Lucas 2
Aneme Wake NT (ABY_WBT) vs NVT
1 I furo Kisa Ogasidasi dawae Romani dai gaemani mi. Enoba dawama moi darawadu owaowa yanake odike mariero i orofa aboro aboro waure anisaro i owaowanu wake nauisa. I darawadue senisisi muneka darawadu wake. I orofa akaka orou yaisinanu ibi ibi yaisina mufine ibake i darawadu owaowa yanake odairo waure anisa.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Kuiriniasima Siria orofa yawokeibibaie i furo i senisisi darawadu owaowa idua waure faka.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 I orou yaisina emenu amae babaenu goiro emenu ibi ibi bukaro odifisane anisa.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Diosefu dawae Deiwidinu sisia miba ibake Gareri orofa Nasaredi goiroma Diudia orofa Bediriemu goiro ani. Ie Deiwidinu goi ibake iro ani.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Diosefu danu mufekua we oisa boana bobo aruma Meri munike emenu ibi bukaro yanake odifisine amuke anisi.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 I Bediriemu goiro amuke anisike ibeebe Merima danu kawama amara idua dorike wauma oba uike boromakaunu uruna iseka orofaro odiro aine ibi. I ba uwara uwara ubarenaro yaure ibeka orofa ibe meba i boromakaunu uruna iseka orofaro odiro aine ibi.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 — ausente —
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 I orofaro moi mamoe abu yawokeka orou emenu mamoe abu koero dumuro yawokeibisa.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Emenu mamoe abu yawokeibisabaie Godinu aneruma emuabairo fariro Godinu arakekama edoro daiwere ari i mamoe abu yowokeibisa oroubairoini edorowere uiba ibake i oroue ia daiwere sika.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Enoba i aneruma emuabake eno wei, ia da siaweke nanu wake nauawe wei, irauaiai wake wemaro eme yaisina naufisake rooro ufisane fanea wei.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Eno weike nono wei, i ma wiroke mune aneka mi, Dawae, Mesaia, Godinu Keriso, Danu amaema awoena dorinua wei.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Danu aine ibinu ubue eno, wauma oba uke oisaro boromakaunu uruna isaisa orofaro aine ibinua iro yodia uke aniaweke fou uawe wei.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Eno weibibaie idua buna aneru keuwere i aneru unabairo fakake Godi we ma irauaiai uisake eno weisa, urero Godinu ibi we ma daiwere ufeisia weisa. Nono yewa dooro aina ainama Godinu wake naufeisaie Danu irau ukeka emuabairo mafiakuro me irauaiai ibifeisaya weisa.
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 — ausente —
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 I aneruma eno weisake i orou idua mediriekake urero amuke anisa. Amuke anisaro i mamoe abu yawokeibisa orouma eno weisa, Godinu aneruma iyabairo weisa wake enaenari anifeke Bediriemu goiro i amaranaku ane efe weisa.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Eno weisake sabu sabu ane fakake ekabaie Merini Diosefuini emua idua yaure ibisiro i amaranakue boromakaunu uruna iseka orofaro aine ibiro eka.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Ekake anisake i aneruma i amaranakubake wei wake eme yaisinabairo weisaro i wake nauisa orouma foria daiwere uisa.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 — ausente —
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 I mamoe abu yawokeka orouma owekake emenu orofaro anisake iro yaure ibaada i anerunu wakeini emenu naisama eka ibaini imukada Godi we ma irauaiai ukeibisa. Merima emebairo wake moi we dauike i ukeibi ibai mane imukama imukenewaa ukeibi.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 — ausente —
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Odo eida (8) me siniro Danu ofe kuukake Danu ibi Yesu mamisa. I ibiye aneruma adinaro Meri boana mune me i furo we bou ui enaenari mamisa.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Merima i amaranaku doriba danu iifa wanadu ukekaini oferini ode sibore sianeka odo idua fari. Ie Mosesinu darawadu ibake Yesu mukake Derusaremu goiro dai sosi uwara ubarenaro Yesu Godibairo ma iwoka ufisaro efine waure anisa.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Godinu bukaroma eno weaku, awekama danu kawama amara dofekuie i amara Godinu iifa amaraya eno weaku.
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Eno weakuba Merini Diosefuini emua emenu iifa wanadu ukekaini ofereni ode sibore siafisine anisi. I oferenie uneinakuyai o awoena ubari unayai. Ie emenu darawaduba ibake i Isaraera orouma eno ukeibisa.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 I furo moi mi, danu ibiye Simioni, dawae Derusaremu goiro ibeibi. I mima iro ibaada Godi imukada Danu waiya gienabu ukeibi. Dawae iya Isaraera orou iyanu ma wirokeka efine ibeibi. Enoba Godinu Imumu Irauma dawabairo adinaro eno wei, ae sabu da feafakuke Godinu we bou ui Keriso efakukema aima feafakua eno wei.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 — ausente —
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Godinu Imumu Irauma Simionibairo weiro ibake Simionima dai sosi uwara ubarenaro ani. Iro anike enare ibibaie Merini Diosefuma emenu darawaduma weaku ibake enaenari ufisake Yesu Godibairo ma iwoka ufisane ibake emuama Dawa waure faki.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Waure fakike Simioni eki. Ekiro Simionima i amaranaku munike Godibairo we ma irauaiai ukaada eno wei, Dai Waria Godi, Ama nabairo we bou ui amaranaku erakune. Ama eme yaisinabairo we odi, i ma wirokeka mi erakuneba nae idua feamane weakunea wei. Eno weike wei, Anu we odi Amara, Dawae i Du me imusu orou yaisinanu dai edoro ari. Dawae Anu Isaraera orounu arakekaba emema efeisaya Simionima eno wei.
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 — ausente —
30 Vi a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste para todos os povos.
32 — ausente —
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Eno weiro Merini Diosefuini emuama i amaranakubake i wei wake nauisake imuka foria uisi.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Simionima Merini Diosefuini emua we ma irauaiai uike Meribake eno wei, yewa amaranaku ea wei. Dawae moi Isaraera orou ma wirofiakuke nono moi Isaraera oroue fanisi mafiakuke ma feafiaku. Dawae Godinu wake wefekuie Dawa Godinu ereka ubu ibake emema Dawaini dino ukeifeisake Dawa medifeisa ibake emenu imukama imukeka ma boroo yafeisaya weike nono wei, anu imukari daiwere muneifakuke dai bauma anu imuka kai umane kuunao ari ukeifekua eno wei.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 — ausente —
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 I furo moi we bou ukeibi aweka danu ibiye Ena. Dawae Feneuronu aruma. I Asura Du oroue danu akaemuku demui orou. I awekae ewai uri. Danu emeini oya seweni (7) ibeibisiro nono danu eme me siniro danu mane oya keuwere, eidi fo (84) ibeibi. I aweka ewai dai sosi uwara mede dakeibike iro ewekaini dumuini ibaada guriguri ukaada moi odo odoro uruna ise dakeibi.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 — ausente —
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Simionima wake we me sinibaie i awekama idua farike i amaranaku erike Godi we ma irauaiai ui. Nono dubuenaro Dawa i Godima i Romani gaemani yawokeibisa orou Derusaremu goiroma yowefiakua weada yawokeibisa oroubairo anike eno wei, ibakeye i ma wiroke mune aneka Mesaia weaisa mi dawa na erea wei. Weike eno mane we eneiareibi.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Merini Diosefu Godinu darawadu wakema wei enaenari uke me sikike Derusaremu goi meisike iroma Gareri orofa, emenu Nasaredi goiro anisi.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 I amaranaku dai sinaada buna munaada iwoka daiwere muneibiro Godima Dawa we ma irauaiai ukeibi.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Yesu Danu amaeini babae oya aine wai ure Derusaremu goiro Godima Isaraera orounu Idifiroma waure aneka banau uruna ifisine aneibisi.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Yesu oya ireweni (11) me siniro ie emenu bisaraba ibake Derusaremu goiro enaenari anisa. Iro anisake ibeibisa.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 I banau me siniro Danu amaeini babaema Derusaremu goi mesike anisiro i okoa amaranaku, Yesu, Dawa emuaini ane daui. Dawae Danu mane i Derusaremu goiro ibi. Danu amae babae emuama danu ibeka iwoka me ibake eno we imuisi, Dawae Danu naiyemukuini demuiro anisaya we imukada i odoro gienabu aneibisi. Aneibisiro dumu siniro Yesu fare dauiba ibake Dawa yodia ukeibisi. Emenu goi orouini Yesunu naiyemukuini emua yaisinabairo yodia ukeebe fou ure dauisi.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 — ausente —
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Fou ure dauisi ibake owekike Derusaremu goiro yodia ufisine owere anisi.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Iro ane fakike yodia ukeebe odo buuba me siniro dai sosi uwara ubarenaro amuisi. Amuisiro Yesuma i dai sisa orounu ku ubarenaro yaure ibaada emenu wake naukada emuabairo wake moi we nauke ereibi.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Eno ukaada yaure ibibaie i orouma Danu moko wake naukada Danu moko wakeini Danu iwoka daiwerebake imuka foria ukeibisa.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Yesuma eno ukeibibaie Danu amae babaema fare eraada imuka foria uisike Danu amaema eno wei, nanu amara, anemebake Anu babae uwa eno ukeyanu wei? Anu babaeini naini uwa A yodia ukaada enaisua wei.
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Eno weiro Yesuma ma owerike eno wei, anemebake Na yodia ukakuneki? Nae Nanu Babaenu uwara ubarenaro yaure ibineie irauaiairoma nono anemebake ma nuna ukaisi wei.
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Eno weiro Merini Diosefuma Danu wei wake ma nuna uisi.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Yesuini emua Nasaredi goiro owere anisa. Yesuma emenu weibisi wake nauke mede dakeibi. Ibake Danu amaema i wake yaisina moi oroubairo we dakeibike me imukama imukeibi.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Yesu dai sinadae buna muneibike iwoka daiwere muneibiro Godima Dawa we ma irauaiai ukeibiro nono emema Dawae irauaiai miya eno weibisa.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.