Atos 9

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Oras naan, naiꞌ Saulus ansair piut-piut ma nhaꞌmuiꞌ Usif Yesus Iin na. In naim ranan he nroor niis sin amsaꞌ. Es naan ate, in nnao neu aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 ma ntoit suur aprenat he neik sin neu aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin anbi sin uim oen ein et kota Damsik. In ntoit he karu in nateef nok apirsait ein neun Usif Yesus In Raan Aꞌhonis, et bifee ma atoniꞌ, in he nheek ma nfuut sin, ma nheer neik sin neun Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Antoupu nrair suur apreent ein naan ate, in nok in aok-bian sin annaon neun kota Damsik. Oras in nhaumaak kota reꞌ naan, nok askeken ate, piin es naꞌko neno tunan antahaꞌ natetab naiꞌ Saulus.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Onaim in ntaikobi ntea nain afu. Rarit in nneen hanaf es naꞌuab neu ne mnak, “Saulus! Nansaaꞌ am es ho mhaꞌmuiꞌ Kau on reꞌ ia?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Naiꞌ Saulus nataan am nak, “Sekau es reꞌ aꞌuabaꞌ ia, tua?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Oras ia, amfeen nai, ma mtaam nai meu kota naan. Anbi naan, Au of utoon ko saaꞌ reꞌ ho he mmoꞌe.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 In aok-bian sin annenan hanaf naan amsaꞌ, mes sin ka niit fa sekau-sekau. Onaim sin neek ein namnekun, tar antea sin ka fefaꞌ meseꞌ fa.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Rarit naiꞌ Saulus anfeen anhaek. In he nfei in maatk ein, mes in nforo nmaet. Onaim sin nnaaꞌ in aꞌniman, ma nok ne ntaam neu kota Damsik.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Neno tenu mfai tenu ꞌteme-ꞌteme, in ka niit fa saaꞌ-saaꞌ. Ma in ka naah am niun fa saaꞌ-saaꞌ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Anbi kota naan, anmuiꞌ apirsait es, kaan ee naiꞌ Ananias. Usif Yesus neem nakriir On neu naiꞌ Ananias nbi mnitas, ma nak ee mnak, “Ananias!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Usif Yesus nbaasn ee mnak, “Uum feꞌ! Ho mnao he maim Au atoin es. Amnao meu Raan Amneꞌo, meu atoin es in umi, kaan ee naiꞌ Judas. Anbi umi naan, ho muteef mok atoin es, kaan ee naiꞌ Saulus. In naꞌko kota Tarsus. Oras ia, in nꞌonen.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Au ꞌfeen naiꞌ Saulus amnitas amsaꞌ ma utoon ee mꞌak, ‘Of anmuiꞌ atoin es, kaan ee naiꞌ Ananias, neem nateef nok ko.’ Ho mnao he mtao ho ꞌnimam he in bisa niit anfain.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Mes naiꞌ Ananias nataah am nak, “On nai, Usiꞌ! Hai mneen amrair beno humaꞌ-humaꞌ anmatoom nok atoniꞌ reꞌ naan. In nhaꞌmuiꞌ niis Ho too kniunꞌ ein abitan Yerusalem. Tar antea sin suust ii, ka kreꞌ-reꞌo fa!
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Oras ia, hai mneen amteniꞌ nak, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein anfeen ee kuasat he neem ma nheek nain tuaf-tuaf reꞌ antaam natuin Ho Raan Aꞌhonis, tua.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Mes Usif Yesus naꞌuab anteniꞌ nok naiꞌ Ananias am nak, “Maski on naan amsaꞌ, mes oras ia ho ro he mnao! Fin Au ꞌpiir je goen he nfei ranan neu Kau, maut he in neik Rais Reko neu atoniꞌ naꞌko uuf ma pah bian, ma neu uisf ein, ma neu too Israꞌel amsaꞌ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Au of utoon ee, he in nahiin, nak haꞌmuꞌit humaꞌ mee es reꞌ npao nain je, natuin in npirsai ma nok Kau goen.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Anneen Usiꞌ In kabin on naan ate, naiꞌ Ananias annao neu umi naan, rarit in ntaam anbi naan. In ntao in aꞌniman anbi naiꞌ Saulus am nak, “Baꞌe! Usif Yesus reꞌ ho miit Ee nbi ranan oras ho uum, In neikn On es anreun kau he ꞌuum uteef ꞌok ko. In nreun kau he au ꞌonen ma ꞌtao au ꞌnimak ꞌeu ko, he ho bisa miit amfain. In nroim he ho mtoup In Asmaan Akninuꞌ amsaꞌ.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Oras naan, naiꞌ Saulus annaben ate, saaꞌ es on reꞌ ikaꞌ pohoꞌ anmouf naꞌko in maatk ein, ma in bisa niit anfain nain. Rarit in nfeen ma sin nasrain je.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 — ausente —
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ma in nnao ntaam anbi atoin Yahudis sin uim onen, ma in natoon neu sin am nak, “Mitniin mirek-rekoꞌ! Batuur-batuur Naiꞌ Yesus naan, Uisneno In Anah.”
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Areꞌ too mfaun ein ntakaꞌnaan ein ma nsanmakan neu naiꞌ Saulus in uaban naan. Es naan ate, sin naꞌuab ein am nak, “In reꞌ ia, es reꞌ nhaꞌmuiꞌ Usif Yesus Iin na nbi Yerusalem, aiꞌ kaah? Rarit in neem neu ia, he nheek sin ma neik sin nnaon neu aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein! On mee es reꞌ ia!?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Naiꞌ Saulus nroim he nakriraꞌ bukti mnak, Naiꞌ Yesus reꞌ naan, Kristus reꞌ Uisneno nbaꞌan nain Je naꞌko afi unuꞌ, he nsoun Ee neem. Naiꞌ Saulus nanoniꞌ nok maat-maat tar atoin Yahudis sin ka niis ee fa. Es naan ate, naiꞌ Saulus in akbeorn ii, naꞌnae piut naꞌko oras neu oras.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Ankono kreꞌo naꞌko oras naan, atoin Yahudis sin namin ranan he nroor niis naiꞌ Saulus.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Mes naiꞌ Saulus annaben nahiin sin tenab naan. Sin anpao naiꞌ Saulus fai-manas anbi enoꞌ ꞌpoꞌi kota naan, he nroor niis ne.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Onaim anbi fai jes ate, naiꞌ Saulus in aok-bian tuaf fauk neman, ma nfaf-bokiꞌ naan ee nbi ꞌkiꞌu, rarit nasaunt ee naꞌko baah-rame mnanuꞌ kota naan. Nok ranan naan, in naen nasaitan kota Damsik.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Rarit naiꞌ Saulus annao neu Yerusalem. Anbi naan, in he ntaam nabua nok Usif Yesus Iin na. Mes sin arsin namtausan naiꞌ Saulus, natuin sin nateenb ein am nak, in nmoeꞌ jon he njair on reꞌ antaam apirsait neu Usif Yesus. Rarit naꞌ in he nheek sin.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Mes anmuiꞌ atoin es, kaan ee naiꞌ Barnabas. In es reꞌ natefaꞌ naiꞌ Saulus nok Usif Yesus In haef ein anbi naan. In natoon neu sin areꞌ rasi reꞌ anjair neu naiꞌ Saulus anbi raan atnanaꞌ. In natoon nak naiꞌ Saulus nateef anrair nok Usif Yesus amsaꞌ. Ma Usif Yesus naꞌuab maat-maat nok ne msaꞌ. Naiꞌ Barnabas natoon amsaꞌ am nak, naiꞌ Saulus ro nabrain he natoon Usif Yesus In Raan Aꞌhonis neu abitan Damsik.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Annenan on naan ate, sin antoup naiꞌ Saulus. Rarit in natua nok sin anbi kota Yerusalem. In nabrain he naꞌuab anmatoom nok Usif Yesus In Rais Reko neu sekau-sekau, natuin in ka namtausan fa saaꞌ es.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 In nmakoniꞌ penit nok atoin Yahudis fauk reꞌ naꞌuab ein neik uab Yunani amsaꞌ. Mes sin ka nromin fa he ntoup in peint am in uab ein naan, onaim sin namin ranan he nroor niis ne.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Mes oras Usif Yesus Iin na annenan am nak, biak ein nateenb ein amreꞌut on naan ate, sin naen neik naiꞌ Saulus neu kota Kaisarea et tais je ninin. Rarit sin nreek ee he nnao nkoon neu in kuan, et kota Tarsus.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Rarit Usif Yesus Iin na reꞌ abitan propinsi Yudea, propinsi Galilea, ma propinsi Samaria, anmonin nok mamut. Sin nmaꞌbaab ein piut. Ma sin nmoeꞌ natuin Usif Yesus In nromin. Ma Uisneno In Asmaan Akninuꞌ nhaꞌtain sin neek ein.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Oras naan, naiꞌ Petrus biasa nnao neu bare-bare he nkius Usif Yesus Iin na. Anbi neon goes, in nnao nkius nonot apirsait abitan kuan Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Anbi naan, in nateef nok atoin es, kaan ee naiꞌ Eneas. Atoniꞌ naan anbua. Toon faun nggoen, in ka nfeen niit fa naꞌko in hara ꞌtupaꞌ.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Naiꞌ Petrus naꞌuab neu ne mnak, “Eneas! Oras ia, Yesus Kristus narekoꞌ ko. Onaim ho mfeen nai! Amkikin ho bare ꞌtupaꞌ!”
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Oras abitan kuan Lida ma kuan Saron niit naiꞌ Eneas nareok on naan ate, sin arsin anpirsain neun Usif Yesus.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Oras naan, anmuiꞌ bifee jes, kaan ee bi Tabita, reꞌ natua nbi kota Yope et tais je ninin. (Bifee naan, in kanan neik uab Yunani te nak, Dorkas, reꞌ neik hit uab ii te nak ‘ruus’). In npirsai neu Usif Yesus. In nmoeꞌ arekot piut neu in aok-bian sin, ma nturun areꞌ amaꞌmuiꞌt ein.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Oras naan, ain Tabita nameen, rarit in nmaet. Onaim sin naniu in taꞌun, ma sin nꞌaum goe, rarit sin natuup ee nbi in keꞌen abit fafon.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Oras naan, sin nnenan nak naiꞌ Petrus natua ntahan nbi kuan Lida. (Kuan naan, in aꞌroon ii neno steen es, karu tnao hae taꞌko kota Yope.) Rarit sin nhaefan tuaf nua he nnaon naskau naiꞌ Petrus am nak, “Aam! Hai miskau ko, he mkoen om uum rabah meu Yope.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Anneen haan askaut naan ate, naiꞌ Petrus nok nain sin. Antean bare naan ate, naiꞌ Petrus antaam ma nsae nkoon anbi ain Tabita in keꞌen. Keꞌen naan naheun nok bifee banuꞌ reꞌ neman ma nkaen nmeiꞌ-meiꞌ jok. Sin nakriraꞌ sin baur paekn ein ma pake bian antein reꞌ ain Dorkas ansoo sin, oras in nmoin feꞌ.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Naiꞌ Petrus anreun sin he npoin ok-okeꞌ naꞌko keꞌen naan. Onaim in nriꞌtuu ma nꞌonen. Rarit in nabaniꞌ neu amates naan ma naꞌuab am nak, “Ain Tabita! Amfeen nai, tua!” Nok askeken ate, bifee naan anfei in matan. Oras in nkius niit naiꞌ Petrus, in nfeen ma ntook.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Rarit naiꞌ Petrus annaaꞌ in aꞌniman ma nfiit nafeen ee. Onaim naiꞌ Petrus noꞌen bifee baun ein ma tuaf bian anbi naan, he nanaꞌat bifee amonit naan neu sin.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Rasi naan matonaꞌ anbi kota Yope no mes-meseꞌ, tar antea too mfaun ii anpirsain neun Usif Yesus.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Naiꞌ Petrus natua nabaar anbi bare naan feꞌ, nbi atoin es in umi. Atoniꞌ naan, kaan ee naiꞌ Simon. In meup goe es reꞌ nakninuꞌ pasu.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.