Tito 3
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs BKJ
1 Joxɨ ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á joxɨ tɨ́ŋɨ́ e ŋweagɨ́áyo re nurɨrɨ dirɨrɨ́ wiayíɨrɨxɨnɨ, “Gapɨmanɨ́yoranɨ, nénɨ́ tɨ́gɨ́áyoranɨ, sɨmaŋwɨ́yónɨŋɨ́ yeáyɨ́ wurɨ́nɨro arɨ́á yɨ́mɨgɨ́ wiro époyɨ. Pí pí imɨrɨŋɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ epɨ́rɨ nánɨ ipɨmónɨ́poyɨ.
1 Admoesta-os a que sejam submissos aos principados e potestades, que obedeçam os magistrados e estejam preparados para toda boa obra.
2 Ámá wíyo xwɨyɨ́ápai mɨŋwɨrárɨpa ero wikɨ́ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rarɨgɨ́áyɨ́né mimónɨpa ero époyɨ. Awayinɨ samɨŋɨ́ imónɨro ámá nɨyonɨ wé íkwiaŋwɨ́yo umero époyɨ.” nurɨrɨ dirɨrɨ́ wiayíɨrɨxɨnɨ.
2 Que de ninguém falem mal, nem sejam contenciosos, mas bondosos, mostrando toda mansidão para com todos os homens.
3 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ rɨrarɨŋɨnɨ. Nene enɨ eŋíná dɨŋɨ́ naŋɨ́ bɨ mɨmó majɨ́á ikárɨnagwaénerɨnɨ. Maŋɨ́ wiaíkiagwaénerɨnɨ. Yapɨ́ éwapɨ́nagwaénerɨnɨ. Ɨ́eapá neainarɨŋɨ́ xɨxegɨ́nɨ imónɨŋɨ́pɨnɨ erane mɨŋɨ́ neainarɨŋɨ́ xɨxegɨ́nɨ imónɨŋɨ́pɨnɨ erane yanɨ nánɨ gwɨ́nɨŋɨ́ neayagenerɨnɨ. E néra nuranéná ámáyo sɨpí wikáranɨ nánɨ imónɨrane sɨpí dɨŋɨ́ wiaiwirane sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ oneaípoyɨnɨrɨ wíwapɨyirane newanɨŋene enɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ inɨrane yagwaénerɨnɨ.
3 Porque também nós éramos, noutro tempo, tolos, desobedientes, enganadores, servindo a várias concupiscências e prazeres, vivendo em malícia e inveja, odiosos, e odiando uns aos outros.
4 Nene e imónagwaéne aiwɨ Gorɨxo —O nene yeáyɨ́ neayimɨxemeaarɨŋorɨnɨ. O ámá nɨ́nɨ nánɨ wá wunɨrɨ wá wianɨrɨ yarɨŋo eŋagɨ nánɨ wɨ́á nɨneaókímɨxɨrɨ́ná
4 Mas, quando a benignidade e o amor de Deus, nosso Salvador, para com os homens, apareceu,
5 nene yeáyɨ́ neayimɨxemeaŋɨ́rɨnɨ. Imɨrɨŋɨ́ mimónɨŋɨ́ newanɨŋene wé nɨrónɨrane yarɨŋwápɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ nánɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeaŋɨ́manɨ. Xewanɨŋo wá nɨneawianɨrɨ nánɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeaŋɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ ɨ́wɨ́ nene yarɨŋwápɨ yokwarɨmɨ́ nɨneaiirɨ́ná xɨ́oyá kwíyɨ́pimɨ dánɨ —Apɨ igɨ́ánɨŋɨ́ neaeámoarɨŋɨ́pimɨ dánɨ ámá ámɨ sɨŋɨ́ imónɨŋwaéne neaewearɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋwaéne neaimɨxɨrɨ eŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ dánɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeaŋɨ́rɨnɨ.
5 não pelas obras de justiça que houvéssemos feito, mas, segundo a sua misericórdia, nos salvou pela lavagem da regeneração e da renovação do Espírito Santo,
6 Apɨ nɨneaiapɨrɨ́ná sɨpɨ́í mɨneaí Jisasɨ Kiraiso, negɨ́ yeáyɨ́ neayimɨxemeaŋo neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ ayá wí neawɨ́rénapɨyiŋɨ́rɨnɨ.
6 que abundantemente ele derramou sobre nós por Jesus Cristo, nosso Salvador,
7 Ayɨ́ o wá nɨneawianɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ “Wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárɨŋene imónɨrane dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ nene e oimónaneyɨnɨrɨ dɨŋɨ́ ikwɨ́moarɨŋwápɨ tɨ́ŋwaéne imónɨrane yanɨ́wá nánɨ kwíyɨ́pɨ neawɨ́rénapɨyiŋɨ́rɨnɨ.
7 para que, sendo justificados por sua graça, sejamos feitos herdeiros, segundo a esperança da vida eterna.
8 Xwɨyɨ́á apɨ, ayɨ́ nepa ámá dɨŋɨ́ ŋwɨrárɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Ayɨnánɨ apɨ nánɨ nurɨrɨ́ná samɨŋɨ́ nimónɨmáná murɨ́ eŋɨ́ neánɨmáná urɨ́ɨrɨxɨnɨ. Ámá Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ píránɨŋɨ́ nero imɨrɨŋɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ —Apɨ naŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ ámáyo sa naŋɨ́nɨ wiipaxɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ arɨge nerɨ yanɨ́wárɨ́anɨrɨ sɨ́mɨ́ xeadɨ́pénɨpɨ́rɨ́a nánɨ e urɨ́ɨrɨxɨnɨ.
8 Esta é uma palavra fiel, e estas coisas quero que deveras afirmes constantemente, para que os que creem em Deus procurem manter as boas obras; estas coisas são boas e proveitosas aos homens.
9 E nerɨ aí ámá majɨmajɨ́á nikárɨnɨro xwɨyɨ́á mɨxɨmɨxeawiámɨ́ inarɨgɨ́ápɨ rarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ́náranɨ, arɨ́owa eŋíná dánɨ wigɨ́ niaíwɨ́ nemeága nuro yoɨ́ wɨ́rɨgɨ́ápɨ nánɨ rarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ́náranɨ, ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ xwɨyɨ́á xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro rarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ́náranɨ, ayɨ́ tɨ́nɨ wí nɨkumɨxɨnɨrɨ mɨrɨpanɨ. Xwɨyɨ́á ayɨ́ rarɨgɨ́ápɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́pimɨ xɨ́danɨ nánɨ neaiipaxɨ́ mimónɨŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Sa miponɨŋɨ́ xwɨyɨ́á eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
9 Mas evita questões tolas, genealogias e contendas e debates acerca da lei; porque são inúteis e vãs.
10 Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo xewixewí oimónɨ́poyɨnɨrɨ wíwapɨyarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ́ná erɨrɨ́ biaú wíagɨ aiwɨ arɨ́kí yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ́ná rɨ́wɨ́ umóɨrɨxɨnɨ.
10 Ao homem que é herege, depois da primeira e segunda admoestação, rejeita.
11 Joxɨ nɨjɨ́árɨnɨ. Ámá e yarɨgɨ́áyɨ́ wigɨ́ dɨŋɨ́ sɨ́á nɨyimɨxɨnɨro ɨ́wɨ́ néra warɨgɨ́ápimɨ dánɨ xwɨyɨ́á meárɨnarɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
11 Sabendo que aquele que é assim está pervertido e peca, estando condenado em si mesmo.
12 Nionɨ rɨxa dɨŋɨ́ neyírónɨrɨ “Rɨ́wɨpí yarɨŋíná aŋɨ́ rɨxa Nikoporisɨyɨ rɨŋɨ́pimɨ ŋweáɨmɨgɨnɨ.” yaiwiárɨŋá eŋagɨ nánɨ nionɨ Atemasomɨranɨ, Tikikasomɨranɨ, joxɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurowárɨrɨ́náyɨ́, joxɨ eŋɨ́ neánɨrɨ nɨbɨrɨ aŋɨ́ apimɨ nímeáɨrɨxɨnɨ.
12 Quando eu te enviar Ártemas, ou Tíquico, sê diligente ao vir ter comigo em Nicópolis; porque determinei invernar ali.
13 Sinaso —O xwɨrɨxɨ́ wieŋwɨpeiarɨŋɨ́ worɨnɨ. O tɨ́nɨ Aporoso tɨ́nɨ egɨ́ aŋɨ́ nuríná amɨpí wí nánɨ dɨ́wɨ́ mikeamónɨpa eri óɨ́ e dɨŋɨ́ sɨxɨ́ níga uri epɨsɨ́i nánɨ “Bɨ wiowárɨ́ɨmɨgɨnɨ.” nɨyaiwirɨ anɨŋɨ́ minɨ́ éɨrɨxɨnɨ.
13 Conduza diligentemente Zenas, o advogado, e Apolo, em sua viagem, para que nada lhes falte.
14 Negɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ íkɨ́á ná mɨwearɨŋɨ́nɨŋɨ́ mimónɨpa ero Gorɨxomɨ píránɨŋɨ́ nɨxɨ́dɨróná imɨrɨŋɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ epɨ́rɨ́a nánɨ ayɨ́ enɨ ámá dɨ́wɨ́ ikeamónɨgɨ́áyo arɨrá wipaxɨ́pɨ éwapɨ́nɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
14 E os nossos aprendam também a manter as boas obras nas coisas necessárias, para que eles não sejam infrutíferos.
15 Nionɨ tɨ́nɨ re ŋweagɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ yayɨ́ siowárénaparɨŋwɨnɨ. Ámá nene Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagwɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ neayarɨgɨ́áyo “Poro yayɨ́ neawárénaparɨnɨ.” urɨ́ɨrɨxɨnɨ. “Seyɨ́né nɨyɨ́nénɨ Gorɨxo wá seawianɨ́wɨnɨgɨnɨ.” nimónarɨnɨ.
15 Todos os que estão comigo saúdam-te. Saúda tu os que nos amam na fé. A graça seja com todos vós. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.