Lucas 24
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARIB
1 Sadéyo aga wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ íwa íkɨ́á dɨ́á tɨ́nɨ gɨ́niɨ́ tɨ́nɨ xámɨ píránɨŋɨ́ imɨxárɨgɨ́ápɨ nɨmeámɨ nuro
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 rɨxa Jisaso xwɨ́á weyárɨnɨŋe nɨrémoro sɨ́ŋá xwárɨpáyo maŋɨ́ e éɨ́ rárárɨnɨŋo mɨmegwɨnárɨ́ nɨmega nurɨ yánɨ e weŋagɨ nɨwɨnɨro
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 óɨ́yimɨ nɨpáwiro aí Ámɨná Jisaso mɨweŋagɨ nɨwɨnɨro
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 “Pɨyo gerɨ́anɨ?” nɨyaiwiro ududɨ́ ninɨro roŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Ámá waú egɨ́ rapɨrapɨ́ xwɨnɨ́á eagɨ́íwaú sɨ́mɨmaŋɨ́ e rónapɨgɨ́isixɨnɨ. Sɨ́mɨmaŋɨ́ e rónapáná
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 apɨxíwa wáyɨ́ nikárɨnɨro sɨ́mɨmaŋɨ́ xwɨ́áyo ɨkwɨ́róáná awaú re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Sɨŋɨ́ úo nánɨ ámá xwɨ́á weyárarɨgɨ́e pí nánɨ pɨ́á yarɨŋoɨ?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Sɨnɨ re mɨwenɨnɨ. Rɨxa wiápɨ́nɨmeáɨnigɨnɨ. O sɨnɨ seyɨ́né tɨ́nɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nemerɨ́ná searɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Re searɨŋɨ́rɨnɨ, ‘Negɨ́ Judayɨ́ ámá imónɨŋáonɨ mɨyɨ́ nɨnɨrɨróná ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ ɨ́á nɨnɨxero íkɨ́áyo nɨyekwɨroárɨpɨ́rɨ́á eŋagɨ aí ámɨ sɨ́á wɨyaú wɨyi rɨxa nórɨmáná eŋáná wiápɨ́nɨmeámɨ́árɨnɨ.’ rɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ́i
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 íwa Jisaso xwɨyɨ́á eŋíná urɨŋɨ́ apɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨwinɨrɨ
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 xwárɨpáyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ wo awamɨ íwa wɨnɨ́ápɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiro ámá Jisasoyá xegɨ́ imónɨŋɨ́yo enɨ nɨyonɨ repɨyɨ́ wigɨ́awixɨnɨ.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Apɨxɨ́ repɨyɨ́ wiarɨgɨ́íwa Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí tɨ́nɨ Joanaí tɨ́nɨ Jemisomɨ xɨnáí Mariaí tɨ́nɨ ámɨ wíwa tɨ́nɨrɨnɨ. Íwa wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ wigɨ́ wɨnɨ́ápɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨ́agɨ́a aí
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 “Íwa wigɨ́ xwɨyɨ́á íkɨ́á ɨwɨ́yo dánɨ́nɨŋɨ́ rarɨŋoɨ.” nɨyaiwiro “Nepaxɨnɨ.” mɨyaiwipa nero aí
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Pitao nɨwiápɨ́nɨmearɨ aŋɨ́nɨ nurɨ xwárɨpáyo nɨrémómáná nɨpɨ́kwínɨrɨ ínɨmɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ Jisasomɨ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ wí e weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ ámɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ́ná e eŋagɨ wɨnɨ́ɨ́pɨ nánɨ ududɨ́ néra uŋɨnigɨnɨ.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Jisasoyá xegɨ́ ámá imónɨŋɨ́yɨ́ waú sɨ́á axɨ́yimɨnɨ aŋɨ́ Emeasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ nuri —Aŋɨ́ apɨ Jerusaremɨ dánɨ ná jɨ́amɨne onɨmiápɨrɨnɨ. 11 kiromita imónɨŋerɨnɨ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Awaú óɨ́yo nuri Jerusaremɨyo amɨpí Jisasomɨ wíɨ́ápɨ nánɨ repɨyɨ́ niga nuri
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 xwɨyɨ́á nɨrɨga warɨ́ná Jisaso xewanɨŋo aŋwɨ e nɨbɨrɨ nɨwímearɨ awaú tɨ́nɨ nawínɨ nuro
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 awaú Jisasomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨri aiwɨ omɨ mí mómɨxɨ́ yarɨ́ná
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Jisaso yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Awagwí aŋɨ́ nurɨ́ná xwɨyɨ́á nɨrɨga warɨgɨ́ípɨ pí éɨ́ nánɨ nɨrɨga warɨŋiɨ?” uráná awaú éɨ́ nɨrómáná sɨ́mɨmaŋɨ́ kɨpɨŋɨ́ nɨyiri
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 wɨ́o, Kɨriopasoyɨ rɨnɨŋo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá nɨ́nɨ Jerusaremɨ urɨ́nanɨro úɨ́áyo sa joxɨnɨ e imónɨ́ɨ́pɨ nánɨ majɨ́áranɨ?” urɨ́agɨ
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 o yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Jerusaremɨyo pí imónɨ́ɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ awaú re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Nasaretɨ dáŋɨ́ Jisaso nánɨ rɨnarɨŋwiɨ. O Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ ámá nɨ́nɨyá sɨŋwɨ́yo dánɨ enɨ wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ wo nimónɨrɨ emɨmɨ́ erɨ xwɨyɨ́á píránɨŋɨ́ urɨmerɨ yarɨŋo nánɨ rɨnarɨŋwiɨ.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Omɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ negɨ́ ámɨná neameŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ xwɨrɨxɨ́ numero omɨ íkɨ́á seáyɨyo oyekwɨroárɨ́poyɨnɨrɨ émáyo mɨnɨ wíoɨ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Xámɨ nene dɨŋɨ́ re kɨkayówárɨnɨ, ‘Gorɨxo nene émáyɨ́yá gwɨ́ ŋweaŋwaénénɨŋɨ́ imónɨŋwaéne neaíkweanɨ́a nánɨ urowárénapɨnɨ́o ámá orɨ́anɨ?’ Dɨŋɨ́ e kɨkayówárɨnɨ. Xwɨyɨ́á apɨ aí ámɨ bɨ rɨpɨrɨnɨ. Omɨ rɨxa nɨpɨkímáná eŋáná sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 agwɨ sɨ́á rɨyimɨ neneyá apɨxíwa ayá nearemóoɨ. Íwa wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ ámá xwárɨpá tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nuro aí
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 pɨyɨ́ tɨ́o mɨweŋagɨ nɨwɨnɨro nene ŋweaŋwaé nánɨ nɨbɨro re nearáoɨ, ‘Newané xwárɨpáyo dánɨ orɨŋá nɨwɨnɨranéná aŋɨ́najɨ́ waú nɨrónapɨri “O sɨŋɨ́ uŋoɨ.” nearɨ́iɨ.’ nearɨ́agɨ́a
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 negɨ́ ámá wa ámá pɨyo tɨ́e nánɨ nuro apɨxíwa nearɨ́ápɨ sɨnɨ axɨ́pɨ e imónɨŋagɨ nɨwɨnɨro aiwɨ pɨyomɨ sɨŋwɨ́ bɨ mɨwɨnáoɨ.” Jisasomɨ repɨyɨ́ e wíagɨ́i
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí majɨmajɨ́á yarɨgɨ́íwagwírɨnɨ. Amɨpí wɨ́á rókiamoagɨ́áwa nɨrɨro rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́ápɨ arɨ́á nɨwiri aiwɨ aŋɨ́nɨ ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwiri dɨŋɨ́ mɨkwɨ́ropa yarɨgɨ́íwagwírɨnɨ.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Awagwí ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨgɨ́o nánɨ re rɨyaiwiarɨŋiɨ, ‘O rɨ́nɨŋɨ́ bɨ mɨmeá ananɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ nikɨ́nɨmɨ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ŋweapaxɨ́rɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋiɨ? Oweoɨ, xámɨ rɨ́nɨŋɨ́ nɨmeámáná rɨ́wɨ́yo nikɨ́nɨpaxɨ́rɨnɨ.” nurɨrɨ
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 rɨ́wamɨŋɨ́ Gorɨxoyáyo amɨpí xɨ́o nánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ Moseso eaŋe dánɨ repɨyɨ́ píránɨŋɨ́ nɨwiéra urɨ amɨpí wɨ́á rókiamoagɨ́áwa rɨ́wɨ́yo eagɨ́e dánɨ enɨ repɨyɨ́ píránɨŋɨ́ nɨwiéra urɨ eŋɨnigɨnɨ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Aŋɨ́ awaú warɨgɨ́íe rɨxa aŋwɨ e nɨrémorɨ́ná Jisaso awaú “O wiárɨ́ nɨmúrorɨ unɨŋoɨ.” oyaiwípiyɨnɨrɨ wíwapɨyarɨ́ná
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 awaú urakioŋwɨráranɨri nánɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Joxɨ mɨyeamúropanɨ. Sogwɨ́ rɨxa wéɨ́ eŋagɨ nánɨ sɨ́á rórɨnɨŋoɨ. Yawawi tɨ́nɨ sá re oweaneyɨ.” urɨ́agɨ́i awaú tɨ́nɨ sá wémɨnɨrɨ nánɨ nawínɨ aŋɨ́yo nɨpáwiro
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 nɨŋweagɨ́asáná rɨxa aiwá nanɨro nerɨ́ná Jisaso bisɨ́kerɨ́ápɨ nɨmearɨ Gorɨxomɨ yayɨ́ nɨwimáná nɨkwɨrɨrɨ mɨnɨ wiarɨ́ná
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 awaú rɨxa sɨŋwɨ́ mí wómɨxɨpaxɨ́ nimónɨri omɨ sɨŋwɨ́ mí wómɨxáná re eŋɨnigɨnɨ. O awaú sɨŋwɨ́ anɨgɨ́íe dánɨ anɨ́nɨŋɨnigɨnɨ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 O anɨ́nɨ́agɨ nɨwɨnɨri re rɨnɨgɨ́isixɨnɨ, “O tɨ́nɨ óɨ́yo nɨbɨranéná o xwɨyɨ́á Gorɨxoyá rɨ́wamɨŋɨ́ eánɨŋɨ́pɨ píránɨŋɨ́ repɨyɨ́ nɨyeaiéra barɨ́ná yegɨ́ xwioxɨ́yo dánɨ rɨxa dɨŋɨ́ niɨ́á yeaíɨ́rɨnɨ.” nɨrɨnɨri
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 axíná Jerusaremɨ nánɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ nuri wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ wo egɨ́áwamɨ tɨ́nɨ ámá awa tɨ́nɨ nawínɨ ŋweagɨ́áyo tɨ́nɨ nɨwímeari
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 ayɨ́ “Ámɨnáo rɨxa wiápɨ́nɨmeáɨnigɨnɨ. Saimonomɨ sɨŋánɨ wimónɨ́ɨnigɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwiri
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 amɨpí óɨ́yo néra úɨ́ípɨ nánɨ áwaŋɨ́ nurɨri re urɨgɨ́isixɨnɨ, “O rɨxa bisɨ́kerɨ́á kwɨrarɨ́ná yawawi rɨxa sɨŋwɨ́ mí wómɨxɨ́wɨ́isixɨnɨ.” urɨgɨ́isixɨnɨ.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Sɨnɨ Jisaso nánɨ áwaŋɨ́ e urarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Xewanɨŋo ámá nɨyonɨ áwɨnɨmɨ dánɨ sɨŋánɨ rónapɨŋɨnigɨnɨ.
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Sɨŋánɨ rónapáná ayɨ́ sɨrɨ́ nɨpɨkínɨro wáyɨ́ nikárɨnɨro “Pɨyɨŋɨ́ siwí womɨ sɨŋwɨ́ rɨ́a wɨnɨŋwɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né óɨ́ nikárɨnɨro ‘Jisasorɨ́anɨ?’ mɨyaiwí dɨŋɨ́ obɨbaxɨ́ pí nánɨ nɨmóa warɨŋoɨ?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 ‘Ayɨ́ Jisasorɨ́anɨ?’ yaiwipɨ́rɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ wéyo tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ nanɨ́poyɨ. ‘Gɨ́wɨ́ tɨ́nɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ enɨ rí renɨ?’ yaiwipɨ́rɨ wé seáyɨ e nikwiárɨ́poyɨ. Pɨyɨŋɨ́ siwí gɨ́wɨ́ tɨ́nɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ tɨ́ŋɨ́ranɨ?” nurɨrɨ
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 xegɨ́ wé tɨ́nɨ sɨkwɨ́ tɨ́nɨ sɨwá wíagɨ
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ayɨ́ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ winanɨro nero aí sɨnɨ “Aga Jisasorɨ́anɨ?” mɨyaiwí ududɨ́ nɨwiga warɨ́ná o ayɨ́ “Pɨyɨŋɨ́ siwímanɨ. O aiwá narɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nɨmɨ nánɨ aiwá bɨ menɨranɨ?” urɨ́agɨ
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 ayɨ́ peyɨ́ pɨrɨ́ bɨ umeaíáná
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 o nurápɨrɨ wigɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ nɨŋɨnigɨnɨ.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 O re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xámɨ nionɨ sɨnɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nemerɨ́ná xwɨyɨ́á rɨpɨ searɨŋanigɨnɨ, ‘Rɨ́wamɨŋɨ́ amɨpí nionɨ nánɨ Moseso ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨrɨ eaŋɨ́pɨ tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa nɨrɨro eagɨ́ápɨ tɨ́nɨ Bɨkwɨ́ Samɨyo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ wí surɨ́má mé aga xɨxenɨ nimónɨnɨ́árɨnɨ.’ searɨŋanigɨnɨ.” nurɨrɨ
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 awa rɨ́wamɨŋɨ́ xɨ́o nánɨ Bɨkwɨ́ Gorɨxoyáyo eánɨŋɨ́pɨ nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ wigɨ́ dɨŋɨ́ jɨ́ayo naŋɨ́ nɨwimɨxɨrɨ
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Eŋíná dánɨ Bɨkwɨ́yo rɨ́wamɨŋɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o rɨ́nɨŋɨ́ nɨmearɨ nɨperɨ aiwɨ sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná ámɨ xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeanɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Rɨpɨ enɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Ámá omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ xegɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ wáɨ́ wurɨmeipɨ́rɨ́árɨnɨ, “Segɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro sanɨŋɨ́ imónánáyɨ́, Gorɨxo yokwarɨmɨ́ seaiinɨŋoɨ.” Jerusaremɨ dánɨ aŋɨ́ nɨmɨnɨ wáɨ́ e wurɨmeipɨ́rɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Seyɨ́né amɨpí nionɨ nánɨ wɨnɨ́á rɨpɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨméɨ́rɨxɨnɨ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Arɨ́á époyɨ. Gɨ́ ápo eŋíná segɨ́ seáwowayá sɨ́mɨmaŋɨ́ e dánɨ ‘Nionɨ segɨ́ seárɨ́awéyo gɨ́ kwíyɨ́pɨ wimɨ́árɨnɨ.’ urɨŋɨ́pɨ seyɨ́né seaímeanɨ́a nánɨ nionɨ rɨxa seaiapowárɨmɨ́ɨnɨ. Seyɨ́né Gorɨxoyá kwíyɨ́ émɨ dánɨ sɨnɨ eŋɨ́ mɨseaeámɨxɨpa nerɨ́ná aŋɨ́ rɨpimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ amɨ amɨ mupanɨ. E nerɨ aí rɨxa eŋɨ́ seaeámɨxáná nionɨ nánɨ amɨ amɨ wáɨ́ urɨméɨ́rɨxɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 O Jerusaremɨ dánɨ ayo nɨwirɨmeámɨ nurɨ aŋɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Betaniyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémómáná xegɨ́ wé seáyɨ e nimɨxɨrɨ ayɨ́ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ píránɨŋɨ́ oŋweápoyɨnɨrɨ amɨpí yarɨŋɨ́ nɨwirɨ
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 sɨnɨ nɨwiarɨ́ná Gorɨxo omɨ nɨménapɨmɨ rɨxa aŋɨ́namɨ nánɨ peyiŋɨnigɨnɨ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Rɨxa aŋɨ́namɨ nánɨ peyíagɨ ayɨ́ e sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨmɨ ámɨ Jerusaremɨ nánɨ nuro seáyɨmɨ seáyɨmɨ nimóga nuróná
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 íníná aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwiayiro Gorɨxomɨ seáyɨ e umeagɨ́árɨnɨ.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.