Mateus 26

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oras Naiꞌ Yesus nanoniꞌ nrair rasin reꞌ naan ok-okeꞌ neu sin, In naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak,
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 “Hi mihini mrair, neno nua amnemat, hit neon koꞌu, es reꞌ Fesat Paska ntea goen. Oras naan, of anmuiꞌ tuaf reꞌ naꞌsosaꞌ Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia. Rarit sin nkuus naꞌmaet Kau nbi hau nehe.”
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Neno naan, aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, ma atoni mnais haart ein nabuan nbin naiꞌ Kayafas in umi. Naiꞌ Kayafas naan, es reꞌ aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Sin namin ranan he nheek Naiꞌ Yesus amninuꞌ-mninuꞌ, he naꞌmaet Je.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Mes sin nꞌator asraak am nak, “Amtahan feꞌ! Hit kais atmanaap he theek Je, natuin neon koꞌu goe npaumaak een. Kais-kaisaꞌ too mfaun ein reꞌ anroim Je, napoit ein taisibu.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Anbi kuan Betania, anmuiꞌ tuaf es, kaan ee naiꞌ Simon. Unuꞌ te, atoniꞌ nmaiꞌniis ne, natuin in nameen meen nui-atrokiꞌ. Mes oras ia, in nareko nrair. Oras neon koꞌu naan ka ntea fa feꞌ, Naiꞌ Yesus sin annaon nbukaen nbin naiꞌ Simon in umi.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Oras sin anbukaen ate, anmuiꞌ bifee jes neem nateef nok Naiꞌ Yesus. In nnaaꞌ bootr es, reꞌ anmoeꞌ je naꞌko faut maꞌosaꞌ. Botor naan narai miin foo meniꞌ reꞌ maꞌoos reꞌuf. Rarit bifee naan ntuut nareuꞌ bootr ee toben. Onaim in nꞌoop minaꞌ naan akreꞌo-kreꞌo neu Naiꞌ Yesus In aꞌnakan, he njair tanar am nak, in nhormaat Naiꞌ Yesus.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Mes oras Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein ankius bifee naan anmoeꞌ on naan ate, sin natoꞌon ma naꞌuab ein am nak, “Hoe! In kais anporin miin foo meniꞌ reꞌ maꞌoos reꞌuf ia!
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Reko nneis in naꞌsosaꞌ miin foo meniꞌ ia, maut he in roit ein, in nfee sin neun amaꞌmuiꞌt ein!”
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Mes Naiꞌ Yesus nahiin sin teenb ein naan, onaim In naꞌuab am nak, “Hi kais misusab bifee ia! Maut he in nmoeꞌ on reꞌ naan! Au ꞌmariin, natuin in nꞌoop miin foo meniꞌ ia neu Au aok ii.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Amaꞌmuiꞌt ein et hi sonam ma hi tnanam piut-piut. Mes ka ꞌroo fa te, Au reꞌ ia, ka ubua ꞌok ki fa heen.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Nok ranan reꞌ bifee ia naꞌpeeh Kau npaek miin foo meniꞌ reꞌ ia, in nabarab anrair Au aok ii, he nkakiꞌ nain fubonaꞌ neu Au aok amates. Fin Au ꞌmoink ii ka ꞌroo fa heen.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Mimnau mirek-rekoꞌ, joo! Anbi bare mee-mee jah, oras Uisneno In Rais Reko nanaob on anfuun am nateef anbi pah-pinan ia, sin of naretaꞌ anmatoom nok bifee reꞌ ia in arekon! Maut he mansian ii ok-okeꞌ namnau goe.”
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Anmuiꞌ tuaf es naꞌko Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ tuaf boꞌes am nuaꞌ ein reꞌ naan, kaan ee naiꞌ Judas Iskariot. Neno naan, in anpoi nnao naim aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, he nnonaꞌ Naiꞌ Yesus neu sin.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 Antea on naan ate, in nataan am nak, “Sin amaꞌ arki! Karu au ꞌturun ki he hi mheek Naiꞌ Yesus naan, hi mfee kau saaꞌ?”
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Rarit naiꞌ Judas anpoi, onaim in naim ranan he nnonaꞌ Naiꞌ Yesus neu sin.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Toon baniꞌ toon, atoin Yahudis sin anmuiꞌ neon koꞌu reꞌ aꞌroon ii neno hiut. Sin nteek neon koꞌu naan nak, ‘Fesat Utunuꞌ ka Mamuur fa’. Oras fesat naan he nmurai jen, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein neman ma nataan Ee mnak, “Aam! Mabeꞌ ia, hit ro he tmurai tanaob hit neon koꞌun ia. Onaim Ho mroim he hai mroro ꞌbib-kase ma mibarab baer fesat Paska on mee, tua?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Rarit In nataah am nak, “Hi mtaam meu kota, hi of miteef mok atoin es. Mitoon ee mak on nai, ‘Baꞌe! Hai Aam Tungguru annaben neu ka ꞌroo fa ntein ate In he nmaet jen. Onaim In ntoit bare nbi ho umi, he In npaek je he ntao fesat Paska nok In atoup noinꞌ ein.’ ”
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Annenan on naan ate, In atoup noinꞌ ein annaon nmoꞌen natuin In uaban naan. Rarit sin nabaarb ein bukae fesat Paska nbin naan.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Oras fai te, Naiꞌ Yesus nok In atoup noniꞌ tuaf boꞌes am nuaꞌ ein naan antokon ma nbukaen fesat.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Oras sin nbukaen, In naꞌuab am nak, “Hi mneen, oo! Anmuiꞌ tuaf es naꞌko ki, of es reꞌ naꞌsosaꞌ Kau neu biak ein.”
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Annenan on naan ate, sin neek ein ka ntainiin ein fa. Onaim sin es-es ate nataan kuun Naiꞌ Yesus am nak, “Tuaf reꞌ Ho muꞌuab ee naan, ka au fa, oo?”
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Onaim In nataah am nak, “Tuaf reꞌ narepaꞌ utunuꞌ nbi ꞌpik-oef nok Kau, in es reꞌ naꞌsosaꞌ Kau.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Mimnau! Au, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, ro he ꞌmaet on reꞌ sin ntui nain je nbi Uisneno In Suur Akninuꞌ. Mes mikeo! Tuaf reꞌ naꞌsosaꞌ Kau naan, in of nasaah kuun in siraak! Reko nneis in ainf ee kais nahoins ee!”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Rarit naiꞌ Judas nataan amsaꞌ am nak, “Tuaf reꞌ Ho muꞌuab ee naan, ka au fa, oo?”
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Oras sin nbukaen feꞌ, Naiꞌ Yesus nait utunuꞌ fuaꞌ es, ma ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nteib utunuꞌ naan, ma nnonaꞌ neu In atoup noinꞌ ein, ma naꞌuab am nak, “Utunuꞌ reꞌ ia, Au aok. Mait he mbukae nai, tua!”
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Rarit In nait ikraas es naheun nok tua min-kase, ma ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nnonaꞌ neu In atoup noinꞌ ein, ma naꞌuab am nak, “Hi arki mait he mbukae nai, tua.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Fin tua min-kase ia, Au naaꞌ. Au of aꞌmaet, Au naaꞌ ii natꞌoop ma nsai he nsoi naan too mfaun ein sin saant ein. Naaꞌ reꞌ ia njair tanar he mimnau mak, saaꞌ reꞌ Uisneno nbaꞌan anrair je, oras ia njair teb-tebe. Mait he mbukae nai, tua!
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Mes amneen mirek-rekoꞌ! Anmurai naꞌko mabeꞌ ia, Au ka ꞌinu ꞌtein fa tua min-kase. Of oras Au ꞌok Au Amaꞌ mtook ma mnaaꞌ aprenat ambi sonaf neno tunan, naꞌ Au ꞌbukae ꞌtein ꞌok ki.”
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Rarit sin nsiin siit es he npures ma nboꞌis Uisneno. Rarit mabeꞌ naan amsaꞌ, sin anpoi nnaon neun aꞌtoꞌef Saitun.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Oras sin annaon ate, Naiꞌ Yesus natoon nain In atoup noinꞌ ein am nak, “Mabeꞌ ia, hi arki of maen misaitan Kau. Fin matuꞌi nain et Uisneno In Suur Akninuꞌ mnak,
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Au ꞌmaet batuur. Mes oras Au ꞌmoni ꞌfain, Au ꞌnao uhunun ki ꞌeu propinsi Galilea.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Mes naiꞌ Petrus anprotees am nak, “Aam! Maski tuaf bian naen nasaitan Ko, mes au kaah fa, tua!”
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Tebe, oo, Peꞌu? Ampirsai Kau! Mabeꞌ ia, maun goe ka nkokreoꞌ fa feꞌe te, ho musuan Kau no teun goen mak, ho ka muhiin Kau fa!”
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Mes naiꞌ Petrus naheer am nak, “Kaah fa, tua! Karu Ho mmaet, au ꞌmaet ꞌok Ko msaꞌ. Fin au ka ꞌeu fa he ꞌaen usaitan Ko, tua!” Naiꞌ Petrus in partein ngguin naꞌuab ein on reꞌ naan amsaꞌ.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Rarit Naiꞌ Yesus sin annao nkonon neun aꞌtoꞌef Saitun, antean nbin poꞌon es, kaan ee Getsemani. Anbi naan In natoon neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Hi mtook mtahan ambi ia, Au he ꞌnao ꞌonen ꞌeu reꞌ nee.”
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Mes In nhaman neik naiꞌ Petrus, naiꞌ Yakobus, ma naiꞌ Yohanis, he sin teun sin nok Ne. Anmurai naꞌko oras naan, In neekn ee nsuus ma ka ntaininaꞌ fa.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Sin feꞌ nnao naan aꞌkreꞌo, In naꞌuab neu sin im nak, “Au neek ii nsuus anmaet! Au ꞌnaben ate on reꞌ he ꞌmaet een. Hi mtook ma mpao mok Kau mbi reꞌ ia feꞌ.”
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Rarit In nnao naꞌroo kreꞌo, onaim In nriꞌtuu ma nꞌonen am nak, “Aam Honiꞌ! Karu Ho mromi te, Au kais usaah maꞌneꞌat reꞌ ia. Mes kais mutuin Au romik, maut he mutuin Ho roim aan kuum, tua.”
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Anꞌonen anrair on naan ate, In nnao nfain neu In atoup noniꞌ tua teun ein naan. Mes sin ntupan nfinin. Rarit In npooꞌ nafenaꞌ sin, ma In naꞌuab nok naiꞌ Petrus am nak, “Hae Peꞌu! Hi mtuup neu saaꞌ? Au ꞌbi nee rabah, mes hi ka bisa fa he mpao kreꞌo msaꞌ!
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Mimeu maatm ein naan feꞌ. Rarit amfeen he mpao mok Kau! Fin hi neekm ein amroim he mmoeꞌ rais reko, mes hi aom ein anꞌoren. Onaim reko nneis hi mꞌonen, he karu mipein furit ate, hi bisa maran ma mtahan.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Rarit In nnao nꞌonen antein am nak, “Usiꞌ! Karu ro Au es reꞌ he usaah maꞌneꞌat ia, maut he mutuin Ho roim aan kuum, tua.”
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Anꞌonen anrair on naan ate, In ntebi nfain neu In atoup noniꞌ tua teun ein naan. Mes sin ntupan nfanin, natuin sin maatk ein maꞌfeen ein.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Rarit In nfain he nꞌonen antein no goes. In ntoti ntein neu In Amaf, he kais nasaah maꞌneꞌat naan, mes maut he natuin In Aamf ee In romin.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Anꞌonen anrair on naan ate, In ntebi nfain he npooꞌ nafenaꞌ In atoup noinꞌ ein. In naꞌuab am nak, “Hi mtuup kiim feꞌe, oo? Amfeen nai! Natuin tuaf reꞌ he naꞌsosaꞌ Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, anpaumaak een. Oras reꞌ ia, sin he nheek Kau goen, he nnonaꞌ Kau neu atoin maufiun ein.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Amfeen nai! Amfei maatm ein he mkius meu nee! Tuaf reꞌ naꞌsosaꞌ Kau naan, neem een.”
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Oras Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan feꞌe te, naiꞌ Judas neem nok too mfaun ein. Sin neman neikin suniꞌ ma hau tukaꞌ he nheek Ee. Sin nmoꞌen on naan, natuin prenat naꞌko aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma atoni mnais haart ein.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Naiꞌ Judas ansenen nain sin im nak, “Amkius mirek-rekoꞌ, oo! Tuaf reꞌ au ꞌhoo ma ꞌneek Ee naan, hi mheek Je nai! Fin tuaf reꞌ naan, es reꞌ tuaf reꞌ hi mam-mami.”
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Oras sin antean Naiꞌ Yesus, naiꞌ Judas nnao nhake nbi Naiꞌ Yesus In matan am nak, “Saloom, Aam Tungguru!” Onaim naiꞌ Judas anhoo ma nneek Ee.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Rarit Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Hae, Judas! Ho uum reꞌ ia, meik sairt ii es reꞌ ia, oo?” Onaim too mfaun ein naan neman, he nheek Naiꞌ Yesus.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Mes nok askeken, Naiꞌ Yesus In tuaf es anfaik benas, ma nsaip namouf atoin es in rukin noon es. (Atoniꞌ naan, es reꞌ pirsait Yahudi sin aꞌnaak kouꞌ goe in ate.)
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Ankius on naan ate, Naiꞌ Yesus natoon ee mnak, “Muꞌtaap mufaniꞌ ho benas naan. Fin tuaf reꞌ nmoni nbi ꞌbae suniꞌ, in of anmaet nok suniꞌ.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Ho ka muhiin fa, oo? Au bisa ꞌtoit Au Amaꞌ he nreek In ameupt ein nifun-nifun naꞌkon sonaf neno tunan, he neman nturun Kau.
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Mes noo goah nai. Anbain he tuaf ein reꞌ ia nheek Kau. Natuin saaꞌ reꞌ matuꞌi nain et Uisneno In Suur Akninuꞌ nmatoom nok Kau naan, ro he njarin.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu too mfaun ein reꞌ neman nheek Je mnak, “Hi mitenab mak, Au reꞌ ia atoin maufinu, oo? Nansaaꞌ am es hi iim amheek Kau meik suniꞌ ma hau tukaꞌ? Te kaah, neno-neno te Au unoniꞌ ki ꞌbi Uim Onen Uuf, mes ka tiit fa tuaf es, he nmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ neu Kau.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Mes anbain nai! Iim amheek Kau nai! Natuin reꞌ ia matuꞌi nain naꞌko unuꞌ et Uisneno In Suur Akninuꞌ.”
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Rarit tuaf ein reꞌ nheek Naiꞌ Yesus, sin neik Je neu aꞌnaak pirsait Yahudis sin aꞌnaak koꞌu, naiꞌ Kayafas in umi, natuin aꞌnaakt ein nabuan nbin naan. Abuat ein naan, sin esan reꞌ: aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, atoni mnais haart ein.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Oras sin neik Je te, naiꞌ Petrus nnao naꞌkor-koroꞌ nbi sin koitk ein, antea aꞌnaak kouꞌ goe in umi. Naiꞌ Petrus antaam nok anbi kintal amsaꞌ he ntook nabua nok tuaf ein abitan naan. Fin in he nahiin saaꞌ reꞌ of he njair.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Anbi umi naan in nanan aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein naꞌuab ein nok tuaf ein reꞌ afeek rais pirsait. Sin namin bukti he napenin ranan he nafeek hukun aꞌmaten neu Naiꞌ Yesus.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Maski sin nataman saksii poi mfaun, mes sin ka napenin fa bukti saaꞌ-saaꞌ he npaek sin. Namuni te, sin napenin saksii tuaf nua.
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Tua nuaꞌ ein naan ansaksii am nak, “Hai mneen miit Atoniꞌ ia naꞌuab am nak, ‘Au of useer Uim Onen Uuf. Mes Au of ufenaꞌ ufaniꞌ Umi naan neno teun goah.’ ”
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Rarit aꞌnaak pirsait Yahudis sin aꞌnaak kouꞌ goe nfeen anhake nbi too mfaun ein sin maatk ein reꞌ ntokon nbin naan. Onaim in nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Ho mneen amrair too mfaun ein nakuu Ko. Mes nansaaꞌ am es Ho mninuꞌ-mninuꞌ?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Mes Naiꞌ Yesus ka nataah fa saaꞌ-saaꞌ. Onaim aꞌnaak kouꞌ goe nataan antein am nak, “Au he utaan Ko! Mes Ho ro he mutaah batuur-batuur, nahuum on reꞌ Ho mutaah meu Uisneno reꞌ nmoin et sonaf neno tunan. Anmuiꞌ tuaf nak, Ho reꞌ ia, Kristus, Uisneno In Anah reꞌ In nbaꞌan nain Je naꞌko unuꞌ. Batuur, aa oo?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Rarit Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Batuur, on reꞌ ho muꞌuab naan. Mes, mimnau! Hi ar-arki of miit Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia. Au of aꞌtoko ꞌbi sonaf neno tunan ꞌbi Uisneno In abnapan aꞌneꞌu, he ꞌnaaꞌ aprenat ꞌok Ne reꞌ akuaas reꞌuf. Rarit Au ꞌsanu ꞌfain ꞌuum aꞌbi nope.”
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Anneen Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan ate, aꞌnaak kouꞌ goe natooꞌ maꞌtaniꞌ, tar antea in npius nakratiꞌ in baru mnanuꞌ. Rarit in nkoaꞌ ma natoon neu atooks ein naan ok-okeꞌ mnak, “Hit ka tperluu fa saksii ttein! Hi mneen kiim meik hi rukim, In uab naan. In nanaib kuun In tuan anjair Uisneno In Anah. Reꞌ ia rasi mꞌakan! Hi mihiin ok-okeꞌ mak, tatuin hit atoran pirsait, karu atoniꞌ nataib on, on reꞌ Uisneno, atoniꞌ naan ro he nmaet!
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Onaim oras ia, hi he mifeek mak saaꞌ?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Rarit tuaf fauk antaman ma naroon Naiꞌ Yesus. Sin nbeos Goe ma npaas Ee msaꞌ.
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Rarit sin nakreeꞌt Ee mnak, “Hoe! Ho reꞌ ia Kristus, aa oo? Ho mteek miit! Sekau es antuuf Ko reꞌ ia?”
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Oras naan, naiꞌ Petrus antoko nbi kintal feꞌ. Rarit anmuiꞌ bifee ate es, neem naꞌuab nok naiꞌ Petrus am nak, “Feꞌe na, ho uum mok Naiꞌ Yesus, atoin Nasaretas naan, aiꞌ?”
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Mes in nprotees anbi too mfaun ein sin maatk ein am nak, “Kaah fa, tua! Nansaaꞌ am es ho mutaan on naan! Au ka uhiin Je fa.”
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Rarit naiꞌ Petrus anpoi nhake nbi enoꞌ ꞌtamas.
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Onaim naiꞌ Petrus anprotees am nak, “Ho mumaunu, oo! Au ka uhiin fa atoniꞌ naan! Au ꞌsuup!”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ka ꞌroo fa te, tuaf bian sin reꞌ ntokon nbin naan naꞌuab anteinꞌ ein neu ne, mnak “Hae! Ho kais mupoi kai mak, ho ka mok fa Atoniꞌ naan! Fin hai mneen ho muꞌuab ate, humaꞌ mese on reꞌ atoin Galileas sin!”
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Mes in nmurai nasekuꞌ, onaim in anraban am nak, “Hoe! Au ꞌsuup aꞌpaek Uisneno In kanan! Au ka uhiin fa Atoniꞌ naan!” Nateef in naꞌuab on naan ate, maun goe nkokreoꞌ.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Anneen maun goe nkokreoꞌ, naiꞌ Petrus namnau Naiꞌ Yesus In uaban feꞌe na, reꞌ nak, “Maun goe ka nkokreoꞌ fa feꞌe te, ho musuan amrair Kau no teun goen am mak, ho ka muhiin Kau fa.” Namnau niit on naan ate, in naen anpoi ma nkae npin-pinus.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.