Romanos 4

Ayta Abellen (ABP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Haanin, ihipen tawo ya man ye Abraham a unan toa tawo no way-omen yan naibilang a matoynong ha pamilew nan Apo Dioh.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 No naibilang yan matoynong makauli ha manganged a didiyag na, malyadi na yan ipagmayadet. Noba ahe na yan malyadin maipagmayadet kanan Apo Dioh.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ta hiyay naihulat a Habi nin Dioh, wanae ya, “Namteg yay Abraham kanan Apo Dioh. Kaya-bay imbilang na yan matoynong Apo Dioh.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Alimbawa, hiyay antanggapen nin taon mag-obda, ahe yan maibilang a digalo, no aliwan upa.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Noba tanda tawo a hiyay taon ahe ampag-obda, hiyay matanggap na, digalo, aliwan upa. Wanabay met ha taon māgkahalanan. Hiyay pangibilang nan Apo Dioh kana a matoynong uli ha pamteg na, ket digalo met, aliwan uli ha didiyag na.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ket hinabi na met nin Poon David hatew a minged ye taon an-ibilang nan Apo Dioh a matoynong aliwan uli ha didiyag na,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 a wana,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Minged yay taon imbilang na yaynan homain kahalanan Apo Dioh.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Yatin kangedan a kapatawadan nin kahalanan, ket madihaan lan natuli a hilay Jujudio, boy agya po man kanlan ahe natuli a hilay aliwan Judio. Ta tanda tawoynabay met yatin nakahulat, “Namteg yay Abraham kanan Apo Dioh. Kaya-bay imbilang na yan matoynong.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ha imbilang na yan Apo Dioh a matoynong ye Abraham, ahe ya po natuli.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nuna ya po a namteg bayo natuli. Ket ha natuli yaynay Abraham, yabaytew ye pagkakitan a matoynong yayna uli ha pamteg na. Kaya-bay hiya ye pinagkabapa lan kaganaan a ahe natuli a ampamteg kanan Apo Jesus, ta uli ha pamteg la, ket imbilang na hila met matoynong Apo Dioh.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ket hiyay Abraham a unan toa tawo, hiya met ateed ye pinagkabapa lan natuli a hilay Jujudio. Hiyabay ye bapa la a aliwan bengat ulita natuli hila a omen kana, no aliwan namteg hila met a omen kanan Abraham a namteg kanan Apo Dioh bayo ya po natuli.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Impangako nan Apo Dioh hatew kanan Abraham boy ha lalahi na lano a tawiden la ye babe-luta. Impangako na kanan Abraham yatew, aliwan ulita anhumbongen nay Bibilin, no aliwan ulita imbilang na yan Apo Dioh a matoynong uli ha pamteg na.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ta no hilay ampanumbong bengat nin Bibilin ye mānawid nin impangako nan Apo Dioh, homain yaynan kalakwan ye pamteg boy homain ana met hilbi ye pangako na.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ta hiyay Bibilin ye hangkan nin pangapoot nan Apo Dioh kanlan ahe ampanumbong nin yati. Ta no homain Bibilin, homain met malabag nin tao.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Kaya-bay hilay kaganaan a lalahi nan Abraham, no mamteg hila met kanan Apo Dioh, homain hapo a matanggap lan luboh ye kangedan a impangako na. Ta hiyabay ye pinagkabapa tawon kaganaan a ampamteg, aliwan bengat kanlan hakop nin Bibilin a hilay Jujudio, no aliwan agya met hilay aliwan Judio.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ta wanae ye naihulat a Habi nin Dioh, “Dinyag katan bapa nin malabong a nanahyon.” Kaya-bay hiyabay ye bapa tawo ha adapan nan Apo Dioh a ampamtegan na, hiyay Dioh a ampami-ay nin nangamatey boy ampamalhowa nin babagay a ahe po napalhowa hatew.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Hiyay Abraham, agya ahe ya magkaanak ta toatoaen yayna, ampamtegan nan teed ye pangako nan Apo Dioh a mag-ilyadi yan bapa nin malabong a nanahyon. Ta wanae ye hinabi nan Apo Dioh kana, “No way-omen kalabong ye bibitoen ha langit, ket wanabay hila met kalabong ye lalahi mo.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Hiyay Abraham, agya tanda na a toatoaen yayna, ta magatoh anay taon na hatew boy tanda na met a baug yay Sara a ahawa na, ket ahe ya bega kinumapey ye pamteg na.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Boy ahe ya nagluwaluwa a tupaden nan Apo Dioh ye impangako na kana, no aliwan lalo ana ingat kinumhaw ye pamteg na. Ket nanggalang ya kanan Apo Dioh,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 ta angkahigudo nan peteg Abraham a tupaden nan Apo Dioh ye pangako na.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Kaya-bay uli ha pamteg na, imbilang na yan matoynong Apo Dioh.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Noba hiyay habi a wanae, “imbilang na yan matoynong Apo Dioh,” aliwan bengat yay Abraham ye andektan na,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 no aliwan agya hikitawo met, ta ampamteg kitawo met kanan Apo Dioh a nami-ay uman kanan Apo tawon Jesu Cristo.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Intubol na yan Apo Dioh ye Apo Jesu Cristo a matey bilang kabayadan nin kakahalanan tawo boy bini-ay na yan uman ta-omen kitawo maibilang a matoynong ha pamilew nan Apo Dioh.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.