Lucas 20

Aneme Wake NT (ABY_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Moi odoro Yesuma we ma iwoka ukaada Godinu irau wake weibibaie i dai ofereni ode sibore sianeka orouini i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai bisara orouini emuama Yesubairo ane faka.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Emuama Yesubairo ane fakake eno weisa, i ari enoe Anu bunaro eno ukaku? Ainama Abairo i ari eno buna makakuyainuro eno ukaku? Wearo naufe weisa.
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Eno weisaro Yesuma emuabake ma owerike eno wei, Nanu we nauke erekako bokai wemaro yanu moko wake weawero Na nauma weike nono wei, Dioninu babadaido ukeka ie ureroma isare fariba ba emebairoma fari wei?
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 — ausente —
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Eno weibaie i orou emenu emenu wake we makanada emenu mane eno weisa, aneme aneme wefeisi arie weisa? Ureroma isare faria wefeisiie Dioni anemebake imuke dakaisa wefekua eno weisa.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Nono emebairoma faria wefeisiie yewa ku siane ibinisa orou yaisina Dioni dawae Godinu we bou ukeka miya eno we imukaisaba iyae omama umisaisaya eno weisa.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Emenu mane eno we makakake Yesubairo fakake eno weisa, iyae iwoka meya weisa.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Eno weisa ibake Yesuma emuabairo nono wei, iduaba Nanu ainama buna makakunararo ukakune ibai yabairo da wemaua eno wei.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Yesuma i orou yaisinabake yewa wake dubo waure wakeroma eno wei, moi mima gureifi yobai waiyaro wawe odike moi orouma yawokeifisane marieke dawae moi orofaro ani. Anike iro manabe kai keuwere ibeibi.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Ane iro ibeebe ayo ureka oya fariro danu waiya ukeka moi mi i moi gureifi kaibai mufine we odairo ani. Ane fariro i waiya yawokeibisa orouma emua arara me i gureifi makeka ibake i mi yabaisake usima ureebe gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 I dai mima nono moi mi we odairo ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe meramawere uke yakake gureifi kaibai make dauisake me ma owere odaisaro ani.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Nono i dai mima moi mi we odairo ani. Ane fariro enaenari yabaisake usima ureebe bou bedako badako uke oisake dawa we yowekaro ani.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Eno mane ukeibiriekaba ibake i waiya ubi mima eno we imui, aneaneme umau arie we imui? Nanu amara ubima we odaimauro dawabake wefeisake iifa ufeisaya we imui.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Eno we imuike danu amara ubi we odairo ani. Ane fariro emenu emenu we makakake eno weisa, yewae danu amara ubiba dawa ma feafeisike danu waiya iyama mufeisia eno weisa.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Eno weisake i mi munaadae waiya oro dubuenaro siakake dawa ma feakaya Yesuma wei. Eno weike emuabake nono wei, i waiya onami mi emuabake aneme ufeku wei?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Eno weike nono wei, Dawae anifekuke i waiya yawokeifeisa orou ma feafiakuke danu waiya mune imusu oroubairo mafiakua eno wei. Eno weiro nauisake eno weisa, yewa mi! I ari eno daufekua weisa.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Eno weisaro Yesuma emua eraada eno wei, ya aneme weaisa? Godinu bukaroma eno weaku, i uwara ma enareka orounu mune siaka omae i bokai kora kukubu kai ari sinia eno wei, Godinu bukaroma anemebake eno weaku wei?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Ainama i omaro ure akuaku ufekuie danu onami ure birabira yafekua weaku. Nono i oma isafekuke aina minu duboro isare ufekuie i miye gibudi ari sifekua Yesuma eno wei.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Yesuma i wake emuabake dubo waure wakeroma weike eno weiro i wake emuabake weibibai emua iwoka uisa ibake i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouini dai ofereni ode we sibore sianeka dai orouini emuama Yesunu umu wana naama uwafisane uisakema nono i ku siane ibisa oroubake ia iyakake meisa.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Meisake imukenewaa uisakema moi orou Yesubairo we odairiekaro anisa. I orouma uke iruke enaada Yesu ukeibi sineibibai ere nauke ufisane anisa. Eno uke ere nauke ufisake Yesu mune i dai gaemani orounu wanaro mame odifisane ibake Danu ukeibi sineibibai ere naukenewaa uisa.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 I orouma Yesubake eno weisa, sisa mi, Ae eme yaisinabairo weakuro enaenari sinakuie enaenari ukakua weisa.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Moi orou emua daiwerero nono moi oroue okoanakua eno we imuke dakakuke ba adaadake we ma iwoka ukakuneke meomao uke dakakuke ba Godinu wake mane weakua eno weisa.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Eno weisake nono weisa, i Romani gaemani mi Kisabairo dakesi oi mafeisi ide irauba me weisa?
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 Eno weisaro Yesuma i orou emenu imuisake we irukeibisabai iwoka sinike eno wei, i oi kaibai makowero ema wei. Eno weiro maisaro eraada eno wei, yewa ainanu iboo naisaini owaowaini yewado ibinu ariya eawe wei? Eno weibaie emuama eno weisa, ie Kisanu iboo naisaya weisa.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Eno weisaro Yesuma nono wei, iduaya Kisanu aneme aneme yaisina Kisabairo maeweke nono Godinu aneme aneme yaisina Godibairo maewe wei.
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Eno weiro nauisake i ku siane ibisa orounu ibooro Yesu uke iruke dauisake Danu wei wakebake imuka foria uisake wake muu uisa.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Nono dubuenaro moi Sadusi weaisa orouma Yesubairo aare faka. I Sadusi orouma eme feafeisake iroma nono da uyafeisaya eno weada we ma iwoka ukeibisa.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 I orouma Yesubairo fakake eno weisa, Mosesinu darawaduma eno weaku, moi mima aweka mufekuke amara aruma dore mero me ibeebe feafekuie danu nabuema danu aweka wabu mufekuke i feafeku mibake amara aruma dofeku eno weakua weisa.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Eno weisake nono weisa, demui aidakaku yaisina seweni (7) ibeibisaya weisa. Ibeebe i bokai mima aweka munike amara aruma dore mero me ibeebe feari.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Feariro danu umuro isari mima danu kakanu aweka wabu munike amara aruma dore mero me ibeebe feari.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 — ausente —
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Nono abanaro isari mima i aweka wabu nono muniro eno mane emua yaisina mukakema nono moi amara aruma dore mero me ibeebe feare me sikaro i aweka wabu dawae dubuenama fearia eno weisa.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 I demui aidakaku yaisina seweni emua i demui aweka una mukakema feakaba nono dubuenaro i feaka iroma uyafeisa i odoro abo mima i aweka wabu mufeku weisa?
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Eno weisaro Yesuma emuabake ma owerike eno wei, yewado awoena ibinisa orouma ayakaku mune makanaisaya wei.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Nono i Godima iraua weaku orou emua i feaka iroma uyafeisake me ibene ibene ibifeisa i orouma ayakaku da uke makafeisaya wei.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 I ibifeisa orofaroe Godinu aneruini emuaini emuae demui ari sifeisa. I orou emuae Godinu amaraku sifeisaba ibake iro da feafeisaya eno wei. Godima emua i feafeisa iroma ma uyafiakuke me ibene ibene ibeka emuabairo mafiakuba ibake emuae nono da feafeisaya eno wei.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Yesuma eno weike nono wei, Mosesima eno weia wei, Godima i fearaisa orou ma uyarakunea weia wei. Mosesima i feare mero yareibaku ananaku eraada eno wei, Godiye iyanu sisia sirorari orou Eibaramuini Aisikini Deikafuini emenu Godiya eno wei.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Yesuma eno weike nono wei, Godi Dawae i me ibeka orounu Godiba ibake i feaka orou emuae awoena yaisina me ibinisa. Godi Dawae i feakake me sika orounu Godi me ibake Godima eno weaku, Nae i me ibinisa orounu Godi weakua Yesuma eno wei.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Yesuma eno weiba ibake i darawadu we ma iwoka ukeibisa moi orouma wake moi weekabai emua arara da sirieba ibake eno mane weisa, sisa mi, ba weakua eno weisa.
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 — ausente —
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 I orouma eno we nauke ekaro Yesuma ma owerike eno wei, i darawadu we ma iwoka ukeibisa orouma i Keriso Deiwidinu sisia mi anemebake eno weaisa?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Deiwidima i Samusi bukaro i Mesaiabake eno weaku, Godima nanu Dai Waria Mibake eno wei, Nanu baena wana enaro yauaro aini wasai ukaisa orou yaisina Nama buna umake Anu eu umu wowonaro odimia eno weia weakua wei.
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Yesuma eno weike nono wei, Deiwidima i Kerisobake weada Dawae nanu Dai Waria Miya weibairoma nono aneaneme Yesu Dawae Deiwidinu sisia mi sini arie Yesuma eno wei.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Yesuma eno weike i orou yaisina emenu ibooro Danu iwoka ukeka oroubake eno wei, i darawadu we ma iwoka ukaisa orou erenewaa uforo wei! I orou emenu ararae yafawere wau fayaroma rune siafisaro fare isafiro i makediro enaisa orounu arie wake naufisake i Du orounu sosi ubarena irau orofaro emuako ane yaufisake banauro emuako i orounu ibooro irau orofaro ane yaufisane ukaisa oroua eno wei.
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 — ausente —
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 I orouma i wabu awekabonu eraerabusa yaisina fema waira ukaisake nono meo guriguri yafawere emema emua efisake naufisane ibake eno ukaisaya wei. Emuae eno ukaisaba Godima emua fanisi daiwere mafiakua Yesuma eno wei.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.