Mateus 14
Ambulas Wosera NT (ABT_WOS) vs NTLH
1 Wani sapak Galilimba tékwa du dakwana néma du déku yé Herot Jisaské wandaka vékundén.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Vékute déku jémbaa yakwa dunyansat wandén, “Wani du wan baptais kwayékwa du Jon wa. Talimba wawutéka déku kumbu sékundarén. Sékundaka kiyaae bulaa nakapuk taamale wa waarapndén. Taamale waarape néma mayé apa kéraae wani apanjémba yandékwa.” Naandén Herot.
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Talimba Herot déku aanyé Filipna taakwa kéraandén. Wani taakwana yé Herodias. Kéraandéka Jon dat wandén, “Ména aanyé wunga randéka déku taakwa kéraaménén wan sépélak yaménén. Got wani muséké watépéndékwa.” Wunga wandéka Herodias Jonna kundiké kalik yate waléka Herot léku kundi vékute wandéka déku dunyan yaae Jonét kulkiye senét giye dé kalapusét kure yéndarén.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Kure ye taakandaka kalapusmba kwaandéka Herot dat viyaandékngé mawulé yandén. Yandéka Juda du dakwa wa wan, “Jon wan Gotna yémba kundi kwayékwa du wa.” Wunga wandaka Herot Jonét viyaandékmuké wup yandén.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Nak nyaa du ras yaae Herorale jaawuwe rate Herotna aasa dé kéraalén nyaaké vékulakate kakému karéndarén. Karéndaka Herodiasna takwanyan yaae wani dunyanséna ménimba téte kétilén. Kétiléka Herot véte néma mawulé yandén.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Yate lat wandén, “Musé ras kwayéwuténngé mawulé yanyénu wani musé kwayékawutékwa. Wawutén pulak yakawutékwa. Yi wan wanana wa.”
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Wunga wandéka ye léku aasat walén, “Dé wunat musé nak tiyaaké wandékwa. Kamu muséké waké wuté?” Wunga waléka léku aasa Jon talimba wandén kundiké wayéka kalik yapékaréte walén, “Baptais kwayékwa du Jon, déku maaka. Wunga kéraanyénu kiyaandénngé vékusék-ngawutékwa.” Naaléka léku takwanyan yaae Herorét walén, “Baptais kwayékwa du Jonna kumbu sékwe amba dismba ma taake wunat tiyaaménék.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Wunga waléka Herot wunga yamuké kalik yate vékulaka vékulaka naandén. Takamba kundi we gite wa wakakét yandén. Yi wan wanana wa naandén. Naandéka dale rate kakému karan dunyan wa vékundarén. Wandén kundiké vékulakate, nak kundi wamuké kalik yate wa yi naandén.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Naatake wandéka déku du ye kalapusmba wulaae Jonna kumbu sékundarén.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Sékwe maaka dismba taake wani takwanyanét kure ye kwayéndarén. Kwayéndaka kure ye léku aasat kwayélén.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Wunga yandaka Jonna dunyansé yaae déku pusaa kéraae kure ye rémndarén. Rémtake ye Jisasét wani muséké saapéndarén.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Jisas wani kundi vékutake wani gaayé taakatake botmba waare du yarékapuk taalat yéndén. Dé kapmang yéndén, botmba. Yéndéka du dakwa déké kundi vékutake deku gaayé taakatake képmaamba dé yénét yéndarén.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Yéndaka Jisas néma gu kwaawu wutépét yaae bot taakatake véndén némaamba du dakwat. Vétake deké sémbéraa yate baat yan du dakwa nyambalé, sépémaalé kapére yan du dakwa nyambalésat waak kururéndén.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Garambu yandéka Jisasna dunyansé déké yaae dat wandarén, “Garambu a yakwa. An du yarékapuk taalé a. Ma waménu ani du dakwa gaayét yéndaru. Ye deku kakému kéraakandakwa.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Wunga wandaka det wandén, “De yéndarénngé wuné katik waké wuté. Guné det kakému ma kwayéngunék.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Naandéka wandarén, “Nané némaamba kakému yamba yé wa. Makal bret taambak, gumba kutndarén gukwami vétik wunga male rakwa.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Naandaka wandén, “Ma kure yaa wunéké.” Naandén.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Wunga wandéka kure yéndaka wamba tékésén du dakwat wandén, waaramba randarénngé. Wandéka randaka makal bret taambak gukwami vétik kéraae kure téte nyérét yaasawure véte Gorét wandén, “Yéku musé a tiyaaménén. Wan yékun wa.” Naatake bret bule déku dunyansat kwayéndén. Kwayéndéka du dakwat muni waate kwayéndarén.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Kwayéndaka akwi du dakwa kurkale kandarén. Kandaka bret ras baka randéka Jisasna dunyansé kémbi tambavétik maanmba kaayék vétik (12) wunga laakwandaka vékulékén.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Wani bret kan du wan 5,000 pulak wa. Némaamba dakwa nyambalé waak wa wamba rate kandarén.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Jisasna dunyansé wunga yandaka Jisas det wandén, “Guné botmba waare ma taale yéngunék, néma gu kwaawuna nak sakwat.” Wunga wandéka déku dunyansé yéndaka wani du dakwat wandén, deku gaayét yéndarénngé.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Wandéka de yéndaka dé kapmang némbat waaréndén Gorale kundi bulké. Waare nyaa daandéka dé kapmang randén némbumba.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Randéka déku dunyansé yén bot ye néma gu kwaawu nyéndémba téndéka wimut kutndéka bot némaamba waaré daan.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Yandéka yé gérké yaténdéka Jisas gutakumba déku dunyanséké yéndén.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Yéténdéka dat véte bérundarén. Bérute wandarén, “Wan gaamba wa yaatékwa.” Wunga wate néma wup yate némaanmba waawakndarén.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Waawakndaka Jisas det bari wandén, “An wuné a yaatékwa. Guné wup yaké yambak. Yéku mawulé vékute ma yaréngunék.” Naandén det.
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Wani kundi wandéka Pita Jisasét anga wandén, “Néman Du, wan méné yaatéménan, wunat ma waménu wuné gutakumba ménéké yaakawutékwa.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Naandéka wandén, “Méno, ma yaa.” Wunga wandéka bot yaasékatake daawuliye gutakumba baasnyé ye ye Jisas ténét yéké yandén.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Yate wimut kutndéka néma gu waarapndéka véte wup yandén. Wup ye gumba daawuliké yandén. Yate waandén, “Néman Du, wuné ma kut.”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Wunga wandéka dat bari kutte wandén, “Kamuké méné ména mawulémba anga wak, ‘Jisas wuné kurké dé mayé apa yo kapuk?’ Wunga wambak. Wunéké ma yékunmba vékulaka.”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Wunga watake dat kure ye botmba waarémbéréka wimut késén.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Késndéka botmba ran dunyansé déku yé kavérékte wandarén, “Méné Gotna nyaan wa. Yi wan wanana wa.” Naandarén.
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Jisas déku dunyansale néma gu kwaawu nak sakwat botmba ye Genesaretna taalémba saambakndarén.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Saambakndaka wani gaayémba yatékwa du dakwa Jisaské vékusékndarén. Vékusékte wani taalémba tékwa du dakwat kundi wasatindaka de baat yan du dakwa nyambalé, sépémaalé kapére yan du dakwa nyambalé waak kure yéndarén Jisaské.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Kure yéndaka deku mawulémba wandarén, “Nané déku sépémba kure wa yékun yakanangwa. Déku sépémba kurké yapatiye déku laplapmba male kutnanan wa yékun yakanangwa.” Wunga wate Jisasét wandarén, “Méné yi naaménu nané ména laplapna waambumba male kurkanangwa.” Wunga watake déku laplapmba kure wa yékun yandarén.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.