Atos 26
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ACF
1 Agɨripao Poromɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨxɨ́ enɨ ananɨ reɨ.” urɨ́agɨ Poro wé nɨmómáná xwɨyɨ́á wákwínɨmɨnɨrɨ nánɨ re rɨŋɨnigɨnɨ,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 — ausente —
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 — ausente —
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 Nionɨ eŋíná sɨnɨ onɨmiáíná dánɨ agwɨ re nánɨ néra bɨŋápɨ nánɨ Judayɨ́ nɨ́nɨ nɨjɨ́árɨnɨ. Oníná dánɨ gɨ́ gwɨ́ axɨ́rí imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ nɨŋwearɨ Jerusaremɨ dánɨ xwé iwiaroŋárɨnɨ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Eŋíná dánɨ nionɨ Parisiyɨ́ —Judayɨ́ Gorɨxomɨ oxɨ́daneyɨnɨro neróná dɨŋɨ́ xɨxegɨ́nɨ bɨ bɨ moarɨgɨ́ápimɨ dánɨ gwɨ́ nɨmóga ugɨ́á ayɨ́ ayo nɨyonɨ Parisiyɨ rɨnɨgɨ́áyɨ́ ŋwɨ́á xeŋwɨrárɨnɨgɨ́ápɨ wínɨyɨ́yáyo seáyɨ e múronɨ. Ayɨ́ Gorɨxomɨ nɨxɨ́dɨróná yarɨgɨ́ápa nionɨ enɨ nɨxɨ́da bɨŋápɨ nánɨ Judayɨ́ nɨ́nɨ nɨjɨ́árɨnɨ. Ámá ayɨ́ ‘Áwaŋɨ́ oraneyɨ.’ nɨwimónɨrɨ́náyɨ́, ‘Nepa Poro e yagorɨnɨ.’ nɨrɨpaxɨ́rɨnɨ.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Agwɨ nionɨ Gorɨxo negɨ́ arɨ́owamɨ nurɨrɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo tɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋagɨ nánɨ ayɨ́ xwɨyɨ́á nɨmeararɨŋoɨ.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Negɨ́ Judayɨ́ gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí wé wúkaú sɨkwɨ́ waú enɨ ikwáwɨyimɨranɨ, árɨ́wɨyimɨranɨ, íníná Gorɨxomɨ yayɨ́ umero xɨ́dɨro neróná re nɨyaiwiro nánɨ, ‘Nene Gorɨxo negɨ́ arɨ́owamɨ nurɨrɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo tɨnɨŋɨ́pɨ imónanɨ nánɨ éwanɨgɨnɨ.’ nɨyaiwiro nánɨ dɨŋɨ́ axɨ́pɨ ukɨkayoŋoɨ. Mɨxɨ́ ináyoxɨnɨ, axɨ́ apɨ nánɨ nionɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋagɨ nánɨ nɨgɨ́ Judayɨ́ xwɨyɨ́á nɨxekwɨ́moarɨŋoɨ.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ pegɨ́áyɨ́ wiápɨ́nɨmeaarɨgɨ́ápɨ nánɨ seyɨ́né pí nánɨ ‘Wí “Neparɨnɨ.” yaiwipaxɨ́ mimónɨnɨ.’ yaiwiarɨgɨ́árɨnɨ?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Eŋíná niɨwanɨŋonɨ enɨ re yaiwiagáonɨrɨnɨ, ‘Yoɨ́ Nasaretɨ dáŋɨ́ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ xe oépoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpaxɨ́ mimónɨnɨ. Xwɨrɨ́á oikɨxémɨnɨrɨ nánɨ ayá wí nerɨ́ná, ayɨ́ naŋɨ́ yarɨŋɨnɨ.’ yaiwiagáonɨrɨnɨ.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 E nɨyaiwirɨŋɨ́yo dánɨ Jerusaremɨyo rɨpɨ yagárɨnɨ. Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa ‘Ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyo gwɨ́ yipaxoxɨrɨnɨ.’ nɨnɨrɨro nɨrɨ́peááná nionɨ nurɨ ayo gwɨ́ yemerɨ gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨrɨ nerɨ́ná apɨnɨ yagámanɨ. Xwɨrɨxɨ́ numeranéná ‘Opɨkípoyɨ.’ rɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ nionɨ enɨ nɨkumɨxɨnɨrɨ ‘Opɨkípoyɨ.’ ragárɨnɨ.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Rotú aŋɨ́ ayɨ́ ayo nɨpáwiemerɨ rɨ́nɨŋɨ́ nɨwiemerɨ́ná ‘Jisasomɨ sɨnɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́roarɨŋwɨnɨ.’ nɨrɨro ikayɨ́wɨ́ umearɨ́poyɨnɨrɨ wíwapɨyagárɨnɨ. Nionɨ ámá ayɨ́ nánɨ wikɨ́ rɨ́á ápiáwɨ́nɨŋɨ́ nónarɨŋagɨ nánɨ ayɨ́ nuro émáyɨ́ aŋɨ́mɨ aí ŋweaŋáná nionɨ enɨ númɨ nurɨ ɨ́á nɨxɨra wagárɨnɨ.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 — ausente —
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 — ausente —
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Nɨnonenɨ xwɨ́áyo nɨpɨ́kínɨmeámáná nionɨ arɨ́á wíáyɨ́ Xibɨruyɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ xwɨyɨ́á bɨ re rɨnénapɨ́agɨ wiŋanigɨnɨ, ‘Soroxɨnɨ, Soroxɨnɨ, joxɨ pí nánɨ nionɨ xeanɨŋɨ́ nikárarɨŋɨnɨ? Joxɨ Jisasomɨ rɨ́nɨŋɨ́ owimɨnɨrɨ nerɨ́ná jɨwanɨŋoxɨ ayɨŋwɨ́nɨŋɨ́ omónarɨŋɨnɨ.’ rɨnénapɨ́agɨ arɨ́á nɨwirɨ
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 yarɨŋɨ́ re wiŋanigɨnɨ, ‘Ámɨnáoxɨnɨ, goxɨrɨnɨ?’ urɨ́agɨ o re nɨrɨŋɨnigɨnɨ, ‘Nionɨ Jisasonɨ joxɨ xeanɨŋɨ́ nikárarɨŋonɨrɨnɨ.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 E nerɨ aí joxɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ éɨ́ roɨ. Nionɨ rɨpɨ emɨ nánɨ joxɨ tɨ́ámɨnɨ simónɨ́ɨnɨ. Joxɨ nionɨ nánɨ ámáyo wáɨ́ nurɨyemerɨ agwɨ sɨŋwɨ́ nanarɨŋɨ́ rɨpɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨrɨ́a nánɨ rɨrɨ́peáɨnɨ. Apɨnɨ áwaŋɨ́ urɨrɨ́a nánɨ marɨ́áɨ, amɨpí rɨ́wɨ́yo sɨwá simɨ́ápɨ nánɨ enɨ áwaŋɨ́ urɨrɨ́a nánɨ rɨrɨ́peáɨnɨ.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Nionɨ dɨxɨ́ gwɨ́ axɨ́rí imónɨgɨ́áyɨ́ sɨpí sikáranɨro yarɨ́ná éɨ́ rɨmínɨrɨ émáyɨ́ —Ayɨ́ joxɨ nionɨ nánɨ wáɨ́ urɨrɨ́a nánɨ rɨrowárɨmɨ́áyɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ sɨpí sikáranɨro yarɨ́ná éɨ́ rɨmínɨrɨ simɨ́árɨnɨ.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ joxɨ émáyɨ́ tɨ́ámɨnɨ rɨrowárɨmɨ́árɨnɨ. Joxɨ wáɨ́ nura warɨŋɨ́pimɨ dánɨ ayɨ́ nɨwiápɨ́nɨmearo sɨŋwɨ́nɨŋɨ́ noxoaro wigɨ́ nerɨ́ná sɨ́á yinɨŋɨ́mɨnɨ yarɨgɨ́ápɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ wɨ́á ónɨŋɨ́mɨnɨ nánɨ kɨnɨmónɨro Seteno meŋweaŋɨ́mɨ dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Gorɨxo meŋweaŋɨ́mɨnɨ kɨnɨmónɨro yarɨ́ná nionɨ wigɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ yokwarɨmɨ́ wiirɨ ámá nionɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro nánɨ nionɨ gɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ kumɨxárɨrɨ emɨ́a nánɨ joxɨ émáyɨ́ tɨ́ámɨnɨ rɨrowárɨmɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨŋɨnigɨnɨ.” nurɨrɨ
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Mɨxɨ́ ináyɨ́ Agɨripaoxɨnɨ, ayɨnánɨ orɨŋá aŋɨ́namɨ dánɨ nɨpárénapɨ́ɨ́pɨ wí pɨ́rɨ́ mɨwiaíkí nerɨ
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 re néra uŋárɨnɨ. Iwamɨ́ó Damasɨkasɨyo dánɨ uréwapɨyirɨ Jerusaremɨ dánɨ enɨ uréwapɨyirɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo nɨyonɨ dánɨ uréwapɨyemerɨ émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨ enɨ uréwapɨyemerɨ nerɨ́ná re nura uŋárɨnɨ, ‘Segɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mamoro Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ukɨnɨmónɨro nero ámá sɨŋwɨ́ nɨseanaxɨ́dɨmerɨ́ná “Wigɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ rɨxa rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro nánɨ rɨ́a yarɨŋoɨ?” seaiaiwipaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨnɨ éɨ́rɨxɨnɨ.’ nura uŋárɨnɨ.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Nionɨ e néra uŋáonɨ eŋagɨ nánɨ Judayɨ́ wí nɨwiápɨ́nɨmearo aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwáiwámɨ dánɨ ɨ́á nɨnɨxɨrɨro nɨpɨkianɨro éagɨ́a aiwɨ
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Gorɨxo arɨrá níɨ́ eŋagɨ nánɨ agwɨ nionɨ onɨxwéyɨ́né sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ éɨ́ nɨrómáná ‘Wɨ́á rókiamoagɨ́áwa tɨ́nɨ Moseso tɨ́nɨ “E nimónɨnɨ́árɨnɨ.” ragɨ́ápɨnɨ rɨxa imónɨŋɨ́rɨnɨ.’ seararɨŋɨnɨ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 ‘Awa re ragɨ́árɨnɨ, “Ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́omɨ rɨ́nɨŋɨ́ wímeanɨ́árɨnɨ.” nɨrɨro ámɨ rɨpɨ ragɨ́árɨnɨ, “Xewanɨŋo xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeanɨ́á eŋagɨ nánɨ o iwamɨ́ó xwɨyɨ́á wɨ́ánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ Gorɨxo ámáyo yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨ́ápɨ nánɨ Judayo tɨ́nɨ émáyo tɨ́nɨ wáɨ́ urɨnɨ́árɨnɨ.” ragɨ́ápɨ rɨxa axɨ́pɨ e imónɨŋɨ́rɨnɨ.’ seararɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Poro xwɨyɨ́á wákwínɨmɨnɨrɨ nánɨ e nura warɨ́ná pɨrimiáo Pesɨtaso ímɨ́ tɨ́nɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Poroxɨnɨ, joxɨ xaxá nerɨ rarɨŋɨnɨ. Dɨxɨ́ nɨjɨ́á xwé imónɨŋɨ́pɨ xaxá rɨmearɨnɨ.” urɨ́agɨ aí
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨná seáyɨ e imónɨŋɨ́ Pesɨtasoxɨnɨ, nionɨ xaxá nerɨ mɨrarɨŋɨnɨ. Nepaxɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨnɨ seararɨŋɨnɨ. Dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nɨyínɨmáná seararɨŋɨnɨ.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Mɨxɨ́ ináyɨ́ ro amɨpí nionɨ seararɨŋápɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨ́ŋá neánarɨnɨ. Apɨ, ayɨ́ ínɨmɨ pɨ́nɨ́ mimónɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ ‘Omɨ wiárɨ́ mɨmúropaxɨ́ imónɨnɨ.’ nimónarɨŋagɨ nánɨ omɨ nɨtamɨ́xwɨ́nɨrɨ murɨ́ nɨpɨnɨ repɨyɨ́ nɨwiéra warɨŋɨnɨ.” Pesɨtasomɨ e nurɨmáná
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Mɨxɨ́ ináyɨ́ Agɨripaoxɨnɨ, ‘Wɨ́á rókiamoagɨ́áwa nɨrɨro eaagɨ́ápɨ nepa rɨnɨnɨ.’ rɨyaiwiŋɨnɨ? Joxɨ dɨŋɨ́ e yaiwiŋoxɨ eŋagɨ nánɨ nionɨ nɨjɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Agɨripao Poromɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Axínánɨ ná bɨnɨ nɨnɨrɨrɨ́ná ‘O Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́ropaxorɨnɨ.’ rɨniaiwiarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ ‘Gorɨxomɨ rɨxɨŋɨ́ bɨ oseaurɨyimɨnɨ.’ nimónarɨnɨ. Joxɨ nánɨnɨ marɨ́áɨ, ámá sɨ́á rɨyimɨ arɨ́á niarɨgɨ́á nɨ́nɨ nionɨ ná bɨnɨ searánáranɨ, anɨŋɨ́ minɨ́ searánáranɨ, nionɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋápa nɨyɨ́nénɨ enɨ axɨ́pɨ nɨwɨkwɨ́roro nionɨ imónɨŋápa axɨ́pɨ oimónɨ́poyɨnɨrɨ nimónarɨnɨ. Nionɨ gwɨ́ nɨyigɨ́á rɨpɨ seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ oseayípoyɨnɨrɨ mɨseararɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Mɨxɨ́ ináyo tɨ́nɨ pɨrimiáo tɨ́nɨ Benaisí tɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmearo ámá ayɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ éɨ́ ŋweagɨ́áyɨ́ enɨ nɨwiápɨ́nɨmearo
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 wiwɨnɨ wí e éɨ́ nɨrómáná re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá o ananɨ nɨpɨkipɨ́rɨ nánɨranɨ, gwɨ́ ŋwɨrárɨpɨ́rɨ nánɨranɨ, ɨ́wɨ́ bɨ meŋɨ́rɨnɨ.” nɨrɨnɨro
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Agɨripao pɨrimiá Pesɨtasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá o ‘Mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisao xwɨrɨxɨ́ nionɨyá nieyíroíwɨnɨgɨnɨ.’ mɨrɨpa nerɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, ayɨ́ ananɨ kikiɨ́á wárɨpaxɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.