Atos 15
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ACF
1 Oras naan, anmuiꞌ atoin Yahudis fauk reꞌ anpirsain neu Usif Yesus neman naꞌkon raan aꞌroo, naꞌkon propinsi Yudea neu kota Antiokia. Neem antean on naan ate, sin nanoniꞌ nonot apirsait ein am nak, “Hi mpirsai meu Naiꞌ Yesus ate, reko msaꞌ. Mes naan ka nanokab fa feꞌ. Karu batuur-batuur hi mroim he hi mipein rasi ꞌhonis, hi ro he miꞌheriꞌ mituin hai harat atoin Yahudis, reꞌ Uisneno neikn On nahakeb nain je neu kaꞌo Musa.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Mes naiꞌ Paulus ma naiꞌ Barnabas anraban maꞌtaniꞌ nok atoin ein naan sin uabk ein. Sin nmatoen nok maꞌtaniꞌ. Onaim naiꞌ Paulus nak, “Hi msaan! Apirsait ein naꞌko atoniꞌ ꞌtetaꞌ, hit kaisaꞌ taꞌsekeꞌ sin he natuinaꞌ hit harat maꞌheriꞌ naꞌko atoin Yahudis!” Natuin sin nmatoenaꞌ rasi naan, es naan ate sin nmaꞌakoran he nreek haefan naiꞌ Paulus ma naiꞌ Barnabas nok atoniꞌ bian naꞌkon Antiokia, he neik rasi ia neu Usif Yesus In haef ein, ma atoni mnais Kristen bian abitan Yerusalem.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Es naan ate, too srain ein abitan Antiokia nreek naiꞌ Paulus sin he nnaon neun Yerusalem. Sin nnaon npeꞌon raan metoꞌ, neis nokan propinsi Finisia ma propinsi Samaria. Anbin raan atnanaꞌ on naan ate, sin neisin nmakisun nok nonot apirsait ein anbin sin umin. Rarit sin naretaꞌ tar namnuut nak, “Atoniꞌ ꞌtetaꞌ amsaꞌ ate, nabaniꞌ sin tuak ein ma npirsain neun Usif Yesus!” Annenan on naan ate, sin arsin anmarinan.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Oras sin ntean Yerusalem on naan ate, apirsait ein neu Usif Yesus antoup sin nok reko. Usif Yesus In haef ein nok atoni mnais Kristen sin antoup sin amsaꞌ. Rarit naiꞌ Paulus sin naretaꞌ areꞌ rasi reꞌ Uisneno nmoꞌe nrair sin neu sin, tar antea atoniꞌ ꞌtetaꞌ mfaun natuinaꞌ Usif Yesus amsaꞌ. Ma sin naretaꞌ sin matoes anmatoom nok rais maꞌheriꞌ amsaꞌ.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Anbi tuaf ein reꞌ anneen naiꞌ Paulus sin retaꞌ, anmuiꞌ atoin Yahudis Kristen fauk naꞌkon partei Farisi. Sin anfeen anhaken ma naꞌuab ein naher-heran am nak, “Amneen mirek-rekoꞌ, hee! Karu nmuiꞌ atoniꞌ ꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis fa, reꞌ anroim he natuin Usif Yesus, sin ro he natuin hit harat maꞌheriꞌ, nok areꞌ hit atoran harat bian reꞌ Uisneno neikn On anfee nain sin neu kaꞌo Musa.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Rarit nonot apirsait ein ok-okeꞌ anmaꞌakoran he Usif Yesus In haef ein nok atoni mnais Kristen sin, nabuan he ntai narek-rekoꞌ rasi naan.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Rarit sin nmakoin ein penit ma tenab neu-mneman. Namuni te, naiꞌ Petrus anfeen anhake ma naꞌuab am nak, “Aok-bian arki! Hi mihini mrair mak, nahunu te, Uisneno anpiir nain kau naꞌko kit, he au ꞌnao utoon Usif Yesus In Rais Reko neu atoniꞌ ꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis fa, natuin Uisneno nromi msaꞌ he sin npirsain neu Usif Yesus.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Uisneno nahiin narek-rekoꞌ hit mansian ii hit nekak meseꞌ-meseꞌ. Ma In es anfee In Asmaan Akninuꞌ neu sin amsaꞌ, namnees on reꞌ In nfee nrair Je neu kit. Nok ranan naan, hit tahiin tak Uisneno antoup sin imsaꞌ.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Uisneno ka npiir fa humaf, sin aiꞌ hit. Ma In ka nbetis fa sin naꞌko kit. Natuin In nakninuꞌ sin neek ein, fin sin npirsain nrarin neu Usif Yesus amsaꞌ, namnees on reꞌ In nakninuꞌ nain hit nekak.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 — ausente —
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 — ausente —
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Annenan on naan ate, ka tiit fa es anteniꞌ reꞌ he naꞌuab napoin in penit ma tenab.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Naretaꞌ anrarin on naan ate, tuaf es, kaan ee naiꞌ Yakobus, anfeen anhaek, ma naꞌuab am nak, “Aok-bian arki! Hi mneen kau feꞌ!
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Hit tataꞌ naiꞌ Petrus feꞌ naretaꞌ anrair kit am nak, Uisneno nait anrair atoniꞌ ꞌtetaꞌ reꞌ ka atoin Yahudis sin fa, he nataam anjarin Usif Yesus In nonot apirsait ein.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Onaim rasi naan, natai nok saaꞌ reꞌ Uisneno In mafefa kniunꞌ ein natoon nain je anbi afi ahunut. Sin ntui nain je mnak:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Nateef nok in oors ii ntea te, Au of aꞌfain ꞌuum.
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 — ausente —
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 — ausente —
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 — ausente —
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 — ausente —
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Onaim karu hit ttao atoran nahuum on reꞌ ia te, ka rais feꞌu fa ntein. Natuin too mfaun ein nahinin nrarin nak, atoin Yahudis hit atoran harat ro on reꞌ naan. Fin atoran naan naꞌko kaꞌo Musa sin, hit trees sin ok-okeꞌ anbi uim onen, ansuun neno snasat et bare mee-mee. Onaim atoniꞌ ꞌtetaꞌ amfaun ein nahinin nrarin.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Rarit Uisneno In haef ein nok atoni mnasiꞌ bian anmaꞌakoran he nreek tuaf he nnaon natonan sin rasi tfekaꞌ naan neu nonot apirsait anbi mee-mee. Ma sin namin tuaf-tuaf reꞌ nonot apirsait ein anhormaat sin, reꞌ natai nok mepu naan. Rarit sin npiir naan tuaf nua. Es kaan ee, naiꞌ Silas; es anteniꞌ kaan ee, naiꞌ Judas (reꞌ sin nteek nain je nak, naiꞌ Barsabas). Rarit sin nreun sin nua sin nnaon nabu-buan nok naiꞌ Paulus ma naiꞌ Barnabas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Sin neik surat he nfee je neu apirsait ein reꞌ ka atoin Yahudis fa abitan kota Antiokia et propinsi Siria, nkono nteniꞌ tar antea propinsi Kilikia. Surat naan, in aafn ee nak on nai:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Hai mtui surat reꞌ ia, natuin hai mneen ate nak, anmuiꞌ tuaf-tuaf naꞌko Yerusalem ia, reꞌ neitin ma nateef nok ki nbi naan. Sin nanoniꞌ ki rafuꞌ-rafuꞌ, tar antea nasusab ma ntakaꞌnanab ki. Maut he hi mihiin mak, hai ka mreek miit fa tuaf ein reꞌ naan.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Oras hai mneen mak anmuiꞌ tuaf reꞌ nasusab ki on reꞌ naan, hai mibua mbi ia, ma hai mtai rasi naan. Onaim hai mꞌakoor amrair, ma mifeek amrair rasi naan. Oras ia, hai mpiir tuaf-tuaf he neman ma natoon ki hai rasi tfekaꞌ naan. Sin neem nabuan nok naiꞌ Barnabas ma naiꞌ Paulus, reꞌ hai mneek sin.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Tua nuaꞌ ein reꞌ naan ansutain haꞌmuꞌit, tar antea aar akreꞌo te sin nmaten. Sin napenin haꞌmuꞌit on reꞌ naan, fin sin natuin Usif Yesus, tuaf reꞌ Uisneno npiir nain Je naꞌko unuꞌ.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Onaim hai mreek naiꞌ Judas ma naiꞌ Silas, maut he sin es reꞌ natoon ki surat reꞌ ia in afan.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Uisneno In Asmaan Akninuꞌ natoon anrair kai, ma hai mroim mituin on naan amsaꞌ nak, hi kaisaꞌ mituin hai harat Yahudi ok-okeꞌ, on reꞌ harat maꞌheriꞌ naan. Natuin harat humaꞌ reꞌ naan, anhaꞌfenab hi tuam ein naan ruum am parsuum. Mes anmuiꞌ rasi bian, reꞌ ro he hi mimnau sin:
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Kais ammakaek ma mmakoin karu ka fee-mone fa.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Sin ntoupu nrair surat naan ate, naiꞌ Paulus sin naseon ein, ma nnaon nkonon neun kota Antiokia. Antean bare naan ate, sin noꞌen nabuab nonot apirsait ein, ma nfeen sin surat naan.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Oras sin nrees anrair surat naan, sin arsin anmarinan nmaten, natuin surat naan in aafn ee nhaꞌtain sin neek ein.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Uisneno npaek naiꞌ Judas ma naiꞌ Silas amsaꞌ, anjarin In mafefa kninuꞌ. Sin nua sin naretaꞌ areꞌ rais retaꞌ amfaun neu nonot apirsait ein anbi kota naan. Sin nfaineek ma naheran nonot apirsait ein sin neek ein.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Sin nua sin natuan aꞌroo anbin bare naan, rarit nonot apirsait ein abitan Antiokia naseon sin he nfanin neun Yerusalem neu nonot apirsait reꞌ anreek haefan sin neman. Sin naseon sin nok neek marinet.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 [Mes naiꞌ Silas annaben ate, reko karu in natua nabaar anbi Antiokia.]
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Naiꞌ Paulus ma naiꞌ Barnabas natuan sero ꞌroo anbin bare naan. Sin anturun ma nbaab sin aok-bian amsaꞌ reꞌ nanoniꞌ Usif Yesus In Raan Aꞌhonis.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Oras naiꞌ Paulus ma naiꞌ Barnabas natuan sero ꞌroo nbin Antiokia, naiꞌ Paulus nak neu naiꞌ Barnabas am nak, “Baꞌe! Uum he hit tfain teu baren reꞌ nahunu te hit ttaam teis tok sin. Hit tnao he tkius tiit hit aok-bian sin aꞌmoink ein. Ka tahiin he sin on mee. Fin tuaf ein reꞌ naan, feꞌ anpirsain neun Usif Yesus ka ꞌroo fa feꞌ. Neon goes ii, hit tanoniꞌ sin. Onaim uum he hit tnao tkius tiit sin.”
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Anneen naiꞌ Paulus naꞌuab on naan ate, naiꞌ Barnabas anroim natuin.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Mes naiꞌ Paulus anpeen. Natuin neon goes ii, oras sin nbin propinsi Pamfilia te, naiꞌ Markus annao nasaitan sin.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Naiꞌ Paulus nok naiꞌ Barnabas nasurin koꞌu, tar antea sin nua sin anbaits ok. Onaim naiꞌ Barnabas neik naiꞌ Markus, sin nua sin ansaen abnao oe ma nnaon ntean puru Siprus.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Mes naiꞌ Paulus nok naiꞌ Silas. Oras sin he nnaon, nonot apirsait ein abitan Antiokia nꞌonen antoit Uisneno he npanat sin, ma Uisneno nakriraꞌ In nekan arekot neu sin amsaꞌ. Anꞌoen ein anrarin ate, sin nua sin annaon.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Rarit sin nnaon neun propinsi Siria ma propinsi Kilikia anfuun am nateef. Anbi bare mee-mee, sin nhaꞌtain nonot apirsait ein sin neek ein.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.