João 20
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NAA
1 Sadéyo wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ sɨnɨ sɨ́á yinɨŋáná Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí sɨ́ŋá óɨ́yimɨ Jisaso weŋe nánɨ nurɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Sɨ́ŋá xwé óɨ́yimɨ éɨ́ rárárɨnɨŋo sɨnɨ mɨpɨ́rónɨ́ rɨxa wí e weŋagɨ nɨwɨnɨmɨ
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 aŋɨ́nɨ nurɨ Saimonɨ Pitaomɨ tɨ́nɨ wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o, xɨ́o dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋomɨ tɨ́nɨ nɨwímearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáomɨ rɨxa nexwearo gɨmɨ rɨ́a tɨ́awixɨnɨ? Newané majɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Pitao tɨ́nɨ wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o tɨ́nɨ aŋɨ́ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ xwárɨpáyo nánɨ nuri
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 aŋaŋɨ́nɨ nuri wɨ́o Pitaomɨ nɨmúrorɨ xwárɨpáyo xámɨ nɨrémorɨ
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 nɨrɨ́kwínɨrɨ ínɨmɨ wenɨŋɨ́ yánɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ Jisasomɨ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ aiwɨ ínɨmɨ mɨpáwí wenɨŋɨ́ yarɨ́ná
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Saimonɨ Pitao enɨ rɨ́wɨ́yo nɨbɨrɨ bɨ́arɨwámɨnɨ éɨ́ nɨrómáná wenɨŋɨ́ mé xwárɨpáyo ínɨmɨ nɨpáwirɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 rapɨrapɨ́ mɨŋɨ́yo xopɨxopɨ́ rogɨ́íú wɨ́ú tɨ́nɨ nawínɨ mɨwé xegɨ́ wí e nɨkɨ́rónɨrɨ weŋagɨ wɨnarɨ́ná
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 wiepɨsiŋɨ́ wɨ́o, xámɨ xwárɨpáyo rémóo enɨ nɨpáwirɨ rapɨrapɨ́ e imónɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ “Neparɨnɨ.” nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨnigɨnɨ.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Íná awaú Bɨkwɨ́yo Jisaso ámɨ xwárɨpáyo dánɨ nɨwiápɨ́nɨmeanɨ́ápɨ nánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mɨmopa neri majɨ́á neri nánɨ
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 ámɨ egɨ́ aŋɨ́ e nánɨ ugɨ́isixɨnɨ.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Mariaí xwárɨpá tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e nɨrómáná ŋwɨ́ nearɨ e nerɨ́ná xwárɨpáyo ínɨmɨ nɨrɨ́kwínɨrɨ wenɨŋɨ́ yánɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Jisaso tɨgɨ́e aŋɨ́najɨ́ waú rapɨrapɨ́ apɨ́á weŋɨ́ nɨyínɨmáná wɨ́o mɨŋɨ́ tɨgɨ́ámɨnɨ ŋwearɨ wɨ́o sɨkwɨ́ tɨgɨ́ámɨnɨ ŋwearɨ eŋagɨ́i wɨnáná
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 awaú Mariaímɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Ineyɨ, jíxɨ pí nánɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́i í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Ámɨnáo nexwearɨ tɨ́e nánɨ niínɨ majɨ́á eŋagɨ nánɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ.” nurɨmáná
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 nɨkɨnɨmónɨrɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Jisaso daiwo roŋagɨ nɨwɨnɨrɨ aiwɨ mí mɨwómɨxɨŋɨnigɨnɨ.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Mí mɨwómɨxɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, pí nánɨ jíxɨ ŋwɨ́ eaarɨŋɨnɨ? Go nánɨ pɨ́á yarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ Mariaí omɨŋɨ́ xiáwo nɨrarɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ápoxɨnɨ, joxɨ pɨyomɨ nɨmeámɨ nurɨ wí e tɨ́ɨrá oeŋwɨrɨyɨ́ áwaŋɨ́ nɨreɨ. Niínɨ nurɨ nɨmearɨ nɨmeámɨ umɨ́ɨnɨ.” urɨ́agɨ
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Jisaso “Mariaíxɨnɨ!” urɨ́agɨ í nɨkɨnɨmónɨrɨ Xibɨruyɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ Rabonaiyɨ —Apɨ “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ.” nɨrɨrɨ́ná rarɨgɨ́ápɨrɨnɨ. E urɨ́agɨ
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ sɨnɨ gɨ́ ápo tɨ́e nánɨ mɨpeyíá eŋagɨ nánɨ jíxɨ ɨ́á mɨnɨxepanɨ. Jíxɨ nurɨ ámá nionɨ gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyo re ureɨ, ‘O re rɨŋoɨ, “Nionɨ gɨ́ ápo Gorɨxo tɨ́e nánɨ peyarɨŋɨnɨ. O seyɨ́né enɨ segɨ́ ápo Gorɨxorɨnɨ.” rɨŋoɨ.’ urémeaɨ.” urɨ́agɨ
17 Jesus continuou:
18 Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí nurɨ xegɨ́ wiepɨsiŋɨ́yo áwaŋɨ́ re urémeaŋɨnigɨnɨ, “Niínɨ Ámɨnáomɨ rɨxa sɨŋwɨ́ wɨnɨ́ɨnɨ. Xɨ́o nɨrɨ́ɨ́pɨ, ayɨ́ apɨrɨnɨ. Ayɨ́ apɨrɨnɨ.” nura uŋɨnigɨnɨ.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Sadéyo sɨ́á axɨ́yimɨ sɨ́ápɨ tɨ́nɨ wiepɨsiŋowa Judayɨ́ ámɨnáowa nánɨ wáyɨ́ nero nánɨ aŋɨ́ wigɨ́ ŋweagɨ́iwámɨ ówaŋɨ́ xaíwɨ́ nɨyárɨmáná ŋweaŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Jisaso awamɨ áwɨnɨ e nɨrónapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ.” nurɨmáná re eŋɨnigɨnɨ.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Wé nirɨ́ ogɨ́úkaú sɨwá wirɨ miwɨ́ wákwɨrɨxá tɨ́nɨ ikɨrogɨ́áyi sɨwá wirɨ éagɨ wiepɨsiŋowa Jisaso ámɨ sɨŋɨ́ eŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ dɨŋɨ́ niɨ́á winarɨ́ná
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Soyɨ́né Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ. Ápo nionɨ xwɨ́á tɨ́yo nɨrowárénapɨŋɨ́pa nionɨ enɨ soyɨ́né searowárarɨŋɨnɨ.” nurɨmáná
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 awamɨ pɨ́rámɨ́ imɨmɨ́ nɨwiowárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ numímɨnɨro apɨ tɨ́nɨ nawínɨ eméɨ́rɨxɨnɨ.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Soyɨ́né ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ yokwarɨmɨ́ nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ Gorɨxo enɨ yokwarɨmɨ́ wiiarɨnɨ. Soyɨ́né yokwarɨmɨ́ mɨwiipa nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ Gorɨxo enɨ yokwarɨmɨ́ mɨwiiarɨnɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Wiepɨsiŋowa wo, Tomaso —O wiepɨsiŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú imónɨgɨ́áwa worɨnɨ. Xegɨ́ yoɨ́ ámɨ bɨ Didimasorɨnɨ. O mɨŋweaŋáná wɨ́a Jisaso wiwanɨŋowamɨnɨ wímeáɨ́ eŋagɨ nánɨ
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Tomasomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None Ámɨnáomɨ rɨxa sɨŋwɨ́ wɨnɨ́wɨnɨ.” urɨ́agɨ́a aí o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ wéyo nirɨ́ ogɨ́áyaú mɨwɨnɨpa erɨ nirɨ́ ogɨ́áyaúmɨ wé mɨwíxɨ́mopa erɨ miwɨ́ wákwɨrɨxá tɨ́nɨ ikɨrogɨ́áyimɨ gɨ́ wé mɨwíxɨ́mopa erɨ nerɨ́náyɨ́, dɨŋɨ́ wí ‘Nepa orɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ wɨkwɨ́rómɨméɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo nórɨmáná eŋáná ámɨ xegɨ́ wiepɨsiŋowa aŋɨ́yo ínɨmɨ ŋweaŋáná Tomaso enɨ wɨ́a tɨ́nɨ nerɨmeánɨro ŋweaŋáná Jisaso aŋɨ́ ówaŋɨ́ nɨyárɨnɨŋagɨ aiwɨ awamɨ áwɨnɨ e nɨrónapɨmáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨwayɨrónɨro oŋweápoyɨ.’ nimónarɨnɨ.” nurɨmáná
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Tomasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ wé sɨ́mɨ́ re nɨnimɨxénapɨrɨ gɨ́ wéyo sɨŋwɨ́ naneɨ. Dɨxɨ́ wé re nɨnimɨxénapɨrɨ gɨ́ miwɨ́yo nɨwíxɨ́moɨ. Sɨnɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ró mepanɨ. Aga dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roɨ.” urɨ́agɨ
27 E logo disse a Tomé:
28 Tomaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ gɨ́ Ámɨnáoxɨrɨnɨ. Gɨ́ Ŋwɨ́áoxɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨrɨ nánɨ rɨxa ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ rɨnɨkwɨ́róɨnɨ? Ámá nionɨ sɨŋwɨ́ mɨnanɨpa nero aí ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwiro dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ yayɨ́ winɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
29 Jesus lhe disse:
30 Jisaso emɨmɨ́ ámɨ ayá wí wiepɨsarɨŋowa sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ eŋɨ́ aí apɨ nánɨ bɨkwɨ́ rɨpimɨ rɨ́wamɨŋɨ́ bɨ meánɨnɨ.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 E nerɨ aí seyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro “O Kiraiso, ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáorɨ́anɨ?” wiaiwiro “Gorɨxoyá xewaxorɨ́anɨ?” wiaiwiro éɨ́rɨxɨnɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ rɨpɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ. Omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.