Lucas 1
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs BKJ
1 — ausente —
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 — ausente —
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 nionɨ enɨ “‘Gɨ́ ámɨnáoxɨ Tiopirasoxɨ xɨxenɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ nánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ awa xámɨ eagɨ́ápɨ nionɨ ɨ́á nɨrorɨ sɨŋwɨ́ wɨnagɨ́áyo yarɨŋɨ́ nɨwia nurɨ e nemáná píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ neŋwɨperɨ rɨ́wamɨŋɨ́ nearɨ joxɨ nánɨ wiowárénapɨmɨ́ɨnɨ.’ E nerɨ́ná naŋɨ́rɨnɨ.” nimónarɨnɨ.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ yarɨŋɨnɨ. Joxɨ ɨ́á nɨrorɨ amɨpí rɨréwapɨyigɨ́ápɨ aga xɨxenɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ́a nánɨ yarɨŋɨnɨ.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Eŋíná Judayɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Xerotoyɨ rɨnɨŋo meŋweaŋáná ámá apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á wo, Sekaraiaoyɨ rɨnɨŋo ŋweaŋɨ́rɨnɨ. O xegɨ́ ámáyɨ́ Abaijaoyárɨnɨ. O xegɨ́ ámáyɨ́ eŋíná dánɨ Gorɨxoyá apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Sekaraiao xegɨ́ apɨxí yoɨ́ Irisabetírɨnɨ. Í xegɨ́ ámáyɨ́ arɨ́o Eronoyáyɨ́rɨnɨ. Í xegɨ́ ámáyɨ́ enɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ayaú Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ wé rónɨŋɨ́ eri Gorɨxo ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨrɨ sekaxɨ́ rɨrɨ eŋɨ́yo mɨwiaíkí eri neri aí
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Irisabetí rɨ́paíwɨ́ eŋí eŋagɨ nánɨ niaíwɨ́ mayɨ́yaú e néra nuri rɨxa xweyaŋɨ́ apiaŋɨ́ imónɨgɨ́írɨnɨ.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 O xegɨ́ ámáyɨ́ Abaijaɨ rɨnɨgɨ́áyɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ rɨdɨyowá nero wigɨ́ yarɨgɨ́ápa yarɨ́ná xɨ́o tɨ́nɨ enɨ nawínɨ nero
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 wigɨ́ nerɨ́ná yarɨgɨ́ápa “None gɨ́mɨnɨ go ‘Ŋwɨ́áxɨnɨ.’ rɨnɨŋɨ́wámɨ páwinɨrɨ́enɨŋoɨ?” nɨyaiwiro yarɨgɨ́ápa e nero Sekaraiao Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ awawá Gorɨxoyá tɨ́ŋɨ́ e “Ŋwɨ́áxɨnɨ.” rɨnɨŋe nɨpáwirɨ rɨ́á awɨ́í dɨŋɨ́ eaarɨŋɨ́pɨ nánɨ oikeanɨrɨ rɨ́peááná
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 oxɨ́ apɨxɨ́ bɨ́anɨrɨwámɨnɨ rówapɨgɨ́áyɨ́ Gorɨxomɨ rɨxɨŋɨ́ urarɨ́ná o awawá Gorɨxoyá tɨ́ŋɨ́ e nɨpáwirɨ Gorɨxo nánɨ rɨ́á awɨ́í dɨŋɨ́ earɨŋɨ́pɨ nikearɨ́ná
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Aŋɨ́najɨ́ wo rɨ́á sɨŋwɨrɨ́á wé náúmɨnɨ peyarɨŋɨ́mɨ dánɨ sɨŋwɨ́ nanɨrɨ yarɨŋe aí gínánɨŋɨ́ nɨbɨrɨ rónapɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 óɨ́ nerɨ wáyɨ́ ikárɨnarɨ́ná
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 aŋɨ́najo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sekaraiaoxɨnɨ, wáyɨ́ mikárɨnɨpanɨ. Dɨxɨ́ niaíwɨ́ nánɨ yarɨŋɨ́ wíɨ́pɨ Gorɨxo rɨxa arɨ́á sinɨ. Dɨxɨ́ apɨxí niaíwɨ́ oxɨ́ wo rɨxɨrɨyíáná joxɨ yoɨ́ Jonoyɨ wɨ́rɨ́ɨrɨxɨnɨ.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Omɨ nɨxɨráná joxɨ seáyɨ e nimónɨrɨ yayɨ́ yarɨ́ná oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ enɨ yayɨ́ epɨ́rɨ́árɨnɨ.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 O Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ ámá ámɨná eŋɨ́ eánɨŋónɨŋɨ́ imónɨnɨ́árɨnɨ. O iniɨgɨ́ wainɨ́ mɨnɨpa erɨ papɨkɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ mɨnɨpa erɨ enɨ́árɨnɨ. O sɨnɨ xegɨ́ xɨnáíyá agwɨ́yo eŋáná Gorɨxoyá kwíyɨ́ ukɨkayonɨ́árɨnɨ.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 O segɨ́ ámá Isɨrerɨyo uráná obaxɨ́ arɨ́á nɨwiro ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro Gorɨxo wigɨ́ Ámɨnáomɨ ámɨ xɨ́dɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Dɨxɨ́ íwo kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ xegɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́ Iraijaomɨ ukɨkayoŋáná eŋɨ́ neánɨrɨ yagɨ́pɨ́nɨŋɨ́ Jono axɨ́pɨ́nɨŋɨ́ e erɨ rɨrɨ enɨ́árɨnɨ. Xewaxowa tɨ́nɨ xanowa tɨ́nɨ pɨyɨ́á wɨ́rɨnɨro ámá uyɨ́niɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro wé rónɨŋɨ́ imónɨro éɨ́rɨxɨnɨrɨ Jono Gorɨxoyá Ámɨnáomɨ xámɨ umeanɨ́árɨnɨ. Dɨxɨ́ Isɨrerɨyɨ́ e ero Gorɨxoyá Ámɨnáomɨ yeáyɨ́ wurɨ́nɨro epɨ́rɨ nánɨ oimónɨrɨ xámɨ umeanɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Sekaraiao aŋɨ́najomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨge nerɨ nionɨ nɨjɨ́á imónɨmɨ nɨrarɨŋɨnɨ? Nionɨ rɨxa xweyaŋonɨrɨnɨ. Gɨ́ apɨxí enɨ rɨxa apiaŋírɨnɨ.” urɨ́agɨ
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 aŋɨ́najo ámɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ yoɨ́ Gebɨrieronɨrɨnɨ. Gorɨxoyá sɨ́mɨmaŋɨ́ e roarɨŋáonɨrɨnɨ. Gorɨxo nionɨ xwɨyɨ́á yayɨ́ seainɨpaxɨ́ apɨ áwaŋɨ́ urɨnɨrɨ nɨrowárénapɨŋoɨ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Amɨpí nionɨ xámɨ rɨrɨ́áyɨ́ nimónɨríná nimónɨnɨ́árɨnɨ. E nerɨ aiwɨ xwɨyɨ́á nionɨ rɨrɨ́áyɨ́ joxɨ ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ mɨkwɨ́roarɨŋagɨ nánɨ joxɨ ámɨ xwɨyɨ́á bɨ mɨrɨpa imónɨrɨ maŋɨ́ pɨ́rónɨrɨ erɨ eɨ. Xámɨ nionɨ rɨrɨ́áyɨ́ nimónɨríná íná ámɨ xwɨyɨ́á rɨrɨ́a nánɨyɨ.” nurɨrɨ sɨnɨ e nura warɨ́ná
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 oxɨ́ apɨxɨ́ Sekaraiao nánɨ wenɨŋɨ́ nero wáɨ́ e rogɨ́áyɨ́ ayá wí sɨ́á órɨnɨŋagɨ nánɨ ududɨ́ nero “Sekaraiao pí rɨ́a yarɨnɨ?” nɨyaiwiro
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 o nɨpeyeááná xwɨyɨ́á murɨpaxɨ́ imónɨŋagɨ nɨwɨnɨro “Gorɨxoyá awawá tɨ́ŋɨ́ e nerɨ́ná orɨŋá bɨ rɨ́a wɨnɨgoɨ?” yaiwiarɨ́ná o “Xwɨyɨ́á arɨge rɨmɨ́ɨnɨ?” nɨyaiwirɨ xegɨ́ maŋɨ́ nɨpɨ́rónɨrɨ nánɨ wé árɨxá néra uŋɨnigɨnɨ.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Sekaraiao aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ xegɨ́ omɨŋɨ́ yarɨŋɨ́pɨ yoparɨ́pɨ nemɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ yoaŋɨnigɨnɨ.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 O aŋɨ́ e nánɨ nɨyoarɨ xiepímɨ nɨwímearɨ nɨŋweagɨ́isáná re eŋɨnigɨnɨ. Irisabetí niaíwɨ́ agwɨ́ nerɨ aŋɨ́yo ínɨmɨ pɨ́nɨ ŋweaŋáná emá wé wú múróáná
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 í re rɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo ayá nɨnɨrɨmɨxɨrɨ dɨŋɨ́ nɨkɨkayoŋagɨ nánɨ niínɨ agwɨ́ eŋárɨnɨ. Niínɨ ámáyá sɨŋwɨ́yo dánɨ ayá ninarɨŋɨ́pɨ Gorɨxo yokwarɨmɨ́ niŋɨ́rɨnɨ.” rɨŋɨnigɨnɨ.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 — ausente —
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Gorɨxo aŋɨ́najo í tɨ́ŋɨ́ e nánɨ urowáráná o nurɨ ímɨ re urémeaŋɨnigɨnɨ, “Apɨxɨ́ ríxɨ apánɨrɨnɨ. Gorɨxo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ rɨyirɨ dɨŋɨ́ rɨkɨkayorɨ sinɨ.” urɨ́agɨ
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mariaí arɨ́á e nɨwirɨ ududɨ́ nikárɨnɨrɨ dɨŋɨ́ re nɨpɨkíga uŋɨnigɨnɨ, “O pí nánɨ rɨ́a nɨrarɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 aŋɨ́najo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Mariae, wáyɨ́ mepanɨ. Gorɨxo jíxɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ rɨyinɨ.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Arɨ́á eɨ. Jíxɨ niaíwɨ́ agwɨ́ nerɨ niaíwɨ́ oxɨ́ wo nɨxɨrɨrɨ́náyɨ́ yoɨ́ Jisasoyɨ wɨ́rɨrɨ́árɨnɨ.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 — ausente —
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Mariaí aŋɨ́najomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Niínɨ sɨnɨ oxɨ́ womɨ mɨmeánɨŋáyo joxɨ nɨrɨ́ɨ́yɨ́ arɨre nerɨ emɨ́árɨ́anɨ?” urɨ́agɨ
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 aŋɨ́najo ámɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ jíxɨ tɨ́ámɨnɨ bɨrɨ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxo seáyɨ émɨ ŋweaŋoyápɨ jíxɨ rɨkɨkayorɨ sinɨ́á eŋagɨ nánɨ niaíwɨ́ jíxɨ xɨrɨ́oyɨ́ nánɨ ‘Ŋwɨ́áorɨnɨ.’ rɨro ‘Niaíwɨ́ Gorɨxoyáorɨnɨ.’ rɨro epɨ́rɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨ́á eɨ. Dɨxɨ́ rɨrówáí Irisabetí rɨxa apiaŋí aí niaíwɨ́ oxɨ́ wo agwɨ́ enɨ. ‘Oxɨ́ roŋíxɨrɨnɨ.’ urarɨgɨ́í aiwɨ agwɨ rɨxa agwɨ́ tɨ́ŋí eŋáná emá wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ wo imónɨnɨ.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Amɨpí wí Gorɨxo mimɨxɨpa epaxɨ́ wí menɨnɨ.” urɨ́agɨ
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Mariaí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xewanɨŋínɨ Gorɨxoyá xɨnáínɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋáínɨ omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ yarɨŋɨnɨ. Joxɨ nɨrɨ́ɨ́yɨ́ ananɨ nimɨxɨnɨgɨnɨ.” uráná aŋɨ́najo ímɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uŋɨnigɨnɨ.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Mariaí, aŋɨ́najo e nurárɨmɨ úáná, í nɨwiápɨ́nɨmeámɨ aŋɨ́nɨ nɨyirɨ dɨ́wɨ́nɨ eŋe Judia pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ bimɨ nánɨ nurɨ
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 nɨrémorɨ́ná Sekaraiaoyá aŋɨ́yo nɨpáwirɨ xɨrówáí Irisabetímɨ yayɨ́ wíáná
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 í arɨ́á nɨwirɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Niaíwɨ́ agwɨ́ eŋo xɨxoyɨ́mɨ́ wirɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ xɨ́ímɨ ukɨkayorɨ wíagɨ
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 pɨ́né eŋɨ́ tɨ́nɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Apɨxɨ́ nɨyonɨ nánɨ Gorɨxo jíxɨnɨ píránɨŋɨ́ simɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Dɨxɨ́ niaíwɨ́ agwɨ́ eŋomɨ enɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ.” nurɨrɨ
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 yayɨ́ numerɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Ámɨnáomɨ xɨnáíxɨ imónɨríxɨ, arɨre nerɨ niínɨ tɨ́ámɨnɨ bɨ́ɨnɨ?” nurɨrɨ
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 áwaŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, jíxɨ yayɨ́ níáná arɨ́á nɨsirɨ́ná gɨ́ niaíwɨ́ agwɨ́yo ínɨŋo yayɨ́ nerɨ xɨxoyɨ́mɨ́ níagɨ nánɨ rɨrarɨŋɨnɨ.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Jíxɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá rɨrɨŋɨ́pɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́rorɨ ‘O nɨrɨ́ɨ́yɨ́ nepa nimónɨnɨ́árɨnɨ.’ yaiwirɨ éɨ́ eŋagɨ nánɨ xewanɨŋíxɨ yayɨ́ sinɨ́wɨnɨgɨnɨ.” uráná
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Mariaí re rɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ xwioxɨ́yo dánɨ re yaiwiarɨŋɨnɨ, ‘Ámɨnáomɨ seáyɨ e oumemɨnɨ.’ yaiwiarɨŋɨnɨ.
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Gorɨxo, niínɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́o nánɨ aga yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ ninarɨnɨ.
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Niínɨ o xegɨ́ xɨnáínɨ́nɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiarɨŋáínɨ aiwɨ o dɨŋɨ́ nɨkɨkayoŋo eŋagɨ nánɨ niínɨ yayɨ́ ninarɨnɨ. Ámá agwɨ ríná ŋweagɨ́áyɨ́ niínɨ seáyɨ e nɨmero rɨ́wɨ́yo ŋweapɨ́rɨ́áyɨ́ enɨ seáyɨ e nɨmero nerɨ́ná re rɨpɨ́rɨ́árɨnɨ, ‘Gorɨxo ímɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨŋɨ́rɨnɨ.’ rɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Gorɨxo, eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋo saŋɨ́ onɨmiá mɨnɨrápɨŋorɨnɨ. Gorɨxo ŋwɨ́áo nerɨŋɨ́yo dánɨ wé rónɨŋorɨnɨ.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ámá gínɨ gíná ŋweagɨ́áyɨ́ xɨ́omɨ wáyɨ́ nɨwiro sɨmaŋwɨ́yónɨŋɨ́ ínɨmɨ wurɨ́nɨ́áyo wá wianarɨŋorɨnɨ.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 O eŋɨ́ neánɨrɨ wíyo arɨrá wiemerɨ wíyo xopɨrárɨ́ wiemerɨ nerɨ́ná ámá dɨŋɨ́ ɨ́wɨ́ nánɨ nɨkɨkayorɨ ero weyɨ́ menɨro yarɨgɨ́áyɨ́ dowiakínɨrɨ
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 mɨxɨ́ ináyɨ́ seáyɨ émɨ imónɨgɨ́áwamɨ mamówárɨrɨ ámá sɨpípiamɨ seáyɨ e wimɨxɨrɨ nerɨ
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 ámá agwɨ́nɨ yarɨgɨ́áyo aiwá naŋɨ́ nɨnɨro agwɨ́ ímɨ uyinɨ wimɨxɨyirɨ nerɨ ámá amɨpí múrónɨgɨ́áyo anɨpá urowárapɨrɨ eŋorɨnɨ.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Amɨpí nɨgɨ́ arɨ́owayá sɨ́mɨmaŋɨ́yo urɨŋɨ́yɨ́ dɨŋɨ́ yaíkiá mɨmó anɨŋɨ́ dɨŋɨ́ morɨ xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨŋwaéne Isɨrerene arɨrá neairɨ eŋorɨnɨ.
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 O arɨ́o Ebɨrɨ́amo nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ nánɨ omɨ tɨ́nɨ xegɨ́ ɨ́wiárɨ́awé nenenɨ tɨ́nɨ ayá anɨŋɨ́ nɨnearɨmɨxa unɨ́árɨnɨ.” Mariaí e nɨra uŋɨnigɨnɨ.
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Irisabetí tɨ́nɨ nɨŋweaŋɨsáná rɨxa emá waú wo múróáná ámɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Irisabetí rɨxa niaíwɨ́ xɨrɨmɨnɨrɨ imónɨŋáná niaíwɨ́ sɨŋwɨ́ nɨwanɨrɨ oxɨ́ wo xɨrɨŋɨnigɨnɨ.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Oxɨ́ wo xɨráná í xegɨ́ úrɨxɨ́meá tɨ́nɨ ámá aŋɨ́ ayo dáŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ arɨ́á re wigɨ́awixɨnɨ, “Irisabetímɨ Gorɨxo ayá urɨmɨxɨ́agɨ nánɨ niaíwɨ́ wo xɨrɨŋoɨ.” Arɨ́á e nɨwiro í tɨ́nɨ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ yarɨ́ná
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 rɨxa sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo imónáná ayɨ́ niaíwɨ́ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwianɨro nɨbɨro yoɨ́ axɨ́pɨ xano wɨ́rɨnɨŋɨ́pɨ Sekaraiaoyɨ wɨ́ranɨro nánɨ yarɨ́ná
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 xɨnáí “Oweoɨ!” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nene ámɨ yoɨ́ axɨ́pɨ Sekaraiaoyɨ wɨ́rɨpaxɨ́ menɨnɨ. Jonoyɨ owɨ́raneyɨ.” urɨ́agɨ
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 ayɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Dɨxɨ́ oxoyá xoayowa aí wo yoɨ́ ‘Jonoyɨ́ rɨwɨ́rɨnɨnɨ? Oweoɨ.” nurɨro
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 xano arɨ́á enɨ pɨ́rónɨŋagɨ nánɨ wé árɨxá nɨwiro wé tɨ́nɨ yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ yoɨ́ gɨ́pɨ ‘Owɨ́rɨmɨnɨ.’ yaiwiarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Sekaraiao pɨraiporɨ́á nánɨ árɨxá wíagɨ umeaíáná o rɨ́wamɨŋɨ́ re eaŋɨnigɨnɨ, “Xegɨ́ yoɨ́ Jonorɨnɨ.” e eáagɨ ayɨ́ ududɨ́ nero Jonoyɨ wɨ́rɨ́ɨ́yɨ́ “Pí nánɨ rɨ́a wɨ́rarɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ámɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ maŋɨ́ nexoarɨ xwɨyɨ́á rɨpaxɨ́ nimónɨrɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e numerɨ yarɨ́ná
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 ámá aŋɨ́ ayo dáŋɨ́yɨ́ ududɨ́ néra nuro aŋɨ́ nɨyonɨ Judia pɨropenɨsɨ́ dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́yo amɨ gɨmɨ ŋweagɨ́á pɨ́né “Irisabetí niaíwɨ́ xɨráná xano Sekaraiao maŋɨ́ pɨ́rónɨŋo maŋɨ́ exoaŋoɨ.” rɨ́agɨ́a arɨ́á nɨwiro
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 dɨŋɨ́ aumaúmɨ́ ninɨro Gorɨxo Jonomɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋagɨ nɨwɨnɨro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Niaíwɨ́ o rɨ́wéná pí pí ámá imónɨnɨ́árɨ́anɨ?” rɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Xano Sekaraiaomɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ ukɨkayoŋáná o wɨ́á rókiamorɨgɨ́á wónɨŋɨ́ nimónɨrɨ Jisaso nánɨ re rɨŋɨnigɨnɨ,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Isɨrereneyá Ámɨná Gorɨxomɨ seáyɨ e oumeaneyɨ. O xegɨ́ ámaéne arɨrá neairɨ yeáyɨ́ neayimɨxemearɨ nɨneairɨ́ná
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 nene yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ wo iwiaroŋoɨ. O xɨ́oyá xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiagɨ́ Depitoyá ɨ́wiárɨ́awé worɨnɨ.
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Eŋíná o nánɨ Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoagɨ́áwa xwɨyɨ́á Gorɨxo rɨŋɨ́ nɨwurɨyirɨ́ná negɨ́ arɨ́owamɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ,
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 ‘Ámá nene mɨxɨ́ neaiarɨgɨ́áyɨ́ nánɨ éɨ́ neamínɨrɨ wikɨ́ tɨ́nɨ neaiarɨgɨ́áyɨ́ nánɨ éɨ́ neamínɨrɨ enɨ́árɨnɨ.’ urɨgɨ́awixɨnɨ.
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Gorɨxo negɨ́ arɨ́owamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Nionɨ wá nɨseawianɨrɨ xwɨyɨ́á sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Nemɨ́árɨnɨ.” nɨrɨrɨ réroárɨŋáyɨ́ sɨ́mɨ́ e nɨtɨnɨrɨ nɨseaiimɨ́árɨnɨ.’ nurɨrɨ
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 sɨnɨ sɨŋɨ́ nɨŋwearɨ́ná wé rónɨŋɨ́ imónɨrane sanɨŋɨ́ imónɨrane nerane píránɨŋɨ́ xɨ́danɨ́wárɨnɨ.” Sekaraiao e nɨrɨ́ɨsáná
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 xewaxo Jono sɨnɨ pɨ́omɨ re umearɨŋɨnigɨnɨ, “Niaíwoxɨnɨ, ayɨ́ re rɨrɨpɨ́rɨ́árɨnɨ, ‘Gorɨxo seáyɨ e ŋweaŋoyá wɨ́á rókiamoarɨŋoxɨrɨnɨ.’ rɨrɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Joxɨ Ámɨnáomɨ óɨ́ nɨwimoirɨ xámɨ umearɨ́árɨnɨ.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Joxɨ óɨ́ nɨwimoirɨ́ná xegɨ́ ámáyo re urayirɨ́árɨnɨ, ‘Seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro éáná Gorɨxo segɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ yokwarɨmɨ́ nɨseaiirɨ “Ananɨ eɨnɨ.” searɨnɨ́árɨnɨ.’ urayirɨ́árɨnɨ.” Sekaraiao e nɨrɨrɨ ámɨ
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Niaíwɨ́ Jono xwé nerɨ́ná xegɨ́ dɨŋɨ́ enɨ rɨxa eŋɨ́ neánɨrɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ níga nurɨ́ná ámá dɨŋɨ́ meaŋɨ́ e nɨŋweaŋɨsáná xegɨ́ Isɨrerɨyo xewanɨŋo sɨŋánɨ wimónɨŋɨnigɨnɨ.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.