Lucas 19

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Rarit Naiꞌ Yesus sin antaman npeꞌon kota Yeriko he nnaon nkonon.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Anbi naan, anmuiꞌ aꞌnaak hoik beo tuaf es neu prenat pah Roma. In kaan ee, naiꞌ Sakeos. In atoin aꞌmuꞌit.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Oras in nneen Naiꞌ Yesus he neem annao nkoon on nai te, in nroim he niit Naiꞌ Yesus. Mes in ka bisa nkius niit Ee fa nꞌoekn On, natuin too mfaun ein naub naan Naiꞌ Yesus. Ma naiꞌ Sakeos amsaꞌ koer pu-pui.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Etun in naen nahuun, rarit ansae nbi hau uuꞌ goes anbi raan ee ninin, reꞌ he Naiꞌ Yesus anpeoꞌ naan.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Neem antea hau naan in uun ate, Naiꞌ Yesus anbaiseun. Rarit noꞌen naiꞌ Sakeos am nak, “Sakeos! Amsaun uum, rabah! Neno ia Au he ꞌtuup aꞌtahan ꞌbi ho umi.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Naiꞌ Sakeos anmasauh. Onaim in nsaun rabah, rarit nok Naiꞌ Yesus annaon neu in umi. In nmariin anmat-maet.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Mes too mfaun ein naꞌmuun ein am nak, “Phueh! Naiꞌ Sakeos ia, atoin reꞌuf! Nansaaꞌ am es Naiꞌ Yesus antuup antahan neu naiꞌ Sakeos in umi? Too mfaun ein nahinin nrair je te!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Neman ntean umi te, naiꞌ Sakeos anhake nbi Naiꞌ Yesus In matan, ma naꞌuab am nak, “Aam Tungguru! Anmurai neno ia, au ꞌbatis au ꞌmuiꞌk ein batis nua, he ꞌfee batis es ꞌeu amaꞌmuiꞌt ein. Karu au ꞌhoik beo ma bikaseꞌ naen neik anneis-neis, au ꞌfee ufaniꞌ sin no haa.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Reko. Neno ia Uisneno nfee saok sanat ma ꞌhonis neu ho uim ji nanan, natuin ho mpirsai meu Uisneno on reꞌ kaꞌo Abraham.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Fin Uisneno nreek haefan Kau he ꞌjair Mansian Batuur-Batuur aꞌbi pah-pinan ia. Au ꞌuum he ꞌaim tuaf-tuaf aseket naꞌko Uisneno In ranan, he ꞌfeen sin saok sanat ma ꞌhonis.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Oras naan, anmuiꞌ too mfaun reꞌ nok annenan Naiꞌ Yesus In uaban. Sin he noi ntaman neun kota Yerusalem. Sin nateenb ein nak In he nanaob Uisneno In apreent ee rabah een anbi naan, nahuum on reꞌ usif. Rarit Naiꞌ Yesus naretaꞌ sin reet es anpaek uab manporin,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 am nak, “Anmuiꞌ naan kaes kouꞌ goes. In he nnao neu pah aꞌpen-pene bian, he sin nasaeb ee ꞌpiruꞌ-baru njair usif. Rarit naꞌ in he nfain neem anjair usif neu in pah aa kuun.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Oras in nabarab anrair he nnao, in noꞌen in ameput tuaf boꞌes, rarit in nanaꞌat sin roit, tuaf es ate, roi noni fuaꞌ es. In nfee prenat am nak, ‘Hi mpaek roit reꞌ ia njair modal. Oras au ꞌfain ꞌuum ate, hi mitoon kau mak hi miis fauk een.’ Rarit in nkoen on.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Mes in too gui bian, ka nroim je fa. Onaim sin nreek haefan tuaf neu bare nee, ma natonan am nak, ‘Hai ka mroim fa tuaf reꞌ ia he in nnaaꞌ aprenat neu kai.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Maski on naan amsaꞌ, mes sin nasaeb ee ꞌpiruꞌ-baru. Rarit in ntebi nfain neem. Neem antea in sonaf, in noꞌen ameput tuaf boꞌes reꞌ naan, rarit nataan sin am nak, ‘Hi miis maan fauk een naꞌko roi nonin reꞌ au ꞌfee sin naan?’
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ameput ahuunt ee natoon am nak, ‘Usiꞌ! Au ꞌiis no boꞌes naꞌko modal reꞌ ho mfee kau goe ji, tua.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Onaim usif naan nak ee mnak, ‘Reko! Ho reꞌ ia, ameup reok goes. Natuin au bisa ꞌpirsai ko ꞌbi rais aanꞌ-anaꞌ, onaim oras ia ho mnaaꞌ aprenat meu kota boꞌes.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Onaim ameput es natoon am nak, ‘Usiꞌ! Au ꞌiis roi noni fuaꞌ niim naꞌko modal reꞌ au ꞌtoup goe, tua.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Rarit usif naan nak ee mnak, ‘Reko! Karu on naan ate, au ꞌait ko he mnaaꞌ aprenat meu kota niim.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Ameput es anteniꞌ neem neik in roi noni naan. Rarit nbaiseun am nak, ‘Usiꞌ, ho roi noin ji es ia, tua. Au ꞌaum goe ma uꞌkoro urek-reokꞌ ee he kais namneuk.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Au ꞌmoeꞌ on reꞌ naan, natuin au umtaus ko, tua. Au uhiin ꞌak ho atoin maputuꞌ ma maꞌtaniꞌ ko, tua. Fin ho biasa mait saaꞌ reꞌ ka ho goa fa, ma mseu saaꞌ reꞌ ho ka mseen ee fa, tua.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Anneen on naan ate, uisf ee naskaar ee mnak, ‘Hoe, amonot! Ho uabam naan neik kuun atfekaꞌ neu ko. Ho mak oniꞌ au maꞌtaniꞌ kau, reꞌ au ꞌait saaꞌ reꞌ ka au goa fa, ma ꞌseu saaꞌ reꞌ ka ꞌseen ee fa.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Karu on naan ate, nansaaꞌ am es ho ka mutunuꞌ fa roit ia meu bank? He oras au ꞌfain ꞌuum ate, au upein in sufan, maski kreꞌ-reꞌo msaꞌ, reko.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Onaim usif naan anreun tuaf bian anbin naan am nak, ‘Mait in roit naan, ma mnoon ee meu ameput reꞌ niis fuaꞌ boꞌes feꞌe na.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Mes sin nprotesan am nak, ‘Usiꞌ! Atoniꞌ naan in napein sero mfaun een. Onait nansaaꞌ am es tait taꞌko tuaf reꞌ anmuiꞌ kreꞌ-reꞌo, he taꞌbabaꞌ tteinꞌ ee?’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Mes usif naan nataah am nak, ‘Mitenab mirek-rekoꞌ! Fin tuaf reꞌ anꞌurus nahiin saaꞌ reꞌ tuaf nanaaꞌt ee neu ne, of natnanab anfee ne. Mes tuaf reꞌ napeeh he nꞌurus saaꞌ reꞌ tuaf nanaaꞌt ee neu ne, of ansain nain saaꞌ-saaꞌ reꞌ in nmuiꞌ sin.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Onaim oras ia, hi mnao mheek au musun reꞌ ka nroim kau fa he ꞌjair usif. Meik sin neman neun ia, rarit amroor sin anbin au matak. Amnao nai!’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Naiꞌ Yesus naretaꞌ nrair on naan ate, sin nnaon nkonon neun kota Yerusalem. Naiꞌ Yesus nahuun.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Oras sin he ntean kuan nua, es reꞌ kuan Betfage ma kuan Betania, reꞌ etan aꞌtoꞌef Saitun in ninin, In nreek haefan in atoup noniꞌ tuaf nua he nnaon nahunun.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 In nreun sin am nak, “Hi mnao meu kuan reꞌ abit matan nee. Hi of miit bikaes keledai aan es mafutuꞌ et naan. Atoniꞌ ka nsaen niitn ee fa feꞌ. Hi mseif je, ma mheer meik je neem.
30 dizendo-lhes:
31 Karu tuaf nataan ki mnak, ‘Nansaaꞌ am es hi mseif bikaes keledai naan?’ Hi mitaah am mak, ‘Hai Usiꞌ nroim he npake.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Rarit sin nua sin nnaon ma niit bikaes keledai anaꞌ naan, on reꞌ Naiꞌ Yesus naꞌuab.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Oras sin nseif bikaes keledai naan, in tuan ee nataan sin am nak, “Hoe! Nansaaꞌ am es hi mseif hai bikaes aan?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Onait sin natahan am nak, “Hai Usiꞌ anroim he npaek je, tua.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Bikaes tuaf naan anroim, rarit sin nua sin anheer neik bikaes keledai naan neu Naiꞌ Yesus. Sin naꞌpeniꞌ bikaseꞌ naan npaken tai koꞌu. Onaim sin nasaeb Naiꞌ Yesus.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Too mfaun ein nait sin tai muit ein ma sin pouk ein, rarit naꞌbeen sin anbin ranan, he nseun Naiꞌ Yesus on reꞌ kaes koꞌu.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Oras In nmurai nnao neiki nsanun naꞌko ꞌtoꞌef Saitun ate, too mfaun ein ma In atoup noinꞌ ein anmurai nkoaꞌ ein, ma nsakanan neik pures-boꞌis neu Uisneno, natuin areꞌ kanan kuasa sin tanar reꞌ sin niit sin naan.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Sin nsakanan am nak,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Mes anmuiꞌ atoin Farisis anbi too mfaun ein sin atnaank ein. Sin naꞌuab neun Naiꞌ Yesus am nak, “Aam Tungguru! Mukain sin he kais ankoenenon on reꞌ naan. In on he bainesiꞌ!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Hae! Au utoon ꞌain ki, he! Karu too mfaun ein ia nfeef aꞌtemen ate, fatun reꞌ ia of anboꞌis Uisneno!”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Oras sin npaumak-makan he ntaman neu kota Yerusalem, Naiꞌ Yesus ankius kota naan ate, In nmurai nkae ma nain,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 am nak, “Koi, abitan Yerusalem sin! Au ꞌroim he neno ia, hi mtoup rais rameꞌ ma mamut reꞌ Au ꞌeiki. Mes natuin hi ka mrae mituin fa Uisneno, onaim oras ia hi mhaeꞌroob om. Rais rameꞌ ma mamut naan naꞌroo goen naꞌko ki.
42 dizendo:
43 Of hi muusn ee antuunb ein afu tunab-tunab npeoꞌ hi rame-mnanu, rarit ntaman nbaan ki.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Sin nbeos ki ma mtaikobi mnobaꞌ maan ahaa afu, rarit anroor niis ki ma hi aanh ein barisi. Sin of ka nkonan fa fatu fuaꞌ meseꞌ msaꞌ he nhaek, natuin Uisneno neem anrair he nsoi nafetin naan ki, mes hi ka mihiin Je fa!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Rarit Naiꞌ Yesus antaam neu Uim Onen Uuf. Anbi umi naan in kintal, atoin ein nmoeꞌ je njari ꞌmasaꞌ, he naꞌsoos ein muꞌit reꞌ npaek sin he naꞌtuur ein. Ankius on naan ate, Naiꞌ Yesus anriuꞌ napoitan sin naꞌkon bare naan.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 In naskarak sin am nak, “Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antui nanin am nak,
46 dizendo-lhes:
47 Rarit Naiꞌ Yesus neem neno-neno nbi Uim Onen Uuf ma nanoniꞌ nbi naan. Mes aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, ma atoni mnais harat Yahudi sin namin ranan he nroor Goe.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Mes sin ka napenin fa sraak, natuin too mfaun ein anmarinan nmaten he nnenan Naiꞌ Yesus In uaban.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.