Atos 12
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ACF
1 Gɛnen owi ɔbono mɔ, Wura Hɛrodɛ gi luu mɔ-ansi yii Wura Yesu asonbo gikpen mɔ dɔ ako so, ɔ kya ka ɔmɔ-ansi.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ɔ yɛgɛ mɛ mɔɔ Gyeemesi, Gyɔn mɔ-daa mɔ, de gɛki.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ibono o wu yɛɛ gimɔɔ mɔ ɔ yɛgɛ mɛ mɔɔ Gyeemesi mɔ i wɔra Gyuda awura mɔ ɔkon mɔ, ɔ mɛŋ sin gɛnen. Ɔ yɛgɛ mɛ keda Piita kee. Gɛnen owi ɔbono dɔ mɔ, i gyɛ owi ɔbono mɛ kya gyi mɔmɔ Gyuda awura bodobodo maadiisɛ gɛsi.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Hɛrodɛ gi yɛgɛ mɛ keda Piita gɛnen mɔ, mɛ kyu mɔ kpaa tii de obu, ne ɔ yɛgɛ mɛ kyu mɔ kyu wɔra asogyaana abaa dɔ mɛ kya dii mɔ anan-anan mɛ kya kyarɛ abara. Asogya mɔ mɛ bo akpen anan. Wura Hɛrodɛ gi laarɛ daa fɛɛ Gyuda awura mɔ mɛꞌ gyi mɔmɔ-Lɛwu Gi Seregɛ Aye So Gɛsi mɔ logɛ pɛi de ɔꞌ lɔɔ gyi Piita nbɛlɛ sansana.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Imɔso ibono mɛ mɛŋ ti taa gyi gɛnen gɛsi gɛbono ta so mɔ, mɛ yɛgɛ Piita kpɛ o tii de obu. Owi ɔbono Piita tii de obu mɔ gɛnen mɔ, Yesu asonbo gikpen mɔ mɛ kya lɛɛ ɔmɔ-gisen dɔ ndalaa mɛ kya kolɛ Wurubuaarɛ mɛ kya sa mɔ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Fɛɛ ɔkɛ Wura Hɛrodɛ laa yɛgɛ de mɛꞌ tigi Piita kyu mɔ ba sansana baa gyi mɔ-nbɛlɛ mɔ, imɔ gɛnyɛ mɔ Piita gi dɛ ginsi gidɛ asogya anyɔ nsana. Mɛ da mɔ abeletɔ ilaran inyɔ kyaga de ɔmɔ. Sogyaana ako mɔ mɛ yelɛ mɛ kya dii obu ɔbono dɔ ɔ bo mɔ gɛbunono.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Nfono mɔ, Wura Wurubuaarɛ ɔsɔɔ gi ba Piita asɛ obu mɔ dɔ, ne fatela gi kyangɛ nno faa ŋma‑a. Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi da mɔ kyingi ne ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Koso belen.” Nfono mɔ, abeletɔ ilaran mɔ i lii mɔ-abaa dɔ.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi tɔgɛ sa Piita yɛɛ, “Puru fo-ngbɛ suu de foꞌ kyu fo-ayaawolɛ wɔra.” Piita gi wɔra gɛnen, ne ɔsɔɔ mɔ gi kii tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Keda fo soso-lɛɛ gɛgbɛ mɔ mili fo-nyoro de foꞌ naa buu me.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Gɛsintin mɔ, Piita gi buu Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ lii obu mɔ dɔ. Gɛnen aberɛ abono pɛwu mɔ, ilaa ibono Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ kya wɔra mɔ, Piita berɛ mɛŋ nyi yɛɛ i gyɛ gɛsintin. I kya wɔra mɔ daa fɛɛ oderi.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Mɛ naa baa kyon asogya gyangbarasɛ abono mɛ kya dii nno mɔ so, ne mɛ kii baa kyon anyɔsɛ mɔ kee so naa baa fo gɛkpen gɛbono mɛ pɔrɔ kyaabɔɔ asa otiiten mɔ gɛbunono. Gɛnen gɛbunono gɛbono gɛ dɛ kyu lii kpe nten dɔ. Gisin gibono mɛ kyu tii gɛmɔ mɔ gi gyɛ daa abeletɔ gisin. Mɛ fo gɛbunono mɔ asɛ gɛnen mɔ, gimɔ gbaa-gbaa gi tigi gimɔ-atɔ sa ɔmɔ ɔkpa ne mɛ lii loo nten dɔ. Mɛ lii gɛnen mɔ, mɛ kyu de nten dɔ ɔkpa ɔko. Ayaa abono so mɔ, Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ gi kyon taa Piita yɛgɛ.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Nfono kon mɔ, Piita ansi a ba ilaa ibono i wɔra mɔ mɔ so, ne ɔ tɔgɛ sa mɔ-nyoro yɛɛ, “Idɛ kon berɛ, nɛ bii ibono i gyɛ gɛsintin yɛɛ Wura Wurubuaarɛ ne n sun mɔ-ɔsɔɔ baa mɔlɛgɛ me lii Hɛrodɛ abaa dɔ, de ilaa ibono pɛwu Gyuda awura mɔ mɛ kya laarɛ mɛꞌ kyu wɔra me mɔ iꞌ nyɛ wɔra giyan.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Piita gi bii mɔ-ɔyelɛten ɔbono ɔ yelɛ mɔ, ɔ naa kyon kpe Mariya, Gyɔn mɔ-nyi gɛwi. Mɛ kya terɛ gɛnen Gyɔn ɔbono ginyen giko kee yɛɛ Maako. Asa sakyɔ mɛ gyanꞌ Mariya mɔ gɛwi mɛ kya dalaa gɛnen owi ɔbono dɔ.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Piita gi fo gɛbunono mɔ, ɔ sa ago‑o. Ɔ sa ago‑o gɛnen mɔ, obolonbu ɔko gi naa kpe de ɔꞌ kpaa tigi mɔ. Mɛ kya terɛ gɛnen obolonbu ɔbono yɛɛ Roda.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Roda gi nu Piita gigyɛbiꞌ mɔ, ɔ bii mɔ. I wɔra mɔ ɔkon gikyɔ so mɔ, ɔŋ taa baa wu ansi de oꞌ tigi mɔ. Ɔ selɛ kpaa buu sa asa abono mɛ bo nno mɛ kya dalaa mɔ yɛɛ Piita yelɛ gɛbunono.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Roda gi buu sa ɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Fo kya budi daa do‑o?” Mɔ, ɔ kpɛ ɔ dɛ daa yɛɛ i gyɛ daa Piita. Nfono mɔ mɛ tɔgɛ yɛɛ, “I gyɛ daa Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ ɔbono ɔ kya kerɛ Piita so mɔ ne.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Piita kpɛ san ɔ kya ŋmɛɛ gisin mɔ daa. Mɛ kpaa tigi ne mɛ wu yɛɛ i gyɛ Piita mɔ, i dɛ ɔmɔ-gɛnɔ.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Piita gi diirɛ mɔ-gibaa yɛɛ mɛꞌ wɔra kurun, ne ɔ lɛɛ gɛsɛ pɛwu nyiile ɔmɔ gɛnɔɔbono Wura Wurubuaarɛ gi kpaa lɛɛ mɔ lii obu mɔ dɔ mɔ. O buu sa ɔmɔ ta mɔ, ɔ tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ buu gɛnen ilaa idɛ sa Gyeemesi de aye-nanboana Yesu asonbo sɛnsɛ mɔ.” Nfono ne ɔ lii taa ɔmɔ yɛgɛ ne ɔ kyon gɛten banban.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Gɛdɛ gɛ baa kɛ mɔ, asogya abono mɛ kya dii Piita mɔ mɛŋ baa wu mɔ. Mɛ yiyɛɛ gikyɔ yɛɛ fonɛ ne Piita gi kyon wɔra ɔmɔ.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Wura Hɛrodɛ gi laarɛ Piita kpon ɔŋ kya wu mɔ mɔ, ɔ terɛ asogya mɔ mɛ kya dii Piita mɔ kpaa taasɛ ilaa. Ɔ taasɛ ɔmɔ ilaa ta mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ mɛꞌ mɔɔ gɛnen asogya abono. Imɔ gɛmara mɔ, Hɛrodɛ gi lii Gyudiya gɛsinkpan mɔ so ne ɔ kyon kpe Sɛsariya kpaa kyena nno ŋmaraa.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Gɛnen aberɛ abono dɔ mɔ Wura Hɛrodɛ dɛ ginyadon de Taya de Sidon isowolɛ so asa. Imɔso asa mɔ mɛ tɔgɛ kyule abara yɛɛ mɛ laa kpaa wu mɔ. Mɛ daa giwu ɔbono o buu de wura mɔ, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Belasitusɛ, ne mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ wɔra gɛnɔ kolon pɛi. Mɛ wɔra gɛnɔ kolon gɛnen mɔ, ne mɛ nyɛ kpaa wu wura mɔ, ne mɛ kolɛ wura mɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ nyɛ gisen yuuli de mɛꞌ kyu kyena. I kya nyiile yɛɛ pɛi de mɛꞌ nyɛ agyudɔ gyi mɔ, mɛ kya kpaa sɔɔ lii daa mɔ-gɛsinkpan so awura asɛ.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ɔ yela gɛkɛ sa ɔmɔ de mɔ‑rɛ ɔmɔ mɛ gyanꞌ, ne o kyu mɔ-giwurakuru kyu bun ne ɔ kpaa kyena gɛwuragyapaa so. Mɛ gyanꞌ gɛnen mɔ ne ɔ tɔngɛ sa ɔmɔ.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Hɛrodɛ gi tɔngɛ sa ɔmɔ gɛnen ta mɔ, asa mɔ mɛ san mɛ kya kpen mɛ kya tɔgɛ yɛɛ, “Ɔnyen mɔ berɛ, ɔkperɛ ne, i mɛŋ gyɛ nyamesɛ.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Ayaa abono so mɔ, Wura Wurubuaarɛ ɔsɔɔ gi kyu gilɔ too Hɛrodɛ so. Ɔ loo asonsɔɔ faa nyiŋɛ-nyiŋɛ pɛi ne ɔ lɔɔ wuꞌ. I kya nyiile yɛɛ ɔ mɛŋ kyu nyisigyi ɔbono ɔ gyɛ Wurubuaarɛ wolɛ-lɛɛ mɔ kyu sa mɔ.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 I baa lii aberɛ abono mɔ, Wura Yesu agyɛbi mɔ a kpɛ a kya yɛlegɛ ne asa abono mɛ kya sɔɔ amɔ gyi mɔ mɛ kya nyaakyɔ mɛ kya too.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabasɛ mɔ‑rɛ Sɔɔlo mɛ logɛ ɔmɔ-ilaa ibono mɛ kpe Gyɛrusalem kpaa wɔra mɔ, mɛ kii kyon nfono mɛ lii mɔ. Mɛ kya kii mɔ, mɛ kyu Gyɔn ɔbono mɛ kya terɛ mɔ-ginyen giko kee yɛɛ Maako mɔ buu mɔmɔ-nyoro.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.