Atos 23
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARIB
1 Poro mebáowamɨ sɨŋwɨ́ agwɨ́ nɨwɨnárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, Gorɨxo sɨŋwɨ́ anɨŋáná amɨpí nionɨ iwamɨ́ó dánɨ sɨ́á rɨyimɨ nánɨ eŋápɨ nɨpɨnɨ aí nánɨ dɨŋɨ́ nɨyaikirorɨ́ná bɨ nánɨ ayá sɨ́wɨ́ mɨnɨró dɨŋɨ́ peá nunarɨnɨ.” urɨ́agɨ
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwéo, Ananiasoyɨ rɨnɨŋo ámá Poro tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e rogɨ́áyo “Omɨ wé maŋɨ́yo upɨkákwípoyɨ.” uráná
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Poro Ananiasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kɨkérónɨŋɨ́ ínɨmɨ pɨ́pɨ́wɨ́ eŋagɨ aí seáyɨ e xwɨ́á naŋɨ́nɨŋɨ́ eánɨŋɨ́ roxɨnɨ, Gorɨxo joxɨ enɨ wé nɨrupɨkákwinɨŋoɨ! Joxɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa xwɨrɨxɨ́ nɨmemɨnɨrɨ e éɨ́ nɨŋwearɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ apimɨ ogámɨ́ nerɨ ‘Omɨ wé upɨkákwípoyɨ.’ urɨ́ɨ́pɨ nánɨ ‘Ayɨ́ apánɨ yarɨŋɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ aí
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 ámá e rówapɨgɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ ananɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwéomɨ ikayɨ́wɨ́ urarɨŋoxɨranɨ?” urɨ́agɨ́a
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, ‘Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwé worɨ́anɨ?’ mɨyaiwí nerɨ rɨ́ɨnɨ. Xwɨyɨ́á Bɨkwɨ́yo re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ, ‘Joxɨ segɨ́ seáyɨ e nimónɨrɨ seameŋweagɨ́á wo nánɨ xwɨyɨ́á sɨpí bɨ mɨrɨpanɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ o seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, wí e rɨmɨnɨrɨ éámanɨ.” nurɨrɨ aí
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 mebáowa wa Sajusi imónɨrɨ wa Parisi imónɨrɨ eŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ gɨ́ Parisi rowa gwɨ́ onɨmónɨ́poyɨnɨrɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨrɨxɨ́meáoyɨ́né, nionɨ Parisi wonɨrɨnɨ. Parisi imónɨgɨ́í wɨyaúyá xewaxonɨrɨnɨ. Nionɨ ‘Ámá pegɨ́áyɨ́ ámɨ nɨwiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́árɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ kɨkayoŋagɨ nánɨ xwɨrɨxɨ́ nɨmearɨgɨ́onɨrɨnɨ.” urarɨ́ná
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Parisiowa tɨ́nɨ Sajusiowa tɨ́nɨ wiwɨnɨ mɨxɨ́ nɨrɨnowieánɨro dɨŋɨ́ bɨ biaú nɨxɨrɨro yaŋɨ́ epayónɨgɨ́awixɨnɨ.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Sajusiyɨ́ re rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ, “Ámá pegɨ́áyɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmeapaxɨ́ menɨnɨ. Aŋɨ́najɨ́ wí menɨnɨ. Kwíyɨ́ enɨ menɨnɨ.” rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí Parisiyɨ́ “Nɨpɨnɨ ananɨ imónɨpaxɨ́ imónɨnɨ.” rarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Apimɨ dánɨ dɨŋɨ́ bɨ biaú nɨxɨrɨro yaŋɨ́ nepayónɨro
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 xɨxewiámɨ́ nɨrɨnowieága nuro ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ mewegɨ́á Parisiowayá wa nɨwiápɨ́nɨmearo Sajusiowa tɨ́nɨ xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro nɨrɨróná re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá ro ɨ́wɨ́ bɨ éo mimónɨŋagɨ wɨnɨŋwɨnɨ. Aŋɨ́najɨ́ woranɨ, kwíyɨ́ bɨranɨ, omɨ xwɨyɨ́á uránáyɨ́, ayɨ́ pí enɨŋoɨ?” nurɨro
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 xɨxewiámɨ́ ayá wí nɨrɨnowieága wiápɨ́nɨmeaarɨ́ná porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo Poromɨ mɨdɨmɨdánɨ mɨmɨxeawiámɨ́ ninɨróná omɨ dɨdɨyimɨ́ nero pɨkipɨ́rɨxɨnɨrɨ xegɨ́ porisowamɨ sekaxɨ́ re urowáraiŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né nɨwepɨ́nɨro eŋɨ́ neánɨro ayo Poromɨ nurápɨro negɨ́ porisɨ́ aŋɨ́ riwámɨ nánɨ nɨmeámɨ yapɨ́poyɨ.” urowáraíáná awa xɨxenɨ o urɨ́ɨ́pa e egɨ́awixɨnɨ.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Poro sɨ́á ámɨ rɨxa wɨyimɨ árɨ́wɨyimɨ sá weŋáná Ámɨnáo miwɨ́mɨdánɨ nurónapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ íneɨ. Jerusaremɨ tɨ́yo dánɨ xwɨrɨxɨ́ rɨmearɨ́ná joxɨ nionɨ nánɨ ‘Sɨŋwɨ́ e wɨnɨrɨ arɨ́á e wirɨ eŋárɨnɨ.’ urarɨŋɨ́pa émáyɨ́yá aŋɨ́ xwé Romɨyo enɨ axɨ́pɨ urɨrɨ́á eŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ íneɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Wɨ́ápɨ tɨ́nɨ Judayɨ́ wí Poro nánɨ mekaxɨ́ nɨmeróná awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨro sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None iniɨgɨ́ mɨnɨpa erane aiwá mɨnɨpa erane néra nurane Poromɨ pɨkíwaé dánɨ ámɨ nɨpaxɨ́ imónanɨ́wárɨnɨ.” nɨrɨnɨro
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 —Ámá mekaxɨ́ nɨmero “Sɨ́ŋá romɨ dánɨ rarɨŋwɨnɨ.” rɨgɨ́áwa ámá 40 wiárɨ́ múrogɨ́áwarɨnɨ.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 E nemowa apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Judayɨ́ ámɨnáowa tɨ́nɨ tɨ́gɨ́e nánɨ nuro yumɨ́í re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨrane sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨ́wárɨnɨ, ‘Poromɨ sɨnɨ mɨpɨkipa neranéná aiwá bɨ aíwɨ́ mɨmepaxɨ́ imónɨŋwɨnɨ.’ Sɨ́ŋá womɨ dánɨ e rɨnárɨ́wá eŋagɨ nánɨ
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 soyɨ́né tɨ́nɨ mebáowa tɨ́nɨ ámɨ xwɨrɨxɨ́ nɨwiro yarɨŋɨ́ wiayanɨrónɨŋɨ́ nimónɨro porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋomɨ wáɨ́ re urepeárɨ́poyɨ, ‘Joxɨ none Poromɨ ámɨ píránɨŋɨ́ yarɨŋɨ́ wianɨ nánɨ nɨmeámɨ weapeɨ.’ urɨ́poyɨ. None omɨ nɨpɨkianɨ nánɨ yumɨ́í áyá eánanɨ́wɨnɨ. Poromɨ nɨmeáa nɨweapɨrɨ sɨnɨ aŋwɨ e mɨbɨpa eŋáná nɨpɨkianɨ́wárɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Poromɨ xexɨrɨ́meáíyá niaíwo “Awa yumɨ́í áyá eánarɨŋoɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirɨ porisowayá aŋiwámɨ nánɨ nurɨ nɨpáwirɨ Poromɨ áwaŋɨ́ urɨ́agɨ
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 o porisɨ́ womɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ ro dɨxɨ́ porisɨ́ seáyɨ e simónɨŋomɨ xwɨyɨ́á wí áwaŋɨ́ urɨnɨ nánɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nipemeámɨ uɨ.” urɨ́agɨ
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 o íwɨ́ sɨkɨŋomɨ nipemeámɨ porisɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Poro, gwɨ́ ŋweaŋo ‘Eɨnɨ.’ nɨnɨrɨrɨ re nɨrɨŋoɨ, ‘Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ ro xwɨyɨ́á wí dɨxɨ́ seáyɨ e simónɨŋomɨ urɨnɨ nánɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nipemeámɨ uɨ.’ nɨrɨ́agɨ nipemeámɨ barɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋo omɨ wéyo ɨ́á nɨxɨrɨrɨ nɨmeámɨ aigɨ́ wí e nánɨ nurɨ aigɨ́pɨ nɨŋweámáná yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á joxɨ áwaŋɨ́ nɨrɨrɨ́pɨ pí xwɨyɨ́árɨnɨ?” urɨ́agɨ
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Judayɨ́ xwɨyɨ́á ná bɨnɨ sɨ́mɨ́ e nɨta nuróná re rɨnɨ́awixɨnɨ, ‘Poromɨ ámɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ bɨ wianɨ́nɨŋɨ́ nimónɨrane porisɨ́yo seáyɨ e wimónɨŋomɨ yapɨ́ re uréwapɨyíwanɨgɨnɨ, “Wɨ́áríná joxɨ Poromɨ mebáowane xwɨrɨxɨ́ ámɨ bɨ umeanɨ́wá nánɨ nɨmeámɨ weapɨ́ɨrɨxɨnɨ.” urɨ́wanɨgɨnɨ.’ rɨnɨ́awixɨnɨ.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ámá 40 wiárɨ́ múrogɨ́áwa awá ŋwɨ́á nɨŋwɨrárɨnɨro sɨ́ŋá womɨ dánɨ re rɨnɨ́awixɨnɨ, ‘Omɨ pɨkíwaé nánɨ aiwá mɨnɨpa erane iniɨgɨ́ mɨnɨpa erane éwanɨgɨnɨ.’ nɨrɨnɨro omɨ pɨkianɨro nánɨ rɨxa yumɨ́í áyá neánɨro ŋweaŋagɨ́a nánɨ awa nurowárénapɨro yarɨŋɨ́ síáná arɨ́á mɨwipanɨ. Awa joxɨ rɨxa re uráná, ‘Wɨ́áríná nionɨ Poromɨ soyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ ananɨ nɨmeámɨ weapɨmɨ́árɨnɨ.’ uráná nánɨ xɨxenɨ nɨrɨnárɨro wenɨŋɨ́ nero ŋweaŋoɨ.” urɨ́agɨ
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo íwɨ́ sɨkɨŋomɨ arɨ́á jɨyikɨ́ norɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á joxɨ repɨyɨ́ nɨnirɨ áwaŋɨ́ nɨrɨ́ɨ́pɨ nánɨ ámá womɨ aí ‘Nionɨ omɨ e urɨ́ɨnɨ.’ murɨpanɨ.” urowárɨŋɨnigɨnɨ.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Porisɨ́ seáyɨ e imónɨŋo xegɨ́ porisɨ́ ámɨná imónɨgɨ́áyɨ́ waúmɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí porisɨ́ éɨ́ tɨ́nɨ mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 200 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri osɨ́yo nɨŋweámáná mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 70 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri wákwɨrɨxá tɨ́nɨ mɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ 200 apimɨ ‘Nikɨ́nɨrɨ ŋweápoyɨ.’ urɨri nemáná rɨxa árɨ́wɨyimɨ 9:00 p.m. imónáná aŋɨ́ yoɨ́ Sisariayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ upɨ́rɨ nánɨ awí eaárɨ́piyɨ.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Osɨ́ wí enɨ Poro seáyɨ e éɨ́ nɨŋweámáná unɨ nánɨ nɨmeari omɨ éɨ́ numíga nuro pɨrimiá Piriso tɨ́ŋɨ́ e wárɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 payɨ́ re rɨnɨŋɨ́ wɨnánɨŋɨ́ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨnigɨnɨ,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Nionɨ Kirodiasɨ Risiasonɨ payɨ́ rɨna pɨrimiá Pirisoxɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nearɨ wɨ́rénaparɨŋɨnɨ. Negɨ́ ámɨná seáyɨ e imónɨŋoxɨ nionɨ yayɨ́ bɨ osimɨnɨ.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Judayɨ́ ámá romɨ ɨ́á nɨxɨrɨro rɨxa nɨpɨkianɨro yarɨŋagɨ́a nionɨ arɨ́á ‘Romɨyɨ́ worɨnɨ.’ nɨwirɨ́ná gɨ́ sɨmɨŋɨ́ nínarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ mɨ́rɨ́ nurane omɨ éɨ́ umínɨŋwanigɨnɨ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Nionɨ omɨ uxekwɨ́moarɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨmɨ nánɨ wigɨ́ Judayɨ́ mebáowa xwɨyɨ́á imɨxarɨgɨ́e nánɨ nɨmeámɨ nurɨ aiwɨ
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 omɨ xwɨyɨ́á nuxekwɨ́moróná none pɨkipaxɨ́ bɨ urɨro gwɨ́ yipaxɨ́ bɨ urɨro mɨyarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ xwɨyɨ́á wigɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dánɨ wiwanɨŋɨ́yɨ́ mɨxɨ́ rɨnarɨgɨ́ápɨ nánɨnɨ uxekwɨ́moarɨŋagɨ́a wɨnɨŋanigɨnɨ.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Ámá wo nɨbɨrɨ áwaŋɨ́ re nɨráná, ‘Judayɨ́ Poromɨ pɨkianɨro nánɨ yumɨ́í mekaxɨ́ mearɨŋoɨ.’ nɨráná nionɨ sɨnɨ mé omɨ joxɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨwiowárénapɨrɨ ámá omɨ uxekwɨ́moarɨgɨ́áyo sekaxɨ́ re urɨ́anigɨnɨ, ‘Nuro pɨrimiáoyá sɨŋwɨ́ anɨŋe dánɨ uxekwɨ́móɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨ́anigɨnɨ. Ayɨ́ xwɨyɨ́á rɨxa apɨrɨnɨ.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Porisowa wigɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo sekaxɨ́ urɨ́ɨ́pa axɨ́pɨ nero árɨ́wɨyimɨ Poromɨ nɨméra nuro aŋɨ́ yoɨ́ Adipatɨrisɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémoro
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 rɨxa wɨ́á ónáná porisɨ́ sɨkwɨ́ tɨ́nɨ warɨgɨ́áwa xe osɨ́yo nɨŋweámáná mɨxɨ́ yarɨgɨ́áwa Poromɨ ananɨ re dánɨ nɨméra oúpoyɨnɨrɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ wigɨ́ porisɨ́ aŋiwámɨ nánɨ úagɨ́a
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 awa nɨméra nuro rɨxa Sisariayo nɨrémoro pɨrimiáo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nuro payɨ́ mɨnɨ nɨwiro Poromɨ enɨ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nɨwárɨróná “Ayɨ́ rorɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 pɨrimiáo payɨ́na nurápɨrɨ rɨxa ɨ́á nɨrómáná “Ro ámá nionɨ umeŋweaŋáyo dáŋɨ́ worɨ́anɨ? Mɨ dáŋorɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ Poromɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Pɨropenɨsɨ́ gɨyo dáŋoxɨrɨnɨ?” urɨ́agɨ Poro “Sirisia pɨropenɨsɨ́yo dáŋonɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ananɨrɨnɨ. Ámá joxɨ rɨxekwɨ́moarɨgɨ́áyɨ́ rémónapáná dɨxɨ́ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á simɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ wamɨ sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Omɨ gapɨmanɨ́ aŋɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Xeroto mɨragiwámɨ nɨŋwɨrárɨro meŋweápoyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.