Apocalipse 9
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARIB
1 Nfono mɔ, Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ nunsɛ mɔ gi folɛ mɔ-lɛɛ gɛgandan. Ɔ folɛ gɛnen mɔ, nɛ wu ɔko, ɔ dɛ fɛɛ gigyɛkpebi. Nɛ wu gɛnɔɔbono ɔ laa baa kyigi lii Wurubuaarɛ dɔ baa tɔrɔ gɛsinkpan so mɔ. Wurubuaarɛ laa kyu gɛsinkpan so ɔbɔ ɔbono ɔŋ bo ɔkara mɔ safuee wɔra kaasɛ ɔbono abaa dɔ.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que do céu caíra sobre a terra; e foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Ɔ laa kyu safuee mɔ tigi gɛsinkpan so ɔbɔ ɔbono ɔŋ bo ɔkara mɔ de igyɛsii iꞌ lii ɔbɔ mɔ dɔ dugu-dugu fɛɛ gitalaa belɛ ne n kya dɛɛ. Ɔbɔ mɔ igyɛsii mɔ i laa keda afuu de owi wɔra.
2 E abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço, como fumaça de uma grande fornalha; e com a fumaça do poço escureceram-se o sol e o ar.
3 Nfono mɔ, ilaa iko i laa lii igyɛsii mɔ dɔ fɛɛ nkpenfuree. Wurubuaarɛ laa sa gɛnen ilaa mɔ ɔlon fɛɛ gɛsinkpan so nnan-lɛɛ mɔ ɔnan.
3 Da fumaça saíram gafanhotos sobre a terra; e foi-lhes dado poder, como o que têm os escorpiões da terra.
4 Wurubuaarɛ laa tii imɔ yɛɛ iŋ sa iꞌ nyida gɛsinkpan so iyii abɛɛ gifɛ ne n gyɛ gifɛ. Asa abono mɛ mɛŋ bo Wurubuaarɛ daasɛ gyan mɔmɔ-asegbelɛ so mɔ berɛ,
4 Foi-lhes dito que não fizessem dano à erva da terra, nem a verdura alguma, nem a árvore alguma, mas somente aos homens que não têm na fronte o selo de Deus.
5 ilaa mɔ i laa nyɛ ɔkpa de iꞌ yɛgɛ mɔmɔ-nyoro giꞌ kɔ mɔmɔ gɛnen‑n ibosɛ inun. Gimɔɔ berɛ, i maŋ nyɛ ɔkpa de iꞌ mɔɔ mɔmɔ. I laa wɔra mɔmɔ fɛɛ gɛnɔɔbono gɛnan gɛ kya da nyamesɛ ne i kya kɔ mɔ mɔ.
5 Foi-lhes permitido, não que os matassem, mas que por cinco meses os atormentassem. E o seu tormento era semelhante ao tormento do escorpião, quando fere o homem.
6 Gɛnen nkɛ nbono dɔ asa mɛ laa laarɛ lɛwu; mɛ maŋ kii nyɛ. Mɛ laa tɔgɛ yɛɛ mɛꞌ tɛsɛ wuꞌ mɔ, i bɔ. Lɛwu mɔ laa selɛ lii mɔmɔ asɛ.
6 Naqueles dias os homens buscarão a morte, e de modo algum a acharão; e desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Ilaa ibono nɛ wu fɛɛ nkpenfuree mɔ i wɔra fɛɛ abee abono mɛ baala sa ikɔ gikpe. Imɔ-amu i dɛ fɛɛ sika kɔkɔɔ npɛ ne i bun. Imɔ-ansi dɔ i dɛ fɛɛ anyamesɛ ansi dɔ ɔnan.
7 A aparência dos gafanhotos era semelhante à de cavalos aparelhados para a guerra; e sobre as suas cabeças havia como que umas coroas semelhantes ao ouro; e os seus rostos eram como rostos de homens.
8 Imɔ-iman i wɔra gisoro tɛɛ kyɔlɔga, ne imɔ-anyi a dɛ fɛɛ aguuni anyi.
8 Tinham cabelos como cabelos de mulheres, e os seus dentes eram como os de leões.
9 Ilaa iko i mada i mada mɔmɔ-nben dɔ fɛɛ abeletɔ abono asa mɛ kya kyu kun mɔmɔ-nyoro owi ɔbono mɛ kya kɔ ikɔ mɔ. Ɔlanba ɔbono imɔ-aban dɔ i kya wɔra mɔ, i dɛ fɛɛ asa ne n kyu abee gikyɔ gbere loo ikɔ dɔ.
9 Tinham couraças como couraças de ferro; e o ruído das suas asas era como o ruído de carros de muitos cavalos que correm ao combate.
10 Ilaa mɔ i bo iduu fɛɛ nnan, ne i kya da fɛɛ nnan-lɛɛ mɔ. Gɛnɔɔbono i laa yɛgɛ asa nyoro giꞌ kɔ mɔmɔ ibosɛ inun mɔ, i laa lii daa imɔ-iduu dɔ.
10 Tinham caudas com ferrões, semelhantes às caudas dos escorpiões; e nas suas caudas estava o seu poder para fazer dano aos homens por cinco meses.
11 Gɛnen ilaa ibono i dɛ fɛɛ nkpenfuree mɔ, i bo wura. Mɔ ne n gyɛ ɔbelɛnsɛ ɔbono ɔ kya kerɛ gɛsinkpan gɛdɛ so ɔbɔ ɔbono ɔŋ bo ɔkara mɔ so. Mɔ-ginyen ne n gyɛ Ɔnyidabo. Mɛ kya terɛ mɔ de Hiiburu gɛdɛ dɔ yɛɛ Abadon. Geriiki gɛdɛ dɔ mɔ, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Apoliyɔn.
11 Tinham sobre si como rei o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom e em grego Apoliom.
12 Nkpenfuree ndɛ ilaa ne n gyɛ laako gyangbarasɛ sa gɛsinkpan so awura. I san mɔmɔ laako gikpadɔ ginyɔ.
12 Passado é já um ai; eis que depois disso vêm ainda dois ais.
13 Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ seesɛ mɔ gi folɛ mɔ-lɛɛ gɛgandan. Ɔ folɛ gɛnen mɔ, nɛ nu gɛnɔ lii Wurubuaarɛ sika kɔkɔɔ ɔson gibui igen inan mɔ nsana Wurubuaarɛ asɛ.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta; e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que estava diante de Deus,
14 Gɛnɔ mɔ gɛ tɔgɛ sa ɔsɔɔ seesɛ ɔbono ɔ folɛ gɛgandan mɔ yɛɛ, “Sangɛ ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ isɔɔ inan ibono Wurubuaarɛ gi ŋminde mɔmɔ yela Yufereetisɛ ɔbon belɛ mɔ asɛ mɔ.”
14 a qual dizia ao sexto anjo, que tinha a trombeta: Solta os quatro anjos que se acham presos junto do grande rio Eufrates.
15 Gɛsintin mɔ nɛ wu gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ mɔ laa sangɛ ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ isɔɔ inan ibono Wurubuaarɛ gi wolaa baala ɔmɔ yela sa gɛnen gɛsi, bosɛ, gɛkɛ, de owi ɔbono mɔ. Wurubuaarɛ yɛɛ gɛnen owi mɔ gi nyɛ ne ɔ fo mɔ, isɔɔ inan mɔ mɛꞌ yɛgɛ gɛsinkpan anyamesɛ sakyɔ mɛꞌ wu ikɔ dɔ ka gɛsinkpan so awura ilaa nyɛnyɛn gikɔ. Wurubuaarɛ yɛɛ mɛ yɛ gɛsinkpan so anyamesɛ dɔ gisaꞌ mɔ, giko gi laa wuꞌ gɛnen owi ɔbono dɔ de iꞌ san mɔmɔ gikpadɔ ginyɔ.
15 E foram soltos os quatro anjos que haviam sido preparados para aquela hora e dia e mês e ano, a fim de matarem a terça parte dos homens.
16 Mɛ laa kyu abee gikyɔ kpe gɛnen ikɔ ibono. Nɛ nu mɛ terɛ asogya abono mɛ laa gyan abee mɔ so mɔ gɛgyɔnɔ. Mɔmɔ-gɛgyɔnɔ gɛ gyɛ imiliyon nwɛ nnyɔ.
16 O número dos exércitos dos cavaleiros era de duas miríades de miríades; pois ouvi o número deles.
17 Nɛ wu abee mɔ fɛɛ oderi gɛnen mɔ, gɛnɔɔbono so nɛ kyu wu imɔ mɔ ne n gyɛ yɛɛ: Asa ako mɛ gyan abee mɔ so. Mɛ kyu abeletɔ abono a pɛɛrɛ fɛɛ ɔgya, de abono a dɛ fɛɛ kyaasɛ nfɔ fɛɛ fɛrɛwuta, de abono a gyɛ buruu mɔ, kyu kun mɔmɔ-akan. Abee mɔ amu a dɛ fɛɛ aguuni-lɛɛ. Ɔgya, igyɛsii de fɛrɛwuta i kya lii imɔ-nnɔ dɔ.
17 E assim vi os cavalos nesta visão: os que sobre eles estavam montados tinham couraças de fogo, e de jacinto, e de enxofre; e as cabeças dos cavalos eram como cabeças de leões; e de suas bocas saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Gɛnen lɛwu ilaa isaꞌ idɛ: ɔgya mɔ, igyɛsii mɔ de fɛrɛwuta mɔ i kya lii abee mɔ nnɔ dɔ mɔ ne nan mɔɔ gɛsinkpan so anyamesɛ sakyɔ abono Wurubuaarɛ gi wolaa tɔgɛ yela mɔ. Mɔmɔ dɔ giko gi laa wuꞌ de iꞌ san gikpadɔ ginyɔ.
18 Por estas três pragas foi morta a terça parte dos homens, isto é, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre, que saíam das suas bocas.
19 Abee mɔ ɔlon ɔbono mɛ bo mɔ laa lii daa mɔmɔ-nnɔ dɔ de mɔmɔ-iduu dɔ. Mɔmɔ-iduu mɔ i dɛ fɛɛ awɔɔ ne i bo amu. I laa yɛgɛ anyamesɛ mɛꞌ gooli.
19 Porque o poder dos cavalos estava nas suas bocas e nas suas caudas. Porquanto as suas caudas eram semelhantes a serpentes, e tinham cabeças, e com elas causavam dano.
20 Ibono lɛwu ilaa isaꞌ mɔ i laa mɔɔ asa sakyɔ mɔ gɛmara mɔ, asa abono mɛ laa san mɔ mɛ maŋ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ yɛɛ mɛ kya wɔra ilaa nyɛnyɛn. Mɛ laa kii mɛ kya son ilaa ibono i kya kyena asa so mɔ. Mɛ ti taalɛ kyu sika kɔkɔɔ, abeletɔ oyuduu kpɛi-kpɛi, abui, de iyii de mɛꞌ kyu salɛ ikperɛ de mɛꞌ san son gɛnen ilaa ibono i mɛŋ kya wu, i mɛŋ kya nu, ne i mɛŋ kya naa mɔ.
20 Os outros homens, que não foram mortos por estas pragas, não se arrependeram das obras das suas mãos, para deixarem de adorar aos demônios, e aos ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Gɛnen asa adɛ kee mɛ maŋ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ taa mɔmɔ-asa gimɔɔ, mɔmɔ-afɛ, mɔmɔ-ilaayan, de mɔmɔ-gɛyu yɛgɛ.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.