Romanos 7

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aok-bian arki! Oras ia, au uꞌuab ꞌeu ki reꞌ ahiin atoorn ein. On nai: karu hi mmoin feꞌ, atoorn ii nmuiꞌ hak he nꞌator ki feꞌ. Mes karu hi mmate mrair, atoorn ii ka nmuiꞌ fa hak he nꞌator antein ki.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Au ꞌpake ꞌtopeꞌ naꞌko atoran fee-mone. Karu bifee jes ansao nrair atoin es, tatuin atoran, sin nua sin anjarin fee-mone tar antea sin nmaten. Mes karu in moen je nmaet, bifee banuꞌ naan ka nmafuut fa goen nok atoran naan. In bisa nsao ntein.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Mes karu in ansao atoniꞌ ꞌtetaꞌ oras in moen je nmoin feꞌ, tatuin atoorn ii, naan in nmakake nrair. Mes karu in moen je nmate nrair, atoran fee-mone ka ntoom ee fa goen antein. In napeni nrair fetin. Rarit karu in ansao ntein atoniꞌ ꞌtetaꞌ, tatuin atoorn ii, in ka nmakaek fa, tua.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 On naan amsaꞌ hi atoin apirsait! On nai: Kristus anmate nrair. Naan on reꞌ hi mmaet buꞌ-buaꞌ mok Ne, ma misaitan hi ꞌmonit amnaaꞌ. Rarit atoorn ii ka ntoom ki fa goen antein. Oras ia, hi mipein fetin miꞌko atoran naan, ma mmafuut goen mok Kristus, reꞌ nmoni nfain naꞌko In aꞌmaten. Naan on reꞌ bifee banuꞌ reꞌ ansao ntein. Ka tiit fa rasi. Onaim oras ia, saaꞌ ii ok-okeꞌ reꞌ hi mmoeꞌ je naan meu Uisneno.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Unuꞌ te, hit suma tmoeꞌ tatuin aah hit tuak ii in romin. Natuin hit tahiin atoran, naan anmoeꞌ kit he troim he ttanhai atoorn ein naan, he tmoeꞌ rasi reꞌ ka batuur fa. Hit saant ein naan esan reꞌ nmoeꞌ Uisneno nkoit kit.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Unuꞌ te, hit ro he tmoeꞌ tatuin atoran. Mes oras ia atoorn ii ka ntoom antein kit fa goen, fin hit tafetin atrair hit iꞌmonik amnaaꞌ. Tatuin raan amnaaꞌ ii in romin, kaꞌo Musa in atoran reꞌ matuꞌi et Suur Akninuꞌ anfuut kit. Mes tatuin raan feuꞌ gui in romin, hit tapein fetin taꞌko atoran naan. Fin Uisneno In Asmaan Akninuꞌ es reꞌ anꞌator kit! Etun oras ia, hit tmeup teu Uisneno nmees.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Hit he taꞌuab tak saaꞌ? Of oniꞌ hi mitenab am mak, “Atoran reꞌ Uisneno nfee je neu kaꞌo Musa naan, ansaan!” Kaah fa, tua! Fin karu au ka uhiin fa atoran naan, ka neu fa he au uhiin rasi reꞌ ka namneo ma namnoon fa anbin au nekak. On reꞌ anmuiꞌ atoran nak, “Kais amroim he mait atoniꞌ in baerꞌ ein.” Mes nansaaꞌ am es au bisa uhiin rasi on reꞌ naan ansaan, karu au ka uhiin fa nak, anmuiꞌ in atoran? Ka bisa fa, tua!
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Mes natuin anmuiꞌ atoran nak on reꞌ naan, naan on reꞌ rais maufinu nbin au nekak anmoeꞌ kau he ꞌroim he ꞌait atoniꞌ in bareꞌ humaꞌ-humaꞌ. Karu ka nmuiꞌ fa atoran reꞌ antaar, saant ii ka nmuiꞌ fa kuasa he nꞌator atoniꞌ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Anbi au ꞌmonik amnaaꞌ, au ka uhiin urekoꞌ fa sarit naꞌko Uisneno In Atoran. Aꞌroo-ꞌroo te, naꞌ au uhiin batuur. Etun au ukeo ma uskeek ꞌak, au ꞌtanhai ꞌrair Atoran naan ma ꞌmoꞌe ꞌsaan. Ma saant ii in upan ma paꞌe, es reꞌ au ro he ꞌmaet.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Rarit au neek ii kratiꞌ-kratiꞌ, fin au uhiin ꞌak, au kuuk ka bisa uraem ok fa ꞌok Uisneno nok suma ꞌmoeꞌ utuin In Atoran. Au pantas upein Uisneno In toꞌos, es reꞌ nhukun naꞌmaet kau, natuin au ꞌtanhai In Atoran. Te kaah, anmuiꞌ Atoran he nmoeꞌ tuaf bisa nmoin batuur. Mes naꞌko au te, Atoran naan es reꞌ nareuꞌ kau he Uisneno nkoit kau.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Atoran naan naruruꞌ ma nakriraꞌ raan aꞌmonit reꞌ batuur. Mes natuin anmuiꞌ maufinu reꞌ nmoin et au nekak, au upoi ꞌaan au tuak ii, ma utenab ꞌak, au bisa ureok ok ꞌok Uisneno asar au ꞌmoeꞌ utuin In Atoran. Rarit on reꞌ Atoran naan es reꞌ anmoeꞌ tar antea Uisneno nmaiꞌnisin kau, ma ka nroim fa he nkuaꞌnoon nok kau.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Onaim karu feꞌe na atoniꞌ nak, “Atoran reꞌ Uisneno nfee je neu kaꞌo Musa naan, ansaan” au utaah am ꞌak, “Kaah fa, tua! Uisneno In Atoran naan, kninuꞌ!” Ma preent ii ok-okeꞌ nbin Atoran naan, kninuꞌ, batuur, ma reko.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Of oniꞌ hi mitenab amsaꞌ mak, Atoran naan es reꞌ anmoeꞌ Uisneno nkoit kau. Kaah fa, tua! Fin maski au uhiin Atoran naan, mes au ꞌneen kuuk piut-piut maufiunt aan ꞌbi au nekak feꞌ, tar antea au ꞌmoeꞌ sanat. Au ꞌmoeꞌ sanat naan es reꞌ nmoeꞌ Uisneno nkoit kau. Atoorn ii nmees kuun ro reko, fin naan naruruꞌ ma nakriraꞌ rais maufinu reꞌ nmoeꞌ kit tbaits ok taꞌko Uisneno. Onaim oras Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ ranan aꞌmonit reꞌ batuur, Atoran naan es reꞌ natoon am nak, rais maufinu reꞌ anbi hit nekak naan, ro ka reko fa, tua.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Hit tahiin tak, Atoran reꞌ Uisneno nfee je neu kaꞌo Musa, nsaun neem naꞌko Uisneno In Asmanan. Mes au suma mansian biasa reꞌ neek aꞌoret. Rarit au ꞌneen rais maufinu reꞌ et au nekak reꞌuf, tar antea au ꞌmoeꞌ sanat. Naan on reꞌ saant ii njair au usif, ma au ꞌjair saant ii in ate.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Au ꞌkeuk. Au ka uhiin fa saaꞌ reꞌ au ꞌmoeꞌ je. Fin au ka ꞌmoeꞌ utuin fa saaꞌ reꞌ au he ꞌmoeꞌ je. Mes au ꞌmoeꞌ utuin saaꞌ reꞌ au ka ꞌroim fa he ꞌmoeꞌ je.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Karu au ꞌmoeꞌ utuin saaꞌ reꞌ au ka ꞌroim fa he ꞌmoeꞌ je, au ꞌmanakuꞌ ꞌak, Uisneno In Atoran naan, ro batuur.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Onaim au ka es reꞌ aꞌator fa au tuak. Mes maufinu reꞌ nmoin et au nekak es reꞌ anꞌator au tuak!
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Au uhini ꞌrair ꞌak, ka nmuiꞌ fa rais reko reꞌ nmoin et au nekak. Fin au reꞌ ia, mansian reꞌ neek reꞌuf. Reko ka reko, au ka bisa uꞌsekeꞌ fa au tuak ii he ꞌmoeꞌ rais amneot ma amnonot. Au ꞌroim, mes ka njair fa, tua!
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Fin au ꞌroim he ꞌmoeꞌ rais reko, mes au ka ꞌmoeꞌ je fa. Ma au ka ꞌroim fa he ꞌmoeꞌ rais maufinu, mes au ꞌmoeꞌ kuuk ee!
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Karu au ꞌmoeꞌ utuin saaꞌ reꞌ au ka ꞌroim fa he ꞌmoeꞌ je, naan ka natuin fa au tuak ii kuuk, mes natuin maufinu reꞌ nmoin et au nekak.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Naan naruruꞌ ma nakriraꞌ preent es, on nai: maski au he ꞌmoeꞌ rais reko, mes anmuiꞌ maufinu et au neek ii reꞌ nraban.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Te kaah, au neek ii nmariin karu au utenab anmatoom nok Uisneno In Atoran.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Mes on reꞌ nmuiꞌ kuasat anbi au nekak reꞌ nareuꞌ kau. Fin au ꞌroim he ꞌmoeꞌ rais reko, mes ka njair fa. Naan on reꞌ maufinu in kuasa anbi au nekak anheek naan kau, he naꞌsekeꞌ kau he utuin ee.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Airoo! Au atoin asusat kau! Sekau es reꞌ bisa nsoi nafetin kau naꞌko maufiun gui in kuasan reꞌ nmoin et au nekak, ma nmoeꞌ Uisneno nmaiꞌnisin kau tar antea In nkoit kau?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Mes Uisneno kuun neikn On anfei nrair ranan he nafetin kau! Makasi kouꞌ-koꞌu neu Ne, natuin hit Usiꞌ Yesus Kristus bisa nsoi nafetin kau! Onaim karu au ufnekan ma ꞌharap aꞌbi au tuak, au ꞌsuus. Maski au ꞌroim he ꞌmoeꞌ utuin Uisneno In Atoorn ein ok-okeꞌ, mes anmuiꞌ kuasat anbi au nekak reꞌ nfuriꞌ ma nkopoꞌ kau he ꞌmoeꞌ sanat piut.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.