Atos 5
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARA
1 Ámá wo xegɨ́ yoɨ́ Ananaiasoyɨ rɨnɨŋo tɨ́nɨ xiepí xegɨ́ yoɨ́ Sapairaíyɨ rɨnɨŋí tɨ́nɨ egɨ́ xwɨ́á surɨ́má bɨ ámáyo nɨgwɨ́ nánɨ bɨ́ neri
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 xiagwo xiepí nɨjɨ́á imónɨŋáná nɨgwɨ́ xéɨ́í bɨ xegɨ́ yumɨ́í nɨtɨmáná bɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa “Nɨgwɨ́ xéɨ́í nɨpɨnɨ apɨ neaiaparɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ nɨmeámɨ nurɨ mɨnɨ wíagɨ aiwɨ
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ananaiasoxɨnɨ, Obo xɨ́o wimónarɨŋɨ́pɨ oenɨrɨ dɨŋɨ́ rɨxɨxéróoxɨnɨ, pí nánɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápimɨ yapɨ́ wíwapɨyimɨnɨrɨ xwɨ́á bɨ́ nerɨ́ná nɨgwɨ́ xéɨ́pɨ bɨ dɨxɨ́ pɨ́nɨ nɨtɨmáná bɨnɨ neaiaparɨŋɨnɨ?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Sɨnɨ bɨ́ mepa nerɨ́ná dɨxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨranɨ? Xwɨ́á apɨ bɨ nerɨ́ná nɨgwɨ́ xéɨ́pɨ dɨxɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ pí pí ‘Oemɨnɨ.’ nɨsimónɨrɨ́ná ananɨ mepaxɨ́pɨranɨ? E nimónɨrɨ aí joxɨ pí nánɨ dɨŋɨ́ ínɨmɨ nɨkwɨ́rónɨmáná ‘Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ yapɨ́ owíwapɨyimɨnɨ.’ yaiwíɨnigɨnɨ? Yapɨ́ joxɨ neaíwapɨyimɨnɨrɨ éɨ́pɨ, ayɨ́ ámáone marɨ́áɨ, Gorɨxomɨ wíwapɨyimɨnɨrɨ éɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananaiaso xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nɨwimáná re eŋɨnigɨnɨ. Xwɨ́áyo nɨpiérorɨ dɨŋɨ́ nɨyámɨga uŋɨnigɨnɨ. Dɨŋɨ́ nɨyámɨga úáná ámá o éɨ́pɨ nánɨ arɨ́á wíɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ wáyɨ́ nikárɨga ugɨ́awixɨnɨ.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 O dɨŋɨ́ nɨyámɨga nurɨ pɨyɨ́ weŋagɨ íwɨ́ sɨkɨŋowa nɨwiápɨ́nɨmearo rapɨrapɨ́ tɨ́nɨ wowɨ́ nero nɨmeámɨ nuro xwɨ́á weyárɨgɨ́awixɨnɨ.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Ananaiasomɨ xiepí xegɨ́ wí e sepiá bɨ onɨmiápɨ nɨŋweaŋɨsáná xegɨ́ xiagwomɨ winɨ́ɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ majɨ́í nimónɨrɨ́ná Pitao tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ páwíáná
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨgwɨ́ xwɨ́á bɨ́ nerɨ́ná xéɨ́ípɨ nɨpɨnɨpɨ, ayɨ́ rɨpɨ apɨranɨ? Jíxɨ nɨreɨ.” urɨ́agɨ “Ayɨ́ rɨpɨ apɨrɨnɨ.” uráná
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ayagwí pí nánɨ ‘Kwíyɨ́ Ámɨnáoyápɨ eŋɨ́ eánɨŋɨ́pɨrɨ́anɨrɨ yapɨ́ nɨwíwapɨyirai iwamɨ́ó owíwapɨyaiyɨ.’ rɨnɨ́isixɨnɨ? Ámá dɨxɨ́ ragwo xwɨ́á weyárɨ́áwa rɨxa ɨ́wí e riwa rónapɨŋoɨ. Jíxɨ enɨ xwɨ́á rɨweyárɨpɨ́rɨ nɨmeámɨ rupɨ́ráoɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Í enɨ Pitaoyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nɨpiérorɨ dɨŋɨ́ nɨyámɨga uŋɨnigɨnɨ. Dɨŋɨ́ nɨyámɨga úagɨ íwɨ́ sɨkɨŋowa nɨ́wiapɨro í pɨyɨ́ weŋagɨ nɨwɨnɨro nɨmeámɨ nɨpeyearo xegɨ́ oxo xwɨ́á weyárɨ́e mɨdánɨŋɨ́ e xwɨ́á weyárɨgɨ́awixɨnɨ.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 E éáná Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ tɨ́nɨ ayaúmɨ wímeáɨ́pɨ nánɨ arɨ́á wíɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ tɨ́nɨ wáyɨ́ nikárɨga wagɨ́árɨnɨ.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa ámá wigɨ́ tɨ́ámɨnɨ mimónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́e nemerɨ́ná emɨmɨ́ tɨ́nɨ ayá rɨwamónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ tɨ́nɨ néra nuro axɨ́pɨ nawínɨ nimónɨro aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ ínɨmɨ awí neánɨrɨ́ná aŋɨ́ wiámɨ́ó Soromonoyáɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ awí neánɨro yayíagɨ́a aiwɨ
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Jisasomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ wáyɨ́ nero nánɨ “Awa tɨ́nɨ awí bɨ oeánaneyɨ.” mɨyaiwipa yagɨ́árɨnɨ. E nero aí awa nánɨ xwɨyɨ́á nɨrɨróná “Ámá naŋowarɨnɨ.” ragɨ́árɨnɨ.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ámá ámɨ ayá wí ayá wí Ámɨnáomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ oxɨ́ tɨ́nɨ apɨxɨ́ tɨ́nɨ íníná sɨ́á ayɨ́ ayo wí tɨ́nɨ wí tɨ́nɨ kumɨxɨnayigɨ́árɨnɨ.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Ámá emɨmɨ́ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa néra warɨgɨ́ápɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ “Negɨ́ ámá sɨmɨxɨ́yo Pitaoyá onapámɨgɨ́ enɨ aí wíáná naŋɨ́ imónɨpɨ́ráoɨ.” nɨyaiwiro wigɨ́ ámá sɨmɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ nɨmeámɨ nuro óɨ́ e Pitao nɨpurɨ́ná onapámɨgɨ́ inɨpaxɨ́mɨnɨ íkwiaŋwɨ́yo wɨ́ráragɨ́árɨnɨ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Ámá Jerusaremɨ tɨ́ŋɨ́ e aŋɨ́ mɨnɨ mɨnɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́ enɨ wigɨ́ ámá sɨmɨxɨ́ xɨxegɨ́nɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ imɨ́ó xɨxéroŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ nɨmeámɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bɨmíáná píránɨŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ wiagɨ́árɨnɨ.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ xegɨ́ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́áwa tɨ́nɨ —Awa xegɨ́ gwɨ́ mónɨgɨ́áwa Sajusiyɨ rɨnɨgɨ́áwarɨnɨ. Awa tɨ́nɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ sɨpí dɨŋɨ́ bɨ onɨmiápɨ mɨwiaiwí aga sɨpí dɨŋɨ́ xwé ayá wí nɨwiaiwiro nánɨ nɨwiápɨ́nɨmearo re egɨ́awixɨnɨ.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Awamɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨgɨ́awixɨnɨ.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨ́agɨ́a aiwɨ árɨ́wɨyimɨ Ámɨnáoyá aŋɨ́najɨ́ wo nɨweapɨrɨ gwɨ́ aŋɨ́yo ówaŋɨ́ nɨ́kwirɨ awamɨ nɨmɨxeámɨ nɨ́wiapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Soyɨ́né nuro aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ éɨ́ nɨrómáná ámá e rówapɨgɨ́áyo xwɨyɨ́á ámá dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ nánɨ rɨnɨŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ uréwapɨyípoyɨ.” urɨ́agɨ
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 arɨ́á nɨwimowa nuro wɨ́á nóga warɨŋɨ́ tɨ́nɨ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwiro ámá éɨ́ rówapɨgɨ́áyo uréwapɨyarɨ́ná apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ xegɨ́ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́áwa tɨ́nɨ awí neánɨmáná negɨ́ Isɨrerɨyɨ́ mebá parɨmenɨ́ imónɨgɨ́á nowanɨ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á oimɨxaneyɨnɨro nánɨ “Eɨnɨ.” nurɨro rɨxa awí neánárɨmáná aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ awí mearoarɨgɨ́á wa wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ wirɨmiaupɨ́rɨ nánɨ gwɨ́ aŋɨ́yo nánɨ urowárɨ́agɨ́a aiwɨ
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 gwɨ́ aŋɨ́yo nɨrémorɨ́ná awa nánɨ pɨ́á nɨmegɨnɨro ámɨ Judayɨ́ mebáowa awí eánɨgɨ́e nánɨ nɨbɨro repɨyɨ́ nɨwiro
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Gwɨ́ aŋɨ́yo nɨrémómáná ówaŋɨ́ sɨnɨ xaíwɨ́ yárɨnɨrɨ awí mearoarɨgɨ́áwa ɨ́wí tɨ́ŋɨ́ e awí roro eŋagɨ́a nɨwɨnɨrane aí ówaŋɨ́ nɨ́kwirane nɨpáwirane sɨŋwɨ́ wɨnɨ́wáyɨ́ sɨnɨ ínɨmɨ ŋweaŋagɨ́a mɨwɨnɨ́wɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ awí mearoarɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ apaxɨ́pá imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ arɨ́á e nɨwiróná ududɨ́ ayá wí nero re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Agwɨ pí imónɨmɨnɨrɨ nánɨ rɨ́a yarɨnɨ?” rɨnarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ámá wo nɨrémónapɨrɨ áwaŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, ámá agíná soyɨ́né gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨgɨ́áwa aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ éɨ́ nɨrómáná ámáyo uréwapɨyarɨŋoɨ.” uráná
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ awí mearoarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ wigɨ́ seáyɨ e wurɨ́nɨgɨ́o tɨ́nɨ awamɨ ámɨ ɨ́á xɨrɨpɨ́rɨ nánɨ nuro aí awa uréwapɨyarɨ́ná arɨ́á wiarɨgɨ́áyɨ́ sɨ́ŋá neaeapɨ́rɨxɨnɨrɨ wáyɨ́ nɨwiro nánɨ awamɨ ɨ́á nɨxero nɨméra nɨbɨróná uyɨ́niɨ́ wí mɨmépegɨ́awixɨnɨ.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ nɨmeáa nɨbɨro Judayɨ́ mebáowa awí eánɨgɨ́e éɨ́ uráráná apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo xwɨyɨ́á numearɨrɨ́ná
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 re urɨŋɨnigɨnɨ, “None arɨ́á jɨyikɨ́ nɨseaorane sekaxɨ́ ‘Segɨ́ uréwapɨyarɨgɨ́o nánɨ sɨnɨ muréwapɨyipa époyɨ.’ searɨ́agwɨ aí soyɨ́né arɨ́kí o nánɨ nuréwapɨyiróná segɨ́ uréwapɨyarɨgɨ́ápɨ rɨxa Jerusaremɨ tɨ́yo nɨyonɨ ɨ́á menárɨnɨgoɨ. None xeŋwone nánɨ re oneaiaiwípoyɨnɨrɨ, ‘Awa omɨ nɨpɨkiro nánɨ reá roánɨgɨ́áwarɨ́anɨ?’ oneaiaiwípoyɨnɨrɨ uréwapɨyarɨgɨ́oyɨ́nérɨnɨ.” urɨ́agɨ aí
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pitao tɨ́nɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́á wɨ́a tɨ́nɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá neararɨgɨ́ápɨ marɨ́áɨ, Gorɨxo neararɨŋɨ́pɨnɨ pɨ́rɨ́ wiaíkipaxɨ́ mimónɨŋwɨnɨ. Ayɨnánɨ soyɨ́né arɨ́á jɨyikɨ́ nɨneaorɨ nearɨgɨ́ápɨ wiaíkiarɨŋwɨnɨ.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Jisasomɨ soyɨ́né nɨpɨkiróná yoxáɨ́yo yekwɨ́roárɨgɨ́a aiwɨ Ŋwɨ́á negɨ́ arɨ́owa eŋíná dánɨ nɨxɨ́da bagɨ́oyá dɨŋɨ́yo dánɨ o ámɨ wiápɨ́nɨmeaŋɨ́rɨnɨ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 O ayɨ́ Gorɨxo gɨ́ wé náúmɨnɨ onɨŋweanɨrɨ seáyɨ e nɨwimɨxɨrɨ́ná ‘Xiáwowayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaroŋɨ́ wo imónɨrɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ wo imónɨrɨ éwɨnɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ wimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Isɨrerene negɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋwápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mamorane yokwarɨmɨ́ neaiipaxɨ́ imónɨrane yanɨ́wá nánɨ o rɨxa e nimónɨrɨ xanoyá wé náúmɨnɨ ŋweanɨ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 None seararɨŋwá apɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrane nánɨ mɨ́konerɨnɨ. Kwíyɨ́pɨ enɨ ‘Apɨ neparɨnɨ.’ oyaiwípoyɨnɨrɨ neaíwapɨyarɨŋɨ́rɨnɨ. Nonenɨ marɨ́áɨ, ámá Gorɨxomɨ maŋɨ́ pɨ́rɨ́ mɨwiaíkí arɨ́á wíɨ́á gɨyɨ́ gɨyo enɨ xegɨ́ kwíyɨ́pɨ rɨxa mɨnɨ wiŋɨ́rɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Xwɨrɨxɨ́ mearɨgɨ́áwa xwɨyɨ́á e rarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwiro wikɨ́ rɨ́á ápiáwɨ́nɨŋɨ́ nɨwero opɨkianeyɨnɨro wimónɨŋɨnigɨnɨ.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Opɨkianeyɨnɨro wimónarɨ́ná ámá wo —O xegɨ́ yoɨ́ Gamerieroyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O Parisi worɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ uréwapɨyarɨŋɨ́ worɨnɨ. Nuréwapɨyirɨ́ná naŋɨ́nɨ neŋwɨperɨ rarɨŋo eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ wé íkwiaŋwɨ́yónɨŋɨ́ ŋwɨrárɨgɨ́orɨnɨ. O xwɨyɨ́á urɨnɨ nánɨ awí eánɨgɨ́e éɨ́ nɨrómáná sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá rowamɨ bɨ onɨmiápɨ bɨ́amɨ wárɨ́poyɨ.” nurɨrɨ rɨxa bɨ́amɨ wáráná
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Isɨreroyɨ́né xwɨyɨ́á bɨ osearɨmɨnɨ. ‘Ámá rowamɨ owianeyɨ.’ yaiwiarɨgɨ́ápɨ sɨnɨ mepa neróná xámɨ dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ mópoyɨ.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Eŋíná onɨmiápɨ ámá Tiudasoyɨ rɨnɨŋo eŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ. O xewanɨŋo nánɨ re rɨnɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámɨná seáyɨ e imónɨŋá wonɨrɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ yarɨ́ná ámá 400 xwɨyɨ́á o rɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ gwɨ́ numónɨro yarɨ́ná émáyɨ́ omɨ pɨkíáná xegɨ́ gwɨ́ mónɨgɨ́áwa wɨwínɨ éɨ́ umigɨ́awixɨnɨ. Éɨ́ umíagɨ́a nánɨ o oemɨnɨrɨ eŋɨ́pɨ surɨ́má yárɨŋɨnigɨnɨ.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 E nemáná eŋáná ámá ámɨ wo —Gariri pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Judasoyɨ rɨnɨŋo nánɨ rarɨŋɨnɨ. O gapɨmanɨ́yɨ́ ámá nɨ́nɨ yoɨ́ ŋwɨrárɨgɨ́íná nɨwiápɨ́nɨmearɨ xegɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ ámá wí o tɨ́nɨ gwɨ́ numónɨro ‘Émáyo mɨxɨ́ oxɨ́dowáraneyɨ.’ nɨrɨro yarɨ́ná omɨ anɨ́nɨmɨxɨ́agɨ́a omɨ arɨ́á wigɨ́áyɨ́ enɨ wɨwínɨ éɨ́ umiamogɨ́awixɨnɨ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ayɨnánɨ ámá rowa yanɨro yarɨgɨ́ápɨ pɨ́rɨ́ mɨwiaíkipa nero wé ɨ́á umɨxeánɨ́poyɨ. Ámá rowa Gorɨxoyá dɨŋɨ́yo dánɨ marɨ́áɨ, wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ nipɨmoárɨro nerɨ́náyɨ́, wa awamɨ xopɨrárɨ́ wipɨ́rɨ́á eŋagɨ nánɨ xe éɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́poyɨ.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 E nerɨ aí awa wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ marɨ́áɨ, Gorɨxoyá dɨŋɨ́yo dánɨ nerɨ́náyɨ́, soyɨ́né xopɨrárɨ́ wí wipaxɨ́ menɨnɨ. E owianeyɨnɨro nerɨ́náyɨ́, Gorɨxo tɨ́nɨ mɨxɨ́nɨŋɨ́ inɨ́agɨ́a sɨŋwɨ́ ainenɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Xwɨrɨxɨ́ umearɨgɨ́áwa Gameriero “E époyɨ.” urɨ́ɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro nɨxɨ́dɨro nánɨ wamɨ “Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ nɨwirɨmeámɨ ɨ́wiapɨ́poyɨ.” nurɨmáná rɨxa nɨméra ɨ́wiapáná sɨkwɨ́á ragɨ́ pɨ́rɨ́ uyɨkímɨ́ nero ŋwɨ́ ikaxɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Jisaso nánɨ sɨnɨ bɨ muréwapɨyipa éɨ́rɨxɨnɨ.” nurɨro wárɨgɨ́awixɨnɨ.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Wáráná awa xwɨrɨxɨ́ umearɨgɨ́áwa tɨ́ŋɨ́ e dánɨ nɨpeyearo nuróná re nɨyaiwiro nánɨ, “Gorɨxo Jisasomɨ xɨ́darɨŋwáone ayá neaimoarɨŋɨ́ neaikárɨ́ápɨ xɨxenɨ meapaxowarɨ́anɨrɨ xe ɨ́á xero iwaŋɨ́ mépero éɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neanɨ́ɨ́rɨ́anɨ?” nɨyaiwiro nánɨ yayɨ́ néra nuro
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 íníná sɨ́á ayɨ́ ayo aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ dánɨranɨ, ámá aŋɨ́ wiwá wiwámɨ dánɨranɨ, arɨ́kí uréwapɨyiro wáɨ́ urɨmero neróná “Ámá Gorɨxo yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ urowárénapɨŋo, arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáo, ayɨ́ Jisasorɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.