu so mɔ kyu dabɔlɛ mɔ, anyen abono mɛ bo mɔmɔ dɔ mɔ gɛgyɔnɔ gɛ gyɛ nwɛ ikue-inyɔ de saalaa.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Mɛ keda Piita de Gyɔn kyu tii de obu gɛnen mɔ, gɛdɛ gɛ kɛ mɔ, abelɛnsɛ mɔ mɛ kpaa gyanꞌ Gyɛrusalem ɔsowolɛ mɔ so nno. Mɛ gyɛ abelɛnsɛ abono mɛ kya kerɛ mɔmɔ Gyuda awura mɔ so, de Gyuda awura nbɛlɛ agyibo, de Wurubuaarɛ nbara aŋmarasɛbo.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Abelɛnsɛ mɔ mɛ kpaa gyanꞌ Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Anasɛ mɔ asɛ. Kayifasɛ, de Gyɔn ɔko, de Alɛsanda, de asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gɛsu mɔ dɔ abelɛnsɛ pɛwu mɛ bo gɛnen gɛgyanꞌ mɔ dɔ kee.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Mɛ tigi Piita mɔ‑rɛ Gyɔn ne mɛ kyu mɔmɔ kyu baa yelɛ mɔmɔ-ansi dɔ ne mɛ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛtɔ ɔlon dɔ abɛɛ anɛ ginyen dɔ ne fɛ kyɛ ɔtɛgɛsɛ mɔ daa?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Nfono mɔ, Wurubuaarɛ Oduduu mɔ gi suu de Piita, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Abelɛnsɛ abono fɛ kya kerɛ aye Gyuda awura so de ɔsowolɛ so abelɛnsɛ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 iŋ gyɛ gidɛnsɛ gibono a wɔra sa ɔtɛgɛsɛ baarɛ faa so ne fɛ kya taasɛ aye imɔ so ilaa ndɛꞌ faa? Nengyene fɛ kya laarɛ de fɛꞌ bii gɛnɔɔbono a kyu kyɛ mɔ berɛ mɔ de‑e,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 n kya laarɛ nꞌ tɔgɛ tigi fɛye pɛwu de Isirale awura pɛwu de fɛꞌ nu yɛɛ Yesu Kirisito, Nasarɛtɛnyen mɔ, ɔbono fɛ yɛgɛ mɛ da mɔ aŋanbi oyii so mɔɔ mɔ ginyen dɔ ne ɔnyen baarɛ gi nyɛ mɔ-nyoro alanfiya ɔ yelɛ fɛye-ansi so faa. Wurubuaarɛ, mɔ, gi kyingi mɔ lii ibuni dɔ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Yesu baarɛ ilaa ne mɛ ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ gɛtɛɛko mɔ. Mɛ ŋmarasɛ yɛɛ,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Ɔko mɛŋ bo no gɛsinkpan so, ɔ laa taalɛ mɔlɛgɛ asa lii mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ de mɛꞌ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena. Gɛnen mɔ, Yesu ginyen wolɛ ne Wurubuaarɛ gi sa aye yɛɛ aꞌ saawo terɛ de aꞌ nyɛ gɛnen amɔlɛgɛ abono.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Piita mɔ‑rɛ Gyɔn mɛ tɔgɛ tigi nbɛlɛ agyibo mɔ gɛnen mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ. Mɛŋ kii mɛ gyɛ mɔmɔ ɔsowolɛ so abelɛnsɛ, ne mɛ mɛŋ kii mɛ nyi ɔwolɛ. Idɛ kon mɔ, abelɛnsɛ mɔ mɛ san baa bii yɛɛ ibono nkana mɔmɔ‑rɛ Yesu ne n kya naa mɔ so ne mɛ sɔɔ ɔmɔ-nyoro gyi ne mɛ taalɛ tɔgɛ tigi mɔmɔ gɛnen.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Ibono abelɛnsɛ mɔ mɛ wu ɔnyen ɔbono Piita mɔ‑rɛ Gyɔn mɛ kyɛ mɔ mɔ yelɛ mɔmɔ asɛ nfono mɔ, mɛ mɛŋ baa taalɛ tɔgɛ sɛi.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Nbɛlɛ agyibo mɔ mɛ yɛgɛ Piitaana mɛ lii taa mɔmɔ yɛgɛ ne mɔmɔ wolɛ-wolɛ mɛ san mɛ kya taasɛ abara yɛɛ,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Nnɛ ne a laa wɔra gɛnen anyen adɛ ne? Ilaa gbaaꞌ ibono i ba kyu naa de mɔmɔ so faa iŋ bo ŋara dɔ. Ɔkamaasɛ ɔbono ɔ tɛ Gyɛrusalem ɔsowolɛ baarɛ so mɔ gi nu imɔ. A maŋ taalɛ sɔɔ imɔ so akyɔɔlɛ.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Imɔso ilaa ibono a laa wɔra ne gɛnen ilaa idɛ i maŋ nyɛ gbigi kyon gɛta-gɛta mɔ ne n gyɛ yɛɛ a laa terɛ ɔmɔ de aꞌ ka sa mɔmɔ yɛɛ gɛkaako-gɛkaako mɛꞌ mɛŋ baa kii tɔngɛ Yesu ilaa sa ɔko‑rɛ ɔko.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Mɛ tɔgɛ kyule abara gɛnen mɔ, ne mɛ terɛ Piita mɔ‑rɛ Gyɔn kii ba mɔmɔ asɛ ne mɛ da mɔmɔ tii yɛɛ, “Gɛkaako-gɛkaako fɛ mɛŋꞌ baa tɔgɛ abɛɛ fɛꞌ nyiile asa ilaa kyu naa de Yesu ginyen dɔ.”
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Mɛ tɔgɛ sa Piita de Gyɔn gɛnen mɔ, mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛye gbaa-gbaa fɛꞌ kerɛ imɔ idɛ dɔ yɛɛ imɔmɔ ne n boran sa Wurubuaarɛ: Aꞌ nu fɛye asɛ abɛɛ aꞌ nu Wurubuaarɛ asɛ daa?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Aye berɛ Yesu ilaa ibono a wu de ansi ne a nu de aso mɔ, a maŋ taalɛ baala aye-nnɔ bun yɛɛ a maŋ tɔgɛ imɔ sa asa.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Mɛ tɔgɛ gɛnen mɔ, abelɛnsɛ mɔ mɛ kii lɔrɔ ka sa mɔmɔ ken-ken yɛɛ nengyene mɛ kii wɔra gɛnen mɔ, mɛ laa wu mɔmɔ kyule. Nfono ne mɛ taa mɔmɔ yɛgɛ. Kyu lii asa so mɔ, abelɛnsɛ mɔ mɛ mɛŋ nyɛ ɔkpa ɔbono mɛ laa kyu biidɛ Piita mɔ‑rɛ Gyɔn giso mɔ. I kya nyiile yɛɛ asa mɔ pɛwu mɛ kya yen Wurubuaarɛ kyu lii gɛnɔɔbono mɛ taalɛ kyɛ ɔnyen mɔ mɔ.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ɔnyen ɔbono mɛ wɔra gɛnen ilaa gbaaꞌ idɛ kyu kyɛ mɔ gɛnen mɔ nsi gi laa don nsi ikue-inyɔ.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Abelɛnsɛ mɔ mɛ taa Piita mɔ‑rɛ Gyɔn yɛgɛ gɛnen mɔ, mɛ naa kpe mɔmɔ-nanboana asɛnsɛ mɔ asɛ ne mɛ kpaa buu ilaa ibono pɛwu asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ mɛ tɔgɛ sa mɔmɔ mɔ.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Mɔmɔ-nanboana mɔ mɛ nu imɔ mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ dabɔlɛ ne mɛ bugi gɛnɔ dalaa sa Wurubuaarɛ yɛɛ, “Wura Wurubuaarɛ, fo ɔbono ilaa kamaasɛ i bo daa fo-gibaa dɔ mɔ, fo ne n lɛɛ soso de gɛsinkpan, apoo, de ilaa kamaasɛ ibono i bo imɔ dɔ mɔ pɛwu.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Fo ne n tɔgɛ ilaa naa de fo-dega, aye-naana Deefidi so. Fo-Oduduu gi yɛgɛ mɔ ɔ taalɛ lɛɛ gɛnɔ taasɛ ilaa, ne mɛ ŋmarasɛ imɔ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ yɛɛ,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Awura-awura de isowolɛ so abelɛnsɛ mɛ laa gyanꞌ de mɛꞌ baala
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Yesu asonbo mɔ mɛ dalaa yɛɛ, “Wurubuaarɛ, i gyɛ gɛsintin yɛɛ Gyɛrusalem ɔsowolɛ baarɛ so mɔ, asa mɛ gyanꞌ yɛɛ mɛ laa kɔ de fo-Gɛsun Ɔwɔrabo, Yesu. Mɔ ne fo lɔrɔ yela ne fo sun yɛɛ ɔꞌ baa gyi gɛwura fo-adɛ so mɔ. Wura Hɛrodɛ, Ɔbelɛnsɛ Pontiyusɛ Pilato, fo-adɛ Isirale awura, de asa kpɛi-kpɛi mɛ gyanꞌ
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 de mɛꞌ wɔra ilaa ibono fo wolaa tɔgɛ yela mɔ. Fo ɔlon dɔ de fo-gɛlaarɛ dɔ ne fo wolaa tɔgɛ yela yɛɛ i laa ba gɛnen.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 “Idɛ kon berɛ, Wurubuaarɛ, kerɛ ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ tɔgɛ yɛɛ mɛ laa wɔra aye abono a tɛ sa fo mɔ. Sa aye otu de aꞌ taalɛ tɔgɛ fo-agyɛbi mɔ sa asa de a mɛŋꞌ selɛ gifuu
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 de foꞌ tengɛ fo-gibaa gyanꞌ aye so de aꞌ taalɛ kyɛ asa alɔbi. Yɛgɛ de aꞌ taalɛ wɔra ilaa gbaaꞌgbaa ibono nkana nyamesɛ maŋ taalɛ wɔra mɔ-gibaa so kyu naa de fo-Gɛsun Ɔwɔrabo Yesu ɔbono fo lɔrɔ yela sa fo-nyoro mɔ ginyen dɔ.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Yesu asonbo mɔ mɛ dalaa kolɛ Wurubuaarɛ gɛnen mɔ, nfono mɛ bo mɔ i gyigisi. Wurubuaarɛ Oduduu mɔ gi suu de mɔmɔ pɛwu, ne mɛ san da otu mɛ kya tɔngɛ Wurubuaarɛ agyɛbi. Mɛ mɛŋ selɛ nyamesɛ gifuu.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Asa abono mɛ ka gyanꞌ Yesu so mɔ pɛwu gɛwɔnsa de mɔmɔ-asen a san wɔra daa gikolon. Ilaa kamaasɛ ibono mɔmɔ ɔkamaasɛ bo mɔ, kaasɛ mɔ mɛŋ kya kyu imɔ yɛɛ gɛnen ilaa ibono i baa i gyɛ mɔ wolɛ-lɛɛ. Mɛ kya kyu imɔ fɛɛ i gyɛ daa mɔmɔ pɛwu ilaa.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Wurubuaarɛ gi sa Yesu isɔɔ mɔ gɛtɔngɛ, ne mɔ-ɔlon dɔ mɔ mɛ kya tansi bii lɛɛ Wura Yesu giwukyingi mɔ so ilaa mɛ kya tɔgɛ mɛ kya sa asa. Wurubuaarɛ tansi ɔ kya kpaa ɔmɔ ne ɔ kya wɔra ilaa sa mɔmɔ pɛwu.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Sɛi mɛŋ kya tiri mɔmɔ abono mɛ ka gyanꞌ Yesu so mɔ dɔ ɔko‑rɛ ɔko. I kya nyiile yɛɛ mɔmɔ dɔ ɔkamaasɛ ɔbono ɔ bo nsinkpan abɛɛ ibu mɔ, mɛ kya fɛ imɔ ne mɛ kya kyu imɔ-aterenbi abono mɛ nyɛ mɔ,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 kyu baa wɔra Yesu isɔɔ mɔ abaa dɔ. Ne fɛɛ i tiri Yesu asonbo mɔ dɔ ɔko mɔ, Yesu isɔɔ mɔ mɛ kya yɛ sa mɔmɔ ɔkamaasɛ gɛnɔɔbono ɔkara i tiri mɔ mɔ.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Gɛnen owi ɔbono mɔ ɔnyen ɔko bo mɔmɔ dɔ. Mɛ kya terɛ mɔ-ginyen yɛɛ Gyosɛfo. Yesu isɔɔ mɔ mɛ yela mɔ ayenbi yɛɛ Banabasɛ. (Banabasɛ gɛsɛ ne n gyɛ yɛɛ ɔbono ɔ kya wɔra ilaa keda asa nyoro.) Ɔ gyɛ daa Gyudanyen, ne ɔ lii Lɛfi gɛten dɔ. Ɔ lii Saapurosɛ gɛsinkpan so.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Gɛnen Gyosɛfo baarɛ bo ndɔɔ. Ɔ fɛ ndɔɔ mɔ, ne o kyu aterenbi abono ɔ nyɛ mɔ kyu baa wɔra Yesu isɔɔ mɔ abaa dɔ.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.