Atos 28

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 A dii gyanꞌ gigengen so gimu nkpa de alanfiya pɛi ne a nyɛ bii yɛɛ mɛ kya terɛ gɛsinkpan gɛbono ginyen yɛɛ Malita.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Nono asa mɛ kyu gɛsalaarɛ kerɛ aye so dandan. Mɛ sɔɔ aye pɛwu abaa anyɔ. Nyangbon kya da, ne i bo awo. Imɔso mɛ wɔra ɔgya sa aye yɛɛ aꞌ wolɛ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pɔɔlo gi kpaa koola ngya, ɔ dɛ ɔ kya wɔra ɔgya mɔ dɔ mɔ, nkyɛɛ giwɔɔ gi bo gɛgya gɛko dɔ. Ɔgya mɔ awulewule so mɔ giwɔɔ mɔ gi da lii gɛgya mɔ dɔ, ne gi kyaga Pɔɔlo gi san gi kyɔlɛ de mɔ-gibaa.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Nno asa mɛ wu gimɔ gi kyɔlɛ de mɔ-gibaa gɛnen mɔ, mɛ tɔgɛ sa abara yɛɛ, “Imɔ idɛ berɛ, iŋ bo sɛi, gɛnen ɔnyen baarɛ gyɛ daa asa ɔmɔɔbo. Ɔbono ɔ kya ka ilaa nyɛnyɛn gikɔ mɔ maŋ kyule yɛɛ ɔꞌ nyɛ nkpa. I mɛŋ gyɛ gɛnen mɔ, gɛnɔɔbono ɔ ti nyɛ lii ɔbon belɛ mɔ dɔ gimu nkpa de alanfiya faa, nkana iŋ ti ta ne?”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Pɔɔlo gi ŋmanyan mɔ-gibaa mɔ, ne i lɛɛ giwɔɔ mɔ too ɔgya mɔ dɔ. Iŋ wɔra mɔ sɛi.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Asa mɔ mɛ san mɛ tɛ mɔ, mɔmɔ-nwɔnsa gi gyan daa yɛɛ Pɔɔlo laa kpɛ punge ne, abɛɛ i laa kpɛ ŋmaa mɔ ŋmɛɛ de oꞌ wuꞌ ayaa abono so ne. Mɛ gyoo gɛnen‑n kɛɛla kpon, mɛŋ taa wu yɛɛ ilaa iko i wɔra mɔ. Nfono mɔ, mɛ kyɛɛgɛ mɔmɔ-nwɔnsa ne mɛ san tɔgɛ yɛɛ, “Gɛnen ɔnyen baarɛ tɛ faa, ɔ gyɛ daa ɔkperɛ ɔko!”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ɔsowolɛ ɔbono so wura mɔ bo nsinkpan sindi nfono aye‑rɛ Pɔɔlo a tɛ a kya wolɛ ɔgya mɔ. Mɛ kya terɛ wura mɔ-ginyen yɛɛ Pubilasɛ. Ɔ yɛgɛ aꞌ loo mɔ asɛ ne ɔ keda aye gisafo nkɛ nsa.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Pubilasɛ baarɛ mɔ-sɛ kya lɔ ɔkyagyii, ne ɔ kya kyalɛ. Pɔɔlo gi naa loo mɔ asɛ obu dɔ. O kyu mɔ-abaa gyan mɔ so ne ɔ dalaa sa mɔ ne mɔ-alɔtɔ mɔ a ta.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 I ba gɛnen mɔ, alɔbo sɛnsɛ abono mɛ bo gɛnen gikyaafiya gibono so mɔ mɛ ba Pɔɔlo asɛ ne ɔ kyɛ mɔmɔ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Mɛ kyɛɛ aye ilaa gikyɔ. Ne a tɔgɛ yɛɛ a laa kyu gikolii giko de aꞌ kyon mɔ, mɛ sa aye ilaa ibono i laa tiri aye apoo mɔ so mɔ pɛwu.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 A kyena ɔmɔ asɛ nno ibosɛ isaꞌ. A laa koso nno mɔ, a nyɛ gikolii gibono gi lii Alɛsandiriya ne gimɔ-wuraana mɛ sii kyena Malita gikyaafiya so nno awo aberɛ dɔ mɔ. Mɛ kya terɛ gikolii mɔ ginyen yɛɛ Ikperɛ Ataana.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 A loo Sirakusɛ ɔsowolɛ so, ne a kyena nno nkɛ nsa.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 A koso nno, ne a palɛ gikolii mɔ kpaa loo Regiyo ɔsowolɛ so. Gɛdɛ kɛsɛ mɔ, afuu a yii gɛsɛ a kya da lii de gɛsɛ so. Imɔ gɛkɛ nyɔsɛ mɔ, a kpaa loo Putili ɔsowolɛ so.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 A fo nno mɔ, a wu aye-nanboana Yesu ɔson mɔ dɔ ako. Mɛ kyu aye kpe mɔmɔ asɛ ne mɛ kolɛ aye yɛɛ aꞌ kyena mɔmɔ asɛ nkɛ sono. A lii mɔmɔ asɛ nno mɔ, a kyon a kya kpe Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 A fuude Rom mɔ, aye-nanboana Yesu ɔson mɔ dɔ abono mɛ bo nno mɔ mɛ nu aye so yɛɛ a kya ba. Imɔso mɛ baa gyangara aye ɔkpa dɔ nten nnyɔ, Apiyasɛ Foram de nfono mɛ kya terɛ yɛɛ Ikyoolaten Isaꞌ mɔ. Pɔɔlo gi kpɛ wu mɔmɔ gɛnen mɔ, ɔ faala Wurubuaarɛ ne i keda mɔ-nyoro.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 A loo Rom mɔ, asogya ɔbelɛnsɛ mɔ gi sa Pɔɔlo ɔkpa de ɔꞌ taalɛ kyena mɔ-gibaa so, ne mɛ yɛgɛ sogya kolon kya dii mɔ de ɔŋ sa ɔꞌ nyɛ selɛ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Imɔ nkɛ nsa gɛmara mɔ, Pɔɔlo gi terɛ Gyuda awura abelɛnsɛ abono mɛ tɛ Rom nno mɔ yɛɛ mɛꞌ baa gyanꞌ mɔ asɛ. Mɛ gyanꞌ mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Me-nanboana Gyuda awura, meŋ wɔra aye-adɛ ilaa nyɛnyɛn iko, ne i mɛŋ gyɛ yɛɛ meŋ gyi aye-naanaana itiibilaa so. Imɔ gɛnen gbaa mɔ, mɛ keda me Gyɛrusalem kyu me kpaa wɔra Rom awura abaa dɔ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Rom awura mɔ mɛ taasɛ taasɛ me ilaa mɔ, mɛ mɛŋ wu ilaa nyɛnyɛn ibono nɛ wɔra ne i kaaborɛ nꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Gyuda awura mɔ, mɔ, mɛ mɛŋ kyule. I ba gɛnen mɔ, i yɛgɛ nɛ kolɛ yɛɛ mɛꞌ tɛsɛ kyu me kyu ba wura belɛ ansi dɔ gɛrɛ de mɔ ne ɔꞌ kerɛ ilaa mɔ dɔ sa me. Iŋ gyɛ yɛɛ nɛ ba nꞌ baa nyida me-adɛ Gyuda awura mɔ daa.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Aye Isirale awura ansi a gyanꞌ yɛɛ Wurubuaarɛ laa sun ɔko de ɔꞌ baa mɔlɛgɛ aye. Gɛnen kaasɛ ɔbono so ne mɛ da me ilaran faa. Imɔso ne nɛ koola fɛye baa gyan faa.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ɔ tɔgɛ gɛnen mɔ, mɛ buu sa mɔ yɛɛ, “Ɔko mɛŋ baa buu ilaa nyɛnyɛn iko kyu lii fo so sa aye. A mɛŋ nyɛ iwolɛ lii Gyudiya kyu lii fo so gbaa, ne aye-adɛ dɔ ɔko‑rɛ ɔko mɛŋ kii kyu ɔkalan ɔko lii nno bara aye.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 I tiri sa aye yɛɛ aꞌ nu ilaa ibono fo dɛ mɔ. I kya nyiile yɛɛ a nyi ibono gɛten kamaasɛ mɔ asa mɛ kya tɔgɛ ilaa nyɛnyɛn kyu lii ɔson ɔkpa ɔbono fɛye-gikpen mɔ fɛ dɛ mɔ so.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Mɛ tɔgɛ gɛnen mɔ, mɛ kyu gɛkɛ kyu yela ibono mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ laa kii nyɛ gɛkyena.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Mɔmɔ ako mɛ sɔɔ ibono ɔ tɔgɛ mɔ gyi, ne mɔmɔ ako mɔ mɛ kine mɛŋ sɔɔ imɔ gyi.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Mɔmɔ wolɛ-wolɛ mɛ san mɛ kya sɔɔ abara akyɔɔlɛ, ne mɛ kyon taa mɔ yɛgɛ.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Ɔ tɔgɛ yɛɛ,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 I lii fɛɛ asa adɛ asen dɔ iŋ baa bugi de ilaa gɛsɛ ginu.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Pɔɔlo gi tɔgɛ Isaya agyɛbi mɔ ta mɔ, o kii tɔgɛ sa Gyuda awura mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ nu yɛɛ Wurubuaarɛ laa sun asa de mɛꞌ tɔgɛ mɔ-amɔlɛgɛ mɔ so ilaa ibono n darɛ mɔ sa asa abono mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura mɔ. Mɔmɔ berɛ mɛ laa nu mɔ-isɔɔ mɔ asɛ.” [
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Pɔɔlo gi tɔgɛ gɛnen ilaa idɛ sa ɔmɔ gɛnen mɔ, Gyuda awura mɔ mɛ yaasɛ. Mɔmɔ wolɛ-wolɛ mɛ kya sɔɔ abara akyɔɔlɛ.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Rom nno mɔ, Pɔɔlo gi kyena obu ɔko dɔ ibono ɔ kya ka gikɔ. Ɔ kyena gɛnen obu ɔbono dɔ nsi nnyɔ mumuli. Ɔkamaasɛ ɔbono ɔ kya kpe mɔ asɛ mɔ ɔ kya sɔɔ mɔ abaa anyɔ,
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 ne ɔ kya tɔgɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ so ilaa sa mɔ. Ɔ kya nyiile ɔkamaasɛ Wura Yesu Kirisito ilaa mɔ-gɛlaarɛ ɔkara. Ɔko mɛŋ kya tii mɔ-ɔkpa.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.