Gênesis 25
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Naiꞌ Abraham ansao ntein bifee jes, kaan ee bi Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Bi Ketura nahoniꞌ riꞌaan ein reꞌ ia: naiꞌ Simran, naiꞌ Yoksan, naiꞌ Medan, naiꞌ Midian, naiꞌ Isbak, ma naiꞌ Sua.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Naiꞌ Yoksan in aanh ein, esan reꞌ naiꞌ Seba ma naiꞌ Dedan. Naiꞌ Dedan in suufk ein, esan reꞌ: atoin Asuras, atoin Retus, ma atoin Reumas.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Naiꞌ Midian in aanh ein esan reꞌ: naiꞌ Efa, naiꞌ Efer, naiꞌ Henok, naiꞌ Abida ma naiꞌ Erdaa. Sin ok-okeꞌ reꞌ ia, ain Ketura in sufan.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 — ausente —
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 — ausente —
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 — ausente —
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 — ausente —
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 — ausente —
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Naiꞌ Abraham anmate nrair. Uisneno nfee tetus-athoen neu naiꞌ Isak ma in nmoni nbi tetus ao-minaꞌ ma mamut. Oras naan, naiꞌ Isak natua npaumaak oe haniꞌ Beer Lahai Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Naiꞌ Ismaꞌel in reetn ii on nai. In reꞌ naan, naiꞌ Abraham nok in fee tnanaꞌ ain Hagar sin anah. Ain Hagar naan, ain Saraꞌ in ate naꞌko pah Masir.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 — ausente —
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Naiꞌ Ismaꞌel anmaet oras in nmoin naan toon nautn es boꞌ tenu mhiut (137).
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Mes in suufk ein naan, anmamusun es nok es. Rarit sin npeꞌen ma natuan nbaits ok nmurai naꞌko Habira tar antea Sur, reꞌ anmanaak nok pah Masir, nkono ntean pah Asur.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Naiꞌ Abraham in anah naiꞌ Isak in reetn ii, es reꞌ ia.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Oras naiꞌ Isak ansao bi Ripka, naiꞌ Isak nmoin naan toon boꞌ haa. Bi Ripka in aamf ee, es reꞌ naiꞌ Betuel. In naof ee, es reꞌ naiꞌ Laban. Sin reꞌ naan atoin Aramas, naꞌkon pah Padan Aram.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Bi Ripka ka nahoniꞌ fa. Etun naiꞌ Isak anꞌonen ma ntoit UISNENO he nfei bi Ripka in apun. UISNENO nneen in onen naan, es naꞌ bi Ripka naꞌapuꞌ.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Bi Ripka nnaben ate, in naꞌapuꞌ riꞌaan koen. Riꞌaan ein naan anmasaapn ein piut nbin sin ainf ee apun. Onaim bi Ripka natenab am nak, “Nansaaꞌ am es riꞌaan nuaꞌ ein ia, on reꞌ ia?” Rarit in nataan neu UISNENO.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Ma UISNENO nataah ee mnak,
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Oras in neon ne ntea te, bi Ripka nahoniꞌ riꞌaan koen. Monen okeꞌ.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Ahuunt ee meꞌ-meꞌe, ma in aon ee maꞌfunuꞌ. Es naꞌ sin nakaanb ee naiꞌ Esau (reꞌ he noi on reꞌ kata es, reꞌ in aꞌmoufn ii ‘maꞌfunuꞌ’).
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Rarit naꞌ in orif. Mes oras in npoi, in nnaaꞌ in taatf ee in haen tikan. Es naꞌ sin nakaanb ee naiꞌ Yakop (reꞌ he noi on reꞌ kata es, reꞌ in aꞌmoufn ii ‘haen tikan’). Oras nahoniꞌ sin ite, naiꞌ Isak nmoin naan toon boꞌ nee jen (60).
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Oras riꞌaan koen naan naꞌnaen ate, naiꞌ Esau njair asekot. In nroim he natua nbi nasi. Mes naiꞌ Yakop atoin ataꞌas. In nroim he nbi-bi haa umi.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Naiꞌ Isak biasa nroim he neuk siis fui. Es naan ate, in nneek nanes-nesib naiꞌ Esau. Mes bi Ripka nneek nanesib naiꞌ Yakop.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Neot es, oras naiꞌ Yakop nahaan oef aknaaꞌ, naiꞌ Esau nfain neem naꞌko sekot. In nhae nmaet ma namnaah anmate msaꞌ.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Onaim in naꞌuab neu naiꞌ Yakop am nak, “Ako! Ho msoon maan kau oef meꞌ-meꞌe reꞌ ho muhaan ee naan. Maski kreꞌ-reꞌo, he au ꞌhaꞌtain! Au umnaah ka ubeiꞌ fa heen.” (Etun sin nteek ee te Edom, reꞌ he noi on reꞌ kata es, reꞌ in aꞌmoufn ii, ‘meꞌe’.)
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Rarit naiꞌ Yakop nataah am nak, “Reko, taat honiꞌ. Mes karu ho mfee kau ho hak aan moen unu naan feꞌ!”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Onaim naiꞌ Esau nataah am nak, “Ahh. Ma on saaꞌ naꞌ es reꞌ hak aan moen uun gui! Ho mpaar. Au umnaah ka ubeiꞌ fa heen. Ho msoon maan kau oef rabah he meik je neem. Au he ꞌuah een.”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Mes naiꞌ Yakop naꞌuab anteniꞌ mnak, “Airoo, taat honiꞌ. Ampao kreꞌ-kreꞌo. Ho msuup feꞌ mak, ho mnonaꞌ kau hak naan.” Onaim naiꞌ Esau nsuup on reꞌ naan.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Rarit naiꞌ Yakop ansono nfeen ee oef aknaaꞌ naan ma nfee ne nok utunuꞌ. Naiꞌ Esau nbukae nrari te, in nfeen annao kuun.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.