Marcos 5
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NAA
1 Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ nuro ipí yoɨ́ Gaririyo jɨ́arɨwámɨnɨ ámá wigɨ́ yoɨ́ Gegesayɨ́ aŋɨ́yo niwiékɨ́nɨmearo
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 o rɨxa ewéyo dánɨ ayoááná re eŋɨnigɨnɨ. Rɨxa ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ wo ámá xwárɨpáyo dánɨ nɨweapɨrɨ Jisasomɨ nɨwímearɨ
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 —O ámá xwárɨpáyo anɨŋɨ́ e weagorɨnɨ. Ámá wí ainɨxɨ́ aí tɨ́nɨ aí gwɨ́ mɨjárɨpaxɨ́ yagɨ́orɨnɨ.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Íníná ainɨxɨ́ tɨ́nɨ gwɨ́ xaíwɨ́ wɨrí tɨ́nɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ wéyo tɨ́nɨ járarɨŋagɨ́a aiwɨ o narɨ́kiárɨmɨ wagorɨnɨ. Ámá wí eŋɨ́ neánɨro omɨ xayɨpemɨxɨpaxɨ́ yagɨ́omanɨ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Xegɨ́pɨ anɨŋɨ́ xwárɨpáyo nɨŋwearɨ́ná ikwáwɨyíná árɨ́wɨyíná dɨ́wɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ makɨrɨ́wɨ́ nɨmóa nurɨ sɨ́ŋá nɨmearɨ pɨ́rɨ́ nuyɨkíga wagorɨnɨ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 O Jisaso jɨ́amɨ barɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ mɨ́rɨ́ nɨwerɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Jisaso yarɨŋɨ́ “Segɨ́ yoɨ́ pírɨnɨ?” wíáná imɨ́owa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None xwé obaxɨ́ mɨrónɨŋagwɨ nánɨ yoɨ́ Rijonɨyɨ —Yoɨ́ mɨ́kɨ́ ayɨ́ mɨxɨ́ nánɨ xwé obaxɨ́ gwɨ́ mónarɨgɨ́á nánɨrɨnɨ. Yoɨ́ Rijonɨyɨ rɨnɨŋwɨnɨ.” nurɨro
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 waunɨ́ nɨwiro arɨ́kí “Xwɨ́á tɨ́yo dánɨ imɨ́one mɨxɨ́ mɨneamáɨnowárɨpanɨ.” nurɨro
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 odɨpí aga xwé obaxɨ́ bɨ dɨ́wɨ́ wíyo miaúrárɨ́ ninɨro aiwá narɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Imɨ́one odɨpíyo rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨrómáná dɨŋɨ́ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neaneɨ.” urɨ́agɨ́a
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jisaso xe dɨŋɨ́ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná imɨ́ó ámá omɨ dɨŋɨ́ xɨxérogɨ́ápɨ nɨmɨxearo ámɨ odɨpíyómɨnɨ xɨxéróáná re egɨ́awixɨnɨ. Pɨmaŋɨ́ éɨ́ roŋɨ́ wí e aŋɨ́nɨ wéɨ́áyɨ́ wiárɨ́ sɨwá nero anɨŋɨ́nɨ ipíyo nɨpiéroro pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ. Odɨpí ayɨ́ wonɨ marɨ́áɨ, 2,000 pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 E éáná ámá odɨpí mearɨgɨ́áyɨ́ aŋɨ́nɨ nuro odɨpí éɨ́ápɨ nánɨ aŋɨ́ e ŋweagɨ́áyo áwaŋɨ́ nurárɨmɨ nuro omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e yarɨgɨ́áyo enɨ áwaŋɨ́ nura eméáná ámá nɨ́nɨ “Pí rɨ́a eŋoɨ?” nɨyaiwiro sɨŋwɨ́ wɨnanɨro nuro
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nɨrémoro wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋo xegɨ́ yarɨŋɨ́pa mé dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨrɨ aikɨ́ nɨyínɨrɨ riwo éɨ́ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨro xámɨ imɨ́ó obaxɨ́ dɨŋɨ́ xɨxérogɨ́á nánɨ “Nepa imɨ́ó xɨxéroago orɨ́anɨ?” nɨyaiwiro wáyɨ́ yarɨ́ná
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 ámá Jisaso imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnowárɨ́agɨ wɨnɨ́áyɨ́ repɨyɨ́ nɨwiro imɨ́ó sayá meago éɨ́pɨ nánɨ tɨ́nɨ odɨpí éɨ́ápɨ nánɨ tɨ́nɨ repɨyɨ́ wíáná
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Jisasomɨ waunɨ́ nɨwiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ xwɨ́á re pɨ́nɨ nɨneawiárɨmɨ uɨ.” uráná
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 o rɨxa ewéyo pɨxemoánɨmɨnɨrɨ yarɨ́ná imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéróɨ́o waunɨ́ nurɨrɨ “Nionɨ enɨ joxɨ tɨ́nɨ wanɨ́wiɨ.” urarɨŋagɨ aiwɨ
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Jisaso nionɨ tɨ́nɨ xe ounɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ dɨxɨ́ ámáyo Ámɨnáonɨ ayá nɨrɨrɨmɨxɨrɨ síápɨ nánɨ áwaŋɨ́ nura úɨrɨxɨnɨ.” urɨ́agɨ
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 o nurɨ aŋɨ́ Dekaporisɨyo apɨ apɨ nikwɨ́róga unɨŋɨ́yo áwaŋɨ́ nura nemerɨ amɨpí Jisaso wíɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ nura emearɨ́ná ámá nɨ́nɨ dɨŋɨ́ ududɨ́ nɨwinɨrɨ “Arɨge nerɨ naŋɨ́ éorɨ́anɨ?” yaiwiagɨ́árɨnɨ.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ámɨ ewéyo núɨ́asáná ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ niwiékɨ́nɨmearo ewéyo dánɨ nayoaro ipí tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ e roŋáná ámá obaxɨ́ nɨbɨro Jisaso tɨ́ŋɨ́ e epɨ́royɨ́ yarɨ́ná
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 ámá wo —O Judayɨ́yá rotú aŋɨ́ wíyo ámɨnáo nimónɨrɨ meŋweaŋorɨnɨ. Xegɨ́ yoɨ́ Jairasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O nɨbɨrɨ Jisasomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná oyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ e mɨŋɨ́ xwɨ́áyo nɨkwɨ́rorɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 waunɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ miáí rɨxa aŋwɨ ayo nɨpepaxɨ́ enɨ. Í naŋɨ́ nerɨ sɨŋɨ́ unɨ nánɨ joxɨ nɨbɨrɨ wé seáyɨ e ikwiáreɨ.” urɨ́agɨ
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Jisaso o tɨ́nɨ nawínɨ úáná ámá nɨ́nɨ nɨxɨ́dɨro ɨkwɨkwierɨ́ warɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Apɨxɨ́ wí —Í xegɨ́ ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨ́ná xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú múroŋírɨnɨ.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Í naŋɨ́ onimɨxɨ́poyɨnɨrɨ xwɨrɨ́ obaxɨ́yo nɨgwɨ́ ayá wí nɨroaayirɨ mɨnɨ nɨwirɨ aí rɨ́nɨŋɨ́ winarɨŋɨ́pɨ naŋɨ́ bɨ onɨmiápɨ mé nɨyɨpeí yarɨŋɨ́rɨnɨ. Xegɨ́ nɨgwɨ́ anɨpá imónɨŋagɨ aí ámɨ wínɨ mɨxɨ́nɨŋɨ́ yomɨxarɨgɨ́írɨnɨ.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Amáɨ́ rónáná ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨŋɨ́pɨ yeáyɨ́ sɨkiárɨŋɨnigɨnɨ. Ragɨ́ yeáyɨ́ sɨkiárɨ́agɨ nainenɨrɨ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Rɨxa naŋɨ́ riyínɨ réɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Jisaso nɨjɨ́á nimónɨrɨ “Eŋɨ́ eánɨŋɨ́ nionɨyá bɨ nɨnowárɨmɨ ipɨ ruŋoɨ?” nɨyaiwirɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ iyɨ́áyo amáɨ́ go rónɨgoɨ?” ráná
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ ámá epɨ́royɨ́ nɨsiro ɨkwɨkwierɨ́ nɨsiga warɨ́ná pí nánɨ ‘Go gɨ́ iyɨ́áyo amáɨ́ nɨrónɨgoɨ?’ rarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 apɨxɨ́ e wíímɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨnɨrɨ nánɨ sagagɨ́ emearɨŋagɨ
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 í “Jisaso píránɨŋɨ́ nimɨxɨ́ɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ wáyɨ́ nerɨ eŋɨ́ óɨ́ néra nɨbɨrɨ Jisasomɨ agwɨ́rɨwámɨnɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ mɨŋɨ́ xwɨ́áyo nɨkwɨ́rorɨ xɨ́í éɨ́pɨ nánɨ wɨ́á rókiamónɨ́agɨ
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ erɨ́kiemeánɨ́ɨnɨ. Sɨmɨxɨ́ ayá sinarɨŋɨ́pɨ ámɨ wí sinɨnɨ́á meŋagɨ nánɨ ámɨ ayá bɨ mɨsinɨ́ kikiɨ́á néra uɨ.” nurɨrɨ
34 Então Jesus lhe disse:
35 sɨnɨ ímɨ e urarɨ́ná sɨnɨ miáí sɨmɨxɨ́ weŋe mɨrémopa nerɨ́ná ámá wí rotú aŋɨ́ meweŋoyá aŋɨ́ e dánɨ nɨbɨro Jisaso nánɨ re urémeagɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋomɨ sɨnɨ ayá wí murɨŋweapanɨ. Dɨxɨ́ miáí rɨxa peŋoɨ.” urarɨ́ná
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ rotú aŋɨ́ meweŋomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “E nerɨ aiwɨ wáyɨ́ mepanɨ. Dɨŋɨ́nɨ nɨnɨkwɨ́róa uɨ.” nurɨrɨ
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 ámá nɨ́nɨ e nurakioŋwɨrárɨmáná aiwɨ “Pitao tɨ́nɨ Jemiso tɨ́nɨ xogwáo Jono tɨ́nɨ awa nionɨ tɨ́nɨ xe obɨ́poyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nuro
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 rotú aŋɨ́ meweŋoyá aŋɨ́ e nɨrémoro Jisaso yaiwínɨŋɨ́ ninɨrɨ rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ wí yeyɨ nɨra warɨ́ná wí ŋwapé rarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 aŋɨ́yo nɨpáwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Pí nánɨ ŋwɨ́ earo yeyɨ rɨro yarɨŋoɨ? Miáí rɨxa peŋoɨnɨrɨ ŋwɨ́ rɨmiearɨŋoɨ? Í sa sá wenɨ.” nurɨrɨ
39 Ao entrar, disse:
40 rɨpɨ́á nura warɨ́ná o ámá nɨ́nɨ emɨ mɨmɨxeámɨ́ nerɨ miáímɨ xanɨyaú tɨ́nɨ omɨ kumɨxɨnarɨgɨ́á waú wo awa tɨ́nɨ aŋɨ́ awawá ikwɨ́rónɨŋɨ́ miáí weŋɨ́wámɨ nɨpáwiro
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jisaso miáímɨ wéyo ɨ́á nɨmaxɨrɨrɨ xegɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ “Tarita kumi.” nurɨrɨ —Ayɨ́ agapɨ́né “Miá ríyɨ wiápɨ́nɨmeaɨ.” urarɨŋwápɨ nánɨrɨnɨ. E uráná re eŋɨnigɨnɨ.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Í rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ xegɨ́ xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú eŋagɨ nánɨ rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ aŋɨ́ yarɨ́ná ayɨ́ sɨrɨ́ nɨpɨkínɨro “Arɨge ámɨ rɨ́a wiápɨ́nɨmeaŋoɨ?” nɨyaiwiro ududɨ́ yarɨ́ná
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Jisaso ŋwɨ́ ikaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ éápɨ ámá wíyo áwaŋɨ́ murɨpa épiyɨ.” nurɨrɨ “Ímɨ aiwá bɨ mɨnɨ wípiyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.