Atos 22
Ayta Abellen (ABP) vs VC
1 Hinabi na, “Hikawon tutoa boy kakatongno ko, leng-en yo po muna yatin pangikatulidan kon hadili ko.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ket ha nange lan Jujudio a ampaghabi yay Pablo ha habin Hebreo, lalo hilayna ingat nilong-em. Haanin, inhulong nan Pablo ye paghabi na,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Magha kon Judio a in-anak ha banwan Tarso ha plobinhiyan Cilicia. Noba ihti kon nilumake ha banwan Jerusalem. Ket hiyay Gamaliel ye maihtodo ko. Mahehpet na kon inadalan nin tungkol ha Bibilin a anhumbongen lan nangaunan tutoa tawo. Luboh ye nakem kon ampaghilbi kanan Apo Dioh a omen met kanyo.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Hatew, impaloke boy impapatey ko hilay ampanumbong ha papadan nan Apo Jesus. Dinakep boy impapidiho ko hila, laki man o babayi.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Hiyay pinakapoon a padi boy kaganaan a tutoan Jujudio a mānungkolan ha Panuhgaan lan Jujudio ye makapipapteg a ampaghabi kon kaptegan. Binyan lako po nin hulat a ibyay ko kanlan kakatongnon Jujudio ha banwan Damasco. Ket makauli kananyatew a hulat, malyadi ko hilan dakpen ye māmteg nan Apo Jesus boy ilakew ihti ha Jerusalem ta-omen paduhaan.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Hinabi nan Pablo, “Ha magaynan miugto boy mahaley akoyna ha banwan Damasco, kapipikhaan, hinumnag nin ampakapulag ye palibot ko uli ha tubat a henag a ibat ha langit.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ket napuang ako ha luta boy nakange akon bihnga a ampangingat kangko, ‘Saulo, Saulo, taket ta an-ipaloke moko?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ket nakibat ako, ‘Aya ka, Apo?’ ‘Hiko yay Jesus a taga Nazaret a an-ipaloke mo’, wana.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ket hilay kalalamoan ko, nakit lay henag, noba ahe la nange ye bihnga a ampakitongtong kangko.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Haanin, tinepet ko yayna man, ‘Hinya awod ye labay mon diyagen ko, Apo?’ Nakibat yay Apo kangko, ‘Mideng ka boy makew ka ha banwan Damasco. Ket main taon maghabi kammo ihtew nin kaganaan a intaning kon diyagen mo.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Uli ha tubat a henag ha palibot ko, ahe akoyna makakit. Kaya-bay inakay la koynan kalalamoan ko angga ha banwan Damasco.”
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ket ihtew, main lakin nagngalan Ananias. Main yan limo ha Dioh boy ampanumbong ya ha Bibilin. Ket hilay kaganaan a Jujudio a angkumonin ihtew, anhabiyen la a manged yan tao.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Haanin, nakew ya kangko. Ket hinabi na, ‘Katongno kon Saulo, makakit kaynan uman.’ Ket kananyatew met ateed, nakit ko yaynay Ananias.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Haanin, hinabi nan Ananias kangko, ‘Hiyay Apo Dioh a Dioh lan nangaunan tutoa tawo, ket pinili naka ta-omen mo matandaan ye kalabayan na boy ta-omen mo makit boy mange ye bihnga nan Matoynong a Māghilbi a hiyay Apo Jesus.’
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Dinyag nan Apo Dioh yain kammo, ta hikayna ye mangipapteg ha kaganaan a tatao nin tungkol ha nakit boy nange mo.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ket haanin, hinya po ye an-agaden mo? Mideng kayna, ta makew kaynan pabawtihmo boy makiiingalo kanan Apo ta-omen kaynan mapatawad ha kakahalanan mo.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Haanin, nagpahulong yay Pablo ha paghabi na, “Pangayadi yatew, nag-udong ako ha banwan Jerusalem. Ket nakew akon nakigwang ha Timplo nan Apo Dioh. Ket ha ampakigwang ako, naleplepan ko
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 yay Apo Jesus a ampaghabi kangkon wanae, ‘Umalih kaynan tampol ihti ha Jerusalem, ta ahe la tanggapen ye pamapteg mo nin tungkol kangko.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ket nakibat ako kana, ‘Apo, kamatandaan lan tatao a pinatepean kon nilakew hatew ye kaganaan a pāytiponan min Jujudio ta-omen ko hila dakpen boy bogbogen ye ampamteg kammo.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Boy ha pinatey la yay Esteban a māngipapteg mo, ket anti ko ihtew boy inumayon ako ha pamatey la kana. Hiko po ye nagbantay nin babado lan namatey kana.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Noba hinabi nan Apo kangko, ‘Kokayna, ta itubol katan makew mangipatanda nin Manged a Balita ha mataang a lugal lan aliwan Judio.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Legan ampaghabi yay Pablo, ampanlenge hilay Jujudio kana. Noba pamakange lay tungkol ha pamakew na kanlan aliwan Judio, ket impangha la, “Pateyen yain a tao! Ahe yayna hukat mabi-ay ihti ha babe-luta!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Legan ampangha hila, an-iwewehweh lay kekepkep la boy ampangihabol hilan tuwapok patagay.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Haanin, imbilin nan poon lan huhundaloh kanlan huhundaloh na a ihlep la yay Pablo ha kampo boy ipahiblad ta-omen na ihabi ye hangkan no taket ta wanabay ye an-ipangha lan tatao kana.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Binalol la yay Pablo, ket ha hibladen la yayna dayi, hinabi na kanan kapitan nin huhundaloh a ampideng ha haley na, “Huhto nayi ha bibilin tawo a hibladen yoy maghay Romano, agya ahe ya po nalitih?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Pamakange nan kapitan yatew, nakew ya kanan poon lan huhundaloh. Ket hinabi na kana, “Hinyatin man-ipadyag mo? Romano ya met manayti yatew a tao!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Kaya-bay hiyay poon lan huhundaloh, nakew ya kanan Pablo. Ket tinepet naya, “Peteg nayi a magha kan Romano?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Hinabi nan poon lan huhundaloh, “Hiko met, nag-ilyadin Romano, ta malake ye alaga a imbayad ko.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Haanin, hilay huhundaloh a manlitih dayi kanan Pablo, tampol hilan tinumaang. Nalimowan ya met ye poon lan huhundaloh, ta impabalol na yay Pablo, ket magha ya met manaytin Romano.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Haanin, labay nan poon lan huhundaloh a matandaan no hinyay bada lan Jujudio laban kanan Pablo. Kaya-bay ha kabekahan, impadakit na hilay mānguna a papadi boy hilay kaganaan a mānungkolan ha Panuhgaan lan Jujudio. Pangayadi, impaalih nay balol nan Pablo haka naya in-adap kanla.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.