Atos 22
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH
1 Ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Me-sɛana de me-subuana, idɛ kon fɛꞌ yɛgɛ nꞌ lɛɛ me-gɛnɔ de fɛꞌ nu.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Gyuda awura sakpii mɔ mɛ nu ibono Pɔɔlo gi tɔngɛ sa mɔmɔ de mɔmɔ Hiiburu gɛdɛ dɔ gɛnen mɔ mɛ kii lɔrɔ kii sii kurun too. Nfono mɔ, Pɔɔlo gi kperɛ mɔ-gɛnɔ yɛɛ,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “N gyɛ daa Gyudanyen. Mɛ korogɛ me Taasu ɔsowolɛ ɔbono ɔ bo Silisiya gɛsinkpan so mɔ. Gyɛrusalem gɛrɛ ne mɛ bela me. Onyiilebo Gameeliya ne n nyiile me Wurubuaarɛ ɔson ilaa fɛɛ gɛnɔɔbono aye-naanaana mɛ tɔgɛ yɛɛ aꞌ gyi imɔ so mɔ. Gɛnen owi ɔbono mɔ me-ansi a pɛɛrɛ gɛnen Wurubuaarɛ ɔson mɔ so fɛɛ gɛnɔɔbono fɛye pɛwu kee ansi a pɛɛrɛ imɔ so ndɛ faa.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Lii gɛnen so mɔ, nkana asa abono mɛ kya son Wurubuaarɛ kyu naa de Yesu-lɛɛ ɔkpa mɔ so mɔ nɛ ka mɔmɔ-ansi kaaborɛ mɔmɔ ako mɛ nyɛ lɛwu. Nɛ ŋminde mɔmɔ ako, anyen de akyii, kyu tii de ibu.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Aye Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ de aye-nbɛlɛ agyibo gikpen mɔ pɛwu mɛ laa taalɛ lɛɛ me-gɛnɔ yɛɛ ilaa ibono n kya tɔgɛ faa i gyɛ gɛsintin. Owi ɔko dɔ mɔ mɛ ŋmarasɛ mɔmɔ-gibaa dɔ ɔwolɛ sa me yɛɛ nꞌ kyu kperɛ aye-nanboana Gyuda awura abono mɛ bo Damasikosɛ ɔsowolɛ so mɔ de mɛꞌ sa me ɔkpa de nꞌ keda Yesu asonbo abono mɛ bo nno mɔ kyu ba Gyɛrusalem. Nengyene nɛ nyɛ kyu mɔmɔ ba mɔ, abelɛnsɛ mɔ mɛ laa ka ɔmɔ-ansi. Nɛ kpe ne nan kii mɔ, nꞌ ŋminde abono nan nyɛ mɔ kyu ba Gyɛrusalem.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Gɛsintin mɔ, me‑rɛ me-nanboana ako a yii ɔkpa a kya kpe Damasikosɛ. A kya fuude nno mɔ, i laa wɔra fɛɛ owi kenken gerɛ-gerɛ mɔ, fatela belɛ ɔko gi lii Wurubuaarɛ dɔ baa kyaabɔɔ me gikolon fɛɛ nyangbon ne n wiisɛɛ.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Nfono mɔ nɛ lii tɔrɔ gɛsinkpan, ne nɛ nu gigyɛbi giko gi taasɛ me yɛɛ, ‘Sɔɔlo, Sɔɔlo, menɛ n wɔra ne fo kya ka me-ansi gɛnen?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Nɛ nu gigyɛbi mɔ mɔ, nɛ taasɛ yɛɛ, ‘Me-wura ɔmɔ ne?’ I lɛɛ gɛnɔ sa me yɛɛ, ‘Me ne n gyɛ Yesu Nasarɛtɛnyen ɔbono fo kya ka me-ansi mɔ.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Asa abono mɛ bo me asɛ nno gɛnen owi ɔbono mɔ mɛ wu fatela mɔ. Gigyɛbiꞌ gibono gi tɔngɛ de me mɔ berɛ, mɛ mɛŋ nu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nɛ taasɛ yɛɛ, ‘Me-wura, nnɛ ne nan wɔra?’ Nfono mɔ, me-wura mɔ gi tɔgɛ sa me yɛɛ, ‘Koso de foꞌ naa loo Damasikosɛ ɔsowolɛ mɔ so. Fo loo nno mɔ, ɔko laa baa nyiile fo ilaa ibono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ yela yɛɛ foꞌ wɔra mɔ.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Fatela belɛ mɔ gi wu gikyɔ so mɔ, me-ansi a nyida. Me-nanboana abono me‑rɛ ɔmɔ a naa mɔ ne n san keda me de gibaa kyu loo Damasikosɛ ɔsowolɛ mɔ so.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Ɔnyen ɔko bo ɔsowolɛ mɔ so nno, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Ananiyasɛ. Ɔ kya son Wurubuaarɛ mɔ-gɛkyena dɔ, ne ɔ kya gyi aye Gyuda awura nbara mɔ so. Gyuda awura abono pɛwu mɛ tɛ nno mɔ mɔmɔ ɔkamaasɛ kya terɛ mɔ ginyen dɛnsɛ.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Gɛnen ɔnyen baarɛ gi naa ba me asɛ. Ɔ baa yelɛ sindi me. Ɔ terɛ me-ginyen, ne ɔ tɔgɛ sa me yɛɛ, ‘Me-nanbo Sɔɔlo, fo-ansi mɔ aꞌ bugi de foꞌ kii nyɛ wu ilaa.’ Ayaa abono so mɔ, me-ansi mɔ a bugi sa me, ne nɛ wu mɔ de me-ansi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “O buu sa me yɛɛ, ‘Wura Wurubuaarɛ ɔbono aye-naanaana mɛ son mɔ gi lɛɛ yii fo yɛɛ foꞌ bii mɔ-gɛlaarɛ ilaa de foꞌ baa bii Yesu, Gɛsintin Wura mɔ, de ɔꞌ tɔngɛ, de foꞌ nu de fo-aso.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 I kya nyiile yɛɛ fo laa lɛɛ mɔ-ilaa ibono fo wu de ansi ne fo nu de fo-aso faa tɔgɛ sa anyamesɛ pɛwu.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Idɛ kon mɔ menɛ ne fo baa fo gyoo? Koso, de foꞌ dalaa sa Wura Yesu de foꞌ nyɛ Wurubuaarɛ sagyere de Wurubuaarɛ oꞌ kyu fo-ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ fo.’ Gɛsintin mɔ, nɛ wɔra gɛnen.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Imɔ idɛ gɛmara mɔ, nɛ lii Damasikosɛ kpe Gyɛrusalem. N bo nno mɔ, owi ɔko dɔ mɔ, nɛ kpaa dalaa Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ dɔ. N kya dalaa gɛnen mɔ, i wɔra me fɛɛ oderi.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Nɛ wu Wura Yesu ne ɔ tɔgɛ sa me yɛɛ, ‘Kpaala de foꞌ lii Gyɛrusalem gɛrɛ. Me-ilaa ibono fo kya tɔgɛ fo kya sa asa mɔ, gɛrɛnaa awura mɛ maŋ nu gɛsɛ sa fo.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ne mi‑i me mɔ, nɛ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Nkana mɔmɔ gbaa-gbaa mɛ nyi yɛɛ nɛ naa kyena kpe-kpe aye Gyuda awura akyangbon dɔ kpaa daarɛ abono mɛ sɔɔ fo gyi mɔ, ne nɛ keda ako kyu tii de ibu.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 I ba yɛɛ ako mɛ mɔɔ Sitiifen ɔbono ɔ naa kyena lɛɛ fo-ilaa nyiile asa mɔ. Mɛ kya mɔɔ mɔ mɔ, me kee, n yelɛ n kerɛ. Gɛnen owi ɔbono mɔ, i gyɛ me kee gɛlaarɛ. Me gbaa ne n kerɛ abono mɛ mɔɔ Sitiifen mɔ ngbɛ so sa ɔmɔ.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Nɛ tɔgɛ Wura Yesu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ me yɛɛ, ‘Fo berɛ, naa daa. Nan sun fo koo-koo asa abono mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura mɔ asɛ.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Sakpii mɔ gi nu Pɔɔlo asɛ gɛnen‑n kaaborɛ ɔ tɔgɛ yɛɛ Yesu yɛɛ ɔ laa sun mɔ kpe asa abono mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura mɔ asɛ. Nfono mɔ, mɛ yii gɛsɛ mɛ kya kpen yɛɛ, “Fɛꞌ mɔɔ mɔ! Iŋ baa kaaborɛ ɔꞌ kyena gɛsinkpan so.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Asa mɔ mɛ san mɛ kya kpen giyan-giyan mɛ kya ŋmalan akuru ne mɛ kya kuu supuu ma‑a too ma‑a wɔra afuu so.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Gɛnen so mɔ asogya akpen ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ sa mɔ-adɛ mɔ yɛɛ mɛꞌ kyu Pɔɔlo kyu naa loo mɔmɔ-gɛsun ɔwɔraten gɛkpen mɔ dɔ belenten de mɛꞌ taa mɔ de mɛꞌ taasɛ mɔ-gɛnɔ dɔ ilaa de mɛꞌ nyɛ bii ilaa ibono so Gyuda awura mɛ kya kpen giyan-giyan gɛnen mɔ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ibono mɛ ŋminde Pɔɔlo mɛ laa taa awulibi mɔ, Rom asogya gikpen giko ɔbelɛnsɛ yelɛ sindi nno. Pɔɔlo gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Imɔso i dɛ ɔkpa fɛɛ mɛꞌ ŋminde Rom obi taa owi ɔbono mɛ mɛŋ ti gyi mɔ-nbɛlɛ de mɛꞌ bii yɛɛ ɔ wɔra ilaa nyɛnyɛn mɔ?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Asogya gikpen ɔbelɛnsɛ mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ naa kpe asogya akpen ɔbelɛnsɛ mɔ asɛ ne ɔ kpaa taasɛ mɔ yɛɛ, “Menɛ ne fo kya laarɛ mɛꞌ wɔra ɔnyen baarɛ? Kerɛ imɔ dɔɔdan‑o, ɔ gyɛ daa Romanyen.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Nfono mɔ asogya akpen ɔbelɛnsɛ mɔ gi kpaa taasɛ Pɔɔlo yɛɛ, “Fo gyɛ Romanyen daa?” Pɔɔlo gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Ɛn.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Asogya ɔbelɛnsɛ mɔ gi buu sa Pɔɔlo yɛɛ, “Me, nɛ ka gikɔ belɛ pɛi ne nɛ nyɛ bingiri Rom isa.” Pɔɔlo mɔ gi tɔgɛ sa asogya ɔbelɛnsɛ mɔ yɛɛ, “Me berɛ, meŋ lɛɛ aterenbi sɔɔ. I korogɛ me daa Rom awura gɛsinkpan so, imɔso n wolaa n gyɛ nno isa.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Pɔɔlo gi tɔgɛ gɛnen mɔ, ayaa abono so mɔ, asa abono nkana mɛ kya laarɛ mɛꞌ taasɛ taasɛ mɔ ilaa mɔ mɛ naa taa mɔ yɛgɛ mɛ mɛŋ baa taalɛ taasɛ mɔ sɛi. Nfono mɔ asogya ɔbelɛnsɛ mɔ kee gi loo gifuu fɛɛ ɔ yɛgɛ mɛ ŋminde Pɔɔlo ɔbono ɔ gyɛ Rom obi mɔ gɛnen.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Asogya ɔbelɛnsɛ mɔ kya laarɛ de ɔꞌ bii ilaa nyɛnyɛn kolon ibono Gyuda awura mɔ yɛɛ Pɔɔlo gi wɔra mɔ. Gɛnen so mɔ, gɛdɛ kɛsɛ mɔ ɔ yɛgɛ Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de mɔmɔ-nbɛlɛ agyibo abelɛnsɛ mɔ mɛ gyanꞌ. Mɛ gyanꞌ gɛnen mɔ, ɔbelɛnsɛ mɔ gi sangɛ Pɔɔlo kyu kpe mɔmɔ-ansi dɔ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.