Lucas 1
Abau NT (AAU_WBT) vs ARIB
1 Hakamay Tiofilus ara, paraw kokwe uwr kraiar homkwe okpey-ok enkin okukwe papo mey pie, weynpaweyn iwon yaprue ompeys serey-ar God hiy hromo ompok mon ma meio ousne mokwe.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Homkwe puraw mey pa. Ok okukwe, uwr har hom hreme ma mesor kow ha mo liy-liy-aw mey. Uwr somokwe senkin, uwr weynpaweyn seme ma lira pie o, uwr God so ok ma me-sor kow o.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ha seyn, okpey okukwe hakwe hne mey kow. Hakwe enekwei meipey po nuw-wayr mesopok popriy, weynpaweyn sohom mo meykyar mokwe. Pokon ohokwe hakwe yaprue nonaw sehe mey sopsop-ay kow ha.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Hakwe senkin sehe lon, hwon senkin nuw-nonkway popriy e, ok paraw hne ma mesor kow okukwe, okar-ar.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Enekwei Herot hiy Juda mo king ma lwak hokwe, pris hokwe seyr prueyn senkin lwak. Hyo uru hokwe Sekaraia. Hiykwe pris Abiya so uwr-ku ko. Uwr-ku somokwe pris-aw lwak liyay. Hyo sah Elisabet hokwe seyr pris Aron so ney-nona.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 God hiykwe hehekwe ihey-ar lira, hoh hyo sow senkin senkin me meyki mon ma ley mokwe. Hohkwe kwahnaw liwak marowhway ihey, God so nene mon kokwe.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Sawk hohkwe ney lopa lanio, payhokuaw Elisabet hokwe ney liy lira me ley. Hoh uwrsa kokwe pau uwr nawp sa nawp po nuw-wak.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Enekwei kamon hokwe Sekaraia-om homkwe God so a pekney-weys mon mey meio. Payhokuaw, enekwei sohokwe mo Sekaraia so sune non hom meio enekwei. Sawk Sekaraia hiykiaw-aw God so a ampok pekney-weys mon meio, omeme prawk ihey-ar non me naws pou prawk kow, alta eir mon. Hiy mey senkin ma meio hokwe, pris homkwe hyekwe hmo yor arian, pris, mey senkin ke meio e me-iaup ey, satu ok ma me non me-iaup.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Enekwei omeme prawk ihey-ar non me ma naws hokwe, uwrsa poya-poya homkwe ki apau mon hokruw nok, God se mesopok.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Sawk God so ensel prueyn hiy lousne, alta Sekaraia hiy omeme prawk ihey-ar non me ma naws pou prawk serey. Ensel hiykwe iha sayar mon lorok.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Sekaraia hiy hye lira menkin, hiy sa sehe lira preiryay nok, nuwnak-hok.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Sawk ensel hiykwe hyekwe senkin mekow, “Sekaraia ara, hunkwe peie hok o. Hno mesopok kokwe God hiykwe papo lonuayk, hno sa Elisabet hokwe ney norwayo se liwak ey. Hunkwe hyo uru hokwe Jon, senkin kwa nakinariy kow.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Hno uron hokwe yaprue lwak ey, seyr kar ya ley a, seyr ney sohiy lousne ankin, uwrsa kraiar homkwe kar ley ey.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Hiykwe God so nene arian mon seirpey lwak ey. Sawk hiykwe wain-hu o, hu-kwaw krai non o, peie lowswa o. Sa hiykwe hyo pouh ko swaw mon lwak nonaw, Niohney Pekney-weys hiykiaw lyawriy wayr ey.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Seyr hiykwe Israel mo uwrsa kraiar me ma-me-samis prosue ey, hom hmo Hakamay God so owh mon ma-ley ey.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Hiykwe Hakamay so peyrmawk ley meio koruay ey, seyr hyo krai o, hyo niohney o, Elaija so ke hieyn. Seyr hiykwe aio-om o, ney-om o, hom mo uron kamon-aw ma lwak e me-swa-hokruw ey. Hiykwe uwrsa, God so ok me ma kamaun sow mo uron me me-samis prosue ey, hom uwrsa luw-luw-aw mawkhow ihey-ar non me hieyn nanpanan e. Seyr hiykwe uwrsa me hiy-mon sorasor koruay naruok ey, omok Hakamay hiy le ey se.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Sawk Sekaraia hiy ensel se senkin makiy-mesopok, “Hai, hakwe penkin nonkway a, hno ok sokukwe ok-ar lwak ankin? Payhokuaw, hakwe uwr nawp-ar, hano sa seyn, sa nawp-ar.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ensel hiykwe sa Sekaraia se senkin ma-sahre me, “Ara, hakwe Gebriel, hakwe God so inour mon lorok. Hane kokwe God hiy me-ha, hno owh mon le e, hne ok ihey-arar me mesor kow e.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Ara, kwa lonuayk, pokon kokwe hno woki prorpam lwak ey. Hunkwe ok ma-me ey lopa. Sa omok God so ok-loray hok lousne non, hunkwe sohiy non ma-lohruw-a ey. Payhokuaw, hunkwe hano ok somokwe nan kiykiy-ay pey. Sawk ok somokwe enekwei God hiykiaw ma meir sohiy non lousne hra-hra ha popriy ey.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Sa uwrsa homkwe Sekaraia se naruok lokruok. Sa homkwe seme nuw-nan kworpakwor kawk, hiy enekwei meipey God so a ampok mon ma lak-meio kwawk sehe.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Sa Sekaraia hiy ki apau mon ma-lousne menkin, hiykwe hme ok woki non liy ma-lohruw-a kow ley. Hiykwe iha nonaw nokon-nokon mesor kow, sawk hiykwe ok liy ma-lohruw kow e ko, hmekwe. Sa homkwe seme nonkway, hiykwe owhnan kamon God so a mon po lira.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Sekaraia hiy hyo mey meio enekwei God so a mon meio ey se meio lowpway menkin, hiykwe sa hyo yier arian mon ma-ley.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Enekwei sohiy so meyki hokwe hyo sah hokwe sawk ney swaw non lwak. Hokwe yeyn iha sirom senkin nak-wayr hiyhiy sue, hoko a arian mon-aw.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Hokwe senkin me, “Sehe-ar, hane kokwe God hiykiaw po hiymon, hyo uron lowk yor non. Hiykwe hano owh-mar uwrsa mo ompok mon ma lon ke po kahya sasow kow.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Yeyn iha sirom pruw non Elisabet ko ney swaw ko sohokwe sankaw lwak menkin, sa God hiykwe hyo ensel Gebriel se ma-me-ha, yier Nasaret mon. Yier sohokwe Galili mo kipay mon lwak.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Hiykwe sa sokruan prueyn ko owh mon ley. Hoko sa-u kokwe Maria. Sa sokruan sokukwe uwr prueyn se po me peykyay iwak, uwr prueyn King Devit so uwrku ko. Hyo uru hokwe Josep.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Gebriel hiykwe Maria ko owh mon ley nok, me, “Akwa, yaprue-ar, God hiykwe hne nion non-wak. Hnekwe yaprue nan kraiay popriy.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Maria hokwe ok sokwe lonuayk menkin, hokwe uron sokwe nan kworpakwor. Hokwe sawk ensel so ok ko meyk-ar ke nanpanan, ok, hiy hoke ma le me-woro-woro ohruw-a kow sokwe.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Sa ensel hiykwe hoke senkin mekow, “Maria, hunkwe peie hok o. God hiykwe hnekwe uron-pi ko nuw-wak.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Akwa, kwa lonuayk, hunkwe ney swaw non lwak ey, seyr ney hokwe norwayo se liwak ey. Ney sohiy so uru hokwe, Jisas, hunkwe senkin kwa nakinariy kow.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Hiykwe seirpey lwak ey, seyr hyekwe senkin mowie ey, God Seirpey Ayaw-ar ko so ney. God hiykwe hye kokwe king me wak ey, hyo nopwey-ih Devit so yop mon.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Hiykwe Jekop so ney-nona me hiy-wayr peyow peyow ey. Hyo mey, king ma lwak sohokwe meio kane kane lopa. Senkin-aw lwak wayr ey.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Sa Maria hok ensel se makiy-mesopok, “Hai, sohokwe penkin kiy-mon ousne ey so? Payhokuaw, hakwe sa sokruan, hakwe enkin uwr non ko.”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Sa ensel hiy makiy-sahre mekow, “Niohney Pekney-weys hiykwe hno owh mon laye nok, God Seirpey Ayaw-ar ko so krai hiykwe hne maka-wanohyay ok. Ney ihey-ar, hwon ma liwak sohokwe, God so ney arian ok me ey.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Kwa lonuayk, paraw kokwe hno wein Elisabet ke, ney-weyn ok me wayr. Sawk enkin kokwe hokwe ney swaw non. Hoko yeyn kokwe iha sirom mu namon, sankaw kiy-wak.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Yor har God hiy ma mon lopa mokwe, pomo?”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Sa Maria hok ensel se makiy-mekow, “Kwa lonuayk, hakwe Hakamay so mey-sa. Hiykwe hwon ma mesor senkin liy mon ousne, hano owh mon kokwe.” Ensel hiykwe hoke lokriy hain nok, ma-ley.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ensel so ok ko meyki hokwe, Maria hokwe yier sehe lokriy hain nok, i-se-aw saw-ey, Judia mo yier kamon mon. Yier sohokwe mnuw mon lwak.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Sa hokwe Sekaraia so a mon lyawriy nok, Elisabet ke me-ihey-ok me.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Elisabet hokwe Maria ko me-ihey-ok ke lonuayk menkin, sa hoko ney swaw ko sohokwe sa nuw-iekuw kwawk. Elisabet ke kokwe Niohney Pekney-weys hiykwe po nuw-wanohyay prusow.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Hokwe kar aiopey hay senkin nak-okre me, “God hiykwe hnekwe ok ihey-ar ke po mekow. Sa har homkwe hne hieyn korey. Ney, hwon ma liwak ey sohiy seyn, hyekwe seyr ok ihey-ar ke po mekow.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Sawk hanekwe weyn yaprue ipey-ar enkin payhokuaw lousne o, hano Hakamay so pouh hok hano owh mon ma le okukwe?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Kwa lonuayk, hakwe hno me-ihey-ok ke lonuayk menkin, ney, hano swaw ouon mon ma lwak ohokwe, hiykwe sawk kar sehe nuw-iekuw kwawk.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Hunkwe God so uron ihey-ar so ouon mon lwak, payhokuaw, hunkwe senkin po nan kiykiy-ay, God so ok hne ma me kokwe ok-arar lousne hrahra ha ey.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Sa Maria hok me,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maria hokwe yeyn krompri sankaw non-wayr hain, Elisabet ke nion. Sawk omok seyn ma-ley, hoko yier arian mon kokwe.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Elisabet ko ney liwak enekwei hiy lousne menkin, hokwe sa ney norwayo se liwak.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Hoko yier ko uwrsa o, hoko uwrku saku o, senkin lonuayk menkin, homkwe hoke kar nuw-ey. Payhokuaw, Hakamay so uron hoke ma nan hokwe po me-sair kow.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Ney sohiy so eypok enekwei iha sirom mu nareysyar pruw non sankaw lwak menkin, hom le hokruw nok, ney sohiy so owh-ohi se lei ampru sow kow. Homkwe seyr hyo uru hokwe, hyo orih Sekaraia so uru se nakinariy kow e mon liok.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Sawk hyo pouh hok me, “Ohow, hyo uru hokwe senkin nakinariy kow e, Jon.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Sa homkwe hoke senkin mekow, “Uru sohokwe hno uwrku saku homkwe senkin korey nakinariy hain pa.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Homkwe hyo orih arian se kokwe sawk iha non mon lun-lun mesopok, hiykwe ney sohiy so uru hokwe, penkin nakinariy kow e nan o.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Hiykwe sawk hme iha non mon memeir kow, hyo mon, mey ey ke, nak-e kow e. Sa hiykwe senkin mey, “Ney sohiy so uru hokwe Jon.” Homkwe sawk seme liwak sir ohruw-a nanpanan kraiay.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Enekwei sohiy nonaw kokwe seyr, hyo woki kokwe ok pa ma-lohruw-a. Hiykwe sawk God so uru se sehe nak-ie.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Unsaney ohri-ar mon ma lwayr homkwe, sa seme lonuayk kowkow yay. Seyr unsaney yier Judia mo mnuw-kon ko homkwe, ok seme lonuayk menkin, sa homkwe ok homkiaw-ayay-aw seme liwak sir ohruw-a.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Unsaney lowpwarowp homkwe ok sokwe lonuayk menkin, homkwe sawk senkin seme nan sorpasor kawk mesopok, “Omok kokwe ney sohokwe penkin uwr lwak ey so?” Homkwe ok senkin seme lohruw-a, payhokuaw, homkwe po lira, Hakamay so iha kokwe hye po nekie kraiay.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Sa Jon so orih Sekaraia se kokwe God so Niohney hiy po wanohyay popriy. Hiykwe sa profet-ok senkin sehe lohruw me,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Jon hiy aiopey hay lwak menkin, hyo niohney hokwe krai ipey-ar non nuwnak-wak. Hiykwe peyr ki hrahra-aw mon ley wak. Sawk hyo mey-enekwei hiy lousne menkin, hiykwe Israel mo inour mon kokwe sohiy non lyakay.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.