Atos 20
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Oras too mfaun ein ka ntaisibu nteinꞌ ein fa nbin kota Efesus, kota naan mamut on reꞌ biasa. Rarit naiꞌ Paulus nabuabaꞌ naan apirsait ein abitan reꞌ naan, ma nhaꞌtain sin neek ein. Rarit in nasee, ma nnao neu propinsi Makedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 In nnao naꞌko kuan neu kuan anbi pah naan, ma nhaꞌtain apirsait ein sin neek ein. In nmoeꞌ on naan, tar antea in ntaam neu pah Yunani.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 In natua nbi naan funan teun. Rarit in nabarab he nsae bnao oe ma nnao neu propinsi Siria, mes in nneen am nak, atoin Yahudis sin nmaꞌakoran he nroor niis ne. Oras in nneen on naan ate, in ka nroim fa he nsae bnao oe ma nnao he ntea nain neu propinsi Siria. Onaim in nnao nfain anpeoꞌ raan metoꞌ nbi propinsi Makedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Puuk aan es annao nabua nok naiꞌ Paulus. Sin esan reꞌ: naiꞌ Timotius, aam Pirus in anah naiꞌ Sopater naꞌko kota Berea; tuaf nua naꞌkon kota Tesalonika, sin esan reꞌ naiꞌ Aristarkus ma naiꞌ Sekundus; tuaf es naꞌko kota Derbe, kaan ee naiꞌ Gayus; ma tuaf nua naꞌkon propinsi Asia, esan reꞌ naiꞌ Tekikus ma naiꞌ Trofimus.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 — ausente —
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Neno naan, neno krei. Naiꞌ Paulus nafeek anrair nak, “Aok-bian arki! Nokaꞌ te, au he ꞌnao ꞌkoon.” Onaim hai nonot apirsait ein ok-okeꞌ iim he mibarab bukae. Natuin naiꞌ Paulus he nnao, onaim in naꞌuab nok kai tar antea fai ji natnaan.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Hai mibua mbi uim jes in aꞌtutaꞌ teun ii. Mabeꞌ naan, sin noutun paku mfau reꞌuf.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Oras naan anmuiꞌ aan moen muinf es, kaan ee naiꞌ Yutikus, antook anbi eno sneer. In nok anneen naiꞌ Paulus amsaꞌ. Ka ꞌroo fa te, in maatk ein ii anmaꞌfenan, onaim in ntuup anfiin. Nok askeken ate, in nmouf naꞌko eno sneer naan. In nmaet nain.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Naiꞌ Paulus ansaun natuin amoufut naan, ma nhoo naan ee, ma in naꞌuab am nak, “Kaisaꞌ mimtau. In nmoin.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 — ausente —
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 — ausente —
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Rarit hai mmaꞌakor ma mbaits om, tar antea hai miteef amteniꞌ mbi kota es, kaan ee, Asos. Onaim hai msae bnao oe meu Asos. Mes naiꞌ Paulus annao raan metoꞌ neu kota naan.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Oras hai miteef amteniꞌ naiꞌ Paulus anbi kota Asos, naiꞌ Paulus ansae bnao oe ia, ma hai mnao piut meu kota Metirene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Miꞌko naan, hai mnao mkoon. Nokaꞌ te, hai mpaumak-maak puur goes, kaan ee, Kios. Anmeu te, hai mnao mkoon meu puru Samos. Esah te, hai mtea kota Miletus.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Mes naiꞌ Paulus in neekn ii anroim, he karu reko te, hai mtea rabah meu kota Yerusalem, he in napein mainuan maut he nok naꞌnaebaꞌ neon koꞌu Pantekosta. Rarit in ka nroim fa he nporiꞌ oras, he nnao nsae neu kota Efesus, natuin in ka nmuꞌi ntein fa mainuan.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Onaim anbi Miletus, naiꞌ Paulus anfee hanaf neu atoni mnasiꞌ Kristen abitan kota Efesus, he sin neem nateef nok ne.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Oras sin neem antean on naan ate, naiꞌ Paulus naꞌuab neu sin am nak, “Aok-bian arki. Hi mihiin main au ꞌmoink ii, anmurai naꞌko neno un-unuꞌ au ꞌterin au haek ii nbi propinsi Asia, tar antea oras ia.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Hi mihini msaꞌ au ꞌmeup maꞌtaniꞌ ꞌbi hi tnaanm ein, mes au ka uꞌnaeb ok fa. Anbi au meupk ein, au maat nuu nggui nsain, ma ꞌhaꞌmuiꞌt ii ka anaꞌ fa. Au upein ꞌhaꞌmuꞌit amfaun naꞌkon atoin Yahudis sin.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Oras au unoniꞌ ki, au upoin ꞌain areꞌ rais rekon reꞌ au uhiin sin neu ki. Ma au unoniꞌ ki maat-maat. Au ꞌnao ꞌeu umi meseꞌ-meseꞌ, he umnaubaꞌ sin anmatoom nok Uisneno In romin.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Au utoon ꞌeu atoin Yahudis, ma atoniꞌ ꞌtetaꞌ, ꞌak sin ro he nasaitan sin saant ein, he natuin Uisneno. Ma sin ro he npirsain neu hit Usiꞌ, es reꞌ Usif Yesus.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Onaim au he uꞌuab on nai: oras ia, au ꞌroim he ꞌnao ꞌeu Yerusalem, fin Uisneno In Asmaan Akninuꞌ anheer neik kau ꞌnao ꞌeu bare naan. Au utuin aah, maski au ka uhiin fa saaꞌ reꞌ of he njair neu kau nbi bare naan.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Mes naꞌko kota es neu kota es, Asmaan Akninuꞌ natoon nahuun neu kau mnak, of au he ꞌtaam bui ma ꞌsutai haꞌmuꞌit amfaun anbi bare naan.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Au uhiin urair on naan, natuin Usif Yesus es reꞌ nasaeb kau mepu ia, he au ꞌnao utoon Rais Reko ꞌak, Uisneno nneek kit, ma In maneekn ii kah een. Karu au ka utuin fa In romin, he usoup In mepu, au ꞌnaben au ꞌmonik ia ka maꞌosaꞌ fa.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Oras ia, au uhiin ꞌak, hi of ka miit amteniꞌ kau fa heen. Es reꞌ hi reꞌ au unoniꞌ ki ꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, anmatoom nok rasi he ttaam atjair Uisneno In nonot-asar.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 — ausente —
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Oras ia, au ꞌnao usaitan ki. Mes mimnau! Of anmuiꞌ atoniꞌ neem ma nanoniꞌ rafuꞌ-rafuꞌ anbi hi sonam ma hi tnaanm ein. Sin nahuum on reꞌ aus fui ji antaam anseor gon neu ꞌbib-kasen nbi oꞌof.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Anmuiꞌ tuaf aputa-kriu on reꞌ naan, naꞌko bare bian. Mes mimnau. Bian anteniꞌ nboor ma nbotos naꞌko ki. Onaim sin nanoniꞌ rais ruman neu ki. Sin nromin he atoniꞌ natuin ahaa sin. Onaim sin nsoob ein he nheer neik tuaf he kaisaꞌ natuin Usif Yesus In raan amneot ma amnonot anteniꞌ.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Es naan ate, hi mpaant om rek-reko. Kaisaꞌ amnikan, fin au utua ꞌok ki, toon teun. Au ꞌfaineek ki fai-manas amsaꞌ, ma au ka utenab fa au suus-haet. Au maat nuu ngguin ansain neu ki.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Oras ia, hit he tbaits ok. Onaim au ꞌnonaꞌ ki ꞌeu Uisneno In aꞌniman, he In npairoir ki. Hi mnaaꞌ miher-heran saaꞌ reꞌ au utoon ki naꞌko nmurai, reꞌ nmatoom nok Uisneno In nekan arekot. Uisneno In nmuiꞌ kuasat he nhaꞌtain ki. In nbaꞌan he nfee tetus-athoen neu In apirsait ein amsaꞌ. Onaim karu hi mituin piut mok neek aꞌkninuꞌ meu Uisneno, of hi mipein In tetus naan.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Oras au ꞌmepu ꞌbi hi tnanam, au ka ꞌsinmakan fa saaꞌ es naꞌko ki. Au ka ꞌtoit ꞌiit fa hi bare mnatuꞌ, aiꞌ noin mutiꞌ, aiꞌ pake, aiꞌ baer saaꞌ-saaꞌ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Hi mihini msaꞌ, oras au utua ꞌok ki, au ꞌmeup maꞌtaniꞌ he au bisa ꞌmoin. Ka neu au ꞌmees fa, mes au ꞌmepu msaꞌ ꞌeu sin reꞌ nok kau.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Onaim nok reꞌ rasin reꞌ ia, au utoon ki ranan he hi msaꞌ mok amturun atoin asusat, reꞌ ka nmuꞌin fa saaꞌ-saaꞌ. Mimnau, goo! Usif Yesus naꞌuab niit nak, ‘Hit tfee te, reko nneis naꞌko hit ꞌtoup.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Naiꞌ Paulus naꞌuab anrair on naan ate, in nriꞌtuu ma nꞌonen nok sin ok-okeꞌ, ma ntoit he Uisneno npanat sin.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 — ausente —
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 — ausente —
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.