João 10
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 “Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Go go sipɨsipɨ́ xwɨ́ná ɨ́wíyo mɨpáwipa nerɨ wí e dánɨ ogámɨ́ nerɨ nɨpɨxemoánɨrɨ́náyɨ́, ɨ́wɨ́ mearɨŋɨ́ wo imónɨnɨ. Ɨ́wɨ́ xauráparɨŋɨ́ wo enɨ imónɨnɨ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 E nerɨ aí xwɨ́ná ɨ́wíyo páwiarɨŋo, ayɨ́ sipɨsipɨ́ xiáworɨnɨ. Awí mearoarɨŋorɨnɨ.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 O xwɨ́ná rónɨŋe nánɨ báná ɨ́wí e íníná awí roŋo ówaŋɨ́ wɨ́kwiíáná xiáwo xegɨ́ sipɨsipɨ́ nánɨ yoɨ́ ráná xiáwoyá maŋɨ́ arɨ́á nɨwirɨ uxɨ́dáná nɨméra nɨpeyearɨ
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 rɨxa xɨ́oyá nɨ́nɨ bɨ́arɨwámɨnɨ eŋáná o xámɨ umearɨ́ná sipɨsipɨ́yɨ́ xiáwoyá maŋɨ́ umɨŋɨ́narɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ númɨ warɨgɨ́árɨnɨ.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Xeŋwɨ́ womɨ wí númɨ uxɨ́dɨpɨ́rɨméoɨ. Maŋɨ́ ámá xeŋwɨ́ woyá umɨŋɨ́narɨŋagɨ nɨwɨnɨro nánɨ númɨ muxɨ́dɨpa nero éɨ́ upɨ́ráoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ urɨ́agɨ aiwɨ xɨ́o apɨ nánɨ nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ uréwapɨyimɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á mimónɨgɨ́awixɨnɨ.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 O ayɨ́ nɨjɨ́á mimónɨpa yarɨŋagɨ́a nánɨ ámɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aga nepa seararɨŋɨnɨ. Nionɨ sipɨsipɨ́ xwɨ́ná ɨ́wínɨŋɨ́ imónɨŋáonɨrɨnɨ.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Nionɨ sɨnɨ mɨbɨpa eŋáná bɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ ɨ́wɨ́ meaarɨgɨ́áyɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Ɨ́wɨ́ xauráparɨgɨ́áyɨ́nɨŋɨ́ enɨ imónɨŋoɨ. E nerɨ aí sipɨsipɨ́yɨ́ wigɨ́ maŋɨ́ arɨ́á mɨwigɨ́árɨnɨ.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nionɨ niɨwanɨŋonɨ ɨ́wínɨŋɨ́ imónɨŋáonɨrɨnɨ. Gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨyáyómɨnɨ ɨ́wiapáná yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨ́árɨnɨ. Ará wɨwákwínɨ́ epɨ́rɨ́a nánɨ ɨ́wiapɨro peyearo nero epɨ́rɨ́árɨnɨ.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Ɨ́wɨ́ meaarɨŋo sipɨsipɨ́yo pípɨ wimɨnɨrɨ barɨŋɨ́manɨ. Ɨ́wɨ́ xaurápɨrɨ pɨpɨkímɨ́ erɨ xwɨrɨ́á ikɨxerɨ wimɨnɨrɨ barɨŋagɨ aiwɨ xewanɨŋonɨ rɨpɨ wimɨnɨrɨ bɨŋárɨnɨ. Ewáránɨŋɨ́ éɨ́rɨxɨnɨrɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ umímómɨnɨrɨ bɨŋáonɨrɨnɨ.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Sipɨsipɨ́ nánɨ píránɨŋɨ́ awí mearoarɨŋáonɨ, ayɨ́ nionɨrɨnɨ. Sipɨsipɨ́ nánɨ awí píránɨŋɨ́ mearoarɨŋáonɨ sipɨsipɨ́ arɨrá wimɨnɨrɨ nerɨ́ná ‘Nionɨ nɨpɨkíáná ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ yaiwiarɨŋárɨnɨ.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Nɨgwɨ́ meámɨnɨrɨ awí mearoarɨŋɨ́ wo —O sipɨsipɨ́ xiáwo nimónɨrɨ píránɨŋɨ́ awí mearoarɨŋo marɨ́áɨ, o sɨ́wí sayɨ́ sipɨsipɨ́ roanɨmɨnɨrɨ barɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná sipɨsipɨ́ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ éɨ́ úáná sɨ́wí sayɨ́ rɨrómɨ́ erɨ xɨ́dɨ́xɨ́dowárɨ́ erɨ yarɨŋɨ́rɨnɨ.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 O sa nɨgwɨ́ nánɨ meámɨnɨrɨ yarɨŋo eŋagɨ nánɨ sipɨsipɨ́ nánɨ nepa dɨŋɨ́ moarɨŋɨ́manɨ.” nurɨrɨ
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ sipɨsipɨ́ ámɨ wí —Sipɨsipɨ́ xwɨ́ná tɨ́yo dáŋɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ marɨ́áɨ, ámɨ wí enɨ tɨ́ŋáonɨrɨnɨ. Ayɨ́ wí anɨŋɨ́ e xe ŋweáɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpaxɨ́ mimónɨŋɨnɨ. Ayo enɨ wínɨyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e awí neaárɨ́ɨmɨgɨnɨ. Ayɨ́ gɨ́ maŋɨ́ arɨ́á nɨniro xwɨ́ná tɨ́yo dáŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ imónɨro awí mearoarɨŋɨ́ ná wonɨ axonɨ tɨ́ŋɨ́ imónɨro epɨ́rɨ́árɨnɨ.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Ámɨ sɨŋɨ́ nimónɨrɨ wiápɨ́nɨmeámɨ́a nánɨ sipɨsipɨ́yo arɨrá wimɨnɨrɨ nerɨ́ná ‘Nionɨ nɨperɨ́ná ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ yaiwiarɨŋagɨ nánɨ ápo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nɨyinɨ.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Nionɨ ámá xe onɨpɨkípoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ́náyɨ́, wí nɨnɨpɨkipaxɨ́manɨ. Xe onɨpɨkípoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnarɨŋáyɨ́ gɨyɨ́ marɨ́áɨ, niɨwanɨŋonɨrɨnɨ. Perɨ ámɨ wiápɨ́nɨmearɨ emɨ́a nánɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋáonɨrɨnɨ. Gɨ́ ápo o e éwɨnɨgɨnɨrɨ sekaxɨ́ nɨrɨŋɨ́ éagɨ nánɨ apɨ e epaxonɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Judayɨ́ ámɨnáowa Jisaso e rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ dɨŋɨ́ xɨxegɨ́nɨ tɨ́nɨ nepayoro bɨ bɨ nɨrɨnɨróná
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 wɨ́a obaxowa re nɨra ugɨ́awixɨnɨ “Imɨ́ó dɨŋɨ́ uxɨxéroarɨŋagɨ nánɨ xóxwɨ́ nerɨ rarɨnɨ. Pí nánɨ arɨ́á wiarɨŋoɨ?” nɨra warɨ́ná
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 wɨ́a re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Xwɨyɨ́á o rarɨŋɨ́pɨ imɨ́ó xɨxéroarɨŋɨ́ wo yapɨ mɨrɨnarɨnɨnɨ. ‘Ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́yɨ́ ámá sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyo sɨŋwɨ́ woxoapaxɨ́ imónɨŋoɨ.’ rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ.” nɨra ugɨ́awixɨnɨ.
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Sɨ́á Judayɨ́ eŋíná émáyɨ́ wa aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ xórórɨ́ nero xwɨrɨ́á ikɨxegɨ́á eŋagɨ nánɨ ámɨ píránɨŋɨ́ imɨxáragɨ́ápɨ sɨ́á apɨ nánɨ dɨŋɨ́ winɨnɨ nánɨ awí neánɨro yayɨ́ yayarɨgɨ́ápɨ imónɨŋáná
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 —Ayɨ́ iniá earɨ imɨŋɨ́ rɨrɨ yarɨŋínárɨnɨ. Íná Jisaso aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ aŋɨ́ wiámɨ́ó wigɨ́ eŋínaŋɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Soromono nánɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ emearɨ́ná
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Judayɨ́ ámɨnáowa nɨwímearo mɨnɨ mɨnɨ xapɨxapɨ́ numero re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Gíná jɨwanɨŋoxɨ nánɨ xe nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ nearɨrɨ́árɨnɨ? Anɨŋɨ́ yumɨ́í neairɨ́áranɨ? Joxɨ Kiraisoxɨ, ámá yeáyɨ́ neayimɨxemearɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáoxɨ eŋánáyɨ́, sɨŋánɨ áwaŋɨ́ nearɨneɨ.” urɨ́agɨ́a
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Jisaso awamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ rɨxa áwaŋɨ́ searɨ́agɨ aiwɨ soyɨ́né ‘Nepa neararɨnɨ.’ nɨyaiwiro dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́roarɨŋoɨ. Emɨmɨ́ gɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́ nionɨ yarɨŋápɨ sɨŋánɨ áwaŋɨ́ ayɨ́ orɨnɨ́nɨŋɨ́ seararɨŋagɨ aí
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 soyɨ́né gɨ́ sipɨsipɨ́yɨ́nénɨŋɨ́ mimónɨpa nerɨ nánɨ nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́roarɨŋoɨ.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Sipɨsipɨ́ nionɨyáyɨ́ gɨ́ maŋɨ́ arɨ́á nɨniro nɨxɨ́darɨgɨ́árɨnɨ. Nionɨ ayo mí nɨwómɨxɨrɨ
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 dɨŋɨ́ anɨŋɨ́ íníná ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ mɨnɨ wiarɨŋagɨ nánɨ wí anɨ́nɨpɨ́rɨ́á menɨnɨ. Sipɨsipɨ́ nionɨyáyɨ́ nɨnɨwéú tɨ́nɨ ɨ́á xɨrɨŋagɨ nánɨ ámá gɨyɨ́ nɨrápɨpɨ́rɨ́árɨnɨ?
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Gɨ́ ápo sipɨsipɨ́yɨ́ niapɨŋɨ́rɨnɨ. O ámá nɨyonɨ seáyɨ e wimónɨŋagɨ nánɨ nionɨyá gɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ ápo nɨnɨwéɨ́ tɨ́nɨ enɨ ɨ́á xɨrɨŋagɨ nánɨ ámá gɨyɨ́ urápɨpɨ́rɨ́árɨnɨ?
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Nionɨ tɨ́nɨ ápo tɨ́nɨ axowawirɨnɨ.” urɨ́agɨ
30 Eu e o Pai somos um.
31 Judayɨ́ ámɨnáowa xámɨ yanɨro egɨ́ápa sɨ́ŋá tɨ́nɨ Jisasomɨ opɨkianeyɨnɨro meaarɨŋagɨ́a
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ emɨmɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́pɨ obaxɨ́ seaíwapɨyíárɨnɨ. Gɨ́mɨnɨ gɨpɨ seaíwapɨyíápɨ nánɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ nɨpɨkianɨro yarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Judayɨ́ ámɨnáowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Amɨpí naŋɨ́ joxɨ yarɨŋɨ́pɨ wí nánɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ rɨpɨkianɨrɨ mɨyarɨŋwɨnɨ. Joxɨ aga ámáoxɨ eŋagɨ aiwɨ Ŋwɨ́áonɨrɨnɨ́nɨŋɨ́ nɨrɨnɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxomɨ rɨperɨrɨ́ umeararɨŋagɨ nánɨ rɨpɨkianɨrɨ yarɨŋwɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Jisaso xɨ́omɨ wikɨ́ wónarɨgɨ́ápɨ pɨyɨ́á owépoyɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Segɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ Gorɨxo re rɨŋɨ́pɨ nɨrɨnɨrɨ meánɨpa renɨ, ‘Ŋwɨ́áonɨ re rɨŋanigɨnɨ, “Seyɨ́né enɨ ŋwɨ́aéyɨ́né imónɨŋoɨ.” rɨŋanigɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ meánɨpa renɨ?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Soyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. Xwɨyɨ́á Bɨkwɨ́yo eánɨŋɨ́pɨ wí surɨ́má rɨnɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo segɨ́ arɨ́owamɨ ‘Seyɨ́né enɨ ŋwɨ́aéyɨ́né imónɨŋoɨ.’ urɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 soyɨ́né pí nánɨ ápo nɨnɨrɨ́pearɨ xwɨ́á tɨ́yo nɨrowárénapɨŋonɨ re searáná, ‘Nionɨ Gorɨxomɨ xewaxonɨrɨnɨ.’ searáná pí nánɨ mɨxɨ́ nɨnɨrɨro ‘Joxɨ Gorɨxomɨ rɨperɨrɨ́ umearɨŋɨnɨ.’ nɨrarɨŋoɨ?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Nionɨ emɨmɨ́ gɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́pɨ mepa nerɨ́náyɨ́, dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro ‘Nepa orɨnɨ.’ mɨniaiwipa éɨ́rɨxɨnɨ.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 E nɨsearɨrɨ aiwɨ nionɨ emɨmɨ́ ápo e éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrɨŋɨ́pɨ nepa nerɨ́náyɨ́, soyɨ́né xwɨyɨ́á nionɨ seararɨŋápɨ arɨ́á nɨniro dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa nero aí emɨmɨ́ nionɨ yarɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨro nánɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro ‘Ayɨ́ orɨnɨ.’ niaiwíɨ́rɨxɨnɨ. ‘Ápo tɨ́nɨ nawínɨ imónɨgɨ́íwaúrɨnɨ. Axowaúrɨnɨ.’ nɨniaiwiro nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ nánɨ emɨmɨ́ nionɨ yarɨŋápɨ dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rópoyɨ.” urɨ́agɨ
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 xámɨ yanɨro egɨ́ápa omɨ ɨ́á oxɨraneyɨnɨro yarɨ́ná ananɨ éɨ́ múroŋɨnigɨnɨ.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Jisaso ámɨ nurɨ iniɨgɨ́ Jodanɨ rapáyo nɨxerɨ Jono xámɨ ámáyo wayɨ́ umeaiŋe nánɨ nurɨ e ŋweaŋáná
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 ámá obaxɨ́ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨro re rɨnayigɨ́awixɨnɨ, “Wayɨ́ neameaiŋɨ́ Jono emɨmɨ́ wí mepa nerɨ aiwɨ amɨpí ámá ro nánɨ rɨŋɨ́yɨ́ rɨxa xɨxenɨ imónɨnɨ.” nɨrɨnayiróná
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 ámɨ obaxɨ́ wí dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.