Atos 28
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVI
1 Oras hai mtea mrair nok ao-minaꞌ mbi meot ee te, naꞌ hai mihiin mak bare naan, puru Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Abitan puru naan antoup kai nok reko. Natuin oras naan naꞌuur, ma mainiikn ii kah een, onaim sin nahuup ein ai, rarit sin nak kai he mraar.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Naiꞌ Paulus nsiun nok hau metoꞌ msaꞌ. Oras in npaan hau ngguin neu ai, nok askeken ate, kaun araut es anpoi neem, natuin in ka nabeiꞌ fa maputuꞌ. Onaim kaunaꞌ naan, anrau ma naꞌkiiꞌ anbi naiꞌ Paulus in aꞌniman.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Oras abitan Malta niit kaunaꞌ naan naꞌkiiꞌ anbi naiꞌ Paulus in aꞌniman ate, sin naꞌuab ein es nok es am nak, “Of oniꞌ atoniꞌ ia, aroor atoniꞌ. Maski tais je feꞌ nafeitn ee te, in uan ii on naan. Etun es in ka bisa fa he nmoin. Sekau es reꞌ anmoeꞌ reꞌuf te, of in nseu fuan.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 — ausente —
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 — ausente —
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ka naꞌroo fa naꞌko bare naan, gubernur ee in soonf ein ma in auf mainuan ein. Gubernur puru naan, kaan ee naiꞌ Publius. In neem anseun kai nbi tais je ninin, rarit in naskau kai he hai mitua mok ne nbi in sonaf. Anbi naan, in nꞌurus kai neno teun.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Oras naan, gubernur ee in aam hoinf ee nameen. In nkuan on. Onaim naiꞌ Paulus annao nkius goe nbi in keꞌen. Rarit in npooh goe, ma anꞌoen ee. Onaim in nareok nain.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Oras sin niit gubernur ee in aamf ee nareok on naan, amenat bian amsaꞌ neman neu naiꞌ Paulus. Sin ntotin he narekoꞌ sin. Onaim in narekoꞌ sin imsaꞌ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 — ausente —
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 — ausente —
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Hai mnao kreꞌo-kreꞌo, tar hai mtea kota Sirakusa et puru Sisilia. Hai misnaas ambi naan neno teun.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Miꞌko naan, hai mnao mteniꞌ mibnono haa Sisilia in ninin, rarit hai mtea kota Regium. Nokaꞌ te, anin naꞌko pasaꞌ haaꞌ-nuaꞌ nfuu nok maꞌtaniꞌ, onaim hai mnao mkoon ma bnao naan in nanapaꞌ. Anmeu te, hai mtea kota Putioli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Anbi naan, hai msaun misaitan abnao naan. Rarit hai mnao maim Naiꞌ Yesus in apirsait ein anbi bare naan. Oras hai miteef mok sin, sin ntotin he hai mitua mok sin. Onaim hai mitua mtahan mok sin neno hiut. Rarit hai mnao raan metoꞌ meu kota Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Oras apirsait ein abitan kota Roma nnenan nak hai he iim meu kota Roma, sin neman nseun kai nbi raan atnanaꞌ. Bian nateef kai nbi ꞌmasaꞌ Apius; bian nateef kai nbi baer jes, kaan ee Ropo Teun. Oras naiꞌ Paulus niit sin on nai te, in nboꞌis Uisneno, ma in neekn ee natea.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Oras hai mtea kota Roma, [soraurs ein nataam atoin bui ngguin neu bui.] Mes naiꞌ Paulus, sin ka nataam ee fa. Sin nkoon ee, he in nseeb kuun umi. Anbi naan, in natua nok soraurs es, reꞌ npao goe fai-manas. Sin aꞌniimk ein nua sin anmatopub sin nok korenit.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Neno tenu nkono te, naiꞌ Paulus naskau atoni mnasiꞌ Yahudi nbi bare naan, he neem nateef nok ne. Oras sin nabuan, in natoon neu sin am nak, “Aok-bian arki! Au ꞌuum aꞌtea ia, natuin atoin Yahudis sin anheek kau anbi Yerusalem. Rarit sin nanaꞌat kau neu anaaꞌ aprenat pah Roma. Te kaah, au ka ꞌmuiꞌ fa sanat. Au ka ꞌmoeꞌ fa sanat saaꞌ-saaꞌ reꞌ anraban neu hit atoin Yahudis. Au ka ꞌmoeꞌ fa sanat saaꞌ-saaꞌ amsaꞌ reꞌ anraban hit atoran harat, reꞌ hit ttoup tain sin taꞌko hit beꞌi-naꞌi sin.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Anaaꞌ apreent ein anparikas anrair au rais ji nbi nee. Mes sin ka niit fa au sanat meseꞌ msaꞌ, reꞌ anmatoom nok hukun aꞌmaten. Etun sin he nafetin kau.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Mes aꞌnaet ein atoin Yahudis ka ntoup fa rasi tfekaꞌ naꞌko anaaꞌ aprenat reꞌ nak he nafetin kau. Es naan ate, au usaeb ukonob au rais ji ꞌeu pah Roma in uun ia. Au ꞌmoeꞌ on naan, mes au ka ꞌmuiꞌ fa tenab he utraak au atoin Yahudis sin.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Rasi naan, es reꞌ anmoeꞌ kau tar au uskau he hit tabua tbi ia. Maut he hit bisa taꞌuab saaꞌ reꞌ hit atoin Yahudis atpa-pao goe: etun hit tharap Usif reꞌ Uisneno he nreek Ee neem, he nfee ꞌhonis neu kit too Israelas. Rasi reꞌ ia, in kakain tar sin nfuut kau nok korenit reꞌ ia, tua.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Rarit sin natahan am nak, “Antea oras ia, hai ka mtoup miit fa suurt es naꞌko Yudea reꞌ he natoon kai nok ho rasi. On naan amsaꞌ, reꞌ amneemt ein naꞌko naan, sin ka naꞌuab niit fa ho rais ji, tua.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Mes hai mroim he mneen saaꞌ reꞌ ho mpirsai mrair je, natuin hai mneen amrair ambi mee-mee, nak too mfaun ein anpenan pukan Kristen sin noniꞌ. Mes amneon ii, on mee te, hai ka mihiin maan ee fa. Onaim ho muretaꞌ miit kai, tua.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Onaim sin akoran he naim nanan oors es, he nateef anfanin. Antea in oors ate, too gui mfaun ii kah een neem nabuan anbin naiꞌ Paulus in umi. Onaim in nmurai naretaꞌ sin Uisneno In aprenat. In nait kaꞌo Musa in tuis ein, ma Uisneno In mafefa kniunꞌ ein bian sin tuis ein, he nheer sin he npirsain neun Naiꞌ Yesus. In naꞌuab naꞌko nok-nokaꞌ antea maans ii nmaeb.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Oras sin nneen anrair naiꞌ Paulus in uaban, bian anpirsain, mes bian kahaf.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Sin nasurin es nok es, tar tuaf bian he nfanin. Mes naiꞌ Paulus naꞌuab am nak, “Tebe! Hi surin reꞌ ia, natai nok saaꞌ reꞌ Uisneno In Asmaan Akniunꞌ ee natoon nain sin neu kaꞌo Yesaya
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 mnak,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Natuin atoniꞌ reꞌ pah ia, sin neek ein ro fatu.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Onaim naiꞌ Paulus natuꞌub in retaꞌ naan, ma naꞌuab am nak, “On nai, aok-bian arki! Hi ro he mihiin mak, oras ia, Uisneno nabarab anrair he nsoi nafetin neu atoniꞌ ꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis fa, natuin sin nromin he nneen ma natniin Ee.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Naiꞌ Paulus naꞌuab anrair on naan ate, too mfaun ein naan ansisaꞌen. Mes sin nteenb ein ii ka natefan fa, natuin sin nasurin es nok es.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Naiꞌ Paulus natua nbi uim sebaꞌ naan, antea toon nua. In ntoup sekau-sekau reꞌ neman neu ne, nok neek marine.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Nok ranan naan, in napein mainuan he naretaꞌ Uisneno In aprenat, ma nanoniꞌ Usif Yesus In Raan Aꞌhonis neu sin. In naꞌuab nok neek abrain, ma ka tiit fa ꞌekaꞌ msaꞌ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.