João 11
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 xɨnapɨxanɨŋípaú Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ xwɨyɨ́á re urowárɨgɨ́isixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, arɨ́á eɨ. Ámá joxɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyarɨŋoyɨ́ sɨmɨxɨ́ yarɨnɨ.” urowárɨ́agɨ́i aí
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ́ná re rɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨmɨxɨ́ o yarɨŋɨ́pɨ nɨpenɨ nánɨmanɨ. Ámáyɨ́ eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxoyá sɨŋwɨ́ wɨnanɨrɨ ero Gorɨxomɨ xewaxonɨ yayɨ́ seáyɨ e dánɨ nɨmeanɨrɨ ero epɨ́rɨ́a nánɨ sɨmɨxɨ́ apɨ wímeaŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jisaso Mataímɨ tɨ́nɨ xɨnanɨŋímɨ tɨ́nɨ ípaúmɨ xexɨrɨ́meáo Rasarasomɨ tɨ́nɨ ayo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nuyirɨ aiwɨ
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 “Rasaraso sɨmɨxɨ́ yarɨnɨ.” urɨ́agɨ́a arɨ́á nɨwirɨ́ná ámɨ sɨ́á wɨyaú xɨ́o ŋweaŋe ŋweaŋɨnigɨnɨ.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 E nɨŋweaŋɨsáná xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ owaneyɨ.” urɨ́agɨ
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, ayɨ́ xámɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ rɨpɨkianɨrɨ egɨ́e nánɨ ámɨ numɨnɨrɨ rɨneararɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a xɨ́o ikwáwɨyínɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 ewayɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sogwɨ́ ɨ́wiapɨ́e dánɨ wée nánɨ awá wé wúkaú sɨkwɨ́ waú tɨ́ŋɨ́rɨnɨ. Ámá ikwáwɨyíná aŋɨ́ nerɨ́ná ná eánarɨgɨ́ámanɨ. Xwɨ́á tɨ́yo wɨ́á ókiŋagɨ nánɨ sɨŋwɨ́ píránɨŋɨ́ nɨwɨnaxɨ́da nuro nánɨ ná eánarɨgɨ́ámanɨ.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 E nerɨ aí ámá árɨ́wɨyimɨ aŋɨ́ nerɨ́ná ná eánarɨgɨ́árɨnɨ. Sɨŋwɨ́ nɨwɨga upɨ́rɨ wɨ́á mókiŋagɨ nánɨ ná eánarɨgɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ ayɨ́ re oyaiwípoyɨnɨrɨ “Gorɨxo wimónarɨŋɨ́pɨ nɨxɨ́dɨrɨ́ná ayɨ́ ikwáwɨyíná aŋɨ́ nemerɨ́nánɨŋɨ́ rɨ́a imónɨnɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 e nurɨmáná awamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Negɨ́ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨŋwáo Rasaraso sɨmɨxɨ́ nerɨ sá wenɨ. E nerɨ aí nionɨ saiwiárɨ́ wimɨnɨrɨ warɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, sa sánɨ nɨwerɨ́ná ananɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.” nurɨro
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 awa “Rasaraso sa sá weŋagɨ nánɨ rɨ́a neararɨnɨ?” nɨyaiwiro e urɨ́agɨ́a aí Rasaraso rɨxa péɨ́ nánɨ ínɨmɨ nurɨrɨ nánɨ
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 ámɨ nɨpɨkwɨnɨ sɨŋánɨ áwaŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Rasaraso rɨxa pɨyɨ́rɨnɨ.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 E nerɨ aí soyɨ́né sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́pɨ nánɨ yayɨ́ ninarɨnɨ. O sɨmɨxɨ́ yarɨ́ná nionɨ xɨ́o tɨ́nɨ mɨŋweáá eŋagɨ nánɨ soyɨ́né nionɨ emɨ́ápɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨróná dɨŋɨ́ nɨkwɨ́ropɨ́rɨ nánɨ yayɨ́ ninarɨnɨ. O tɨ́ŋɨ́ e nánɨ owaneyɨ.” urɨ́agɨ
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tomaso —O xegɨ́ yoɨ́ ámɨ bɨ Didimasoyɨ rarɨgɨ́orɨnɨ. O xɨ́o tɨ́nɨ wiepɨsarɨŋɨ́ wɨ́amɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “O tɨ́nɨ nawínɨ peanɨ́wá nánɨ none enɨ owaneyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Jisaso Rasarasoyá aŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ aŋwɨ e nɨbɨrɨ́ná arɨ́á re wiŋɨnigɨnɨ, “O rɨxa nɨperɨ xwárɨpáyo tɨgɨ́ámɨ eŋáná sɨ́á wɨyaú wɨyaú pwéɨ́rɨnɨ.” arɨ́á e wiŋɨnigɨnɨ.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Aŋɨ́ Rasarasoyá Betaniyɨ rɨnɨŋe Jerusaremɨ dánɨ aíwɨmɨmanɨ. Sa kiromita waú wo imónɨŋerɨnɨ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ayɨnánɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ obaxɨ́ wí xexɨrɨ́meáo Rasaraso péɨ́ nánɨ Mataímɨ tɨ́nɨ Mariaímɨ tɨ́nɨ ípaúmɨ ogaŋɨ́ wianɨro nánɨ nɨbɨro ípaú tɨ́nɨ ŋweaŋáná
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mataí “Jisaso barɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirɨ óɨ́ e wirɨmiaumɨnɨrɨ nurɨ xɨnanɨŋí Mariaí sɨnɨ aŋɨ́yo ŋweaŋáná
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 í Jisasomɨ re urémeaŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ re nɨŋwearɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, gɨ́ nɨrɨxɨ́meáo nɨpémɨnɨrɨ eŋɨ́manɨ.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 E nerɨ aí niínɨ re nipɨmónarɨnɨ, ‘Gorɨxomɨ pí pí nánɨ yarɨŋɨ́ wíɨ́yɨ́ agwɨ aí ananɨ xɨxenɨ siinɨŋoɨ.’ nipɨmónarɨnɨ.” urɨ́agɨ
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ rɨrɨxɨ́meáo ámɨ nɨwiápɨ́nɨmeanɨŋoɨ.” urɨ́agɨ
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mataí re urɨŋɨnigɨnɨ, “O sɨ́á yoparɨ́yi ámá nɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmearóná o enɨ wiápɨ́nɨmeanɨ́ápɨ nánɨ niínɨ nɨjɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá pɨyɨ́ egɨ́áyɨ́ ámɨ nɨwiápɨ́nɨmearo sɨŋɨ́ epɨ́rɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ umímoarɨŋáyɨ́, ayɨ́ nionɨrɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ nɨpero aí ámɨ sɨŋɨ́ upɨ́rɨ́árɨnɨ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ámá sɨŋɨ́ nero dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ wí anɨ́nɨpɨ́rɨ́á menɨnɨ. Jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ ‘O nepa rɨ́a nɨrarɨnɨ?’ rɨniaiwiarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oyɨ, Ámɨnáoxɨnɨ, niínɨ joxɨ dɨŋɨ́ nɨrɨkwɨ́rorɨ re siaiwiarɨŋɨnɨ, ‘Kiraisoxɨ, niaíwɨ́ Gorɨxoyáoxɨrɨ́anɨ? Eŋíná dánɨ re rɨgɨ́oxɨrɨ́anɨ, “Arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ ámá wo yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ iwiaronɨ́árɨnɨ.” rɨgɨ́oxɨrɨ́anɨ?’ siaiwiarɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 E nurɨmí nurɨ xɨnanɨŋí Mariaímɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ yumɨ́í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋo nɨrémónapɨrɨ jíxɨ nánɨ ‘Obɨnɨ.’ rarɨnɨ.” urɨ́agɨ
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 í arɨ́á e nɨwirɨ́ná aŋɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jisaso sɨnɨ aŋɨ́ e mɨrémónapɨ́ sɨnɨ Mataí tɨ́nɨ órórɨ́ inɨ́íe ŋweaŋáná
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Judayɨ́ aŋɨ́yo Mariaí tɨ́nɨ nawínɨ nɨŋweámáná ogaŋɨ́ wiarɨgɨ́áyɨ́ í aŋɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ peyeáagɨ nɨwɨnɨro xexɨrɨ́meáoyá xwárɨpáyo ámɨxɨ́á emɨnɨrɨ nánɨ warɨnɨrɨ númɨ úagɨ́a
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mariaí Jisaso roŋe nɨrémorɨ nɨwɨnɨrɨ́ná xɨ́oyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nɨpɨ́kínɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ re nɨŋwearɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, gɨ́ nɨrɨxɨ́meáo pémɨnɨrɨ eŋɨ́manɨ.” urɨ́agɨ
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jisaso í ámɨxɨ́á yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ Judayɨ́ í tɨ́nɨ barɨgɨ́áyɨ́ enɨ ámɨxɨ́á yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ wá nɨwunɨrɨ xwioxɨ́yo dánɨ dɨŋɨ́ rɨ́á uxearɨŋagɨ
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né omɨ ge tɨgɨ́awixɨnɨ?” urɨ́agɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, nɨbɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨneɨ.” urɨ́agɨ́a
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jisaso enɨ ŋwɨ́ eaŋɨnigɨnɨ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ŋwɨ́ eáagɨ Judayɨ́ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Omɨ aga dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋo eŋagɨ nánɨ rɨ́a eaarɨnɨ?” rarɨ́ná
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 wí re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá royɨ́ sɨŋwɨ́ supárɨŋomɨ sɨŋwɨ́ mɨwoxoapa eŋɨ́ranɨ? Rasaraso sɨnɨ sɨŋɨ́ eŋɨ́mɨ nɨbɨrɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, pɨyɨ́ mepa oenɨrɨ sɨŋɨ́ imɨxɨmɨnɨrɨ mepa epaxɨ́rɨ́anɨ?” rɨgɨ́awixɨnɨ.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jisaso ámɨ wá bɨ nɨwunɨrɨ́ná oyá xwárɨpá —Awá sɨ́ŋá óɨ́yi eŋagɨ nánɨ sɨ́ŋá wo pɨ́roárɨnɨŋɨ́wárɨnɨ. Awá tɨ́ŋɨ́ e nɨrémorɨ
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 re rɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́ŋá ro rɨwómópoyɨ.” uráná peŋomɨ xexɨrɨ́meáí Mataí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, nene omɨ tɨŋwaé dánɨ sɨ́á wɨyaú wɨyaú rɨxa órɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rɨxa pɨyaŋɨ́ neaeanɨŋoɨ.” urɨ́agɨ
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ re mɨrɨrɨpa réanigɨnɨ, ‘Jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ́náyɨ́, eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxoyápɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ́ɨnɨ.’ mɨrɨrɨpa réanigɨnɨ?” urɨ́agɨ
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 wa sɨ́ŋá emɨ rɨwómóáná Jisaso aŋɨ́namɨ sɨŋwɨ́ nanánɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Ápoxɨnɨ, Rasaraso nánɨ rɨxɨŋɨ́ wurɨyíápɨ arɨ́á níagɨ nánɨ yayɨ́ siarɨŋɨnɨ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nionɨ rɨxɨŋɨ́ rɨránáyɨ́, joxɨ íníná arɨ́á niarɨŋagɨ nánɨ nionɨ nɨjɨ́á aiwɨ oxɨ́ apɨxɨ́ re rogɨ́á tɨ́ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro ‘Gorɨxo urowárénapɨŋorɨ́anɨ?’ oniaiwípoyɨnɨrɨ rɨrarɨŋɨnɨ.” nɨrɨmáná re eŋɨnigɨnɨ.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Eŋɨ́ tɨ́nɨ nɨrɨrɨ rɨ́aiwá re rɨŋɨnigɨnɨ, “Rasarase, ɨ́wiapeɨ.” ráná
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 re eŋɨnigɨnɨ. Peŋo ɨ́wiapɨŋɨnigɨnɨ. Peŋo ɨ́wiapáná írɨkwɨ́ wí wéyo tɨ́nɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ xopɨxopɨ́ rónɨrɨ rapɨrapɨ́ wú tɨ́nɨ mɨŋɨ́yo xopɨxopɨ́ rónɨrɨ eŋagɨ nánɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xopɨxopɨ́ rónɨŋɨ́yɨ́ íkwɨ́kweámɨ́ nɨwiro wárɨ́poyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Judayɨ́ obaxɨ́ wí Mariaí tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bɨ́áyɨ́ Jisaso e éagɨ nɨwɨnɨro omɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róagɨ́a aiwɨ
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 wí Parisiowa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nuro Jisaso éɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨ́agɨ́a nánɨ
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Parisiowa tɨ́nɨ Jisaso nánɨ xwɨyɨ́á imɨxanɨro nánɨ Judayɨ́ mebáowamɨ awí neaárɨro re nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ, “Ámá oyɨ́ emɨmɨ́ ayá wí yarɨŋagɨ nánɨ arɨre yanɨ́wárɨnɨ?” nɨra nurɨ́ná
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None o xegɨ́ yarɨŋɨ́pɨ xe anɨŋɨ́ néra ounɨrɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnárɨrɨ́náyɨ́, ámá nɨ́nɨ omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro neróná Romɨ dáŋɨ́yo —Ámá Romɨyɨ́ rɨnɨgɨ́áyɨ́ Judayɨ́ sɨmaŋwɨ́yónɨŋɨ́ ínɨmɨ wurɨ́nɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. ‘Ámá ayo mɨxɨ́ oxɨ́dowáraneyɨ.’ rarɨ́ná ayɨ́ nɨbɨro negɨ́ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwáiwá pɨpɨnamɨ́ ero negɨ́ ámáyo enɨ xwɨrɨ́á ikɨxero epɨ́rɨxɨnɨrɨ nánɨ arɨ yanɨ́wárɨ́anɨ?” rɨnarɨ́ná
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 wigɨ́yɨ́ wo, Kaiapasoyɨ rɨnɨŋo —O xwiogwɨ́ omɨ dánɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áwamɨ seáyɨ e wimónɨŋorɨnɨ. O nɨwiápɨ́nɨmearɨ mɨxɨ́ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né aga nɨjɨ́á bɨ mimónɨgɨ́oyɨ́nérɨnɨ.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Rɨpɨ nánɨ enɨ dɨŋɨ́ neŋwɨpero mɨmoarɨŋoɨ, ‘Negɨ́ ámá nɨ́nɨ pepɨ́rɨxɨnɨrɨ ayɨ́ rɨ́nɨŋɨ́ meaanɨrɨ éɨ́ápɨ nánɨ ámá ná wonɨ rɨ́nɨŋɨ́ apɨ nɨmearɨ nɨperɨ́náyɨ́, negɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ naŋɨ́rɨnɨ.’ mɨmoarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 O rɨŋɨ́pɨ xegɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ mɨrɨŋɨnigɨnɨ. O xwiogwɨ́ omɨ dánɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áwamɨ seáyɨ e wimónɨŋo eŋagɨ nánɨ wɨ́á nɨrókiamorɨ rénɨŋɨ́ rɨŋɨnigɨnɨ, “Jisaso negɨ́ Judayo arɨrá nɨwirɨ́ná upeinɨŋoɨ.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Negɨ́ Judayɨ́ nánɨnɨ marɨ́áɨ, Gorɨxoyá niaíwɨ́ imónɨgɨ́á amɨ gɨmɨ ŋweagɨ́áyɨ́ enɨ ámá axɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ upeinɨŋoɨ.” énɨŋɨ́ rɨ́agɨ nánɨ
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 sɨ́á ayimɨ dánɨ xɨ́omɨ pɨkianɨro nánɨ mekaxɨ́ nɨra ugɨ́awixɨnɨ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Jisaso xɨ́omɨ pɨkianɨro mekaxɨ́ nɨra warɨŋagɨ́a nánɨ Judayɨ́ tɨ́ŋɨ́ e ámɨ sɨŋánɨŋe memepa nerɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨnɨ omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ aŋɨ́ onɨmiá bɨ Ipɨremɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ nawínɨ ŋweaŋáná
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 sɨ́á Aŋɨ́najo Neamúroagoɨ rɨnɨŋɨ́yi aŋwɨ e imónɨŋagɨ nánɨ ámá obaxɨ́ sɨ́á ayi sɨnɨ mimónɨpa eŋáná Judayɨ́ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa Gorɨxo oneamímɨnɨrɨ igɨ́á eánanɨro nánɨ wigɨ́ omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨnɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Jerusaremɨyo nánɨ nuro
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 e dánɨ Jisaso nánɨ pɨ́á nemero aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwáyá ákɨŋáyo ínɨrɨwámɨnɨ éɨ́ nɨromeróná re nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ, “ ‘O aiwá rɨpɨ nánɨ wí mɨbɨpa epaxɨ́rɨnɨ.’ rɨseaimónarɨnɨ?” nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Parisiowa tɨ́nɨ Jisasomɨ ɨ́á oxɨraneyɨnɨróná re rɨnárɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ “Jisaso ge ge ŋweaŋagɨ ámá go go nɨwɨnɨrɨ́ná nɨbɨro áwaŋɨ́ nearɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” rɨnárɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ e nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.