João 6
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NVT
1 Jisaso e nurárɨmo neméɨsáná ipí Gariri rɨnɨŋɨ́wámɨ —Ipí awá xegɨ́ yoɨ́ ámɨ bɨ Taibiriasɨyɨ rɨnɨŋɨ́wárɨnɨ. Awámɨ jɨ́arɨwámɨ dánɨ nánɨ nurɨ ŋweaŋáná
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 ámá obaxɨ́ emɨmɨ́ xɨ́o sɨmɨxɨ́ yarɨgɨ́áyo wiarɨŋɨ́pɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨga nuro nánɨ epɨ́royɨ́ nero omɨ númɨ uxɨ́darɨ́ná
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 — ausente —
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 — ausente —
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Piripo re urɨŋɨnigɨnɨ, “None aiwá óɨ́ inɨŋɨ́ 200 tɨ́nɨ bɨ́ nerane yaŋɨ́ nɨwiranénáyɨ́, ámá re epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ aga obaxɨ́ imónɨŋagɨ́a nánɨ wonɨ wonɨ bɨ onɨmiápɨ aí meapaxɨ́ imónɨnɨmenɨŋoɨ.” urɨ́agɨ
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 wiepɨsarɨŋɨ́yɨ́ wo —O Saimonɨ Pitaomɨ xogwáo Adɨruoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O re urɨŋɨnigɨnɨ,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Íwɨ́ woyá bisɨ́kerɨ́á pɨrawá barí tɨ́nɨ imɨxɨnɨŋɨ́ wé wú tɨ́nɨ peyɨ́ orá biaú tɨ́nɨ neŋagɨ aiwɨ ámá obaxɨ́ epɨ́royɨ́ egɨ́á tɨ́yo yaŋɨ́ wipaxɨ́ rimónɨnɨ? Oweoɨ!” urɨ́agɨ
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Jisaso ará xwapɨ́ eŋe nánɨ wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá nɨ́nɨ éɨ́ oŋweápoyɨnɨrɨ urɨ́poyɨ.” urɨ́agɨ wiepɨsarɨŋowa Jisaso urɨ́ɨ́pa éáná oxɨ́ nɨ́nɨ éɨ́ ŋweaŋáná ɨ́á róɨ́áyɨ́ 5,000 imónɨŋɨnigɨnɨ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Jisaso ámá nɨ́nɨ éɨ́ ŋweáagɨ́a nɨwɨnɨrɨ bisɨ́kerɨ́á pɨrawá barí tɨ́nɨ imɨxɨnɨŋɨ́pɨ nɨmearɨ Gorɨxomɨ yayɨ́ nɨwimáná ámá e éɨ́ ŋweagɨ́áyo yaŋɨ́ nɨmerɨ nɨwia uŋɨnigɨnɨ. Peyɨ́ orápiaú enɨ nɨmearɨ axɨ́pɨ nerɨ́ná wigɨ́ onaneyɨnɨro wimónarɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ nɨwia uŋɨnigɨnɨ.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Rɨxa apánɨ nɨnɨro agwɨ́ ímɨ uyíagɨ nɨwɨnɨrɨ wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wí xwɨrɨ́á mikɨxepa oépoyɨnɨrɨ nɨnɨro tɨ́ápia awí eaamépoyɨ.” urɨ́agɨ
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 awa bisɨ́kerɨ́á pɨrawá barí tɨ́nɨ imɨxɨnɨŋɨ́ wé wú apɨ ámáyɨ́ nɨnɨro tɨ́ápia awí neaemero soxɨ́ ɨ́á xwé wé wúkaú sɨkwɨ́ waúmɨ aumaúmɨ́ nero magwɨ́ miárɨgɨ́awixɨnɨ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ámáyɨ́ emɨmɨ́ Jisaso wíwapɨyíɨ́pɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Neparɨnɨ. Wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ xwɨ́á tɨ́yo bɨnɨ́o orɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Jisaso xɨ́omɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ imɨxɨpɨ́rɨ nánɨ mɨwimónarɨŋagɨ aí ayɨ́ “Ɨ́á nuxerane mɨxɨ́ ináyo oimɨxaneyɨ.” yaiwiarɨŋagɨ́a dɨŋɨ́ adadɨ́ nɨwirɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ nánɨ ayo e nɨwárɨmɨ xegɨ́pɨ dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́yo nánɨ yiŋɨnigɨnɨ.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Sɨ́ápɨ tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa ipí imaŋɨ́ e nánɨ nɨwero
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 ewéyo nɨpɨxemoánɨro Kapaneamɨ nánɨ orɨwámɨ dánɨ xemoanɨro nánɨ nɨmeámɨ nuro rɨxa sɨ́á yinɨŋáná Jisaso awamɨ sɨnɨ mɨwímeáɨ́mɨ eŋáná re eŋɨnigɨnɨ.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Rɨ́wɨpí xwé erɨ ipí imeamɨ́kwɨ́ erɨ yarɨ́ná
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 wiepɨsarɨŋowa ewéyo nɨreaxa nuro sɨnɨ ipíyo áwɨnɨ e kiromita wé wúranɨ, wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ woranɨ, núɨ́asáná wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Jisaso ewé tɨ́ámɨnɨ ipíyo xwɨrɨŋwɨ́ nosaxa barɨŋagɨ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro éɨ́ yarɨŋagɨ́a aí
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ananɨre. Nionɨrɨnɨ. Wáyɨ́ mepanɨ.” urɨ́agɨ
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 awa omɨ rɨxa “Re xemónapeɨ.” uranɨro yarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Rɨxa ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ aŋɨ́ wigɨ́ dɨŋɨ́ nɨyaiwiro warɨgɨ́e iwiékɨ́nɨmeagɨ́awixɨnɨ.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Ámá orɨwámɨ dánɨ bisɨ́kerɨ́á nɨ́e sá wegɨ́áyɨ́ wɨ́ápɨ tɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmearo re yaiwigɨ́awixɨnɨ, “Agíná ewé ámɨ wí re mɨwé ná bánɨ weŋagɨ wɨnɨ́wanigɨnɨ. Nene sɨŋwɨ́ wɨnɨŋáná Jisaso xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ewépámɨ mɨpɨxemoánarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrane wiepɨsarɨŋowanɨ nɨpɨxemoánɨro warɨŋagɨ́a wɨnowárɨ́wanigɨnɨ.” yaiwiarɨ́ná
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 ewé wí aŋɨ́ yoɨ́ Taibiriasɨ dánɨ bisɨ́kerɨ́á Ámɨnáo xegɨ́ xanomɨ yayɨ́ nɨwirɨ wíagɨ nɨ́e nánɨ báná
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ Jisaso sɨnɨ wigɨ́ tɨ́e mɨŋweaŋagɨ wɨnɨro wiepɨsarɨŋowa enɨ mɨŋweaŋagɨ́a wɨnɨro nerɨ nánɨ ewé bɨ́áyo nɨpɨxemoánɨro Jisaso nánɨ Kapaneamɨyo pɨ́á yanɨro ugɨ́awixɨnɨ.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ayɨ́ ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ Jisaso Kapaneamɨyo ŋweaŋáná nɨwímearo re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, joxɨ re nánɨ gíná bɨ́oxɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Seyɨ́né emɨmɨ́ nionɨ seaíwapɨyíápɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨróná sɨwánɨŋɨ́ nɨseairɨ seaíwapɨyimɨnɨrɨ éápɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨro nánɨ nionɨ nánɨ pɨ́á rɨyarɨŋoɨ? Oweoɨ, seyɨ́né bisɨ́kerɨ́á nɨnɨróná agwɨ́ ímɨ seayíɨ́ eŋagɨ nánɨ nionɨ nánɨ pɨ́á yarɨŋoɨ.” nurɨrɨ
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 ewayɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aiwá pɨyɨ́ pénarɨŋɨ́pɨ meaanɨro nánɨ mepa nero aiwá nɨnɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpaxɨ́pɨ meaanɨro nánɨ éɨ́rɨxɨnɨ. Aiwá apɨ ámá imónɨŋáonɨ ananɨ seaiapɨpaxɨ́rɨnɨ. Ápo Gorɨxo ‘Mɨmɨwiároarɨŋorɨ́anɨ?’ nɨniaiwirɨ xɨ́o e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨ́peaŋonɨ aiwá apɨ ananɨ seaiapɨpaxɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 ayɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nene pí nerɨ́ná Gorɨxo ámá e oépoyɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ yanɨ́wɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né rɨpɨ neróná Gorɨxo wimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋoɨ. Ámá xɨ́o nɨrowárénapɨŋonɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorónáyɨ́, xɨ́o wimónarɨŋɨ́pɨ yarɨŋoɨ.” urɨ́agɨ
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 ayɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nene sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrane dɨŋɨ́ rɨkwɨ́roanɨ nánɨ pí emɨmɨ́ neaíwapɨyirɨ́ɨnɨ? Joxɨ aga píyɨ́ erɨ́ɨnɨ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Bɨkwɨ́yo xwɨyɨ́á re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa, ‘O aiwá nɨpɨ́rɨ nánɨ aŋɨ́namɨ dánɨ wiŋɨnigɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa negɨ́ arɨ́owa ámá dɨŋɨ́ meaŋe nemeróná aiwá manáɨ rɨnɨŋɨ́pɨ —Aiwá apɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́yo dánɨ xegɨ́pɨ weagɨ́pɨrɨnɨ. Arɨ́owa ámá dɨŋɨ́ meaŋe nemeróná aiwá apɨ nagɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ aga nepa seararɨŋɨnɨ. Aiwá eŋíná aŋɨ́namɨ dánɨ seaiapɨŋo, ayɨ́ Mosesomanɨ. Agwɨ enɨ aga aiwá nepaxɨŋɨ́pɨ aŋɨ́namɨ dánɨ seaiaparɨŋo, ayɨ́ gɨ́ áporɨnɨ.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Aiwá nepaxɨŋɨ́ ápo Gorɨxo seaiparɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ aiwá aŋɨ́namɨ dánɨ nɨweapɨrɨ ámá xwɨ́á tɨ́yo ŋweagɨ́á dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́gɨ́áyɨ́ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ sɨxɨ́ umímoarɨŋorɨnɨ.” urɨ́agɨ
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 ayɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, aiwá joxɨ neararɨŋɨ́pɨ íníná neaiapɨ́ɨrɨxɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aiwá nepaxɨŋɨ́ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ́ápɨ, ayɨ́ nionɨrɨnɨ. Ámá nionɨ tɨ́ámɨnɨ bɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ ámɨ agwɨ́ wipaxɨ́ menɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ ámɨ iniɨgɨ́ nánɨ bɨ gwɨ́nɨ́ yeáyɨ́ wipaxɨ́ mimónɨnɨ.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 E nɨsearɨrɨ aiwɨ nionɨ re searɨ́anigɨnɨ, ‘Seyɨ́né emɨmɨ́ nionɨ eŋápɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨro aiwɨ “Orɨ́anɨ?” nɨniaiwiro dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́roarɨŋoɨ.’ searɨ́anigɨnɨ.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 E nerɨ aí ámá ápo ‘Dɨxɨ́rɨnɨ.’ nɨnɨrɨrɨ niapɨŋɨ́yɨ́ nɨ́nɨ xɨxenɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro nionɨ tɨ́ámɨnɨ bɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Nionɨ tɨ́ámɨnɨ bɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ wí umáɨnɨmɨ́ámanɨ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Nionɨ aŋɨ́namɨ dánɨ nɨweapɨrɨ́ná nionɨ gɨ́ nimónarɨŋɨ́pɨ emɨ́ánɨrɨ weapɨŋáonɨmanɨ. Nionɨ nɨrowárénapɨŋo wimónarɨŋɨ́pɨ emɨ́ánɨrɨ nɨweapɨrɨ nánɨ ámá xɨ́oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nionɨ tɨ́ámɨnɨ bɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ wí umáɨnɨmɨ́ámanɨ.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Nionɨ nɨrowárénapɨŋo e éwɨnɨgɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨrɨnɨ. Nionɨ ámá xɨ́o niapɨŋɨ́yɨ́ wíyo mɨyorɨ́rɨpa erɨ sɨ́á yoparɨ́yi imónáná ámɨ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ umímorɨ emɨ́a nánɨ wimónarɨŋɨ́rɨnɨ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 ‘Gɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ rɨpɨrɨnɨ.’ seararɨŋɨnɨ. O ámá xewaxonɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ wimónɨrɨ nionɨ sɨ́á yoparɨ́yimɨ ayɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ umímómɨ́a nánɨ wimónɨrɨ yarɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Judayɨ́ xewanɨŋo re rɨnɨ́ɨ́pɨ nánɨ, “Aiwá aŋɨ́namɨ dánɨ weapɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ nionɨrɨnɨ.” rɨnɨ́ɨ́pɨ nánɨ anɨŋúmɨ́ nirɨnɨro o nánɨ
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Jisaso ro Josepomɨ xewaxo menɨranɨ? Xanɨyaú nánɨ nene majɨ́áranɨ? O arɨge nerɨ ‘Aŋɨ́namɨ dánɨ wepɨ́nɨŋáonɨrɨnɨ.’ rɨ́a rarɨnɨ?” rɨnarɨŋagɨ́a
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Pí nánɨ anɨŋúmɨ́ nirɨnɨro rɨnarɨŋoɨ?
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Ámá wo aí xewanɨŋoyá dɨŋɨ́yo dánɨ nionɨ tɨ́ámɨnɨ bɨpaxɨ́ menɨnɨ. Ápo, nɨrowárénapɨŋo xe o tɨ́ámɨnɨ ounɨrɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋánánɨ nionɨ tɨ́ámɨnɨ bɨpaxɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ sɨ́á yoparɨ́yimɨ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ nionɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ umímómɨ́árɨnɨ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Rɨ́wamɨŋɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa eagɨ́áyo re rɨnɨnɨ, ‘Gorɨxo ámá nɨyonɨ wíwapɨyinɨ́árɨnɨ.’ rɨnɨnɨ. Ayɨnánɨ ámá ápo wíwapɨyarɨ́ná arɨ́á wigɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ nɨ́nɨ nionɨ tɨ́ámɨnɨ barɨgɨ́árɨnɨ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Gorɨxo wíwapɨyiŋɨ́ aiwɨ ayɨ́ wí Gorɨxomɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨgɨ́á nánɨ mɨrarɨŋɨnɨ. Ná wonɨ Gorɨxo tɨ́ŋɨ́ e dánɨ bɨŋáonɨ ápomɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨŋárɨnɨ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ tɨ́gɨ́áyɨ́rɨnɨ.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Aiwá nɨnɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpaxɨ́pɨ, ayɨ́ nionɨrɨnɨ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Eŋíná segɨ́ seárɨ́awéyɨ́ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nemeróná aiwá manáɨ rɨnɨŋɨ́pɨ nɨnɨro aiwɨ nɨŋweagɨ́asáná pegɨ́awixɨnɨ.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Aiwá aŋɨ́namɨ dánɨ weapɨŋɨ́ rɨpɨ xegɨ́ bɨxɨnɨ. Ámá nɨnɨrɨ́náyɨ́, nɨpepɨ́rɨ́ámanɨ.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Aiwá dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ nánɨ aŋɨ́namɨ dánɨ weapɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ nionɨrɨnɨ. Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ aiwá rɨpɨ nɨnɨrɨ́náyɨ́, anɨŋɨ́ íníná ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ. Aiwá ámá xwɨ́á rɨrímɨ ŋweagɨ́á nɨ́nɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́gɨ́áyɨ́ nimónɨro íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ mɨnɨ wimɨ́ápɨ, ayɨ́ gɨ́ warápɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Judayɨ́ wigɨ́pɨ xwɨyɨ́á xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro re rɨnarɨŋagɨ́a, “Ámá ro arɨge nerɨ xɨ́oyá wará nanɨ́wá nánɨ neaiapɨnɨ́árɨ́anɨ?” rɨnarɨŋagɨ́a
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Seyɨ́né ámá imónɨŋáonɨyá warápɨ mɨnɨpa ero ragɨ́pɨ mɨnɨpa ero nerónáyɨ́, dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́né menɨnɨ.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Gɨ́ wará nɨro gɨ́ ragɨ́ nɨro éɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ eŋagɨ́a nánɨ sɨ́á yoparɨ́yimɨ owiápɨ́nɨmeápoyɨnɨrɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ umímómɨ́árɨnɨ.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Gɨ́ wará rɨpɨ aiwá nepaxɨŋɨ́ imónɨrɨ gɨ́ ragɨ́pɨ iniɨgɨ́ nepaxɨŋɨ́ imónɨrɨ eŋagɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ámá gɨ́ wará nɨrɨ ragɨ́ nɨrɨ éɨ́ go go nionɨ tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨrai nawínɨ imónɨŋwiɨ. Nionɨ enɨ xɨ́o tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨrai nawínɨ imónɨŋwiɨ.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Ápo, dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́pɨ mɨ́kɨ́ tɨ́ŋo nɨrowárénapɨŋɨ́rɨnɨ. Ápo e eŋɨ́ eŋagɨ nánɨ nionɨ enɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́pɨ mɨ́kɨ́ tɨ́ŋáonɨ imónɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ go go nɨbɨrɨ nionɨ nɨnɨnɨrɨ́náyɨ́, nionɨ enɨ dɨŋɨ́ mɨ́kɨ́ tɨ́ŋáonɨ eŋagɨ nánɨ xɨ́o enɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ íníná ŋweanɨ́a nánɨ tɨ́ŋɨ́ wo imónɨnɨ́árɨnɨ.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Aiwá aŋɨ́namɨ dánɨ weapɨŋɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Rɨpɨ aiwá eŋíná negɨ́ arɨ́owa nɨnɨro nɨŋweagɨ́asáná pegɨ́ápɨ yapɨ mimónɨnɨ. Go go aiwá rɨpɨ nɨnɨrɨ́náyɨ́, dɨŋɨ́ íníná ŋweanɨ́a nánɨ tɨ́ŋɨ́ wo imónɨnɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Jisaso rotú aŋɨ́ Kapaneamɨyo mɨrɨnɨŋiwámɨ dánɨ nuréwapɨyirɨ́ná e nura uŋɨnigɨnɨ.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ayɨnánɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́yɨ́ obaxɨ́ amɨpí o nuréwapɨyirɨ́ná nura úɨ́pɨ arɨ́á nɨwiróná re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Xwɨyɨ́á o rarɨŋɨ́pɨ ududɨ́ inɨŋɨ́pɨ rarɨnɨ. Ámá go xɨxenɨ arɨ́á winɨrɨ́enɨŋoɨ?” rarɨŋagɨ́a aiwɨ
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Jisaso xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́yɨ́ obaxɨ́ o rɨ́ɨ́pɨ nánɨ anɨŋúmɨ́ irɨnarɨŋagɨ́a nɨjɨ́á nimónɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á ududɨ́ seainɨpaxɨ́ searɨ́ápimɨ dánɨ róreámioarɨŋoɨ? Nionɨ pɨ́nɨ nɨnɨwiárɨmɨ upɨ́rɨ rɨseaimónarɨnɨ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Seyɨ́né ámá imónɨŋáonɨ xewanɨŋonɨ weapɨŋaé nánɨ ámɨ peyarɨŋagɨ nɨnanɨrɨ́náyɨ́, pí wipɨ́rɨ seaimónɨnɨ́árɨ́anɨ? Sɨnɨ pɨ́nɨ nɨnɨwiárɨmɨ upɨ́rɨ nánɨ seaimónɨnɨ́árɨ́anɨ?” nurɨrɨ
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ wiarɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨrɨnɨ. Ámáyɨ́ wigɨ́ eŋɨ́ eánɨgɨ́á tɨ́nɨ wí e imónɨpaxɨ́ menɨnɨ. Xwɨyɨ́á nionɨ searɨ́ápɨ ámá dɨŋɨ́ nɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dɨŋɨ́ íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ kwíyɨ́ ewearɨŋɨ́pɨrɨnɨ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 E nerɨ aí wiyɨ́né xwɨyɨ́á nionɨyá sɨnɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́roarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ. Jisaso iwamɨ́ó dánɨ ámá xɨ́omɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ xɨ́o nánɨ mɨyɨ́ urɨnɨ́o nánɨ enɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ eŋo eŋagɨ nánɨ e nurɨrɨ
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wiyɨ́né dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nánɨ re searɨ́anigɨnɨ, ‘Ápo ámá go go nionɨ tɨ́ŋɨ́ e xe ounɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ́náyɨ́, o nionɨ tɨ́ámɨnɨ wí bɨpaxɨ́ menɨnɨ.’ searɨ́anigɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Xwɨyɨ́á apɨ nura úɨ́ eŋagɨ nánɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́yɨ́ obaxɨ́ omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro ámɨ o tɨ́nɨ nawínɨ bɨ aŋɨ́ memegɨ́awixɨnɨ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ayɨnánɨ Jisaso xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú awamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né enɨ ‘Rɨxa pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ owaneyɨ.’ rɨseaimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Saimonɨ Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, none go tɨ́ámɨnɨ wanɨ́wɨnɨ? Xwɨyɨ́á dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ tɨ́ŋwáone imónanɨ nánɨ imónɨŋɨ́pɨ joxɨnɨ tɨ́ŋoxɨrɨnɨ.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 None rɨxa dɨŋɨ́ nɨrɨkwɨ́rorane nɨjɨ́á re imónɨŋwɨnɨ, ‘Joxɨ sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ Gorɨxo rɨrɨ́peaŋoxɨrɨ́anɨ? Yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáo, ayɨ́ joxɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ.” urɨ́agɨ
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ ámá wé wúkaú sɨkwɨ́ waú soyɨ́né mɨsearɨ́peapa reŋanigɨnɨ? E nerɨ aí woxɨ oboxɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Isɨkariotɨ dáŋɨ́ Saimonomɨ xewaxo Judaso —O wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú awa worɨnɨ. O xɨ́o nánɨ mɨyɨ́ urɨnɨ́o eŋagɨ nánɨ e urɨŋɨnigɨnɨ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.