Lucas 17
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Naiꞌ Yesus natoon neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Fani-fani atoniꞌ bisa nmouf neu sanat, natuin tuaf bian sin taos ein. Mes atoin ataos ein naan, sin es reꞌ napein siraak anneis-neisi.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Karu anmuiꞌ tuaf anmoeꞌ taos tafiꞌ-tafiꞌ tar antea riꞌanaꞌ ka npirsai Kau fa, Uisneno of anhukun maꞌfenaꞌ neu tuaf naan. Reko nneis taꞌaisaꞌ fatu ma taꞌheekb ee neu in neon, rarit tait itpoirn ee ntaam neu tasi.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Onaim ampaant om, he hi kais ammoeꞌ biak ein anmoufun neun sanat! Mes karu ho aom-bian nmoꞌe nsaan, mukain ee. Karu in naꞌpiis, rarit neem ma ntoit ampon, amnikan main in sanat naan.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Karu ho aom-bian anmoꞌe nsaan no hiut nbi neno meseꞌ, onaim in nroim he naꞌpiis, rarit in neem no hiut he ntoit ampon, ho ro he mnikan main in saant ein naan no hiut.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Neon goes, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein neman ma nak Ee mnak, “Aam Tungguru! Hai neek pirsait ii ka maꞌtaniꞌ fa. Amhaꞌtain maan kai, tua!”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Karu hi mmuiꞌ neek pirsait meu Uisneno In kuasan, maski aanꞌ-anaꞌ, mes hi bisa miprenat hau koꞌu ia mmak, ‘Mutfakiꞌ ma munaniꞌ nai meu tasi!’ Hau ia of natuin hi prenat naan nain.”
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Tait iꞌtopeꞌ. Anmuiꞌ ate reꞌ nꞌoet afu nbi rene, aiꞌ ntituꞌ ꞌbib-kase nbi mneraꞌ huun. Anmepu nrari te, ate naan anfain on umi. Ka neu fa he in uisn ee nak ee mnak, ‘Uum he hit nua kit atbukae nai!’
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Kaah fa, tua! Reꞌ biasa te, in usin naan napreent ee mnak, ‘Amnao mubarab mei je meu kau. Rarit ho muah ambi kotin nee.’
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Karu ate naan anmoeꞌ natuin usif naan in romin, hi mak of usif naan of antoit makasi neu ne, oo? Kaah fa, tua!
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Hi on reꞌ naan amsaꞌ. Karu hi mmepu mrair areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ Uisneno nanaꞌat ma nbasan ki sin ate, hi miꞌuab am mak, ‘Hai reꞌ ia, suma Ho aten kai reꞌ ka masoꞌik fa. Hai ka maim fa he munaib ma mboꞌis kai. Hai suma minaob ahaa hai mepu reꞌ Ho munaꞌat kai sin, tua.’ ”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Oras Naiꞌ Yesus sin annaon neun kota Yerusalem, sin ntean nakat propinsi Galilea ma propinsi Samaria.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Oras sin he ntaman neu kuan es, anmuiꞌ atoin ameen nui-atrokiꞌ tuaf boꞌes neman he nateef nok Ne. Sin nhaken nbin aꞌroo,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 rarit ankoaꞌ ein buꞌ-buaꞌ am nak, “Yesus! Usiꞌ! Amkasian maan kai, tua!”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Oras Naiꞌ Yesus niit sin on naan ate, In nrenu mnak, “Hi mnao mikriraꞌ hi aom ein meu aꞌnaak rais pirsait, maut he in naprikas ki nak, hi meen nui-atrokiꞌ naan namnekun nrarin, aiꞌ kaah.” Annenan on naan ate, sin nnaon. Mes anbin raan atnanaꞌ on naan ate, nok askeken, sin nareok nanin.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Sin nnaon nkonon ma nmarinan nmaten. Mes tuaf es antbin nfain neem ma nateef nok Naiꞌ Yesus. In nkoaꞌ am nak, “Pures ma boꞌis neu Uisneno! Au ureko ꞌrair, tua!”
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Onaim in nriꞌtuu ma ntoit makasi kouꞌ-koꞌu neu Naiꞌ Yesus. (Te kaah, in ka atoin Yahudis fa. In reꞌ naan atoin Samarias reꞌ anmakaꞌrais ein piut nok atoin Yahudis sin.)
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Onaim Naiꞌ Yesus nataan neu tuaf ein reꞌ nok Ne ji mnak, “On mee? Feꞌe na Au urekoꞌ tuaf boꞌes, aiꞌ? Tua seoꞌ ne, etan mee?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Nansaaꞌ am es atoin sonaꞌ ia nfain neem he ntoit makasi neu Uisneno, ma nboiꞌs Ee?”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab neu atoniꞌ naan am nak, “Ho mureok goen, natuin ho mpirsai batuur-batuur meu Kau. Onaim amfeen nai, ma mfain nai nok ao-minaꞌ!”
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 — ausente —
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 — ausente —
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Ka ꞌroo fa te, Au Mansian Batuur-batuur reꞌ ia, ka ꞌok ki ubua fa goen. Of anbi neon maꞌnuuk ein, hi mroim he miit Kau oras Au ꞌtebi ꞌfain ꞌuum. Mes Au ka ꞌuum fa feꞌ.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Rarit karu tuaf-tuaf neman ma natonan neu ki mnak, ‘Kristus es ia!’ aiꞌ, ‘Kristus es nee!’, hi kais amtaisiub he maen meu-mꞌiim, fin sin uab ein naan, puta-kriu goah.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Fin oras reꞌ Mansian Batuur-Batuur naan anfain neem ate, in tanar naan mamnitaꞌ maat-maat, on reꞌ rimat reꞌ nariim he nmoeꞌ neon goe meꞌu naꞌko pani neu panin.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Mes In ro he nasaah haꞌmuꞌit humaꞌ-humaꞌ feꞌ. Ma mansian batan muniꞌ ia, ka nroim fa he nnenan ma ntorak napoitn Ee.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Mes oras In ntebi nfain neem, mansian ein anmonin maufinu on reꞌ biasa, nahuum on reꞌ naiꞌ Noh in baatn ein.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Oras naan, sin nbukaen, nmoꞌen fesat kabin, tar antea oras naiꞌ Noh antaam neu bnao oe naan. Mes mansian ein ka nromin fa he natninan. Nok askeken ate, noe sakoꞌ nsaen sin ma nareuꞌ sin ok-okeꞌ.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Naan humaꞌ meseꞌ amsaꞌ on reꞌ mansian ein reꞌ anmonin maufinu oras naiꞌ Rot in batan. Oras naan, sin nbukaen kuuk, anraakn ein kuuk, nmepun rene, nmoꞌen umi, ma nmonin maufinu on reꞌ biasa sin nmoꞌ-moꞌen.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Mes mansian ein ka nromin fa he natninan. Rarit kik-kiku naan, oras naiꞌ Rot naen nasaitan kota Sodom, nok askeken ate, uur ai ma bariri nmouf neem naꞌko neon goe ma nout nakrat-ratiꞌ sin ok-okeꞌ.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Onaim hi mpaant om! Kais-kaisaꞌ Mansian Batuur-Batuur naan anfain neem, ma mansian ein suma nmonin on reꞌ biasa. Mes nok askeken ate, In nboor neem.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Neno naan, tuaf reꞌ antoko nbi teras, kais amtaam amtein meu uim je nanan he mkikin umi. Tuaf reꞌ anmepu nbi rene, kais amfain he mait antein bareꞌ et umi.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Mimnau naiꞌ Rot in fee oras naan. In on mee? In nmaet, natuin in namnau in baerꞌ ein etan in umi.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Atoniꞌ reꞌ ka nroim fa he natuinaꞌ Kau, natuin in nneek In tuan, in aꞌmoin ee, of ruum am parsuum aah. Mes tuaf reꞌ annonaꞌ in aꞌmonin natuin in nneek Kau, Uisneno of ansoi nafeitn ee naꞌko in saant am penu sin, ma in nmoin nabar-baar nok Ne.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Au utoon ꞌain ki! Oras Mansian Batuur-Batuur ii nkoen On nfain neem, karu anmuiꞌ tuaf nua ntupan nbin harak, nok askeken ate, Uisneno nait tuaf es, ma namaikaꞌ tuaf es.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Karu anmuiꞌ bifee nua napaun makaꞌ, Uisneno of nait tuaf es, ma namaikaꞌ tuaf es.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Karu anmuiꞌ tuaf nua antofan nbin rene, Uisneno of nait tuaf es, ma namaikaꞌ tuaf es.]”
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Annenan on naan ate, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nataan Ee mnak, “Aam Tungguru! Of areꞌ rasin naan anjarin nbin mee?”
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.