Atos 21
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Hai mmanseon amrair mok atoni mnasiꞌ Kristen sin naꞌkon kota Efesus nok neek susat ate, hai msae bnao oe, rarit hai mnao mkoon meu puru Kos. Nokaꞌ te, hai mok abnao oe naan, ma hai mtean puru Rodos. Miꞌko naan, hai mnao mkoon mok abnao oe meu kota Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Anbi naan, hai msaun miꞌko bnao oe naan. Rarit hai msae meu bnao oe ꞌtetaꞌ, reꞌ he nnao neu propinsi Finisia, anhaumaak Siria. Oras hai msae bnao oe reꞌ naan, sin nasaeb nain bonit, ma hai mnao.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Hai mnao ka ꞌroo fa te, hai mkius miit puru Siprus anbi hai ꞌnimam aꞌrii, mes hai mnao mkoon goah, tar amtea ma misanut bonit anbi kota Tirus et propinsi Siria. Anbi naan ate, sin he nasanut abnao oe in abruaꞌ ein.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Natuin sin nasaun ein bareꞌ feꞌ, hai msaun ma mnao maim apirsait ein. Oras hai miteef mok sin, hai mitua mok sin neno hiut. Apirsait ein abitan naan, napenin hanaf naꞌko Uisneno In Asmaan Akninuꞌ, he ntaar naiꞌ Paulus he kaisaꞌ nnao nkoon neu Yerusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Neno hitu nkono te, hai mfain meu bnao oe naan. Apirsait ein ok-okeꞌ, et bifee-atoniꞌ, anaꞌ-koꞌu, mnasif am munif, annao naat kai ntea tais je ninin. Anbi naan, hai mriꞌtuu ok-okeꞌ ma mꞌonen.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Rarit hai mmanseon, ma hai msae meu bnao oe naan, onaim sin nfanin ok-okeꞌ.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Hai mfeen miꞌko Tirus, rarit hai meis mok kota Ptolemais. Anbi kota naan, hai msaun miꞌko bnao oe, ma hai mnao maim apirsait ein. Hai miteef mok sin, rarit hai mtook mok sin neno meseꞌ.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Nokaꞌ te, hai mok abnao oe naan, amnao mteniꞌ miꞌko naan, ma mtea kota Kaisarea. Anbi naan, hai mnao mitua mbi naiꞌ Felipus in umi. In reꞌ naan, es reꞌ neik nahun-hunun Usif Yesus In Rais Reko anbi naan. In tuaf es naꞌko tuaf hiut reꞌ sin npiir sin anbin Yerusalem he nbatin bukae neu baun ein.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Naiꞌ Felipus anmuiꞌ aan feto haa. Uisneno npaek sin njarin In mafefa kninuꞌ he natoon In romin.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Oras hai mtook mok sin of neno fauk ate, atoin es, kaan ee naiꞌ Agabus, neem naꞌko propinsi Yudea. Uisneno npaek je he njair In mafefaꞌ kninuꞌ he natoon Uisneno In romin amsaꞌ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 In neem nateef nok kai. Rarit in nait naiꞌ Paulus in pasu ꞌfutuꞌ, ma in nfuut in haen-niman nok pasu ꞌfutuꞌ naan. Rarit in nak, “Uisneno In Asmaan Akninuꞌ naꞌuab on nai: ‘Pasu ꞌfutuꞌ reꞌ ia in tuan ii, of atoin Yahudis sin anpuun ee nahuum on reꞌ ia anbi Yerusalem. Rarit sin nanaaꞌt ee neu atoniꞌ ꞌtetaꞌ sin aꞌniimk ein.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Amneen atoniꞌ reꞌ naan in uab ein te, hai mtoit batuur-batuur meu naiꞌ Paulus, he kaisaꞌ nnao nkoon neu Yerusalem. Hai, reꞌ in aanh ein kai, ma apirsait ein abitan bare naan, antotin on reꞌ naan amsaꞌ.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mes in ntoin kai mnak, “Kahaf! Nansaaꞌ am es hi mkae on naan? Hi mmoeꞌ he mhaꞌfeen au nekak. On nai! Anmuiꞌ tuaf reꞌ ka nroim kau fa, natuin au utuin Usif Yesus. Bait maski sin nfuut kau, aiꞌ sin nroor niis kau, aiꞌ sin nmoeꞌ kau on mee-on mee msaꞌ, mes au ubarab urair he ꞌtoup.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Oras hai mneen on naan ate, hai mihiin mak naiꞌ Paulus ka nroim he nneen kai fa heen, onaim hai mkoon ee mak, “Neu! He tak on mee! Maut he Uisneno In roimn aa kuun es reꞌ anjair.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Neno fauk een hai mitua maan ambi Kaisarea te, hai mkikin hai baerꞌ ein, ma hai mnao meu Yerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Anmuiꞌ apirsait tuaf fauk naꞌkon Kaisarea, nok kai msaꞌ. Sin nnao naat kai mtea uim jes, rarit hai mtuup ambi naan. Uim tuaf naan, kaan ee naiꞌ Manason. In naꞌko puru Siprus. In natuin Usif Yesus suuk aꞌroo goen.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Oras hai mtea Yerusalem, hai aok-bian apirsait ein ii, sin ntoup kai nok neek marinet.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Nokaꞌ on naan ate, hai arkai mnao miteef mok naiꞌ Yakobus. Ma areꞌ atoni mnasiꞌ Kristen sin nabua nanin nbin naan.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Hai mmataeb es nok es, rarit naiꞌ Paulus naꞌuab neu kai, suuk aꞌroo anmatoom nok areꞌ rasin reꞌ Uisneno nmoꞌe nrair sin anbi mee-mee neu atoniꞌ ꞌtetaꞌ. In nak Usif Yesus anfei ranan he sin npirsain neu Ne. In natoon amsaꞌ, on mee mꞌes Uisneno npaek in tuan ii, nok in aok-bian sin, anbin mepu ia.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Oras sin nneen anrair naiꞌ Paulus in retaꞌ on naan ate, sin nmarinan ma anboꞌis Uisneno.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Mes anmuiꞌ atoniꞌ reꞌ neem naktutaꞌ nak, ho munoniꞌ atoin Yahudis sin anbi bare ꞌtetaꞌ mak, sin kaisaꞌ natuin kaꞌo Musa in atoran rais pirsait ein. Ma sin natrakan amsaꞌ am nak, ho es amtaar sin he kais natuin harat maꞌheriꞌ neu sin aan monen. Ho es reꞌ amtaar atoniꞌ sraniꞌ, he kais natuin anteniꞌ hit atoin Yahudis atoran harat bian amsaꞌ.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Mumnau! Of atoin Yahudis annenan nak ho et ia. Ma aneen uab ain ein naan ate, sin of natoꞌon. Onaim hit taim raan aꞌpoiꞌ ji, on mee?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Onaim hai mtoit on nai: anmuiꞌ tuaf haa naꞌko hai, reꞌ sin anmuiꞌ manbaꞌan nok Uisneno. Oras ia, sin he nkeu sin aꞌnaak ein he njair tanar nak, sin nmoꞌen nrair sin rais manbaꞌan naan.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Onaim karu reko te, ho mtaam mok sin meu Uisneno In Uim Onen Uuf. Ho mutuin sin amsaꞌ, he mmoeꞌ mutuinaꞌ harat reꞌ he mukninuꞌ ho tuam aan. Ho ro he msutai sin baen reꞌ natuin harat amsaꞌ. Karu ho mmoeꞌ on reꞌ naan, of too mfaun ein nak, ho mnaaꞌ muher-heran prenat pirsait Yahudi feꞌ, reꞌ kaꞌo Musa nahakeꞌ sin neu kit. Ma sin of nahinin retaꞌ reꞌ nak, ho mtaar atoniꞌ sin he kais natuin harat rais pirsait Yahudi, naan rais poi ok-okeꞌ!
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Mes neu atoni ka Yahudis fa, reꞌ sin anpirsain neun Usif Yesus, hai msonuꞌ mrair sin surat. Hai mitonan sin anmatoom nok hit atfekaꞌ neno naan nak, sin ka anperluu fa, he natuin hit atoran harat Yahudi sin ok-okeꞌ. Reꞌ sin he namnau he nmoeꞌ natuin sin, esan reꞌ: kaisaꞌ nmakaken ma nmakonin karu ka fee-mone fa. Kais anseor gok nok baer fuat. Ma kais anbukaen mnahat reꞌ sin aok-bian Yahudi sin anmaiꞌnisin sin. On reꞌ: kais nekun siis fuat. Kais nahan naaꞌ. Ma kais nekun sisi naꞌko muꞌit reꞌ tuaf anfuut goe ma nkeer niis ne, tar in naaꞌ ee ka nsai npoi fa.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Rarit naiꞌ Paulus antoup sin haan totis. Onaim nokaꞌ on naan ate, in nok reꞌ tua haaꞌ ein naan, annaon neun Uim Onen Uuf. Onaim sin nakninuꞌ sin tuak ein natuin atoran rais pirsait Yahudi. Rarit naiꞌ Paulus natoon aꞌnaak pirsait reꞌ nbi naan nak, aar neno fauk ate, naꞌ sin nanokab sin haan manbaꞌan. Fin karu oras naan okeꞌ te, sin es-es ate, he nataam nain sin fuaꞌ-tuurꞌ ein neu Uisneno.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 — ausente —
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 — ausente —
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 — ausente —
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Annenan on naan, kota Yerusalem in too goe ok-okeꞌ, sin natoꞌon batuur-batuur. Rarit too mfaun ein naan naen nabuan anbi Uim Onen Uuf. Onaim sin nheek naiꞌ Paulus, rarit sin nheer napoitn ee naꞌko Uim Onen Uuf. Rarit sin naꞌeek nain eonꞌ ein.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Oras sin ntaisibun he nroor niis ne te, sorarus Roma sin aꞌnaak kouꞌ goes reꞌ npaumaak anbi naan, nneen taisibu naan.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Onaim in noꞌen naan in soraurs ein nok sin aꞌnaakt ein, he sin ntaman neu too mfaun ataisiubs ein sin atnaank ein. Oras sin nkius niit soraurs ein nok sin aꞌnaak koꞌu naan neman on nai te, sin nasnasab mabesot neu naiꞌ Paulus.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Rarit soraru ꞌnakaf naan anheek naiꞌ Paulus, ma nreun sin he nfuut goe nok korein besi nonoꞌ nua. Sin nfutu nrair je te, in nataan too mfaun ein am nak, “Atoniꞌ reꞌ ia, sekau? In saant ii saaꞌ?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Mes sin nasurin tonis. Bian nak, “In anmoeꞌ on ia.” Bian nak, “In anmoeꞌ on nee.” Tar antea soraru ꞌnakaf naan, in aꞌnaakn ee nameen. In ka nahiin fa rasi naan in aꞌnaon, natuin too mfaun ein anhunun ma naꞌbaaꞌ no mes-meseꞌ. Etun es in nreun he neik naiꞌ Paulus annao neu benteng.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 — ausente —
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 — ausente —
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Oras sin he ntaman neun benteng on naan ate, naiꞌ Paulus antoit neu soraru ꞌnakaf naan, anpaek uab Yunani mnak, “Aam! Au bisa uꞌuab aꞌkreꞌo, oo?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Karu on naan, au utenab aꞌsaan een. Au ꞌak of ho reꞌ ia, atoin Masiras, reꞌ nahunu te ho es reꞌ amfuaruut too mfaun ein he sin nraban prenat pah Roma. Rarit in neik too nifu haa, reꞌ sin neikin suniꞌ-kenat, ma sin nnaon neun baer ruman. Mes ho reꞌ ia, ka in fa, aiꞌ?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Naiꞌ Paulus nataah am nak, “Kaah, fa tua! Au reꞌ ia, atoin Yahudis. Au ain honiꞌ nahonis kau anbi kota Tarsus et propinsi Kilikia. Au ꞌtoit he ho mkonan maan kau, he au bisa uꞌuab ꞌeu too mfaun ein reꞌ ia.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Soraru ꞌnakaf naan anroim. Rarit naiꞌ Paulus anfenan nhake nbi eraꞌ fuaꞌ naan in tunan, ma in nait in aꞌniman he ntoit sin he sin ntaaꞌ-taꞌan he in naꞌuab. Rarit in naꞌuab neik sin uab neno-neno, es reꞌ uab Aram. (Fin anbi naan, atoin Ibranis sin naꞌuab ein anpaken uab Aram).
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.