Atos 23
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH
1 Pɔɔlo gi kerɛ nbɛlɛ agyibo mɔ faa yiridididi ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Me-nanboana, lii me-nbii dɔ baa lii de ndɛ faa, n kya wɔra ilaa ibono n nyi me-gisen dɔ yɛɛ i boran sa Wurubuaarɛ mɔ.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ɔ tɔgɛ gɛnen mɔ, ɔbono ɔ gyɛ Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi tɔgɛ sa abono mɛ yelɛ sindi mɔ mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ ŋɛ mɔ-gɛnɔ so!”
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Nfono mɔ, Pɔɔlo gi tɔgɛ sa asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ yɛɛ, “Fo berɛ, i wɔra nnɛ mɔ, Wurubuaarɛ laa ŋɛ fo kee. Fo kya gyaabii asa daa. Fo dɛ fɛɛ obu ɔpɔɔrɛ ɔbono mɛ kyu ilaa fufuli kokuaa mɔ mɔ. Fo ba fo tɛ gɛrɛ yɛɛ fo dɛ Wurubuaarɛ nbara fo laa gyi me-nbɛlɛ, yɛgɛ gɛnɔɔbono fo nyiile asa yɛɛ mɛꞌ ŋɛ me-gɛnɔ so faa, iŋ kya kyena de nbara mɔ.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Abono mɛ yelɛ sindi Pɔɔlo mɔ mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “I wonɛ ne fo kya saalɛ Wurubuaarɛ asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gɛnen?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pɔɔlo gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Me-nanboana, meŋ bii yɛɛ mɔ ne n gyɛ asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ. Nkana n nyi ibono mɛ ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ yɛɛ, ‘Fɛye-ɔbelɛnsɛ ɔbono ɔ kya kerɛ fɛye-asa so mɔ, fɛŋ sa fɛꞌ tɔgɛ ilaa nyɛnyɛn kyu lii mɔ so.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pɔɔlo gi wu yɛɛ nbɛlɛ agyibo mɔ mɛ bo gikpen ginyɔ. Gikpen giko gi kya son Wurubuaarɛ Farasii ɔkpa so, ne gikpen nyɔsɛ mɔ, mɔ, gi kya son Wurubuaarɛ Saadusii ɔkpa so. Imɔso Pɔɔlo gi kpen tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Me-nanboana, fɛꞌ nu. N bo daa Farasii gikpen mɔ dɔ. Me-sɛ de me-nyi kee, gɛnen. Aye Farasii awura gikpen mɔ ansi a gyanꞌ yɛɛ gɛkaako Wurubuaarɛ laa kyingi anyamesɛ pɛwu. Gɛnen ilaa idɛ ne nɛ tɔgɛ so ne nɛ loo fɛye-nbɛlɛ faa.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Pɔɔlo gi kpɛ tɔgɛ gɛnen ilaa idɛ mɔ, akyɔɔlɛ a tɔrɔ Farasii awura mɔ de Saadusii awura mɔ so. Mɔmɔ-nbɛlɛ agyibo mɔ mɛŋ baa wɔra gɛnɔ kolon Pɔɔlo so.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 I kya nyiile yɛɛ Saadusii gikpen mɔ dɔ awura mɛ kpɛ mɛ dɛ yɛɛ Wurubuaarɛ maŋ kyingi anyamesɛ lii ibuni dɔ, ne iŋ bo Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ kee, abɛɛ ibuni. Farasii gikpen mɔ awura berɛ, mɛ kya sɔɔ gyi yɛɛ gɛnen ilaa idɛ pɛwu i bo no.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Nbɛlɛ agyibo mɔ mɛ san mɛ kya faa abara so mɛ kya wɔra ɔlanba belɛ. Nfono mɔ, Farasii awura abono mɛ kya nyiile Wurubuaarɛ ɔson mɔ nbara mɔ ako mɛ koso yelɛ tɔgɛ ken-ken yɛɛ, “A mɛŋ wu ilaa nyɛnyɛn iko lii gɛnen ɔnyen baarɛ so. Ɔfaanan Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ abɛɛ obuni ne n tɔngɛ sa mɔ faa.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Nbɛlɛ agyibo mɔ akyɔɔlɛ mɔ a wɔra ɔlon gikyɔ so mɔ, asogya ɔbelɛnsɛ mɔ gi selɛ gifuu yɛɛ mɛ laa biidɛ Pɔɔlo kyadɛ. Gɛnen so mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-asogya mɔ yɛɛ mɛꞌ kpelegɛ loo nbɛlɛ agyibo mɔ dɔ de mɛꞌ kpaa gbebi Pɔɔlo lii de mɛꞌ kyu mɔ kyu loo mɔmɔ asogya mɔ gɛsun ɔwɔraten gɛkpen mɔ dɔ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Gɛdɛ kɛsɛ gɛnyɛ mɔ, Wura Yesu gi baa yelɛ Pɔɔlo asɛ ne ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Pɔɔlo, keda fo-gisen. Fɛɛ gɛnɔɔbono fo taalɛ tɔgɛ me-ilaa sa asa Gyɛrusalem ɔsowolɛ so faa fo laa wɔra gɛnen kee sa Rom awura.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Imɔ gɛdɛ gɛ kɛ mɔ, Gyuda awura ako mɛ kpaa ŋara gyanꞌ gɛtɛɛko kyu lii Pɔɔlo so. Mɛ da gɛdɛ ne mɛ ka ntan sa abara yɛɛ nengyene mɛ mɛŋ ti nyɛ Pɔɔlo mɔɔ mɔ, mɛ maŋ gyi, mɛ maŋ nun.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Gyuda awura abono mɛ kpaa gyan gɛnen mɔ, mɛ laa don asa ikue-inyɔ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Mɛ kpe mɔmɔ-asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ asɛ ne mɛ kpaa tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “A wɔra gɛnɔ ne a ka ntan sa abara yɛɛ nengyene aŋ ti nyɛ mɔɔ Pɔɔlo mɔ aye-gɛnɔ gɛ maŋ daa sɛi sɛi.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Imɔso fɛye‑rɛ nbɛlɛ agyibo mɔ fɛꞌ sa Rom awura asogya ɔbelɛnsɛ mɔ gɛnɔ de fɛꞌ penɛ mɔ yɛɛ fɛ kya laarɛ fɛꞌ kii nu Pɔɔlo ilaa mɔ dɔɔdan. Imɔso ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ kyu mɔ bara fɛye. Aye mɔ a baala ta ibono a laa mɔɔ mɔ ɔkpa dɔ.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Mɛ kya ŋminde gɛnen ilaa idɛ pɛwu mɔ, Pɔɔlo mɔ-pikyii mɔ-bi nyensɛ ɔko gi nu. Imɔso ɔ naa kpaa loo asogya mɔ gɛsun ɔwɔraten gɛkpen mɔ dɔ ne ɔ kpaa kyu imɔ pɛwu kyu buu sa Pɔɔlo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Nfono mɔ Pɔɔlo gi terɛ asogya akpen abelɛnsɛ mɔ dɔ ɔko ne ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Kyu dega baarɛ kyu kpe fɛye-ɔbelɛnsɛ ɔbono ɔ kya kerɛ fɛye pɛwu so mɔ asɛ. Ɔ bo ilaa iko ɔ laa tɔgɛ mɔ.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Gɛsintin mɔ o kyu dega mɔ kpe, ne ɔ kpaa buu sa mɔmɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ yɛɛ, “Ɔnyen ɔbono o tii de obu mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Pɔɔlo mɔ, ne n tɔgɛ sa me yɛɛ nꞌ kyu dega baarɛ kyu ba fo asɛ. Yɛɛ ɔ bo ilaa iko ɔ laa tɔgɛ fo.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi keda dega mɔ gibaa dɔ kyu lii nkan ne ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Menɛ ilaa ne fo bo fo laa tɔgɛ me mɔ?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Dega mɔ gi tɔgɛ mɔ yɛɛ, “Gyuda awura mɔ mɛ tɔgɛ kyule abara yɛɛ mɛ laa kolɛ fo de ɔkɛ mɔ foꞌ kii kyu Pɔɔlo kpe nbɛlɛ agyibo mɔ ansi dɔ. Mɛ laa wɔra fɛɛ mɛ kya laarɛ de mɛꞌ taasɛ mɔ-gɛnɔ dɔ ilaa dɔɔdan too.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ɔbelɛnsɛ, gɛŋ sa foꞌ kyule sa ɔmɔ. I kya nyiile yɛɛ mɔmɔ dɔ asa mɛ laa bun gyoo mɔ de mɛꞌ mɔɔ mɔ. Mɛ laa don asa ikue-inyɔ. Mɛ ka ntan yela sa mɔmɔ-nyoro yɛɛ nengyene mɛ mɛŋ mɔɔ mɔ mɔ, mɛ maŋ gyi, ne mɛ maŋ nun. Mɛ ti wolaa baala ta. Mɛ san mɛ tɛ mɛ gyoo gɛnɔɔbono fo laa tɔgɛ mɔ daa.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi nu gɛnen ilaa idɛ mɔ, ɔ da dega mɔ tii gisu yɛɛ, “Gɛŋ sa foꞌ tɔgɛ ɔko yɛɛ fo buu ilaa idɛ sa me.” Ɔ tɔgɛ gɛnen mɔ, ɔ lɛɛ dega mɔ ɔkpa.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Nfono mɔ, ɔbelɛnsɛ mɔ gi terɛ mɔ-asogya akpen anyɔ abelɛnsɛ, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Belen, fɛꞌ kpaa baala asogya akpen asaꞌ. Nwɛ nnyɔ mɛ laa naa de ayaa, ikue-isa de saalaa mɛ laa gyan abee so, ne nwɛ nnyɔ mɔ mɛ laa keda akpɛ. Fɛ laa kpe Sɛsariya ndɛ gɛnyɛ gɛdɛ, asa adɛberɛ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Fɛꞌ laarɛ abee ako sa Pɔɔlo kee de fɛꞌ kyu mɔ kpe Wura Fɛlisɛ asɛ gimu nkpa de alanfiya.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Nfono mɔ, asogya ɔbelɛnsɛ mɔ gi ŋmarasɛ ɔwolɛ kyu sa mɔ-isɔɔ mɔ de mɛꞌ kyu kperɛ wura mɔ. Ɔwolɛ mɔ agyɛbi mɔ ne n gyɛ yɛɛ,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Wura Fɛlisɛ, me, Kelɔɔdiyusɛ Lisiyasɛ ne n kya ŋmarasɛ gɛnen ɔwolɛ baarɛ mi‑i sa fo faa. Buubuu belɛ gyɛ fo-lɛɛ. N kya faala fo.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Gyuda awura mɛ keda gɛnen ɔnyen baarɛ mɛ kya laarɛ mɛꞌ mɔɔ. Gɛnen owi ɔbono dɔ mɔ, nɛ baa bii yɛɛ Rom isa ne ɔ gyɛ. Gɛnen so mɔ, me‑rɛ me-asogya mɔ a loo nno, ne a kpaa sɔgɛ mɔ lii mɔmɔ-abaa dɔ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 N kya laarɛ de nꞌ nyɛ bii ilaa ibono mɛ darɛ yɛɛ ɔ wɔra mɔ, imɔso nɛ kyu mɔ kpe mɔmɔ Gyuda awura nbɛlɛ agyibo mɔ asɛ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Nɛ kyu mɔ kpe gɛnen mɔ, nɛ wu yɛɛ ɔŋ wɔra ilaa nyɛnyɛn ibono i kaaborɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ abɛɛ mɛꞌ tii mɔ de obu.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Nɛ baa bii yɛɛ mɛ da gɛdɛ ibono mɛ kya laarɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ. Ayaa abono so mɔ, nɛ tɔgɛ yɛɛ me-adɛꞌ adɛ mɛꞌ kyu mɔ bara fo. Nɛ buu sa Gyuda awura mɔ yɛɛ abono mɛ nyi yɛɛ mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ bo nbɛlɛ mɔ, mɛꞌ kpaa buu ilaa ibono ɔ wɔra ɔmɔ mɔ sa fo. Nɛ sin gɛrɛ, n kya faala fo.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Asogya mɔ mɛ nu mɔmɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ asɛ. Imɔso gɛnen gɛnyɛ gɛbono mɔ, mɛ kyu Pɔɔlo kyu kpaa loo Antipatirisɛ ɔsowolɛ so.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Gɛdɛ kɛsɛ mɔ, asogya abono mɛ naa de ayaa mɔ mɛ taa Pɔɔlo yɛgɛ nno, ne mɛ kii kpe mɔmɔ-gɛsun ɔwɔraten gɛkpen mɔ dɔ. I san abono mɛ gyan abee so mɔ ne nan sun Pɔɔlo kpaa loo Sɛsariya.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Mɛ kpaa loo nno mɔ, mɛ kyu ɔwolɛ mɔ de Pɔɔlo kyu wɔra Wura Fɛlisɛ abaa dɔ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Wura Fɛlisɛ gi kalɛ ɔwolɛ mɔ ta mɔ, ɔ taasɛ Pɔɔlo nfono ɔ lii mɔ. Ne Pɔɔlo gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ Silisiya.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Wura mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Abono fo‑rɛ ɔmɔ fɛ bo nbɛlɛ mɔ mɛ ti ba mɔ, nan nu fo-gɛnɔ dɔ ilaa.” Nfono mɔ, wura mɔ yɛɛ mɛꞌ kyu Pɔɔlo kpaa tii de obu Wura Hɛrodɛ gɛwi de asogya mɛꞌ dii mɔ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.