Atos 14

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pɔɔlo mɔ‑rɛ Banabasɛ mɛ kpaa loo Ikoniyon mɔ, mɛ naa kpe Gyuda awura gikyangbon dɔ. Mɛ tɔgɛ Yesu ilaa, ne i yɛgɛ Gyuda awura de asa kpɛi-kpɛi sakyɔ mɛ sɔɔ Yesu gyi.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Gyuda awura abono mɛ kine mɛ mɛŋ sɔɔ Yesu gyi mɔ berɛ, mɛ baa nyida Yesu asonbo mɔ sa asa kpɛi-kpɛi ne i nyida mɔmɔ nsana.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Imɔso Pɔɔlo mɔ‑rɛ Banabasɛ mɛ sii kyena Ikoniyon nno kɛɛla ŋmaraa mɛ kya da otu lɛɛ Wura Yesu ilaa mɛ kya tɔgɛ asa. Mɛ lɛɛ tɔgɛ ɔmɔ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ kya naa de Yesu so mɔlɛgɛ anyamesɛ, ne Wura Yesu kee gi lɛɛ nyiile yɛɛ i gyɛ gɛsintin. I kya nyiile yɛɛ ɔ yɛgɛ mɛ taalɛ wɔra ilaa gbaaꞌgbaa ibono nkana nyamesɛ maŋ taalɛ wɔra mɔ-gibaa so mɔ.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Nfono mɔ, ɔsowolɛ mɔ so asa mɔ mɛ yɛ ginyɔ. Ako mɛ yelɛ Gyuda awura mɔ gɛmara, ne mɔmɔ ako, mɔ, mɛ yela Yesu isɔɔ mɔ gɛmara.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Gyuda awura mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-abelɛnsɛ abono mɛ kya kerɛ ɔmɔ so mɔ de asa kpɛi-kpɛi mɛ wɔra gɛnɔ yɛɛ mɛ laa wɔra Pɔɔlo mɔ‑rɛ Banabasɛ ilaa nyɛnyɛn de mɛꞌ da ɔmɔ abui mɔɔ.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Mɛ nu gɛnen mɔ, mɛ kpandɛ lii nno kyon Likoniya gɛsinkpan so, ne mɛ kpe Lisitera de Dɛɛbi isowolɛ so, de gɛsinkpan gɛbono gɛ sindi nno mɔ.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Nno kee mɛ naa mɛ kya tɔgɛ Yesu ɔkalan konkonsɛ mɔ ma‑a sa asa.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Owi ɔbono mɛ bo Lisitera mɔ, mɛ wu ɔnyen ɔko tɛ, mɔ-ayaa a wuꞌ. Lii ko‑o ibono i korogɛ mɔ mɔ, ɔŋ naa kerɛ.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Pɔɔlo kya tɔngɛ mɔ, gɛnen ɔnyen baarɛ kya nu mɔ asɛ. Pɔɔlo gi kerɛ mɔ faa yiridididi mɔ, ɔ bii yɛɛ gɛnen ɔnyen baarɛ bo gisɔɔgyi gibono gi laa taalɛ kyɛ mɔ.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Pɔɔlo gi wu gɛnen mɔ, o kpen ken-ken yɛɛ, “Koso yelɛ fo-ayaa so.” Nfono mɔ, ɔnyen mɔ gi firigi yelɛ mɔ-ayaa so, ne ɔ san ɔ kya naa kon.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Sakpii mɔ gi wu ilaa belɛ ibono Pɔɔlo gi wɔra mɔ, mɛ kpen tɔgɛ Likoniya gɛdɛ dɔ yɛɛ, “Ikperɛ ne n bingiri anyamesɛ ba aye asɛ faa!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Gɛnen so mɔ asa mɔ mɛ kyu Banabasɛ yɛɛ mɔ ne n gyɛ ɔkperɛ ɔbono mɛ kya terɛ yɛɛ Susɛ ne Pɔɔlo, mɔ, ibono mɔ ne n kpɛ ɔ kya gyangbara tɔngɛ sa asa so mɔ, mɛ kyu mɔ yɛɛ ɔ gyɛ ɔkperɛ ɔbono mɛ kya terɛ yɛɛ Hɛrɛmisɛ.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Nfono mɔ Susɛ ɔkpegyɔrɔ ɔbono mɔ-ɔkperɛ obu sindi gɛbunono gɛbono mɛ kya kyu loo ɔsowolɛ mɔ so mɔ gi kpaa kyu inaadɛ de iyii afototo kyu kpe ɔsowolɛ mɔ gɛkpen gɛbunono mɔ asɛ de mɔ‑rɛ sakpii mɔ mɛꞌ kyɔɔlɛ Pɔɔlo mɔ‑rɛ Banabasɛ fɛɛ ikperɛ-lɛɛ mɔ ɔnan.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Banabasɛ mɔ‑rɛ Pɔɔlo mɛ nu yɛɛ mɛ laa kyɔɔlɛ ɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ keda ngbɛ nbono mɛ suu mɔ kyadɛ de iꞌ lɛɛ nyiile yɛɛ mɛ kine imɔ, ne mɛ selɛ loo saarɛ sakpii mɔ dɔ mɛ san mɛ kya kpen mɛ kya tɔgɛ yɛɛ,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Anyen, menɛ n wɔra ne fɛ kya wɔra gɛnen? A gyɛ daa anyamesɛ fɛɛ fɛye kee. Aye berɛ a kyu Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ mɔ bara fɛye daa de fɛꞌ nyɛ kyɛɛgɛ lii fɛye-ikperɛ gison gibono giŋ kya kpaa fɛye de sɛi faa dɔ de fɛꞌ baa son Wurubuaarɛ ɔbono ɔ bo nno adaa-adaa mɔ. Mɔ ne n gyɛ ɔbono ɔ lɛɛ soso de gɛsɛ de apoo de ilaa kamaasɛ ibono i bo imɔ dɔ pɛwu mɔ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Dedaa mɔ, ɔ sa gɛsinkpan so asa kpɛi-kpɛi ɔkpa de mɛꞌ wɔra ilaa ibono i bo mɔmɔ ɔbolɛ mɔ.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ɔ dabɔlɛ sa fɛye ɔkpa gɛnen mɔ, i mɛŋ gyɛ yɛɛ ɔ mɛŋ wɔra ilaa de iꞌ lɛɛ nyiile fɛye yɛɛ ɔ bo no. Ɔ kya wɔra gidɛnsɛ sa fɛye. Ɔ kya sa fɛye nyangbon ne ɔ kya yɛgɛ ilaa duusɛana i kya sɔrɔ imɔ-abi imɔ-aberɛ dɔ. Ɔ kya sa fɛye agyudɔ de ilaa dɛnsɛ gikyɔ ibono i kya yɛgɛ fɛye-asen a kya tɔrɔ fɛye.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Banabasɛ mɔ‑rɛ Pɔɔlo mɛ dabɔlɛ tɔgɛ ilaa idɛ sa ɔmɔ gbaa faa, i wɔra ɔlon sa ɔmɔ, mɛŋ laarɛ mɛꞌ taalɛ tii sakpii mɔ yɛɛ mɛ mɛŋ sa mɛꞌ kyɔɔlɛ ɔmɔ fɛɛ ikperɛ-lɛɛ mɔ.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Imɔ idɛ gɛmara mɔ, Gyuda awura ako mɛ lii Antiyoki de Ikoniyon baa tɔgɛ asa mɔ yɛɛ mɛꞌ yɛgɛ mɔmɔ‑rɛ ɔmɔ mɛꞌ wɔra gɛnɔ Pɔɔlo so. Gɛsintin mɔ mɛ wɔra gɛnɔ, ne mɛ kpaa da mɔ abui ne mɛ kpii mɔ lii ɔsowolɛ mɔ so. Mɛ kpii mɔ lii ɔsowolɛ mɔ so gɛnen mɔ, mɛ nyi yɛɛ o wuꞌ daa!
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Yesu akasɛbo mɔ mɛ baa kyaabɔɔ mɔ. Ɔ koso yelɛ ne o kii naa loo ɔsowolɛ mɔ so. Gɛdɛ kɛsɛ mɔ Pɔɔlo mɔ‑rɛ Banabasɛ mɛ kyon kpe Dɛɛbi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Mɛ loo Dɛɛbi mɔ, mɛ tɔgɛ Yesu ɔkalan konkonsɛ mɔ sa asa ne i yɛgɛ asa sakyɔ mɛ wɔra Yesu akasɛbo. Mɛ lii nno mɔ, mɛ kii kyon kpe Lisitera de Ikoniyon de Antiyoki.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Mɛ kpe Yesu akasɛbo abono mɛ bo nno mɔ asɛ kpaa tɔgɛ keda mɔmɔ-nyoro, ne mɛ tɔgɛ wɔra ɔmɔ yɛɛ mɛꞌ kpɛ sii de mɔmɔ-gisɔɔgyi gibono mɛ sɔɔ Yesu gyi mɔ. Mɛ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “I bo no yɛɛ a laa wu awɔrɔfɔɔ gikyɔ berɛ. Imɔ gɛmara mɔ, a laa nyɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Pɔɔlo mɔ‑rɛ Banabasɛ mɛ lɛɛ abelɛnsɛ sa Wura Yesu asonbo akpen mɔ. Mɛ ŋminde gɛnɔ ne mɛ dalaa kyu gɛnen abelɛnsɛ mɔ wɔra Wura Yesu ɔbono mɛ ka gyan mɔ so mɔ abaa dɔ.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Mɛ naa de Pisidiya gɛsinkpan so, ne mɛ baa fo Panfiliya gɛsinkpan so.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Imɔ gɛmara mɔ, mɛ kpe Pɛɛga ɔsowolɛ so. Mɛ tɔgɛ Yesu ɔkalan konkonsɛ mɔ sa asa abono mɛ bo nno mɔ, ne mɛ kyon kpelegɛ kpe Ataliya ɔsowolɛ so. Mɛ lii Ataliya mɔ, mɛ kyu gikolii ne mɛ palɛ kyon kii kpe Antiyoki.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Pɛi ne mɛ laa kpe gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ, Antiyoki nno ne mɛ bo, ne Wura Yesu asonbo gikpen mɔ mɛ kyu mɔmɔ wɔra Wurubuaarɛ abaa dɔ de mɛꞌ wɔra gɛnen gɛsun gɛbono.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Imɔso mɛ kpaa loo Antiyoki nno mɔ, mɛ koola Yesu asonbo gikpen mɔ kpaa gyanꞌ, ne mɛ buu ilaa ibono pɛwu Wurubuaarɛ gi yɛgɛ mɛ taalɛ wɔra mɔ sa ɔmɔ de gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ gi bugi ɔkpa sa asa abono mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura ne mɛ nyɛ kyu ɔmɔ-nyoro too Yesu so mɔ.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Pɔɔlo mɔ‑rɛ Banabasɛ mɛ sii kyena Yesu akasɛbo mɔ asɛ nno kɛɛla.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.