João 4
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ACF
1 — ausente —
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 “Aga Samariayɨ́ aŋɨ́ tɨ́ŋimanɨ oumɨnɨ.” nɨyaiwimo imanɨ nurɨ́ná
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Samariayɨ́ aŋɨ́ bɨ xegɨ́ yoɨ́ Saikaɨ rɨnɨŋɨ́pɨ —Aŋɨ́ apɨ xwɨ́á eŋíná Jekopo xewaxo Josepomɨ wiŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ erɨnɨ.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Mínɨŋwɨ́ Jekopo iniɨgɨ́ iwinɨ́a nánɨ rɨpɨŋɨ́wá erɨnɨ. Aŋɨ́ apɨ tɨ́e nɨrémómáná sogwɨ́ áwɨnɨ e ŋweaŋáná aŋɨ́ éɨ́ nánɨ eŋɨ́ samɨŋɨ́ uwéagɨ iniɨgɨ́ nánɨ mínɨŋwɨ́ rɨpɨnɨŋɨ́wá tɨ́ŋɨ́ e sá nɨŋwearɨ
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨge simónɨ́agɨ joxɨ ‘Iniɨgɨ́ bɨ niapeɨ.’ nɨrarɨŋɨnɨ? Joxɨ Judayɨ́ woxɨrɨnɨ. Niínɨ Samariayɨ́ apɨxɨ́ wínɨ eŋagɨ nánɨ rɨrarɨŋɨnɨ.” —Judayɨ́ Samariayɨ́ tɨ́nɨ wí kumɨxɨnarɨgɨ́á meŋagɨ nánɨ í e urɨ́agɨ
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ Gorɨxo ámáyo anɨ́á wiarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ nionɨ ‘Iniɨgɨ́ bɨ niapeɨ.’ rɨrɨ́áonɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, jíxɨ yarɨŋɨ́ níáná nionɨ iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ sɨŋɨ́ sieweapaxɨ́ imónɨŋɨ́ bɨ siapɨmɨnɨrɨ éárɨnɨ.” urɨ́agɨ
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, iniɨgɨ́ ayɨ́ ná mɨ́mɨ rɨwonɨ. Iniɨgɨ́ iwirɨ nánɨ enɨ mɨmaxɨrɨŋagɨ nánɨ iniɨgɨ́ iwirɨ mimónɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ joxɨ iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ sɨŋɨ́ eweapaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ ge iwirɨ́ɨnɨ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Joxɨ ‘Negɨ́ arɨ́o Jekopomɨ —O mínɨŋwɨ́ rɨwá nɨrɨpɨrɨ iniɨgɨ́ xewanɨŋo nɨrɨ xewaxowa nɨro xegɨ́ sipɨsipɨ́ burɨmákaú amɨpí nɨro eŋorɨnɨ. Omɨ ananɨ wiárɨ́ múroŋáonɨrɨnɨ.’ rɨyaiwinarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá iniɨgɨ́ rɨwámɨ nɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ nɨ́nɨ ámɨ iniɨgɨ́ nánɨ winayinɨ́árɨnɨ.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 E nerɨ aiwɨ ámá iniɨgɨ́ nionɨ wíápɨ nɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ ámɨ iniɨgɨ́ nánɨ winayinɨ́á menɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Iniɨgɨ́ nionɨ mɨnɨ wíápɨ ámá xwioxɨ́yo iniɨgɨ́ sɨmɨŋɨ́ meaarɨŋe dánɨ úrúrɨmɨ́ yarɨŋɨ́pánɨŋɨ́ nimónɨrɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ wimɨxɨnɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, niínɨ ámɨ gwɨ́nɨ́ yeáyɨ́ mɨnipa oenɨrɨ iniɨgɨ́ joxɨ rarɨŋɨ́pɨ niapeɨ. Iniɨgɨ́ iwimɨnɨrɨ mɨbɨpa emɨ́a nánɨ enɨ niapeɨ.” urɨ́agɨ
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ nurɨ dɨxɨ́ oxomɨ nɨwirɨmeámɨ re nánɨ bɨ́piyɨ.” urɨ́agɨ
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oxɨ́ mayínɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ ‘Oxɨ́ mayínɨrɨnɨ.’ nɨrarɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ nɨrarɨŋɨnɨ.
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Jíxɨ oxɨ́ wé bɨ nɨpɨnɨ rɨmeagɨ́íxɨrɨnɨ. Jíxɨ ámá agwɨ meánɨŋo dɨxɨ́ oxo meŋagɨ nánɨ xɨxenɨ nepa nɨrarɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, ‘Joxɨ e nɨrarɨŋagɨ nánɨ wɨ́á rókiamoarɨgɨ́á woxɨrɨ́anɨ?’ nimónarɨnɨ.” nurɨrɨ
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Eŋíná negɨ́ arɨ́owa Gorɨxomɨ yarɨŋɨ́ wiro yayɨ́ wiro yanɨro nánɨ dɨ́wɨ́ rɨpimɨ nánɨ bagɨ́árɨnɨ. E nerɨ aiwɨ Judayɨ́né re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Wí e marɨ́áɨ, sa Jerusaremɨ dánɨnɨ yayɨ́ nɨwirɨ́ná ayɨ́ apánɨ yarɨŋoɨ.’ rarɨgɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, píránɨŋɨ́ arɨ́á niɨ. Sɨ́á wɨyi dɨ́wɨ́ rɨpimɨ dánɨranɨ, Jerusaremɨ dánɨranɨ, ápo Gorɨxomɨ yayɨ́ mɨwipɨ́rɨ́a nánɨ parɨmonɨ́árɨnɨ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Seyɨ́né yayɨ́ wiarɨgɨ́o arɨgénɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ majɨ́á imónɨŋoɨ. E nerɨ aiwɨ yayɨ́ wiarɨŋwáo arɨgénɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ Judayene nɨjɨ́árɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Gorɨxo ámáyo yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pɨ gwɨ́ Judayene imónɨŋwárímɨ dánɨ yarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ o, yayɨ́ wiarɨŋwáo nene nɨjɨ́árɨnɨ.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 E nɨrɨrɨrɨ aiwɨ sɨ́á ámá e nero yayɨ́ níɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ wiarɨgɨ́áyɨ́ ápo Gorɨxomɨ xegɨ́ kwíyɨ́yo dánɨ yayɨ́ wiro xɨxenɨ xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoro yayɨ́ wiro wipɨ́rɨ́yi rɨxa aŋwɨ e nerɨ rɨxa parɨmoŋoɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá xɨ́o nánɨ e nero yarɨgɨ́áyɨ́ nionɨ gɨ́ yayɨ́ niarɨgɨ́áyɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Gorɨxo kwíyɨ́nɨ eŋorɨnɨ. Ayɨnánɨ omɨ yayɨ́ wiarɨgɨ́áyɨ́ xegɨ́ bɨ epaxɨ́manɨ. Sa kwíyɨ́yo dánɨ yayɨ́ wiro xɨxenɨ xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ nánɨ nepa dɨŋɨ́ nɨmoro yayɨ́ wiro epaxɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 apɨxí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Mesaiao —Ámá Gorɨxo yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáorɨnɨ. O ámá nimónɨrɨ bɨnɨ́ápɨ nánɨ niínɨ nɨjɨ́árɨnɨ. O nɨbɨrɨ́ná amɨpí nɨ́nɨ áwaŋɨ́ nearɨnɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oyɨ, jíxɨ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnarɨgwɨ́í ronɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 E urarɨ́ná xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa, aŋɨ́ jɨ́apimɨ nánɨ úɨ́áwa ámɨ nɨbɨro wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Apɨxɨ́ wí tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnarɨŋagɨ́i nɨwɨnɨro ududɨ́ nero aiwɨ wo nɨwiápɨ́nɨmearɨ xwɨyɨ́á bɨ re murɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ pí urápɨmɨnɨrɨ urarɨŋɨnɨ? Pí nánɨ í tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnarɨŋiɨ?” murɨpa éáná
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 apɨxí xwárɨ́á sɨxɨ́ e nɨtɨmí aŋɨ́ jɨ́apimɨ nánɨ nurɨ ámáyo re urɨŋɨnigɨnɨ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Ámá niínɨ eŋíná dánɨ néra bɨŋápɨ nɨpɨnɨ nánɨ áwaŋɨ́ nɨrarɨŋomɨ nurane sɨŋwɨ́ owɨnaneyɨ. O Kiraiso, ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáo menɨranɨ?” urémeááná
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 ayɨ́ aŋɨ́pimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Jisasomɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́e nánɨ ugɨ́awixɨnɨ.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Wiepɨsarɨŋowa apɨxí ámáyo wirɨmeámɨnɨrɨ úáná “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, aiwá bɨ neɨ.” urarɨŋagɨ́a aí
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aiwá nɨmɨ nánɨ soyɨ́né majɨ́ápɨ tɨ́ŋáonɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 wiepɨsarɨŋowa nepa aiwá nánɨ neararɨnɨrɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None jɨ́amɨ úáná ámá wo nɨbɨrɨ aiwá nɨnɨ nánɨ mɨnɨ rɨ́a wiŋoɨ?” rɨnarɨ́ná
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nɨrowárénapɨŋo e éwɨnɨgɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ erɨ xɨ́o ‘Joxɨ e éɨrɨxɨnɨ.’ nɨrɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ yárɨrɨ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ gɨ́ aiwánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Seyɨ́né ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ mɨrɨpa yarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Emá waú waú sɨnɨrɨnɨ. Rɨxa múróáná aiwá mianɨ́wárɨnɨ.’ mɨrɨpa yarɨgɨ́áranɨ? Seyɨ́né e nɨrɨro aiwɨ nionɨ re seararɨŋɨnɨ, ‘Nɨwiápɨ́nɨmearo omɨŋɨ́yo mɨnɨ mɨnɨ wenɨŋɨ́ emiamópoyɨ. Aiwá rɨxa yóɨ́ nerɨ mipaxɨ́ imónɨnɨ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Agwɨ aiwá miarɨŋɨ́ go go omɨŋɨ́ nerɨ́ná xegɨ́ éɨ́pɨ nánɨ nɨgwɨ́ nɨmearɨ ayɨ́ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ rɨxa yarɨnɨ. Aiwá ɨwɨ́á urarɨŋo tɨ́nɨ miarɨŋo tɨ́nɨ nawínɨ nɨwaúnɨ yayɨ́ epɨsi nánɨ e yarɨnɨ.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Xwɨyɨ́á seyɨ́né re rarɨgɨ́ápɨ, ‘Wo ɨwɨ́á urɨrɨ wo mirɨ yarɨgɨ́árɨnɨ.’ rarɨgɨ́ápɨ, ayɨ́ nionɨ rɨrɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ rɨnɨnɨ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Nionɨ gɨ́ seaiepɨsarɨŋáoyɨ́né, aiwá soyɨ́né ɨwɨ́á murɨgɨ́ápɨ mipɨ́rɨ nánɨ searowárɨŋárɨnɨ. Soyɨ́né aiwá wa ɨwɨ́á urɨgɨ́ápɨ nɨmiróná awa anɨŋɨ́ minɨ́ egɨ́ápɨ miarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariayɨ́, aŋɨ́ jɨ́apimɨ dáŋɨ́yɨ́ apɨxí áwaŋɨ́ re urɨ́agɨ “Ámáo niínɨ eŋíná dánɨ néra bɨŋápɨ nɨpɨnɨ nánɨ áwaŋɨ́ nɨrɨŋoɨ.” urɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ obaxɨ́ o nánɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 nɨbɨro nɨwímearóná nene tɨ́nɨ oŋweaaneyɨnɨro yarɨŋɨ́ wíagɨ́a o sɨ́á wɨyaú e weŋɨnigɨnɨ.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ámá obaxɨ́ wínɨ wínɨ enɨ xwɨyɨ́á o rarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 apɨxímɨ re nura ugɨ́awixɨnɨ, “Jíxɨ nearɨ́ɨ́pɨ arɨ́á nɨwirane nánɨnɨ omɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́roarɨŋwɨnɨ. Newanɨŋene enɨ o xwɨyɨ́á rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirane rɨxa nɨjɨ́á nimónɨrɨ re yaiwiarɨŋwɨnɨ, ‘Ámá nɨyonɨ yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨ́ánɨrɨ bɨŋorɨ́anɨ?’ yaiwiarɨŋwɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Sɨ́á wɨyaú weŋo aŋɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Jisaso xewanɨŋo re rɨŋo eŋagɨ nánɨ, “Wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ gomɨ ámá xegɨ́ aŋɨ́ e dáŋɨ́yɨ́ wé íkwiaŋwɨ́yo uŋwɨrárɨgɨ́áranɨ? Oweoɨ.” rɨŋo eŋagɨ nánɨ ámɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Ayɨnánɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo rémóáná Gariri ŋweáyɨ́ enɨ aiwá sɨ́á Aŋɨ́najo Múroagɨ́yi nánɨ Jerusaremɨyo nánɨ nɨyiro nɨŋwearóná amɨpí xɨ́o yarɨŋɨ́pɨ wɨnɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ wigɨ́ aŋɨ́yo rémóáná umímɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Jisaso Gariri pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ Kenaɨ rɨnɨŋe —E xámɨ aga iniɨgɨ́ aí wainɨ́ imɨxɨŋɨ́ erɨnɨ. E nɨrémorɨ ŋweaŋáná gapɨmanɨ́ wo xegɨ́ íwo sɨmɨxɨ́ nerɨ aŋɨ́ yoɨ́ Kapaneamɨyo ŋweaŋáná
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 xano arɨ́á re wiŋɨnigɨnɨ, “Jisaso Judia pɨropenɨsɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nɨbɨrɨ Gariri pɨropenɨsɨ́ tɨyómɨnɨ rémónapɨŋoɨ.” rarɨŋagɨ́a arɨ́á e nɨwirɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨyapɨrɨ xegɨ́ niaíwo rɨxa nɨpémɨnɨrɨ aŋwɨ ayo eŋagɨ nánɨ o nɨweapɨrɨ gɨ́ íwomɨ naŋɨ́ oimɨxɨnɨrɨ yarɨŋɨ́ wíagɨ
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né nionɨ emɨmɨ́ mepa erɨ amɨpí ayá rɨwamónɨpaxɨ́ mepa erɨ yarɨŋagɨ nɨnanɨrɨ́náyɨ́, wí dɨŋɨ́ nɨkwɨ́ropɨ́rɨméoɨ.” urɨ́agɨ
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 gapɨmano re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, gɨ́ íwo penɨgɨnɨrɨ joxɨ aŋɨ́nɨ weapeɨ.” urɨ́agɨ
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ aŋɨ́ uɨ. Dɨxɨ́ íwo sɨŋɨ́ unɨŋoɨ.” urɨ́agɨ o xwɨyɨ́á Jisaso urɨ́ɨ́pɨ “Neparɨnɨ.” nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́rorɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ nurɨ
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 óɨ́ e sá weŋo wɨ́ápɨ tɨ́nɨ sɨnɨ óɨ́yo warɨ́ná xegɨ́ xɨnáíwánɨŋɨ́ nimónɨro omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwa óɨ́ e órórɨ́ ninɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Dɨxɨ́ íwo rɨxa sɨŋɨ́ úɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 o yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Gíná naŋɨ́ imónɨ́ɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Agíná 1:00 p.m. imónáná wará rɨ́á pɨrɨ́ pɨ́nɨ wiárɨ́ɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 xano re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Agíná Jisaso ‘Dɨxɨ́ íwo sɨŋɨ́ unɨŋoɨ.’ nɨrɨ́íná sɨmɨxɨ́ pɨ́nɨ wiárɨ́árɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ xɨ́omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ xegɨ́ ɨ́wiaxé enɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Jisaso Judia pɨropenɨsɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nemerɨ́ná emɨmɨ́ ámɨ bɨ apɨ eŋɨnigɨnɨ.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.