Marcos 5
Ambulas Wosera NT (ABT_WOS) vs ARA
1 Jisas déku dunyansale botmba ye Galili néma gu kwaawuna nak sakumba saambakndarén. Wan de Gerasaséna képmaa wa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Saambake Jisas bot taakandéka wa kutakwa kulure kure yatan du nak waangété ye dat véndén. Wani du dé du dakwa kiyaandaka rémndarén taalémba wa yaréndén.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Yaréndéka du ras némaamba apu déku maan taamba sen baangwit gindarén. Gindaka wani sen bérélte yaange yéndén. Apa tapa sen baangwit waak gindaka wa dé wani sen bérélte yaange yéndén. Yéndéka dat kurké apamama ye yapatindarén wa. Dat baangwit nakapuk giké yapatindarén.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Gaan nyaa du dakwa kiyaandaka rémndarén taalé, némbumba waak téte waawak baanite dékét déku kapmang wa déku sépémba matut sékundén.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Jisas saambakndéka wani du Jisasét apakmba véndén. Vétake déké pétépété ye kwaati se waandé daandén.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Yandéka Jisas vétake anga wandén, “Déku mawulémba tékwa kutakwasé ma yaange yékéraangunu.” Naandén. Wunga wandéka wani du némaanmba waate anga wandén, “Jisas, méné anjorémba rakwa du Gotna nyaan wa. Méné wunat yénga pulak yaké méné yo? Gotna yémba ménat waatakuwutékwa. Méné wunat kaangél tiyaaké yambak.” Naandén.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Naandéka dat anga wandén, “Ména yé yénga dé?” Wunga wandéka dat anga wandén, “Késépéri kutakwa wa wunat kulure kure yaténdaka wa wuna yé Késépéri wa.” Naandén.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Wunga watake anga wandén, “De nak képmaat yémuké kalik yawutékwa. Ménat waatakuwutékwa. De anika yéndarénngé waké yambak.” Naandén kutakwa kulure kure yatan du.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Wani némbumba baalé asa wa de ténale téte kakému katékésndarén.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Katéndaka wani duwat kulure kure yatan kutakwasé Jisasét anga wandarén, “Méné nanat yakéléké mawulé yamunaae, ma waménu nané wani baaléna mawulémba wulaakanangwa.” Naandarén.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Wunga wandaka det anga wandén, “Guné wunga ma yaange yéngunu.” Naandén. Wunga wandéka de wani du yaasékatake ye wani baaléna mawulémba wulaae téndarén. Téndaka wani baalé néma jaangumba yaange daawuliye gumba vaakére gu ke de akwi (2,000 pulak) wa kiyaawuréndarén.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Wani baaléké séngiye kaavéran dunyansé wunga yandaka vétake wa yaange yéndarén. Ye de akwi gaayémba tan du dakwat wani muséké saapéndarén. Saapéndaka wa de du dakwa wani musé vémuké yéndarén.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ye Jisas ténmba saambake de késépéri kutakwasé yaasékatake yén du véndarén, dé laplap giye yéku mawulé vékute Jisasna maanale randéka. Véte wup yandarén.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Yandaka Jisas wani musé yandéka vén du dakwa wa det saapéndarén, kutakwa kulure kure yatan du yékun yandéka baalé kiyaanngé.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Saapéndaka wa Jisasét wandarén, dé deku képmaa yaasékatake yéndénngé.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Wandaka Jisas de yaasékatake yéké yate botmba waaréndéka dé kutakwa kure yaténdaka yékun yan du wa dat anga wandén, “Wuné ménale yéké mawulé yawutékwa.” Naandén.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Wunga wandéka dat anga wandén, “Méné ména gaayé ména dunyanséké waambule ye det ma waménék, Néman Du ménéké sémbéraa ye ménat yéku musé yandénngé.” Naandén.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Wunga wandéka dé yaasékatake ye kundi kwayéndén, Dekapolis distrikmba tékwa némaamba gaayémba. Jisas dat yandén muséké wa kundi kwayéndén. Kwayéndéka akwi du dakwa vékute vatvat naate vékulaka vékulaka naandarén.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jisas déku dunyansale botmba ye Galili néma gu kwaawu nak sakumba saambakndaka némaamba du dakwa wa jaawuwe dale sékét téndarén. Dé néma gu kwaawu aarkémba téndén.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Téndéka du nak déku yé Jairus déké yéndén. Dé néma du nak wa téndén, wani gaayémba kwaakwa Gotna kundi bulndakwa gaaké. Dé ye kwaati se Jisaské waandé daate dat anga wandén, “Wuna takwanyan ani kiyaaké yarékwa. Méné ma yaae ména taamba lémba kutménu lé nakapuk yékun yakalékwa.” Naandén.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 — ausente —
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Wunga wandéka dale sékét yéndén. Jisas yaambumba yéténdéka asa du dakwa wa déku kukmba yéndarén. Yéndaka yaambu vékulékén.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Yandéka lé taakwa nak dele yétélén. Késépéri (12) kwaaré wa waaléramu yarélén.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Némaamba apu wa talimba doktaké yélén, lé kururéndarénngé. Yandaru lé yékun yamuké wate léku akwi yéwaa doktasat kwayéléka késén. Yaléka wani musé yamba wurétékndéka yékun yalékwe wa.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Yate lé Jisaské kundi vékutake léku mawulémba anga walén, “Déku laplapmba taamba kure wuné nakapuk yékun yakawutékwa.” Wunga watake lé némaamba du dakwale sékét ye déku kukmba ye déku laplapmba kutlén.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Kutléka dé waaléramu bari wurétékndéka vékuséklén, yékun yalénngé.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Yaléka Jisas vékusékndén, déku mayé apa ras yénngé. Vékusékte waalakwe déku kukmba yaatan du dakwat anga waatakundén, “Wuna laplapmba kaandé kurék?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Wunga waatakundéka déku dunyan anga wandarén, “Asa du dakwa wa ménale yaaténdaka taalé vékulékndéka wa véménéngwa. De ras daré ménat kurék kapuk yénga véké? Kamuké méné nanat waatakwo, ménat kurén duké?” Naandarén.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Wunga wandaka dé deku kundi vékukapuk yate dat kurén duké waakndén.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Waakndéka wani taakwa lat yan muséké vékusékte néma wup yate wa déké yaae kwaati se waandé daate wani muséké kaapamba walén.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Waléka anga wandén, “Nyéno, nyénat kururéké yawutékwa mayé apaké yékunmba vékulakate wa bulaa yékun yanyénén. Nyéna mawulé yénga yékun téndu yékunmba ma yényénu.” Naandén.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jisas wayéka téte waténdéka du nak Jairusna gaamba yaandén. Yaae saambake wani néma duwat anga wandén, “Ména takwanyan wa kiyaan. Ma waménu wani néma du katik yaaké dé. Déku nak jémbaa yénga yandu.” Naandén.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Naandéka Jisas wani kundi vékute Gotna kundi bulndakwa gaana néma duwat anga wandén, “Wup yaké yambak. Wuné ména takwanyanét yékun yaké yawutékwa mayé apaké ma yékunmba vékulakaménu.” Naandén.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Wunga watake Pita, Jems, Jemsna waayéka Jon det anga wandén, “Guné male guna kapmang wunale sékét ma yaangunu. Nak du dakwa katik wulaaké daré.” Naandén.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Naandéka dale sékét yéndarén, wani néma duna gaat. Ye véndarén némaamba du dakwa jaawuwe téte wani takwanyanngé mawulé sémbéraa yatéte némaanmba géraaténdaka.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Vétake gaamba wulaae anga wandén, “Kamuké guné wunga géraau? Yamba kiyaalékwe wa. Baka yundé wa kwaalékwa.” Naandén.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Wunga wandéka dat waangindarén. Waangindaka dé deku kundi yamba vékundékwe. Yate wandéka de akwi gwaandéndarén kaapat. Gwaandéndaka dé takwanyanna aasa aapa déku du kupuk sékét wunga wulaandarén, takwanyan kwaan taalat.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Wulaae léku taambamba kutte déku kundimba lat anga wandén, “Talita kumi.” Wani kundi nana kundimba anga wa: “Nyéno, ma waarap.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Jisas wandéka lé bari waarape yeyé yaayalén. Léku kwaaré tambavétik maanmba kaayék vétik (12) wa. Yeyé yaayaléka véte vatvat naandarén.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Yandaka anga wandén, “Ma vékungunék. Wani muséké nak du dakwat waké yambak. Kakému ras ma kwayéngunu kalu.” Naandén Jisas.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.