Atos 23

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Antean naan ate, sin nreun naiꞌ Paulus he naꞌuab namneob on. Rarit in nkius narek-rekoꞌ atoin ein reꞌ naan, ma naꞌuab am nak, “Aok-bian arki! Au ꞌhake ꞌbi ia, nok neek amneot. Uisneno nahiin kau naꞌko au aanꞌ-anaꞌ tar antea neno ia, au neek ii kninuꞌ.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Anneen naiꞌ Paulus naꞌuab on naan ate, naiꞌ Ananias, in es reꞌ anjair aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak koꞌu, natoꞌon nmaet. Onaim in naprenat tuaf reꞌ nhaken nhaumaak naiꞌ Paulus am nak, “Ampaas maan ee paap es neu reꞌ feef naan!”
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Onaim naiꞌ Paulus in ntoin naiꞌ Ananias am nak, “Of Uisneno npaas anbaras ko. Fin ho on reꞌ nii reꞌ feꞌ nseet anrari nbi kotin, mes in naan ee naem ein ansoor goe. Ho mtoko mbi ia, ma mmoeꞌ ho tuam ii, on reꞌ atoni kninuꞌ. Rarit ho he mhukun kau, natuin hit atoran harat. Mes ho reꞌ naan amtanhai atoran naan amsaꞌ, oras ho mreun he npaas kau.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Anneen naiꞌ Paulus naꞌuab on naan ate, atook apaumaakt ein nakain ee mnak, “Hoe! Ho ka muꞌbeiꞌ fa he muꞌuab on reꞌ naan neu hit aꞌnaak koꞌu!”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Onaim naiꞌ Paulus nataah sin am nak, “Tebe, oo? Karu on naan, au uꞌpaarn ok ꞌeu ki, te au ka uhiin fa nak, in reꞌ nee, hit aꞌnaak koꞌu. Batuur, Uisneno npaek tuaf he ntui nain nak, ‘Ka nabeiꞌ fa he hi miꞌuab reꞌuf meu hi aꞌnaakt ein.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 — ausente —
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 — ausente —
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 — ausente —
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Onaim afeek rasi naan anmatoen, tar antea taisiub koꞌu. Rarit anmuiꞌ tungguru naꞌkon partei Farisi anhaken ma anpeis naiꞌ Paulus. Sin naꞌuab ein nak, “Atoniꞌ ia, ka nsaan fa! Kais-kaisaꞌ anmuꞌi smanaf, aiꞌ Uisneno In ameput sonaf neno tunan es, reꞌ neem naꞌuab nok ne!”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Tunggurun naan, naꞌuab anrarin on reꞌ naan, mes sin nmatoes ii maineun besi, tar soraru ꞌnakaf naan anmurai namtau. In natenab nak kais-kaisaꞌ sin nꞌusaꞌ niis naiꞌ Paulus. Onaim in nreun soraurs ein ansanun he nheer nataam naiꞌ Paulus neu benteng.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Mabeꞌ te, Usif Yesus neem naꞌkriir On neu naiꞌ Paulus. Ma In nhaꞌtain naiꞌ Paulus in nekan am nak, “Paulus! Ho kais mumtau! Oras ia, ho muꞌuab amrair anmatoom nok Kau nbi Yerusalem ia. Mumnau murek-rekoꞌ! Of ho ro he muꞌuab on reꞌ naan anbi Roma amsaꞌ.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 — ausente —
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Sin nsuup anrarin on naan ate, sin nnaon natoon aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, nok atoni mnasiꞌ harat Yahudi sin am nak, “Sin amaꞌ arki! Hai msuup amrair mak, hai ka mroim fa he miah-miun, karu hai ka amroor miis naiꞌ Paulus fa feꞌ.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Hai roim ein nggui on nai: amaꞌ sin ro he mnao mbaiseun soraru ꞌnakaf, he mtoit je he meik maan naiꞌ Paulus neu baer feek rais pirsait. Ammoeꞌ on reꞌ hi he mparikas mifaniꞌ in rasi. Of hai mseun sin ambi raan atnanaꞌ, he hai mroor miis ne.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Mes naiꞌ Paulus aan moen feuꞌf es anneen sin rais akorat naan. Rarit in naen neu benteng ma natoon neu in babaf.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Anneen anrair aan mone naan in haan tonas ate, naiꞌ Paulus noꞌen naan soraru ꞌnakaf es am nak, “Ia, au anah. Ho meik je mnao rabah meu ho aꞌnakat, fin in he natoon naan uab es.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Onaim sorarus naan neik aan mone naan neu in soraru ꞌnakaf. In natoon am nak, “Aam! Naiꞌ Paulus reꞌ hit ttaahn ee naan, in nreun kau he ꞌeik aan mone ia neem neu ko. In he natoon naan ko rais maꞌtan-tain es.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Rarit soraru ꞌnakaf naan anheer neik riꞌanaꞌ naan neu baer ruumn es, he sin nua sin anmesen. Onaim in nataan ee mnak, “Ho he mutoon kau uab saaꞌ?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Rarit riꞌaan mone naan natoon ee mnak, “Anmuiꞌ naan atoin Yahudis fauk anmaꞌakoran he sin nroor niis au babaꞌ, naiꞌ Paulus. Sin he neman ntoit ko, tua, he nokaꞌ te, ho meik au babaꞌ mnao meu baer feek rais pirsait. Nak, sin aksaaꞌ ein he nparikas au babaꞌ in rais je namnuut.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Mes ho kaisaꞌ mutuin sin roimk ein naan, tua. Natuin of anmuiꞌ naan tuaf boꞌ haa, sin of anpao ki nbi ranan he nroor niis au babaꞌ, naiꞌ Paulus. Natuin sin nsuup anrarin nak, sin ka naah-ninun fa, karu sin ka nroor naan fa feꞌ au baab Paulus. Oras ia, sin nabaarb ein anrarin. Suma sin npao ko, he ho mtoin mak saaꞌ, tua.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Anneen anrair aan mone naan in uabn ii te, soraru ꞌnakaf naan nak ee mnak, “Ho kais mutoon meu tuaf es, mak ho uum mutoon kau rasi ia.” In naꞌuab anrair on naan ate, in nreun aan mone naan he nfain.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Rarit soraru ꞌnakaf koꞌu naan, noꞌen in soraur aꞌnakat tuaf nua. In naprenat sin am nak, “Mibarab maan sorarus, tuaf natun nua; ma sorarus reꞌ ansae bikase, tuaf boꞌ hiut; ma sorarus amneik aunu, tuaf natun nua. Hi mnao nai mabeꞌ ia, anreuk seo, amnao meu kota Kaisarea.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Hi mibarab bikaes es neu naiꞌ Paulus. Hi mnao maat ee nok rek-reko, ntea gubernur Feliks.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Rarit in ntui surat neu gubernur Feliks nak, on nai:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Amaꞌ gubernur Feliks reꞌ au ꞌhormaat ꞌain je. Tabe, tua. Ao-minaꞌ ao-reko naꞌko kau, Klaudius Lisias.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Atoniꞌ reꞌ au ꞌsoun ee neem neu ko ia, kaan ee naiꞌ Paulus. Atoin Yahudis sin anheek je, arakreꞌo te, sin he nroor niis ne. Neno naan, au soraurs ein es anheer napoitn ee naꞌko atoin Yahudis sin aꞌniimk ein. Rarit au uhiin amsaꞌ nak in nmuiꞌ hak too Romas.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Au ꞌaim he uhiin, nansaaꞌ am es atoin Yahudis sin he nroor goe. Etun es au ꞌeik je nnao neu atoin Yahudis sin baer feek rais pirsait.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Mes sin ka napein fa in nsaan saaꞌ-saaꞌ. Batuur, in ka nmoeꞌ fa maufinut saaꞌ-saaꞌ. Onaim atoniꞌ ia, in ka bisa fa he ntaam bui, ma ka nabeiꞌ fa he thukun taꞌmaet je. Te kaah, afeek rasin reꞌ anbin baer feek rais pirsait naan, sin nmatoen, natuin sin noink ein anmatoom nok rais pirsait ein nasurin. Onaim au ꞌeik atoniꞌ ia anbi benteng.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Nokaꞌ te, au upein hanaf nak, atoin Yahudis anmaꞌakoran nrarin he sin nroor goe. Onaim au es reꞌ uprenat he sin neik je neem neu ko, tua. Au utoon amsaꞌ ꞌeu atoin Yahudis sin reꞌ anmakaꞌrais ein nok atoniꞌ ia, he sin neman nbaiseun ko. Maut he ho es reꞌ amneen kuum naꞌko sin, saaꞌ reꞌ sin nasaan ee neu ne.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Rarit soraurs ein reꞌ naan nabaarb ein nrarin, he nanaobaꞌ prenat naꞌko sin soraru ꞌnakaf. Mabeꞌ reꞌ naan, sin nok nain naiꞌ Paulus annaon tar antea kota es, kaan ee, Antipatris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Nokaꞌ te, soraur asae bikaes ein ee, sin nnaon naat naiꞌ Paulus ankoon tar antea kota Kaisarea. Mes sorarus bian sin, antebin nfanin neun Yerusalem.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Oras sin ntean Kaisarea te, sin nnonaꞌ surat naan neu gubernur. Ma sin nanaꞌat naiꞌ Paulus neu ne msaꞌ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Anrees anrair surat naan ate, gubernur ee nataan naiꞌ Paulus am nak, “Ho atoniꞌ muꞌko mee?”
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Anneen naiꞌ Paulus nak on naan ate, gubernur ee nahiin nain nak naiꞌ Paulus anmuiꞌ hak too Romas. Rarit in naꞌuab am nak, “Au es reꞌ anaaꞌ aprenat aꞌbi ia. Onaim au es reꞌ he ufeek ho rasi. Mes hit tpao tuaf ein reꞌ sin natraak ko ntea ia, henaꞌ au uprikas ho rasi.” Rarit in nreun in soraurs ein he ntahan naiꞌ Paulus anbi sin baer jes anbi sonaf gubernur, reꞌ nahunu te usif Herodes anmoeꞌ nain je.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.