Atos 4
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA
1 Oras naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis naꞌuab ein nok atoniꞌ fauk feꞌe te, kaes kouꞌ guin neman. Kasen naan esan reꞌ: aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tuaf bian naꞌkon partei pirsait Saduki, ma aꞌnaak paot Uim Onen Uuf. Sin neman he nmatoen nok naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Kasen naan natoꞌon naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis, natuin sin nua sin natoon neu too mfaun am nak, “Naiꞌ Yesus anmoni nfain naꞌko In aꞌmaten! Nok ranan naan, In nfei ranan neu amaets ein he nmoni nfanin amsaꞌ.”
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Onaim sin nreun tuaf he nheek sin nua sin. Mes, natuin maans ii nmaeb jen, onaim sin nataam sin nua sin anbi bui. He nokaꞌ on naan ate, naꞌ anparikas sin rasi.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Mes naꞌko tuaf ein reꞌ anromin he nneen ma ntoup haef ein sin noinꞌ ein, tuaf amfaun anmanauk ein nak saaꞌ-saaꞌ reꞌ haef ein nanoniꞌ sin reꞌ naan, ro batuur. Es naan ate, tuaf-tuaf neman ma naꞌbaab ein piut, tar antea of oniꞌ sin buꞌ-buaꞌ tuaf nifu niim.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Nokaꞌ on naan ate, atoin Yahudis sin aꞌnaet ein nabuan anbin kota Yerusalem. Sin esan reꞌ: aꞌnaakt ein, atoni mnais haart ein, ma tunggur agama Yahudi sin.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak kouꞌ goe msaꞌ nok anbi naan. In kaan ee, naiꞌ Hanas. Aꞌnaet bian antein, esan reꞌ naiꞌ Kayafas, naiꞌ Yohanis, naiꞌ Aleksander, ma naiꞌ Hanas in uim je nanan sin nokan anbin naan amsaꞌ.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Oras sin arsin antaam nabuan ate, sin nreek tuaf he neik naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis, he sin nateef nok sin. Oras sin nua sin ntaman nrarin ate, aꞌnaet ein natanan am nak, “Anmoeꞌ on mee mꞌes reꞌ hi bisa mirekoꞌ atoin ameen buaꞌ naan? Hi mpaek kuasat miꞌko sekau? Ma sekau es reꞌ anreun ki he hi mibrain he mmoeꞌ on reꞌ naan?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Rarit Uisneno In Asmaan Akniunꞌ ee nhaꞌtain naiꞌ Petrus in nekan. Onaim in nataah am nak,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Atkisu te, hi on reꞌ he mmakaꞌrasiꞌ mok kai, natuin hai mturun ma mirekoꞌ atoin ameen buaꞌ tuaf es. Onaim hi mitaan kai, hai mirekoꞌ atoniꞌ naan, mpaek sekau in kuasa?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Onaim au he utoon ꞌeu ki on nai: amaꞌ sin arki mimnau atoin Nasaretas es, reꞌ In kaan ee Naiꞌ Yesus. In es reꞌ Kristus, reꞌ Uisneno nruur ma nreek nain Je naꞌko unuꞌ. Ma hi es reꞌ amkuus miꞌpeit Ee nbi hau nehe. Mes Uisneno namonib nafainꞌ Ee naꞌko In aꞌmaten. Au ꞌroim he sin amaꞌ arki mok too Israꞌel ok-okeꞌ mihiin mak hai mirekoꞌ atoin ameen buaꞌ reꞌ ia, meik Naiꞌ Yesus reꞌ ia In kuasan.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ matuꞌi nrair anmatoom nok Naiꞌ Yesus reꞌ ia mnak,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Anbi pah-pinan ia no mes-meseꞌ, Uisneno ka nfei fa ranan ꞌtetaꞌ he nsoi nafetin kit taꞌko hit saant am penu sin. Suma arahaa ranan meseꞌ, es reꞌ Naiꞌ Yesus. Karu ka In fa te, ka tiit fa es, reꞌ bisa nfee kit aꞌhonis.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Atooks ein anbin naan nahinin nak, naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis, sin nua sin too amonot, ka on fa askoort ein. Mes sin nsanmakan, natuin sin nua sin naꞌuab ein maat-maat ma nabranin. Sin nahinin nak nua sin aꞌhakef meseꞌ ma ꞌnaof meseꞌ nok Naiꞌ Yesus.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Etun sin amninuꞌ-mniun ein, ma ka fefaꞌ meseꞌ fa. Saaꞌ antein, atoniꞌ reꞌ nareok naꞌko meen buaꞌ naan anhaek nakeit nok naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis anbi naan.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Rarit sin nreun Naiꞌ Yesus In haef ein nua sin nak, “Hi mpoi mtahan meu moneꞌ.” Onaim sin naꞌuab ein he namin ranan he namouf sin.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Sin nmaktaan ein am nak, “On mee? Hit he tmoeꞌ sin on mee? Natuin abitan kota Yerusalem ok-okeꞌ nahinin nak sin reꞌ naan es reꞌ nmoeꞌ rais sanmakat ia. Hit he tpeen teik uab saaꞌ attein? Fin rasi ia mamnitaꞌ maat-maat.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Reko nneis, hit taim ranan he rasi ia maꞌkubaꞌ ma maꞌkoroꞌ, ma kais natoon on anbi mee-mee. Reko nneis, hit akaꞌtau sin ma taꞌkuaꞌ sin, he sin kais anfeen noniꞌ antein anmatoom nok Naiꞌ Yesus In Raan Aꞌhonis. Karu sin ka natninan fa te, of sin nahinin, aa oo!”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Rarit aꞌnaet ein noꞌen nataam sin ma naꞌuab neu sin am nak, “Amneen mirek-rekoꞌ! Ka nabeiꞌ fa he mfee noniꞌ amtein anmatoom nok Naiꞌ Yesus!”
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Mes naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis natahan am nak, “Bait hi mitenab mirek-rekoꞌ, tua. Mee es reꞌ reko nneis? Tatuinaꞌ hi preent ii te, es reꞌ reko nneis ii oo, aiꞌ tatuinaꞌ prenat Uisneno?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Hai miit meik hai maatm ein, ma hai mneen meik hai ruikm ein areꞌ kanan rasi namfau. Nansaaꞌ am es hai bisa mimninuꞌ? Hai ro he mitoon rasin naan!”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Mes aꞌnaet ein reꞌ antokon ma nꞌaaꞌ rasi naan, antaar antein sin. Rarit sin nafetin tua nua ein naan, natuin sin ka nahini ntenin fa neu he nhukun sin nok saaꞌ. Ma sin namtaun amsaꞌ, kar-karu too mfaun ein antaisibun. Fin too mfaun ein anboꞌis Uisneno In kanan, natuin atoin ameen buaꞌ naan nareko nrair.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 (Atoin ameen buaꞌ naan, nameen naan toon boꞌ haa nneis, es naꞌ in bisa nnao naan.)
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Oras sin nafetin naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis, sin nua sin antebi nfanin ma natefan nok sin aok-bian sin. Rarit nua sin natonan sin areꞌ uab ma taras reꞌ sin nneen sin naꞌko aꞌnaet ein.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Anneen anrair on naan ate, sin aok-bian sin nabuan nok nekaf meseꞌ, ma anꞌoen ein am nak, “Uisneno, Akuasat Afin-finit. Uisneno Amoꞌet-Apakaet neno tunan ma pah-pinan nok in afan.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Unuꞌ te, Ho Asmaan Akninuꞌ anpaek kaꞌo Daut anjair Ho mafefa kninuꞌ, he ntui nain rasi anmatoom nok atoniꞌ reꞌ anraban Naiꞌ Yesus am nak:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Areꞌ usif pah-pinan nabuan he sin nmakenan ma nmaraban Uisneno.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Namneo, saaꞌ reꞌ kaꞌo Daut antui nain je naan, njari nrair oras ia. In aꞌmoufn ii mamniit een. Anbi kota ia in nanan, usif Herodes ma gubernur Pontius Pilatus nabuan nok hai atoni mnais ein pah Israꞌel, ma nok aꞌnaakt ein naꞌkon pah bian. Sin arsin namin ranan he nraban Naiꞌ Yesus, Tuaf reꞌ Uisneno Ho mbetis main Je ji.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Mes oras ia, hai mihiin namneo-namneo mak, areꞌ saaꞌ ein naan antoom Uisneno Ho romim, natuin saaꞌ reꞌ Ho mufeek main je mbi afi unuꞌ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Koi Usiꞌ Ho miit! Fin oras ia, sin nꞌakaꞌtau kai. Onaim hai mbaiseun ma mtoit Ko Usiꞌ, amfee kai neek haꞌtanis, he oras hai mnao ma mitoon Rais Arekot anmatoom nok Naiꞌ Yesus, kais nok neek amtaus.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Hai mtoit Ko, he mfee kai kuasa, he hai bisa mirekoꞌ areꞌ ameent ein. Ma hai mtoit kuasa msaꞌ he hai mmoeꞌ areꞌ rais sanmakat humaꞌ-humaꞌ he sin nahinin nak, kuasat naan in amneemn ii naꞌko Atoni Kninuꞌ reꞌ Uisneno nreek haefn Ee, es reꞌ Naiꞌ Yesus. Hai onen naꞌtuuk ma naꞌpaar on reꞌ naan, tua!”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Oras sin nꞌoen ein on naan ate, umi reꞌ sin nabuan anbi naan, naꞌhasuꞌ. Ma sin arsin annaben Uisneno In Asmaan Akninuꞌ antaam neu sin. Rarit sin npoin ma natoon Uisneno In Rais Reko nok maat-maat.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Onaim areꞌ apirsait ein neun Naiꞌ Yesus, sin nekaf meseꞌ ma ansaof meseꞌ, ma nmanekan es nok es. Ka tiit fa apanit, fin sin nmabatin es nok es. Bareꞌ mee reꞌ tuaf es iin ja, anfee je he sin arsin npaek namnes-nesan.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ma Uisneno nfee In kuasat neu In haef ein, he natonan neun too mfaun ein am nak, “Usif Yesus anmoni nfain naꞌko In aꞌmaten. Ma hai miit amrair Je meik hai maatm ein kiim.” Rarit Uisneno nfeen sin tetus natho-hoe.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 — ausente —
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 — ausente —
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.