Marcos 4
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ACF
1 Jisaso ámɨ ipí Gariri imaŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ nuréwapɨyirɨ ámá xwé obaxɨ́ awí neánɨro epɨ́royɨ́ wiarɨŋagɨ́a o ewéyo nɨpɨxemoánɨrɨ éɨ́ nɨŋwearɨ ámá nɨ́nɨ sɨnɨ ipí imaŋɨ́ e ŋweaŋáná
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 o nuréwapɨyirɨ́ná xɨxewisɨ́ xwɨyɨ́á amɨpí obaxɨ́ nánɨ nuréwapɨyirɨ
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨ́á époyɨ. Ámá wo o xegɨ́ omɨŋɨ́yo axɨ́pɨ witɨ́ siyɨ́ nɨwiáróa umɨnɨrɨ nánɨ nurɨ
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 xwɨ́á yunɨ́ ikɨxeárɨnɨŋe píránɨŋɨ́ nɨwiáróa nurɨ aiwɨ wí óɨ́ maŋɨ́pá tɨ́nɨ piéróáná iŋɨ́ nɨbɨro mɨmeánɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Ámɨ wí sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná xwɨ́á onɨmiápɨ seáyɨ e eŋáná wiáróɨ́yɨ́ xwɨ́á akwɨnɨ́ánáɨ eŋagɨ nánɨ apaxɨ́ mé nerápɨmáná
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 sogwɨ́ nɨwepɨ́nɨrɨ xaíwɨ́ anarɨ́ná pɨpɨŋɨ́ mɨwárɨŋagɨ nánɨ nɨyɨweánɨrɨ yeáyɨ́ yárɨŋɨnigɨnɨ.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ámɨ wí emɨ́ pɨpɨŋɨ́ arɨ́kiárɨnɨŋe wiáróɨ́yɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́yo dánɨ nerápɨrɨ xeŋwɨrárɨŋagɨ nánɨ witɨ́ siyɨ́ apɨ ná mɨweŋɨnigɨnɨ.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Ámɨ wí xwɨ́á naŋɨ́ e wiáróɨ́yɨ́ píránɨŋɨ́ nerápɨrɨ xwé nerɨ ná nɨkɨkɨreánɨrɨ́ná wí xwé onɨmiápɨ nɨwerɨ wí xwé obaxɨ́ nɨwerɨ wí aga dɨŋɨ́ nɨmorɨ ɨ́á mɨropaxɨ́ weŋɨnigɨnɨ.” nurɨrɨ
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né witɨ́ siyɨ́ nánɨ nionɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨ́á apɨ nánɨ arɨ́á ókiarɨ́ nɨmónɨ́poyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Idáná o xegɨ́pɨ ŋweaŋáná wiepɨsarɨŋowa wé wúkaú sɨkwɨ́ waú tɨ́nɨ ámá wí xɨ́o tɨ́nɨ emearɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́pɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á xɨ́o rɨ́ɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ wiarɨ́ná
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á Gorɨxo seyɨ́né xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́a nánɨ eŋíná dánɨ ínɨmɨ imónɨŋɨ́pɨ nionɨ rɨxa wɨ́á searókiamoarɨŋɨnɨ. E nerɨ aiwɨ ámá nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ró wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ néra warɨgɨ́áyo nionɨ uréwapɨyarɨ́ná mɨ́kɨ́pɨ arɨ́á mɨní ewayɨ́ xwɨyɨ́á rarɨŋápɨnɨ arɨ́á niarɨŋoɨ.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́ánɨ urarɨŋɨnɨ. Gorɨxoyá xwɨyɨ́á wɨ́á rókiamoagɨ́ Aisaiaoyɨ rɨnɨŋo ámá nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ró wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ néra warɨgɨ́áyɨ́ nánɨ eŋíná nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re eaŋɨnigɨnɨ, ‘Ámá ayɨ́ wigɨ́ uyɨ́niɨ́ yarɨgɨ́ápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mamóánáyɨ́ Gorɨxo yokwarɨmɨ́ wiinɨgɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á arɨ́á nɨwirɨ́ná arɨ́á nɨwiro aiwɨ nɨjɨ́á mimónɨ́ ero sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro aiwɨ dɨŋɨ́ mɨmó ero epɨ́rɨ nánɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́ánɨ urɨnɨ́árɨnɨ.’ Aisaiao eŋíná rɨ́wamɨŋɨ́ e eaŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ nionɨ xɨxenɨ e yarɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 O ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né ewayɨ́ xwɨyɨ́á nionɨ rɨ́ápɨ sɨnɨ majɨ́á rimónɨŋoɨ? Ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ nɨjɨ́á mimónɨpa nerɨ́náyɨ́, ewayɨ́ xwɨyɨ́á nionɨ rarɨŋá nɨpɨnɨ arɨge nerɨ nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ? Mɨ́kɨ́pɨ áwaŋɨ́ osearɨmɨnɨrɨ rarɨŋɨnɨ.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ámá witɨ́ siyɨ́ wiároarɨŋoyɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ wáɨ́ nemerɨ urɨmearɨŋónɨŋɨ́ imónɨnɨ.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Ámá wí witɨ́ siyɨ́ óɨ́pá tɨ́nɨ piéróɨ́pɨ iŋɨ́ nɨbɨrɨ manarɨŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ arɨ́á wíɨ́ápɨ Seteno ayɨ́ Gorɨxo nánɨ dɨŋɨ́ mopɨ́rɨxɨnɨrɨ aŋɨ́nɨ nɨbɨrɨ pɨ́rɨpɨ́rɨ́ nɨwirɨ emɨ mɨmeámɨ́ yarɨŋɨ́rɨnɨ.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ámá ámɨ wí witɨ́ siyɨ́ sɨ́ŋá ínɨmɨ yapɨnɨŋáná seáyɨ e xwɨ́á onɨmiápɨ eŋáná wiáróɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ arɨ́á nɨwiróná yayɨ́ nɨwinɨrɨ nɨxɨ́danɨro yarɨ́ná
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 xwɨyɨ́á ná ínɨmɨ pɨpɨŋɨ́nɨŋɨ́ mɨwárɨŋagɨ nánɨ anɨŋɨ́ xɨ́darɨgɨ́ámanɨ. Xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ xɨ́danɨro yarɨŋagɨ́a nánɨ ámá wí nɨbɨro nepa eŋɨ́ neánɨro rɨ́a xɨ́darɨŋoɨnɨrɨ iwamɨ́ó nɨwíwapɨyirɨ xeanɨŋɨ́ wikeáráná apaxɨ́ mé pɨ́nɨ wiárarɨgɨ́árɨnɨ.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ámá ámɨ wí witɨ́ siyɨ́ emɨ́ pɨpɨŋɨ́ arɨ́kiárɨnɨŋe wiáróɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ enɨ xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ arɨ́á nɨwiro aiwɨ
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 amɨpí xwɨ́áyo dáŋɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ obɨbaxɨ́ nɨmoro ‘Amɨpí wí nionɨ mɨnɨmúropa oninɨ.’ nɨyaiwiro amɨpí wí nánɨ ‘Arɨge nímeanɨ́árɨ́anɨ?’ nɨyaiwia nurɨ́náyɨ́ witɨ́ emɨ́ nerápɨrɨ xeŋwɨrárarɨŋɨ́ yapɨ nimónɨro aiwá ná mɨkɨkɨreánarɨŋɨ́yɨ́ yapɨ imónarɨgɨ́árɨnɨ.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ámá ámɨ wí witɨ́ siyɨ́ xwɨ́á naŋɨ́ imónɨŋe wiáróɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roro píránɨŋɨ́ nɨxɨ́dɨróná witɨ́ siyɨ́ aiwá ná wí xwé onɨmiápɨ werɨ wí xwé obaxɨ́ werɨ wí aga dɨŋɨ́ nɨmorɨ ɨ́á mɨropaxɨ́ werɨ yarɨŋɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ.” Ewayɨ́ xwɨyɨ́á mɨ́kɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ e urɨŋɨnigɨnɨ.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 O wiepɨsarɨŋowa “Ámá ayo anɨŋɨ́ yumɨ́í winɨ́árɨnɨ.” yaiwipɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨnɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á nánɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ́ná re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Ámá ramɨxɨ́ nɨmɨxárómáná sɨxɨ́ xwé wá nɨmearɨ upɨxákwiárɨpɨ́rɨxɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋoɨ? ‘Pieŋɨ́ íkwiaŋwɨ́yo ínɨmɨ tɨpɨ́rɨxɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋoɨ? Oweoɨ, íkwiaŋwɨ́yo sɨŋánɨŋɨ́ e tarɨgɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á eŋíná dánɨ Gorɨxo xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́a nánɨ ínɨmɨ imónɨŋɨ́pɨranɨ, amɨpí pɨ́nɨ́ imónɨŋɨ́pɨranɨ, nɨpɨnɨ sɨŋánɨ imónɨnɨ́árɨnɨ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Xwɨyɨ́á nionɨ seararɨŋápɨ nánɨ arɨ́á ókiarɨ́ nɨmónɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 — ausente —
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 — ausente —
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 O sɨnɨ ámá e ŋweagɨ́á nɨyonɨ xwɨyɨ́á Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́a nánɨpɨ nurɨrɨ́ná ámɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́ápɨ re imónɨnɨ. Ámá wo omɨŋɨ́yo nánɨ nurɨ witɨ́ siyɨ́ nɨwiáróa núɨsáná
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 sá werɨ wiápɨ́nɨmearɨ yarɨ́ná witɨ́ siyɨ́ rɨxa nerápɨrɨ xwé nerɨ o ‘Arɨge nerápɨrɨ rɨ́a peyarɨnɨ?’ yaiwiarɨ́ná
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 xegɨ́pɨ xwɨ́áyo dánɨ nɨpeyirɨ ɨwɨ́ niga nɨyirɨ siyɨ́ nerɨ ná nɨkɨkɨreága nɨpeyirɨ
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 yóɨ́ éáná rɨxa mipaxɨ́ eŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná kirá nɨmearɨ mɨwákwímɨ́ yarɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ. Gorɨxo xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́ápɨ axɨ́pɨ iwamɨ́ó nerɨ́ná ayɨ́ dɨŋɨ́ “Arɨge nerɨ́ná xwé imónɨnɨ́árɨnɨ?” nɨyaiwiro aiwɨ “Xegɨ́pɨ xwé imónɨnɨ́árɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ nánɨ e urɨŋɨnigɨnɨ.
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Pí pí ewayɨ́ xwɨyɨ́á nɨrɨrane Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ neameŋweanɨ́ápɨ nánɨ ranɨ́wɨnɨ?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 O nɨbɨrɨ neameŋweanɨ́ápɨ masɨté aiwá siyɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Masɨté aiwá siyɨ́ nurɨrɨ́ná aga onɨmiápia wiároarɨgɨ́a aiwɨ
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 nerápɨmáná xwé nerɨ aiwá nɨ́nɨ negɨ́ omɨŋɨ́yo yarɨŋɨ́pimɨ seáyɨ e nɨmúrorɨ reŋɨ́ sepiá wiexáráráná iŋɨ́ nɨbɨrɨ yéwɨ́ ínɨrɨwámɨnɨ tarɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ. Ayɨ́ “Iwamɨ́óyɨ́ nene onɨmiápɨ nerɨ aiwɨ rɨ́wéná ámá xwé obaxene Gorɨxo neameŋweanɨ́árɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ e urɨŋɨnigɨnɨ.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Xwɨyɨ́á Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́ápɨ nánɨ nurɨrɨ́ná ámá ayɨ́ arɨ́á wipaxɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á obaxɨ́ axɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ nura nurɨ
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 sɨŋánɨ áwaŋɨ́ bɨ murɨ́ ewayɨ́ xwɨyɨ́ánɨ nura nurɨ aiwɨ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨnɨ nɨŋwearɨ́ná ewayɨ́ xwɨyɨ́á xɨ́o urarɨŋɨ́ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ urayiŋɨnigɨnɨ.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 O ewayɨ́ xwɨyɨ́á nura núɨsáná sɨ́ápɨ tɨ́nɨ axíná xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ oxemoaneyɨ.” uráná
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 awa ámá obaxɨ́ e awí eánɨgɨ́áyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ewé Jisaso éɨ́ nɨŋwearɨ e dánɨ pɨ́né uréwapɨyarɨŋɨ́pámɨ enɨ nɨpɨxemoánɨro Jisaso tɨ́nɨ nuro ewé wí enɨ awa tɨ́nɨ warɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Rɨ́wɨpí bɨrɨ iniɨgɨ́ enɨ imeamɨ́kwɨ́ erɨ nerɨ́ná ewéyo mɨmeámɨ́ yarɨ́ná ewéyo iniɨgɨ́ rɨxa nɨróga wiápɨ́nɨmeaarɨŋagɨ nɨwɨnɨro
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Jisaso ewé íkwémɨŋɨ́mɨnɨ íkwiaŋwɨ́yo sá weŋomɨ saiwiárɨ́ nɨwiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, none rɨxa iniɨgɨ́ namianɨrɨ yarɨŋwáyoɨ! Joxɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ rɨweŋɨnɨ?” uráná
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 o nɨwiápɨ́nɨmearɨ re eŋɨnigɨnɨ. “Rɨ́wɨpí samɨŋɨ́ oweárɨnɨ.” rɨrɨ “Iniɨgɨ́ imeamɨ́kwɨ́ yarɨŋɨ́pɨ enɨ samɨŋɨ́ oweárɨnɨ.” rɨrɨ éáná apaxɨ́ mé rɨ́wɨpí samɨŋɨ́ werɨ iniɨgɨ́ enɨ samɨŋɨ́ werɨ yáráná
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né pí nánɨ wáyɨ́ seainarɨnɨ? Dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa nero nánɨ wáyɨ́ rɨseainarɨnɨ?” urɨ́agɨ
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 awa óɨ́ nikárɨnɨro nánɨ wigɨ́pɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Pí ámáorɨ́anɨ? Imɨŋɨ́ tɨ́nɨ iniɨgɨ́ tɨ́nɨ o ráná arɨre ámánɨŋɨ́ arɨ́á nɨwirɨ samɨŋɨ́ rɨ́a weŋoɨ?” rɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.