Marcos 7
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs BKJ
1 Anmuiꞌ naan atoin Farisis puukn es ma tunggur agama Yahudi fauk reꞌ neman naꞌkon Yerusalem he natefan nok Naiꞌ Yesus.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 — ausente —
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 — ausente —
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 — ausente —
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 — ausente —
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 — ausente —
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 — ausente —
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Nahunu te, kaꞌo Musa natoon anrair Uisneno In aprenat am nak, ‘Amhormaat hi mahoint ein.’ Antuut antein am nak, ‘Karu tuaf es nasekuꞌ in ainaf aiꞌ in amaf, ro he thukun tiis ne.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 — ausente —
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 — ausente —
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Es naan ate, feꞌe na Au ꞌak ki mꞌak, hi mporin main Uisneno In romin, ma hi mseek ee meik atoran mansian. Anmuiꞌ atoran amfaun reꞌ hi mseek ee nahuum on reꞌ naan.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Rarit Naiꞌ Yesus noꞌen tuaf bian anbin naan, ma naꞌuab am nak, “Amneen mirek-rekoꞌ, he hi mihiin.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Areꞌ saaꞌ reꞌ antaman neu atoniꞌ in tain ka nhaiꞌniis fa in tuan. Mes saaꞌ reꞌ anpoi nfain, es reꞌ neik haiꞌnisit neu in tuan.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 [Sekau he mneen ate, amneen he muhiin!”]
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein annaon nasaitan too mfaun ein naan, ma antaman neun uim jes. In atoup noinꞌ ein nataan retaꞌ naan in aꞌmoufun.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 — ausente —
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 — ausente —
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Mes saaꞌ reꞌ anpoi naꞌko atoniꞌ in nekan, naan es reꞌ neik haiꞌnisit, tar antea Uisneno nmaiꞌniisn ee, ma ka nroim fa he nabua nok ne.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Rais reꞌuf namfau anpoi naꞌko atoniꞌ in nekan, on reꞌ: tenab amreꞌut, rais makonit, rais bakan, rais marorot,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 rais paruꞌ, rais makaket, moeꞌ reꞌuf, puta-kriut humaꞌ-humaꞌ, sinmakat, mantinus, naꞌuab naꞌreꞌuf es, nabeoꞌ, ka nahiin fa atoran, ma naꞌnaak-faut.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Areꞌ ꞌmoeꞌ reuꞌf ein on reꞌ naan anpoin naꞌkon atoniꞌ in nekan. Naan es reꞌ nareuꞌ nafaniꞌ in tuan. Ma Uisneno nmaiꞌniisn ee msaꞌ.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Rarit Naiꞌ Yesus sin nasaitan bare naan, ma nnaon neun kota es, kaan ee Tirus. Antean bare naan, sin ntaman anbin uim jes, natuin Naiꞌ Yesus In ka nroim fa he biak ein nahinin nak In et reꞌ naan. Mes In ka bisa naꞌkoroꞌ fa.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 — ausente —
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 — ausente —
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Naiꞌ Yesus naꞌuab manporin am nak, “Riꞌaan ein sin ro he nbukaen nahunun, rarit naꞌ anꞌokar amnaah neisf ein neun asun.” [Nok sarit maꞌnifaꞌ nak, Naiꞌ Yesus ro he nturun In atoin Yahudis sin feꞌ, naꞌ anturun atoin sonaꞌ.]
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Mes bifee naan nataah am nak, “Namneo, tua! Mes asun naan sin etan mei je nupun. Onaim sin nahan amnaah amouft ein naꞌko riꞌaan ein sin aꞌpiik ein.” [Nok sarit nak, oras riꞌaan ein anbukaen, asun naan napenin amnahat amsaꞌ. Maski Naiꞌ Yesus anturun Iin na kuun, In ro he nkius atoin sonaꞌ amsaꞌ.]
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Wee, bifee ia feꞌ! Ho uabam naan ro namneo! Es naan ate ho mfain nai, natuin niut reuꞌf ee anpoi nrair naꞌko ho anah.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Rarit bifee naan antebi nfain. Antea in umi te, in anah naan antuup anfiin. Niut reꞌuf naan anpoi nrair.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Rarit Naiꞌ Yesus sin nasaitan kota Tirus, ma nnaon nabnonon npeꞌon ranan reꞌ et tais je ninin, nkoon kota Sidon. Naꞌko naan, sin nnaon nkonon tar antean nefo Galilea. Rarit sin nnaon neu pah es nok kota boꞌes, reꞌ sin nteek nain je mnak, ‘Dekapolis’.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Anbi bare naan, anmuiꞌ atoin amuut es, reꞌ ankoos nok. In aok-bian sin neik je nnao neu Naiꞌ Yesus. Sin ntotin he Naiꞌ Yesus antao In aꞌniman neu amenat naan, he nareokꞌ ee.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Onaim Naiꞌ Yesus nasaitan too mfaun ein, ma nnao nmees nok atoniꞌ naan. Naiꞌ Yesus nataam In akrurun neu atoniꞌ naan in ruikn ein nua sin. Rarit In ntao hape nbi In akrurun naan ma anreoꞌ atoniꞌ naan in maan.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Naiꞌ Yesus anbaiseun neu neon goe ma nheer In asnasan, rarit naprenat anpaek sin uab am nak, “Efata!” (In aꞌmoufn ii nak, “Mutfeꞌi nai!”)
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 In naꞌuab on ahaa reꞌ naan, mes amenat naan in ruik ein anneen nain oras naan. Ma in maan reꞌ ka naꞌuab nahiin fa naan, anmaꞌnuur nain amsaꞌ, onaim in nmurai naꞌuab nok reko.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Rarit sin nua sin annao nfanin neun too mfaun. Naiꞌ Yesus antaar sin am nak, “Amneen, oo! Kaisaꞌ mitoon meu sekau-sekau mak, Au urekoꞌ urair atoniꞌ reꞌ ia.” Maski Naiꞌ Yesus antaar sin nok maꞌtaniꞌ amsaꞌ, mes sin naꞌuab ein piut anbin bare-bare.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Too mfaun ein reꞌ anneen uab mantonas naan, ansanmakan. Sin naꞌuab ein am nak, “Maꞌtain reꞌuf! Atoniꞌ reꞌ ia anmoeꞌ areꞌ saaꞌ ii ro reko okeꞌ. Akoost ate, anneen. Amuut ate, naꞌuab.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.