Lucas 18
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 Jisaso xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nɨwirɨ́ná anɨŋɨ́ winɨ́agɨ pɨ́nɨ wiárɨpɨ́rɨxɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ nurɨrɨ
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aŋɨ́ bimɨ opisɨ́ aŋɨ́yo dánɨ xwɨrɨxɨ́ eyeyírómɨ́ yarɨŋɨ́ wo —O Gorɨxo nánɨ wáyɨ́ mepa erɨ ámá nɨ́nɨyo dɨŋɨ́ sɨpí mɨwipa erɨ yarɨŋorɨnɨ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Omɨ apɨxɨ́ anɨ́ wí —Í enɨ aŋɨ́ apimɨ dáŋírɨnɨ. Í íníná o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbayirɨ re urayiŋɨnigɨnɨ, ‘Ámá niínɨ pɨ́né nɨmeararɨgɨ́áyɨ́ joxɨ tɨ́nɨ nɨrorai saŋɨ́ nɨnɨrápɨrɨ xwɨrɨxɨ́ bɨ oyaiyɨ.’ urayíagɨ aí
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 o ‘Saŋɨ́ murápɨpa oemɨnɨ.’ nɨyaiwia núɨsáná rɨ́wéná í nánɨ rɨxa anɨŋɨ́ winɨ́agɨ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, ‘Nionɨ Gorɨxo nánɨ wáyɨ́ mé nerɨ ámáyo dɨŋɨ́ sɨpí mɨwiarɨŋáonɨ aiwɨ
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 apɨxɨ́ anɨ́ í anɨŋɨ́ nimoayarɨŋagɨ nionɨ í anɨŋɨ́ minɨ́ bayarɨ́ná anɨŋɨ́ ninɨnɨgɨnɨrɨ ímɨ oumearómɨnɨ.’ yaiwiŋɨnigɨnɨ.”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá xwɨrɨxɨ́ eyeyírómɨ́ yarɨŋɨ́ sɨpío eŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 O ámá sɨpío aiwɨ apɨxɨ́ aní íníná bayarɨŋagɨ nánɨ saŋɨ́ urápɨŋɨnigɨnɨ. Gorɨxo ámá ónɨŋɨ́ wí mimónɨŋagɨ aí re rɨyaiwiarɨŋoɨ, ‘Gorɨxo ámá xɨ́o xegɨ́nɨ eyíroŋɨ́yɨ́ omɨ árɨ́wɨyiranɨ, ikwáwɨyiranɨ, “Joxɨ saŋɨ́ nearápeɨ.” urayarɨ́náyɨ́ o kikiɨ́á néra núɨsáná ná rɨ́wɨ́yo dánɨ saŋɨ́ urápɨnɨgɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋoɨ?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Oweoɨ! ‘Aŋɨ́nɨ saŋɨ́ urápɨnɨ́árɨnɨ.’ seararɨŋɨnɨ. E nerɨ aiwɨ ámá imónɨŋáonɨ nɨweapɨrɨ́ná ámá sɨnɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro yarɨŋagɨ́a sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨ́árɨ́anɨ? Rɨxa pɨ́nɨ nɨnɨwiárɨmɨ warɨŋagɨ́a wɨnɨmɨ́árɨ́anɨ? Ayɨnánɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mópoyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 O ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ enɨ wanɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́rónɨro “None wé rónɨŋwáonerɨnɨ.” yaiwiro ámá wíyo peayɨ́ nɨwianɨro “Sɨpíowarɨnɨ.” yaiwiro yarɨgɨ́áyo nurɨrɨ́ná re urɨŋɨnigɨnɨ,
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ámá waú —Wɨ́o Parisiorɨnɨ. Wɨ́o takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨŋorɨnɨ. Awaú Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ wianɨri nánɨ aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ naŋwɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nánɨ axíná nuri
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Parisio xegɨ́pɨ aŋwɨ e nɨrómáná xegɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ínɨmɨ dánɨ re rɨrɨmɨ́ wiŋɨnigɨnɨ, ‘Gorɨxoxɨnɨ, nionɨ ámá wa yapɨ sɨpíonɨ meŋagɨ nánɨ yayɨ́ osimɨnɨ. Wa yapɨ ámáyo ɨ́wɨ́ uráparɨŋáonɨmanɨ. Wa yapɨ rɨkɨkɨrɨ́ó yarɨŋáonɨmanɨ. Wa yapɨ apɨxɨ́ tɨ́nɨ ɨ́wɨ́ inarɨŋáonɨmanɨ. Takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨŋɨ́ dao yapɨ mimónɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ yayɨ́ osimɨnɨ.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Sabarɨ́á ayɨ́ ayo sɨ́á wɨyaúmɨ aiwá ŋwɨ́á ŋwɨrárɨnarɨŋáonɨrɨnɨ. Amɨpí nionɨ meááyɨ́ enɨ yaŋɨ́ nɨmerɨ wé wúkaú eŋáná wo joxɨ nánɨ tarɨŋáonɨrɨnɨ.’ Parisio Gorɨxomɨ e urarɨ́ná
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ uráparɨŋo ná jɨ́amɨnɨ e nɨrómáná piaxɨ́ weánarɨŋagɨ nánɨ sɨŋwɨ́ nɨmɨ́eyoarɨ aŋɨ́namɨ manɨ́ ayá ɨ́á nɨxɨrɨnɨmáná Gorɨxomɨ rɨrɨmɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, ‘Gorɨxoxɨnɨ, nionɨ ɨ́wɨ́ yarɨŋáonɨrɨnɨ. Wá nɨwianeɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.” Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨrɨ
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá o Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ wé rónɨŋɨ́ nimónɨmɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ úagɨ aiwɨ wɨ́o wé rónɨŋɨ́ mimónɨŋɨnigɨnɨ. Ámá go go xewanɨŋo seáyɨ e menɨ́oyɨ́ Gorɨxo xwɨ́ámɨ imɨxɨnɨ́árɨnɨ. Go go ‘Sɨpíonɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ ínɨmɨ imónɨ́oyɨ́ Gorɨxo seáyɨ e umenɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Wiepɨsarɨŋowa ámá wí wigɨ́ niaíwɨ́piamɨ Jisaso wé owikwiárɨnɨrɨ nɨmeámɨ barɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro “Nɨmeámɨ mɨbɨpanɨ.” uranɨro yarɨŋagɨ́a Jisaso sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨrɨ
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 niaíwɨ́piamɨ rɨ́aiwá “Bɨ́poyɨ.” nurɨrɨ wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá niaíwɨ́ onɨmiápia xanɨyaúmɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro yarɨgɨ́ápa Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ o xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ píránɨŋɨ́ umeŋweanɨ́á eŋagɨ nánɨ niaíwɨ́ rɨpia xe obɨ́poyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́poyɨ. Pɨ́rɨ́ mɨwiaíkipa époyɨ.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 ‘Ámá go go niaíwɨ́ onɨmiápiánɨŋɨ́ mimónɨpa erɨ Gorɨxomɨ yeáyɨ́ murɨ́nɨpa erɨ nerɨ́náyɨ́, oyá xwioxɨ́yo wí nɨpáwiro ŋweapɨ́rɨ́ámanɨ.’ seararɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Judayɨ́ ámɨná wo nɨwímearɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋɨ́ naŋoxɨnɨ, nionɨ pí nerɨ́ná dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋáonɨ anɨŋɨ́ íníná ŋweámɨ́a nánɨ imónɨmɨ́árɨnɨ?” yarɨŋɨ́ e wíagɨ
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jisaso ámá o “Xɨ́o enɨ naŋo eŋagɨ nánɨ Gorɨxo tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨŋorɨ́anɨ?” oyaiwinɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ pí nánɨ ‘Naŋoxɨnɨ́ nɨrarɨŋɨnɨ? Ámá nɨyonɨ nánɨ Gorɨxonɨ naŋɨ́ imónɨnɨ.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ joxɨ nɨjɨ́árɨnɨ. ‘Apɨxɨ́ tɨ́nɨ ɨ́wɨ́ minɨpanɨ. Nɨwiápɨ́nɨmearɨ ámá mɨpɨkipanɨ. Ɨ́wɨ́ mɨmeapanɨ. Ámá wo nánɨ xwɨyɨ́á nɨyimárónɨrɨ yapɨ́ murɨpanɨ. Rɨnɨyaúmɨ wéyo merɨ́ɨnɨ.’ Ŋwɨ́ ikaxɨ́ e eánɨŋɨ́pɨ joxɨ nɨjɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 yarɨŋɨ́ wío re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ sɨnɨ niaíwɨ́ imónɨŋaé dánɨ nɨpɨnɨ nɨméra bɨŋárɨnɨ.” urɨ́agɨ
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ apɨ píránɨŋɨ́ nɨméra nɨbɨrɨ aí bɨ sɨnɨ meŋɨ́rɨnɨ. Dɨxɨ́ iyɨ́á ɨ́á amɨpí nɨ́nɨ nɨgwɨ́ nánɨ bɨ́ nemáná ámá uyípeayɨ́yo mɨnɨ nɨwia nurɨ́náyɨ́, aŋɨ́namɨ amɨpí ayá tɨ́ŋɨ́ tɨ́ŋoxɨ imónɨrɨ́árɨnɨ. E nemáná nɨbɨrɨ nionɨ nɨxɨ́dɨ́ɨrɨxɨnɨ.” urɨ́agɨ aí
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 o arɨ́á e nɨwirɨ́ná amɨpí xwé wí mɨmúrónɨŋo eŋagɨ nánɨ aga xwioxɨ́yo dánɨ dɨŋɨ́ rɨ́á nuxerɨ xwɨrɨ́á nimónɨrɨ kɨpɨŋɨ́ nɨyirɨ roŋagɨ
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Jisaso e nɨwɨnɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá amɨpí mɨmúrónɨgɨ́áyɨ́ nene Gorɨxomɨ nuxɨ́dɨrane oyá xwioxɨ́yo páwianɨ nánɨ anɨŋɨ́ minɨ́ oyaneyɨnɨrɨ nero aiwɨ nɨpáwipaxɨ́ mimónɨŋoɨ.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Kamerɨ́ eŋɨ́ rapɨrapɨ́ gwɨ́ kiwearɨgɨ́á óɨ́ ayɨkwɨnimɨ páwipaxɨ́ mimónɨnɨ. Ámá amɨpí mɨmúrónɨgɨ́áyɨ́ kamerɨ́ eŋɨ́ óɨ́yimɨ mɨpáwipa yarɨŋɨ́yɨ́ yapɨ Gorɨxoyá xwioxɨ́yo nɨpáwiro ŋweapaxɨ́ mimónɨŋoɨ.” rɨ́agɨ
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 ámá e nɨŋweámáná arɨ́á wigɨ́áyɨ́ —Judayɨ́ nɨ́nɨ “Amɨpí mɨmúrónɨgɨ́áyɨ́ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ amɨpí meaarɨŋagɨ́a nánɨ Gorɨxo yayɨ́ winarɨnɨ.” yaiwiagɨ́áyɨ́rɨnɨ. Ámá e nɨŋweámáná arɨ́á wigɨ́áyɨ́ ududɨ́ winɨ́agɨ omɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ nearɨ́ɨ́pɨ nepa eŋánáyɨ́, Gorɨxo ámá gɨyo yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨ́árɨ́anɨ?” urɨ́agɨ́a aiwɨ
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨpí ámá mepaxɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ Gorɨxo ananɨ e nepaxɨ́rɨnɨ. Gorɨxo ananɨ ámá yeáyɨ́ uyimɨxemeapaxɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, ámá o xegɨ́ amɨpí pɨ́nɨ mɨwiárɨpa nerɨ rɨxɨ́dɨpaxɨ́ mɨwimónarɨŋagɨ aiwɨ none negɨ́ aŋɨ́ tɨ́nɨ amɨpí nɨ́nɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ joxɨ númɨ rɨxɨ́dɨŋwɨnɨ.” urɨ́agɨ
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 — ausente —
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 O xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú awamɨ jɨ́amɨnɨ e nɨmeáa numáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jerusaremɨ nánɨ warɨŋwɨnɨ. E rémóáná amɨpí Gorɨxoyá xwɨyɨ́á wɨ́á rókiamoagɨ́áwa ámá imónɨŋáonɨ nánɨ nɨrɨro eagɨ́ápɨ xɨxenɨ nímeanɨ́árɨnɨ.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Negɨ́ Judayɨ́ mɨyɨ́ nɨrorɨ́ráná émáyɨ́ wa ɨ́á nɨnɨxero ikayɨ́wɨ́ nɨmearɨro iwaŋɨ́ nɨmépero reaŋwɨ́ núrɨro
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 sɨkwɨ́á ragɨ́ pɨ́rɨ́ nuyɨkiro nɨnimáná nɨpɨkipɨ́rɨ́árɨnɨ. E nerɨ aiwɨ rɨxa sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná ámɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ́árɨnɨ.” áwaŋɨ́ píránɨŋɨ́ e urɨ́agɨ aiwɨ
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 xwɨyɨ́á apɨ awamɨ ínɨmɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ nɨjɨ́á wí mimónɨpa nero xɨ́o rɨ́ɨ́yɨ́ “Ayɨ́ nánɨ rɨ́a neararɨnɨ?” mɨyaiwigɨ́awixɨnɨ.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 O aŋɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Jeriko rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e rɨ́mɨne rémoarɨ́ná ámá sɨŋwɨ́ supárɨŋɨ́ wo óɨ́ maŋɨ́pá tɨ́nɨ nɨŋweámáná ámá e pwarɨgɨ́áyo aiwá nánɨ rɨxɨŋɨ́ nurɨrɨ́ná
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 arɨ́á wíɨ́yɨ́ wiŋɨnigɨnɨ. Oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ ɨkwɨkwierɨ́ pwarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Pí nánɨ yarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 ámá wí áwaŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nasaretɨ dáŋɨ́ Jisaso pwarɨŋagɨ yarɨŋoɨ.” urɨ́agɨ́a
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 o rɨ́aiwá re rɨŋɨnigɨnɨ, “Jisasoxɨ, mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitomɨ xiáwoxɨnɨ, joxɨ wá nɨwianeɨ.” rarɨŋagɨ
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 ámá Jisasomɨ xámɨ umeagɨ́áyɨ́ o rɨ́aiwá e rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro mɨxɨ́ nurɨro “Pɨ́nɨ wiáreɨ.” urɨ́agɨ́a aiwɨ rɨ́aiwá eŋɨ́ tɨ́nɨ ámɨ wínɨ wínɨ nɨrɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Jisasoxɨ, Depitomɨ xiáwoxɨnɨ, joxɨ wá nɨwianeɨ.” urarɨŋagɨ
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Jisaso e nɨrónapɨmáná sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Omɨ nɨwirɨmeámɨ bɨ́poyɨ.” urɨ́agɨ ámá wí rɨxa nɨwirɨmeámɨ aŋwɨ e báná
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 Jisaso yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ pí oninɨrɨ nɨrarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, nionɨ ámɨ sɨŋwɨ́ oanɨmɨnɨrɨ rɨrarɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ sɨŋwɨ́ ananɨ oxoarɨ́ɨnɨ. Dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ erɨ́kiemeánɨrɨ́ɨnɨ.” uráná
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 re eŋɨnigɨnɨ. Xegɨ́ sɨŋwɨ́ noxoarɨ sɨŋwɨ́ anɨŋɨnigɨnɨ. Sɨŋwɨ́ nanɨrɨ Jisasomɨ nuxɨ́dɨrɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e umearɨ́ná ámá nɨ́nɨ o e éagɨ nɨwɨnɨro ayɨ́ enɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e megɨ́awixɨnɨ.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.