João 12

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Rarit neno nee feꞌe te, naꞌ oras neon Paska ntea, Naiꞌ Yesus sin neman nbin kuan Betania. Naiꞌ Lasarus sin natuan nbin naan. Naiꞌ Lasarus naan, es reꞌ amates reꞌ Naiꞌ Yesus namonib nafainꞌ ee.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Rarit sin nahanan, he Naiꞌ Yesus anbukae oras fai nok sin. Bi Marta es antuthae nbi mei. Naiꞌ Lasarus antoko nbi mei nabu-bua nok Naiꞌ Yesus.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Rarit bi Maria nait miin foo meniꞌ asli bootr es, reꞌ maꞌosaꞌ. Onaim in nꞌoop minaꞌ naan anbi Naiꞌ Yesus In haen. Rarit in npaek in aꞌnaak fuun ein he nnoes Naiꞌ Yesus In haen. Onaim umi naan in nanan foo meniꞌ okeꞌ.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Mes Naiꞌ Yesus In atoup noin es, kaan ee naiꞌ Judas Iskariot, reꞌ of naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus, anprotees am nak,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Hoe! Nansaaꞌ am es in ka naꞌsosaꞌ fa miin foo meniꞌ ia? Fin in osan on reꞌ tuukn es in kai toon es. Reko nneis in naꞌsosaꞌ, he nfee roit ein neu atoin amaꞌmuiꞌt ein!”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Te kaah, naiꞌ Judas naꞌuab on naan ka natuin fa in nneek atoin amaꞌmuiꞌt ein. Mes natuin in reꞌ naan, abakat. In njair Naiꞌ Yesus sin anaaꞌ roit, mes in nakpoꞌe roit naꞌko kas.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Amkonan bifee reꞌ ia. Natuin in natunuꞌ nain miin foo meniꞌ ia, he nabarab Au aok amates he sin nsuub Kau.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Atoin amaꞌmuiꞌt ein etan hi tnaanm ein piut. Mes Au of ka ubu-bua ꞌok ki fa piut.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Rarit atoin Yahudis amfaun nahinin nak, Naiꞌ Yesus et kuan Betania. Sin neman he nkius Goe. Sin neman he nkius naiꞌ Lasarus amsaꞌ. Fin sin annenan am nak, Naiꞌ Yesus namonib nafaniꞌ naiꞌ Lasarus naꞌko in aꞌmaten.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Mes aꞌnaak pirsait ein sin aꞌnaakt ein nabuan he namin ranan he naꞌmaet naiꞌ Lasarus amsaꞌ.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Fin tuaf amfaun naꞌkon atoin Yahudis sin anneen anmatoom nok naiꞌ Lasarus in retan, rarit sin npirsain Naiꞌ Yesus. Sin ka nromin fa he natniin atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein antein.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Nokaꞌ on naan ate, too mfaun ein reꞌ neem he nok anbin fesat Paska nbin kota Yerusalem naan, annenan am nak, Naiꞌ Yesus he neem neu naan amsaꞌ.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Rarit sin annao nꞌoten hau noo peta, he npaek sin he nseun Naiꞌ Yesus In amneman, nahuum on reꞌ In reꞌ naan kaes koꞌu. Onaim sin arsin anhunun ma nsakanan ok-okeꞌ mnak,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Rarit Naiꞌ Yesus napein bikaes keledai feuꞌ goes, onaim In nsae. Naan on reꞌ matuꞌi nbi Uisneno In Suur Akninuꞌ mnak,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Hi abit kota Yerusalem, kais mimtau!
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Oras naan, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein ka nahinin fa rasin naan in sairt ii saaꞌ. Mes oras In nmoni nfain naꞌko In aꞌmaten, ma Uisneno nait naꞌrat-raatn Ee, naꞌ sin namnau niit rasin reꞌ Uisneno In Suur Akninuꞌ ntui nmatoom nok Ne. Sin namnau atoni mfaun ein sin rais hormaat neun Ee msaꞌ.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Oras Naiꞌ Yesus namonib nafaniꞌ naiꞌ Lasarus naꞌko in aꞌmaten, rarit anhaman naan ee npoi naꞌko nopu naan, anmuiꞌ too mfaun nabu-buan nok Naiꞌ Yesus. Onaim oras ia, sin naretaꞌ neu-mneman anmatoom nok saaꞌ reꞌ unuꞌ te, sin nkius nitan kuuk.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Es naan ate, too mfaun ein neem anseun Naiꞌ Yesus anpaumak-maak kota Yerusalem, natuin sin nnenan nak, In nmoꞌe nrair rais sanmakat naan.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Rarit atoin Farisis sin naꞌuab ein am nak, “Phueꞌ! Amkius feꞌ! Mansian ii ok-okeꞌ abit pah-pinan ia antaisibun he natuin Ee! Of in amsoupn ii, hit es reꞌ asusat! Karu on naan ate, hit he tmoeꞌ on mee ttein?”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Anmuiꞌ tuaf fauk naꞌko atoin Yunanis reꞌ ka Yahudis fa, reꞌ neem anbi kota Yerusalem nabu-bua nok atoniꞌ bian sin, he nokan nbin fesat Paska nbin naan. Sin he naꞌbesan neun Uisneno msaꞌ.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Onaim sin nateef nok naiꞌ Felipus, naꞌko kuan Betsaida nbi propinsi Galilea. Sin ntotin am nak, “Baꞌe! Hai he miteef mok Naiꞌ Yesus.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Rarit naiꞌ Felipus annao natoon naiꞌ Anderias. Onaim sin nua sin annao naꞌuab nok Naiꞌ Yesus.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 — ausente —
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 — ausente —
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Tuaf reꞌ ka nfairoir ma ntoe fa Uisneno In romin, natuin in nneek naan in aꞌmonin anbi pah-pinan ia, of aꞌmonin naan namreꞌu nkoon. Mes tuaf reꞌ nroim he nnonaꞌ ma nkonan in aꞌmonin anbi pah-pinan ia, of napeni ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Tuaf reꞌ he ntuthae Kau, in ro he nok Kau piut. Es naan ate, Au ꞌbi mee te, Au ameupt ein anbin naan amsaꞌ. Fin karu nmuiꞌ tuaf reꞌ ntuthae Kau, of Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan anhormaat ee.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Naiꞌ Yesus antuut antein am nak, “Au ꞌsuus aꞌmaet. Mes Au he ꞌak on mee ꞌtein? Au ro ꞌtoit ꞌak, ‘Aam! Mufetin Kau, maut he Au kais aꞌmaet oras ia,’ aiꞌ? Kaah fa, tua! Au ka ꞌtoit fa on naan, natuin In anhaefan Kau ꞌuum, maut he Au ꞌmaet.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Onaim reꞌ Au ꞌtoit ji, on nai: ‘Aam. Maut he Au utuin Amaꞌ Ho roim aan, tua, maut he mansian ii ok-okeꞌ naikas naꞌrat-ratan Amaꞌ Ho kanam naan, tua.’ ”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Ma too mfaun ein reꞌ anhaken nbin naan, anneen hanaf naan, ma sin nak, “Hae! Anmuꞌi ꞌrotos!”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Hanaf feꞌe na neu ki, ka neu Kau fa.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Oras ia, mansian pah-pinan ro he nbaisenun nꞌanin Uisneno, he In nafeek sin rasin. In ro he nriuꞌ napoit Amoeꞌ Maufinu msaꞌ, reꞌ annaaꞌ aprenat anbi pah-pinan ia.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Oras atoniꞌ nakfirit Kau nbi hau nehe, Au of aꞌheer mansian ii ok-okeꞌ he sin anpirsai Kau.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 (In naꞌuab on naan, he naruruꞌ ma nakriraꞌ In aꞌmaten nok ranan on mee.)
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Rarit atoin ein anbin naan, anmaktaan ein am nak, “Hai mneen miit miꞌko Uisneno In Atoran nak, of Kristus anmoin nabar-baar. Kristus nok Mansian Batuur-Batuur reꞌ naan, humaꞌ meseꞌ, oo? Onaim nansaaꞌ am es Ho mak, ‘Sin of nakfirit Mansian Batuur-Batuur anbi hau nehe?’ Te Mansian Batuur-Batuur reꞌ naan, sekau?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Ka ꞌroo fa ntein, meꞌu naꞌko Kau ka ntanaꞌ ki fa goen. Onaim oras Au ꞌbi ia feꞌ, hi ro he mmoin mimneo ma mimnoon, maut he maufinu reꞌ nbi hi neekm ein, kais anꞌeek naan meꞌu naan. Fin tuaf reꞌ nnao nbi meisꞌokan, ka nahiin fa in he nnao neu mee.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Oras meꞌu naꞌko Kau nmuiꞌ feꞌ, hi ro he mpirsai Kau, maut he hi mjair tuaf reꞌ mmoni mbi meꞌu, he mihiin im mak, hi he mnao meu mee.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Maski Naiꞌ Yesus anmoeꞌ rais sanmakat amfaun anbi too mfaun ein sin humak ma sin matak, mes sin ka nromin fa he npirsai Je.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Naan on reꞌ Uisneno In mafefa kninuꞌ, naiꞌ Yesaya, natoon nani mnak,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Es naan ate, atoin Yahudis bian sin ka bisa npirsai fa Uisneno oras ia, on reꞌ naiꞌ Yesaya ntui nbi bare bian am nak,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Uisneno nmoeꞌ sin neek ein on reꞌ nforon,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Naiꞌ Yesaya naꞌuab on naan, natuin in nkisu nrair Naiꞌ Yesus In pinan ma krahan, rarit in naretaꞌ nain anmatoom nok Naiꞌ Yesus.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Maski on naan amsaꞌ, mes too mfaun ein anpirsain Naiꞌ Yesus. Ka suma atoin biasa fa nmees, mes anmuiꞌ atoin Yahudis sin aꞌnaet ma kaes kouꞌn ein bian reꞌ npirsai Je msaꞌ. Mes sin ka nmanakuꞌ fa Naiꞌ Yesus anbi too mfaun ein sin humak ma sin matak, natuin sin namtaun, of atoin Farisis sin anriuꞌ napoitan sin naꞌkon uim onen.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Aꞌnaet ein sin ka nfairoir ma ntoe fa karu Uisneno es anboꞌis sin, natuin sin nroim nanesib he napenin boꞌis naꞌko mansian.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab nok haan maꞌtaniꞌ mnak, “Tuaf reꞌ npirsai Kau naan, in ka npirsai Kau fa ꞌmees jah, mes in npirsai Tuaf reꞌ nhaefan Kau msaꞌ.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Fin karu atoniꞌ niit Kau, in niit Tuaf reꞌ nhaefan Kau msaꞌ.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Au ꞌuum he ꞌjair on reꞌ meꞌu ꞌbi pah-pinan ia. Maut he mansian ii arsin reꞌ npirsai Kau, ka nmonin fa nbin meisꞌokan.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Karu nmuiꞌ tuaf reꞌ nneen ma natniin Au Uab ein, mes ka nmoeꞌ natuin sin fa, Au ka ufeek fa in hukun. Fin Au sairt ii Au ꞌuum aꞌbi pah-pinan ia, ka he ufeek fa mansian ii in hukun, mes Au he ꞌsoi ufetin sin naꞌko sin sanat ma penu sin.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Mes mansian ii arsin reꞌ ntorak Kau ma ka ntoup fa Au Uab ein, anmuiꞌ in afeek rasi. Fin oras neon amsoupt ee neem, Uab ein reꞌ Au uꞌuab ꞌiit sin, of es reꞌ nafeek atoniꞌ humaf on reꞌ naan in hukun.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Natuin Au ka uꞌuab ꞌiit fa ꞌeik Au kaank aa kuuk. Mes Au uꞌuab ꞌeik Au Amaꞌ abit sonaf neno tunan In kanan. Fin In reꞌ naan es reꞌ anhaefan Kau. Ma in es reꞌ naprenat Kau nak, Au ro he uꞌuab ꞌak saaꞌ.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Au uhini msaꞌ ꞌak, In aprenat naan neiki ꞌmonit reꞌ amneot ma amnonot reꞌ ka natfeek niit fa. Es naan ate, Au uꞌuab utuin ahaa saaꞌ reꞌ Au Amaꞌ nreun he Au uꞌuab.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.